Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Παραβολή του ασώτου

Όσοι σέρνονται τις νύχτες πέφτουνε σε μαύρες τρύπες...

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Μελίνα Κανά

Της νύχτας η ακταίωρος τους πλανήτες μαζεύει,
με χάδια τους χαζεύει, με χίλια ξωτικά.
Ξεχύνεται απ' τ' αμπάρια της κρασί βαλσαμωμένο,
κόκκινο, κεντημένο με σταυροβελονιά.

Όσοι σέρνονται τις νύχτες
πέφτουνε σε μαύρες τρύπες

Ρίξε το σπίρτο μέσα σου, ρίξε το παραμύθι
να ζοριστούν τα στήθη και να ‘'ρθουν πιο κοντά.
Στους άλλους πάντα δίνουμε ό,τι μας περισσεύει
μα η μέθη δυσκολεύει θαρρώ τα πράγματα.

Όσοι σέρνονται τις νύχτες
πέφτουνε σε μαύρες τρύπες

Στη μέση η Φιλίποβνα και γύρω οδαλίσκες
μα ακόμα δε συνήλθες άσωτε υιέ.
Από παντού ακούγονται ζουρνάδες και νταούλια
παρακαλάς την πούλια να ψήσει έναν καφέ.

Δισκογραφία:
Μελίνα Κανά - Της αγάπης γερακάρη (1996)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου