Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Ερωτικό κάλεσμα

Όταν κλείσεις τα μάτια σου να εξατμιστεί όλο μου το είναι...


Θύμισέ μου πως είναι να ζεις και να Αφήνεσαι την επόμενη φορά που θα με δεις.
Μην κάνεις ούτε ένα βήμα πίσω .
Ξέσκισέ μου τις σάρκες, δεν θέλω να κουβαλάω μόνο τα Σημάδια σου πάνω μου.
Θέλω να βυθιστώ μέχρι να βγει η τελευταία μου πνοή κοιτώντας τα μάτια σου, να μην υπάρχει χρόνος, τρόπος, ούτε έξοδος διαφυγής.
Και ας γίνει έστω κι έτσι…
Που όταν κλείσεις τα μάτια σου να εξατμιστεί όλο μου το είναι, σαν κάποιος που δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ.


Άρης - Αλέξανδρος Δαούτης

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Αγάπη μόνο…

Να γίνει τ’ όνειρο φιλί μέσα στον χρόνο...
Αποτέλεσμα εικόνας για αγαπη

Δεν θέλει κόπο
να γίνει όμορφη ζωή
Ψάξε τον τρόπο
να κάνεις τ’ όνειρο φιλί

Δως μου το χέρι
και θ’ αποδράσουμε μαζί
Κάποιο αστέρι
μόνο για μας απόψε ζει

Αγάπη μόνο…
Η αγάπη είναι το δικό μας οξυγόνο
μαζί θ’ αντέξουμε τον χρόνο και τον πόνο
Αγάπη μόνο…
Μέσα στα μάτια σου να καίγομαι, να λιώνω
να ζεις για μένα και εγώ για σένα μόνο
Αγάπη μόνο…

Το όνομά σου
χτυπάω στο σώμα μου τατού
μ’ ένα άγγιγμά σου
θα ταξιδέψουμε παντού

Και κάνω πέρα
το εγώ μου δίχως να σκεφτώ
να ‘ρθει μια μέρα
τον ίδιο να ‘χουμε εαυτό

Αγάπη μόνο
Η αγάπη είναι το δικό μας οξυγόνο
να γίνει τ’ όνειρο φιλί μέσα στον χρόνο
Αγάπη μόνο
Μέσα στα χέρια σου να σβήνω, να τελειώνω
να ζεις για μένα και εγώ για σένα μόνο
Αγάπη μόνο…


Γιώργος Γκρίλης

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Μην κλαις



Δακρύζουν αίμα των ματιών σου οι πληγές...

Μην κλαις, παιδί μου εσύ, μην κλαις
δακρύζουν αίμα των ματιών σου οι πηγές

Μην κλαις, αγάπη μου, μην κλαις
και δεν ανοίγουνε οι πέτρινες καρδιές


Της προσφυγιάς τον δρόμο όποιος πάρει
του ξημερώνει ολόμαυρο φεγγάρι
έχεις τα μάτια χαμηλά, ταπεινωμένα
κι είναι η γη όλη μια ξενιτειά για σένα


Μην κλαις, παιδί μου εσύ, μην κλαις
παίζει κρυφτό ο θάνατος στις γειτονιές


Μην κλαις, αγάπη μου, μην κλαις
δακρύζουν αίμα των ματιών σου οι πληγές



Γιώργος Γκρίλης

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Εν αρχή ην η διδαχή

Πώς το γαλάζιο διψάει για ψυχή...
 Αποτέλεσμα εικόνας για η νεα ζωη

Έτσι πεθαίνουν κάποιο βράδυ
η θάλασσα μια δεύτερη ζωή
τέλος να πάρει το σκοτάδι
πως το γαλάζιο διψάει για ψυχή

Έτσι πεθαίνουν στον αέρα
ζωή καινούργια στον Βαρδάρη
ξημέρωσε μια νέα μέρα
ύπνος ξανά δεν θα σε πάρει….

Κι ύστερα κοίτα μακριά
την προηγούμενη ζωή να χαιρετήσεις
τη βάρκα που έμπαζε νερά
κουπιά στο κύμα ν’αποκτήσεις

Τίποτα για τώρα… όλα για μετά
τα χρόνια έφυγαν πάνω στη μάχη
γίνε παιδί και βγάλε δυο φτερά
στη νέα τη ζωή χωρίς τα λάθη…


Αγάθη Ρεβύθη

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Τραγάνα

 Στη ζέστη, στα κρύα, γινόμασταν θηρία...

Στίχοι: Τίμος Λιακόπουλος
Μουσική: Χρήστος Τσάβος
Ερμηνεία: Χρήστος Τσάβος

Μια τρώγλη κατοικία
στην ερημιά, μα μόνο μιά
παντού τότε η αδικία
πολλά κορμιά, λιποθυμιά.

Ούτ' ένα ούτε δύο αλλά έξι
παιδιά και μάλιστα αγόρια
με το που πήγαινε να φέξει
ήδη αρχίζανε τα ζόρια.

Απερίγραπτος ο δρόμος
σκέτο χώμα, θυμάμαι ακόμα
άντε να πάμε στο σχολειό
λιώμα, κουρασμένο σώμα.

Ούτ' ένα ούτε δύο αλλά έξι
σε σπίτι δύο επί τρία
έπρεπε η οικογένεια να αντέξει
στη ζέστη, στα κρύα,
γινόμασταν θηρία.

Ούτ' ένα ούτε δύο αλλά έξι
και δύο οι γονείς οκτώ
έβγαινες έξω να μη βρέξει
ήταν γραφτό
να περάσει και αυτό

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Μόνο δέκα λεπτά

 Διαταγές δίνει τώρα η καρδιά...
Αποτέλεσμα εικόνας για αγκαλιες αγαπης

Δώσ’ μου δέκα λεπτά
μόνο τόσα χρειάζομαι
για να δεις καθαρά
πως σε θέλω, σε νοιάζομαι.

Μόνο δέκα λεπτά
με τα μάτια μου πάνω σου
και θα φύγω μετά
αν δεν είμαι η αγάπη σου.

Μόνο δέκα λεπτά, μόνο δέκα λεπτά… 

Γιατί είσαι τα πάντα για μένα
θα παλέψω να σ’ έχω ξανά
μακριά σου είναι όλα χαμένα
κι εγώ μένω στο πουθενά.

Γιατί είσαι τα πάντα ψυχή μου
διαταγές δίνει τώρα η καρδιά
να σε βάλω ξανά στη ζωή μου
γιατί αλλιώς αυτή σταματά.


Δώσ’ μου δέκα λεπτά
μόνο τόσα σου ζήτησα
για μια ακόμα βραδιά
στα σκαλιά σου ξενύχτησα.

Μόνο δέκα λεπτά, μόνο δέκα λεπτά…


Πόπη Κλειδαρά

Το Πάσχα του καλοκαιριού

 Στο φως του ταπεινού κεριού ο ουρανός ανοίγει...
 Αποτέλεσμα εικόνας για κοιμηση θεοτοκου
 
Το Πάσχα του καλοκαιριού
ελπίδας  καταφύγι
στο φως του ταπεινού κεριού
ο ουρανός ανοίγει.
 
Την ευλογία σε τούτο τον λαό
μοίρασε η χάρη της
της πίστης Μεγαλοπρεπή Ναό
κεντά στο μαξιλάρι της.
 
Και της ζητάει  να βοηθά
όταν λυγάει η βέργα
στ΄αζήτητα μένουνε τα «θα»
χρειάζονται και έργα.
 
Κοιμήσου απόψε Παναγιά
θα είμαστε κοντά σου
δώσε μας τύχη και υγειά
ζητάνε τα παιδιά σου…
 
 
m@gior
 Γιώργος Μακριδάκης

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Άδειο χέρι

 Σ' αυτόν τον κόσμο, τον άδειο κόσμο, σε ποιον να δείξω λευκή ψυχή...;

Στίχοι: Χριστίνα Κουκέλη
Μουσική: Γιώργος Καγιαλίκος

Ερηνεία: Εύα Θωμοπούλου

Σ' αυτόν τον κόσμο, τον άδειο κόσμο,
ποιον να πιστέψω, σε ποιον να πω
γι' αυτά που κλαίνε μέσα και καίνε;
Γι' αυτό, φουμάρω μες στο κενό.

Εγώ γεννήθηκα στον κόσμο των τρελών,
μ' ένα τσιγάρο συντροφιά τις άδειες νύχτες.
Έχω ευαίσθητη ψυχή και δεν μπορώ
με άδειο χέρι να ξορκίσω τόσες πίκρες.


Σ' αυτόν τον κόσμο, τον άδειο κόσμο,
σε ποιον να δείξω λευκή ψυχή;
Θα την καπνίσω να τη μαυρίσω,
άλλος κανένας να μην τη δει.

Σ' ΕΙΠΑ ΧΙΛΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙΑ


Να γυρίσουνε κυρά μου οι νεράιδες οι φευγάτες...
Αποτέλεσμα εικόνας για νεραιδες της νυχτας

Με την αντηλιά του Ρίτσου,
και το θάμβος του Ελύτη,
έλαμψες φτωχιά ζωή μου,
σαν κυρά τ' Αποσπερίτη.

Με τους μελωδούς τ' Απρίλη,
και με τις ωδές του Μάη,
σε τραγούδησαν τα χείλη,
σαν το νιο που αγαπάει.

Σ' είπα χίλια τραγουδάκια,

που ματώσαν τα χειλάκια,

θα σε πω ακόμα χίλια,

με τα ματωμένα χείλια.

Στις ακρογιαλιές του Ομήρου,
την Ελένη συναντούσα,
και στις θάλασσες του ονείρου,
το ταξίδι αρχινούσα.

Με το λύχνο η καρδιά μου,
έφεξε τις άλλες στράτες,
να γυρίσουνε κυρά μου,
οι νεράιδες οι φευγάτες.

Σ' είπα χίλια τραγουδάκια,

που ματώσαν τα χειλάκια,

θα σε πω ακόμα χίλια,

με τα ματωμένα χείλια.


Παντελής Τσικούρογλου