Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Ο άνθρωπος και ο μύθος


Θυμάμαι έταζαν πολλά οι επαναστάσεις...
Αποτέλεσμα εικόνας για επανασταση

Άνθρωπε στόλισες το κόσμο σου με μύθους
και αφουγκράστηκες μιας χίμαιρας τους ήχους
την άβυσσο λαμπύριζες μπάνιζες μούσες
στα μπλε μιας άλλης θάλασσας τσαλαβουτούσες

Πελέκαγες στην άμορφη πέτρα το θεό σου
κι ανίχνευες στην άναστρη νύχτα τ' όνειρό σου
ρε συ τι γύρευες στο κύμα, στο αγέρι
θυμάμαι άνοιγες πανιά για άλλα μέρη

Με τ' όνειρο την μοίρα σου αποπλανούσες
ουράνιους παράδεισους γεννοβολούσες
το όνειρο στη μοίρα σου κολιέ φορούσες
σαν τον νταή που μέθυσε μαγκιά πουλούσες

Γεια σου ρε μάγκα μου επαναστάτη
μάγκας στο όνειρο και στην απάτη
στο μύθο λαξευτός και λαξευτής
στο παραμύθι σου αλχημιστής


Εξόδευες σ' όμορφα λόγια την φωνή σου
και άφηνε μες στους καθρέπτες την μορφή σου
άυλος έτρεχες το όραμα να πιάσεις
θυμάμαι έταζαν πολλά οι επαναστάσεις

Παράταγες μες στα σαλόνια την αλήθεια
και το ‘σκαγες μες στης γιαγιάς τα παραμύθια
τους δράκους και τις μάγισες βρε πολεμούσες
μ' ελπίδες και με όνειρα βρε τους νικούσες

Με τ' όνειρο την μοίρα σου αποπλανούσες
ουράνιους παράδεισους γεννοβολούσες
το όνειρο στη μοίρα σου κολιέ φορούσες
σαν τον νταή που μέθυσε μαγκιά πουλούσες

Γεια σου ρε μάγκα μου επαναστάτη
μάγκας στο όνειρο και στην απάτη
στο μύθο λαξευτός και λαξευτής
στο παραμύθι σου αλχημιστής


Παντελής Τσικούρογλου 

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Το χαλίκι

Εσύ βουνό , εγώ γιαλό, κάνε ότι νομίσεις…
 

Χαλίκι στο παπούτσι μου
έγινε ο έρωτάς σου
ξυπνώ πρωί, ξυπνάς αργά
σ αφήνω μέλι και αυγά
και είμαι ο είλωτάς σου.
Το βράδυ θες να βγούμε
και γω να κοιμηθούμε
σε θέλω στα όνειρά μου
και δούλα και κυρά μου
τι άλλο πια να πούμε.
Μου λες, θα με αφήσεις
με άλλους θα γυρίσεις
τράβα κυρά μου στο καλό
εσύ βουνό , εγώ γιαλό
και κάνε ότι νομίσεις…

Γιώργος Μακριδάκης

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

ΑΠΟΨΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ


Δεν έχει τόση σημασία ποιοι διασκεδάσαν στην κηδεία...

Αποτέλεσμα εικόνας για στεναχωρια

Απόψε δεν θα τραγουδήσω
θέλω μονάχα να μιλήσω
για μια παράξενη κηδεία
δίχως παπά και συνοδεία.

Αντί για στέφανα μια μπάντα
κάποιοι μας φώναζαν: «στην πάντα
εδώ ειναι χώρος επισήμων»
λαθρόβιων ετερωνύμων.

Χασκογελούσαν οι μανάδες
φωτιές ανάβαν οι κυράδες
άδεια κυλούσε η νεκροφόρα
και βόγκαγε στην ανηφόρα.

Απόψε δεν θα τραγουδήσω
ούτε για χάρη σας θα βρίσω.
Δεν έχει τόση σημασία
ποιοι διασκεδάσαν στην κηδεία.

Μου ’παν πως άκουσαν τον ήχο
γράψαν και σύνθημα στον τοίχο.
Τι με περίμενε δεν είδα.
Εδώ κηδέψαν την ΕΛΠΙΔΑ.


                                               Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Παράπονό μου

 Όσα γνωρίζω σε εσένα τα χαρίζω ...

Στίχοι: Μιχαέλα Κυργιαφίνη
Μουσική: Μιχαέλα Κυργιαφίνη
Ερμηνεία: Μιχαέλα Κυργιαφίνη

Παράπονό μου στον πόνο γιατρικό μου
Όταν σ' αγγίζω τον κόσμο όλο ορίζω
Γίνομαι αγέρι που από μακριά θα φέρει
Να σου χαρίσει της λησμονιάς τη λήθη

Παράπονό μου πυξίδα στο κρυφτό μου
Να με διαλέγεις σε ότι επιλέγεις
Να μη τρομάζεις κι όταν η νύχτα ουρλιάζει
Θα σε χαϊδεύω για να σε γαληνεύω

Παράπονό μου τραγούδα το λυγμό μου
Να το χορεύεις για να μην υποφέρεις
Να είσαι αστέρι που μιαν ευχή θα φέρει
Την αγκαλιά σου, τα λόγια, τα φιλιά σου

Να με ζυγώνεις τα μέσα μου να λιώνεις
Κι απ' το καημό σου κλέβω το στεναγμό σου
Θα τον κεντήσω τον ουρανό να ντύσω
Να σε θυμίζει και όλη η Γη θ' ανθίζει

Να με μαλώνεις κάθε που θα θυμώνεις
Για να ημερεύεις κύμα είσαι που θεριεύεις
Γίνε αέρας χρυσόμαλλο μου δέρας
Που θα φυσήξει κοντά σου θα με ρίξει

Όσα γνωρίζω σε εσένα τα χαρίζω
Μονάχα ένα να μην ξεχάσω εσένα
Σαν σε κοιτάω την ώρα δεν μετράω
Που όταν περνάει ο νους μου σταματάει


Δίσκος:
Μιχαέλλα Κυργιαφίνη - Ο τελευταίος λευκός ρινόκερος (2018)

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Η Νέα Βαρβαρότητα

 Μοιράζει τα υπάρχοντα του εκλιπόντος άρχοντα, δακρύζει σε γκαλά φιλανθρωπίας...


Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Παύλος Παυλίδης & B-movies
Ερμηνεία: Παύλος Παυλίδης & B-movies - Γιάννης Αγγελάκας

Θα ταξιδέψουμε λοιπόν μια μέρα μακριά
θα μείνουν άδεια τα κλουβιά που χτίσατε
και οι παγίδες που μας στήσατε
θα διαλυθούν με τον καιρό από του χρόνου τη σκουριά
 δε θα μας φτάνουν πια εδώ οι σφαίρες σας
είμαστε άγνωστα πολύχρωμα πουλιά

Η νέα βαρβαρότητα φοράει μανικετόκουμπα
χρυσάφι αγορασμένο απ’ τη Λειψία
κουμπώνει το σακάκι της και μπρος στο καθρεφτάκι της
προβάρει την καινούργια πανοπλία

Η νέα βαρβαρότητα από την αρχαιότητα
παλιά γαλέρα με καινούργιους σκλάβους
γυρίζει τη σελίδα αλλάζει πια ενότητα
χορεύει και κυκλοφορεί με μπράβους

Θα ταξιδέψουμε λοιπόν μια μέρα μακριά
θα μείνουν άδεια τα κλουβιά που χτίσατε
και οι παγίδες που μας στήσατε
θα διαλυθούν με τον καιρό από του χρόνου τη σκουριά
δε θα μας φτάνουν πια εδώ οι σφαίρες σας
είμαστε άγνωστα πολύχρωμα πουλιά

Η νέα βαρβαρότητα ελέγχει την ποιότητα
μπορείς να κοιμηθείς ήσυχα τώρα
και τρίβοντας τα χέρια της
γυαλίζει τα αστέρια της
κατέφθασαν οι μάγοι με τα δώρα

Η νέα βαρβαρότητα με αβάσταχτη ελαφρότητα
ακούμπησε στο έδαφος τα βάρη
και μέσα απ’ το αερόστατο με στόχο τους αιθέρες
γελάει και μας δείχνει το φεγγάρι

Η νέα βαρβαρότητα με πόση σοβαρότητα
σκλάβα μιας άρρωστης κυρίας
μοιράζει τα υπάρχοντα του εκλιπόντος άρχοντα
δακρύζει σε γκαλά φιλανθρωπίας

Η νέα βαρβαρότητα μαγκιά και χυδαιότητα
γελάει τρανταχτά μεσ’ στο πορνείο
έχει προτεραιότητα με χάρη και απλότητα
φοράει το καινούργιο προσωπείο


https://www.musicity.gr/synaylies/item/10123-giannis-aggelakas-paulos-paulidis-plateia-nerou-sinavlia-athina

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Αετός


Ήλιους δικούς σου, μ’ ένα φιλί, κάθε πρωί χαιρέταγε...


Αποτέλεσμα εικόνας για Αετός

Τι κι αν λαβώσεις αετό, αγέρωχος πετάει
στέκει με ίσια τα φτερά κάνει πως δεν πονάει.

Τι έφταιξε και πλήγωσες έναν αετό που πέταγε
ήλιους δικούς σου,
μ’ ένα φιλί, κάθε πρωί χαιρέταγε...

Δεν θέλω ο πόνος να φανεί στο βόλι δεν λυγάω
δίνω κουράγιο στα φτερά τ’ ανοίγω κι ας πονάω.

Γιατί εγώ έχω Θεό,  κάνω την προσευχή μου
παίρνω του αγέρα την πνοή γιατρεύω την ψυχή μου.
Μπαίνω στου ήλιου την αυλή  μην ακουστεί η κραυγή
κλέβω σταγόνα απ’ τη βροχή και κλείνω την πληγή.

Δυο πετροχελίδονα, που είδαν τον κυνηγό μου
μού ‘δειξαν με τα νύχια τους,  εσένα για εχθρό μου.

Μια ορτυκομάνα δάκρυσε όταν μου είπε: πέτα, πέτα
περήφανε αητέ, πέτα με ίσια τα φτερά, πέτα και ξαναπέτα
φίλος μη δει, ούτε  εχθρός  να είσαι δακρυσμένος
γης κι ουρανού ο βασιλιάς πώς είναι λαβωμένος.


Μίκα  Μαυρογιάννη 
Απλό τη συλλογή 'Μονόλογος ανδρός', εκδ. Όστρια, 2018

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Έτσι περνούν οι αλήθειες κι οι ώρες μας μαζί, σαν φιλμ νουάρ που αποκοιμίζει την ψυχή μας...
 Αποτέλεσμα εικόνας για Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ



Χόρεψαν πάλι οι μέρες στον κύκλο της φωτιάς
κι αναμοχλεύτηκαν στου χρόνου το καμίνι
ήρθαν παλιές εικόνες στην άκρη της ματιάς
κι απ’ τη γωνιά του δρόμου ένα χαμίνι.

Φέραν πραματευτάδες μετάξινα πανιά
για να στολίσουμε του ονείρου το σαλόνι
το φως που ξημερώνει στου κήπου τη γωνιά
ήλιος λαμπρός προβάλει απ' το μπαλκόνι.

Χρώματα ξεχασμένα σε φόντο θαλασσί
γέρικα πλοία που ναυάγησαν στα ξένα
κρύβει το ακροθαλάσσι μια κάμαρα χρυσή
που αναπολεί σεντόνια αγαπημένα.

Πλάθει ο καιρός ελπίδα σε διάφανο γυαλί
πρόσωπο πλάνο που ακουμπά σ’ ενα ποτήρι
έχει και το μεθύσι την όψη την καλή
σταφύλι στης ζωής το πατητήρι.

Έτσι περνούν οι αλήθειες κι οι ώρες μας μαζί
σαν φιλμ νουάρ που αποκοιμίζει την ψυχή μας
στου ορίζοντα το βάθος καμώνεται πως ζει
ουράνιο τόξο μέσ’ απ’ την βροχή μας



                                   Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου