Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Ο Μικρός Πρίγκιπας

Έλεγα στον θάνατο: ‘με βάφτισαν αθάνατο!’, πριν έρθει η ζωή κι άλλα μου φέρει...

 Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Μικρός Πρίγκιπας
Κατέβασα απ’ τις σκάλες τα σκουπίδια
και λίγο πριν κρυφτώ πίσω στα ίδια
το αμήν, το αμάν κι η τρέλα μου
μου κλείνουν την ομπρέλα μου,
με πνίγει μια βροχή μ’ αποκαΐδια

Με παίρνω σαν παιδάκι, απ’ το χέρι
και πάμε μία βόλτα στα ίδια μέρη
που έλεγα στον θάνατο
‘με βάφτισαν αθάνατο!’
πριν έρθει η ζωή κι άλλα μου φέρει

Κράτα μου Μικρέ Πρίγκιπα μια θέση στο φεγγάρι
ό,τι έγινα από σένανε μονάχα το ‘χω πάρει

Κι απότομα μου φεύγει ένα βάρος
θα το ‘χανα και πριν, αν είχα θάρρος
το λέω κι απογειώνομαι
και σαν μπαλόνι υψώνομαι
στην θάλασσα του ουρανού κουρσάρος

Τα κέρινα φτερά μου, τ’ όνειρό μου
στον κόσμο μου τα καίω, τον πιο δικό μου
και πέφτω από το άπειρο
με χίλια, άστρο διάπυρο
ξυπνάω… κι έχω αγκαλιά τον γιο μου

Κράτα μου Μικρέ Πρίγκιπα μια θέση στο φεγγάρι
ό,τι έγινα από σένανε μονάχα το ‘χω πάρει


Γιώργος Γκρίλης

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Τα όνειρα

 Όνειρά μου,τη ζωή στιγμή μην φοβηθείτε...
Αποτέλεσμα εικόνας για Τα όνειρα

Οι ανθρωποι που κρυβονται
απο τα ονειρα τους
φωτια αφηνουν μεσα τους
 να καιει τα σωθικα τους..

Όνειρα γινετε τροφη
την διψα μου ταιστε
αυτα που κρυβω μεσα μου
αποψε ξεγανηστε....

Και ονειρα μου,την ζωη
στιγμη μην φοβηθειτε
τοσο γλυκια που ειν αυτη
θα τρεμετε στην σκεψη,{πως}
η ωρα ερθει καποτε
κ αποχωριστειτε...


Γιάννης Κουνάδης

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Δώσε μου το χέρι σου



Σε κάποιους φαίνεται μικρή γι’  άλλους περνά σαν σφαίρα...


Αποτέλεσμα εικόνας για Δώσε μου το χέρι σου

Ζωή γλυκιά, ζωή πικρή
δουλειά νύχτα και μέρα
σε κάποιους φαίνεται μικρή
γι’  άλλους περνά σαν σφαίρα.

Αυτό π΄ αξίζει η αγκαλιά
χρυσάφι μοιάζει καθαρό
αν μου χαρίσεις δυο φιλιά
θα μοιάζω άγγελος θαρρώ.

Δώσε μου το χέρι σου
που ξέρει από χάδια
άσπερο φως, τ΄αστέρι σου
π΄ ακολουθώ  τα βράδια…


Γιώργος Μακριδάκης

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Φώτα πορείας

Είμαι ακομα άραγε στην άκρη του μυαλού σου, έστω σαν η χειρότερη σου φίλη..;


Στίχοι : Βίκη Καλοπίση
Μουσική : Αδριανός Νόνης
Ερμηνεία : Ελένη Νόνη


Περάσανε τα βράδια του ονείρου
και έγινε εφιάλτης το παγκάκι,
εκεί πλάι στο σύμβολο του απείρου
που 'χες σκαλίσει του έρωτα βελάκι

Περάσανε τα βράδια του φιλιού σου
και τώρα ζω με σφραγισμένα χείλη,
είμαι ακομα άραγε στην άκρη του μυαλού σου
έστω σαν η χειρότερη σου φίλη

Μέσα στη νύχτα άναψες τα φώτα της πορείας
κι ούτε ματιά δεν έριξες κλεφτή απ' τον καθρέφτη,
να σε αποσύρω έπρεπε εκτός κυκλοφορίας,
άλλωστε το συνήθιζες να φεύγεις σαν τον κλέφτη


Περάσανε μαζί σου και τα χρόνια,
πολλές φορές σε ρώτησα αν μ'ακούς,
σε μια παρτίδα ακόμα και τα πιόνια
παίρνουνε θέση κόντρα στους καιρούς


CD:
11 στιχοπλόκοι (2016)

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Κι όλο με πιάνει κόκκινο

 Είμαι όχημα μυστήριο, με χίλια θα σε πάω!

Στίχοι: Χρυσούλα Διπλάρη - Ματούλα Αδαμογιάννη
Μουσική: Άρης Κούκος - Ματούλα Αδαμογιάννη
Ερμηνεία: Ιουλία Καραπατάκη


Με το τιμόνι ανάποδα
ζωή με κοροϊδεύεις, σε διαδρομές με κυνηγάς
συνέχεια κάτι μου ζητάς σκληρά με παζαρεύεις

Κι όλο με πιάνει κόκκινο
Σε δρόμους και σ’ αγάπες
Ζωή με φέρνεις στο αμήν
Στο γκάζι ψάχνω το ευ ζην
Χιλιόμετρα αυταπάτες


Στα κόκκινα φανάρια σου
ζωή μου κι αν πονάω, είμαι όχημα μυστήριο
με χίλια θα σε πάω, τα όνειρα αγαπάω


Δισκογραφία:
Άρης Κούκος & Ματούλα Αδαμογιάννη - Με την καρδιά στην θάλασσα (2016)


Η αρχική μορφή των στίχων έχει δημοσιευθεί εδώ

Αγάπες που μ' ανάθρεψαν

Στον ουρανό με ανέβασαν και μού 'κλεψαν την σκάλα...


Στίχοι: Κώστας Φασουλάς
Μουσική: Δημήτρης Παπαδηητρίου
Ερμηνεία: Φωτεινή Δάρα


Αγάπες που μ' ανάθρεψαν
με του καημού το γάλα.
Στον ουρανό με ανέβασαν
και μού 'κλεψαν την σκάλα.

Αγάπες που μ' ανάθρεψαν
και τα φτερά μου ανοίξαν.
στα χέρια τους συνάντησα
την ποιό μεγάλη δίψα.

Αγάπες που μ' ανάθρεψαν
και πίστεψα με πάθος.
Πριν ξημερώσει
με άφησαν να περπατώ μονάχος.

Αγάπες που μ' ανάθρεψαν...

Δισκογραφία:
Δημήτρης Παπαδημητρίου & Φωτεινή Δάρρα - Οι μάγισσες της Σμύρνης (2005)

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Φερ' τα μου όλα πίσω

Οι ρίζες μου είναι αετών...


Στίχοι: Παυλίνα Βουλγαράκη
Μουσική: Παυλίνα Βουλγαράκη
Ερμηνεία:  Παυλίνα Βουλγαράκη - Ψαραντώνης


Και με το βήμα μου αργό
Κι είναι τα μάτια μου δεμένα
Κι αχνάρια αφήνω ματωμένα
Τώρα πια φεύγω από δω

Κι αν κάποτε έπινα νερό
Στα χάδια σου τα δοξασμένα
Τώρα με γδέρνουν ένα ένα
Στεγνή καρδιά, κορμί ξερό
Αυτά έχω και αποχωρώ

Γιατί να σ'αγαπήσω
Φερ' τα μου όλα πίσω
Φερ' τα μου όλα πίσω
Για να σε λησμονήσω


Μετρούσα μόνη αντοχές
και ξαναζούσα μ' ένα βλέμμα
πάντα ζητούσα ένα ψέμα
να μου μπαλώνει τις πληγές

Στης Γης των πιο ψηλών κορφών
Τώρα θα τρέξω ν' ανασάνω
Ανθρώπους άλλους να μην φτάνω
Θα δω το φως των ουρανών,
Οι ρίζες μου είναι αετών

Γιατί να σ'αγαπήσω
Φερ' τα μου όλα πίσω
Φερ' τα μου όλα πίσω
Για να σε λησμονήσω


Άμα σε δω καμιά φορά
Μπορεί και να σε συγχωρήσω
Τι θέλεις να καταλογίσω
Σε μια αγέννητη καρδιά
Τώρα όμως φεύγω μακριά

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Στα σίδερα με βάλανε

Γιατί σε θέλω σπλάχνο μου ολότελως δικιά μου...


Στίχοι: Μαρκος Βαμβακαρης
Μουσική: Μαρκος Βαμβακαρης
Ερμηνεία: Μαρκος Βαμβακαρης


Στα σίδερα με βάλανε
για τα δικά σου μάτια
τον βλάμη που γουστάριζες
τον έκανα κομμάτια

Φωτιά μεγάλη μ' άναψες
βρε άπιστη γυναίκα
μόλις θα βγω απ'τα σίδερα
θα σφάξω κι άλλους δέκα

Γιατί σε θέλω σπλάχνο μου
ολότελως δικιά μου
κι αλοίμονο βρε βάσανο
σ' όποιον βρεθεί μπροστά μου

Στους τοίχους βρε της φυλακής,
σίδερα το κορμί μου
χάραξα την καρδούλα σου,
ασίκικο κουκλί μου.

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Ρέκβιεμ για έναν μαλάκα

Και τρέμω μην πεθάνω πριν πεθάνεις και δεν σε κυνηγάει ως να πεθάνεις πλάκα στο στήθος σου κι επιγραφή στην πλάκα...
 Αποτέλεσμα εικόνας για Ρέκβιεμ για έναν μαλάκα
Και για ν’ αλλάξω τόνο εδώ στα ξένα
λέω να μιλήσω τώρα και για σένα
συνθέτοντας, καθόλου όμως για πλάκα
αυτό το ρέκβιεμ, δίχως μουσική, για έναν μαλάκα.
Δε σε ξεχνάω, ξέρεις εσύ, εσέναν λέω
κι ας πέρασαν τα χρόνια, κι ας μην κλαίω
πια για όσα μου έκανες. Εδώ στα ξένα
με το αίμα εξόριστο, εγώ θυμάμαι εσένα.
Και τρέμω μην πεθάνω πριν πεθάνεις
και δεν σε κυνηγάει ως να πεθάνεις
πλάκα στο στήθος σου κι επιγραφή στην πλάκα
γραμμένο αυτό το ρέκβιεμ — ενώ ζούσες.
Γιάννης Βαρβέρης

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Αντιγόνη

Και τη Βαβέλ πώς κλείνεις σε στιχάκια που μες στο κρύο ξαγρυπνούν φωνές;
  Αποτέλεσμα εικόνας για αντιγόνη

Οι φόβοι μας κοιμούνται στα παγκάκια…
Για ποια Ελλάδα, ποια Ελένη λες;
Και τη Βαβέλ πώς κλείνεις σε στιχάκια
που μες στο κρύο ξαγρυπνούν φωνές;

Να ζεις αξίζει για να σε λυτρώνει
μια ανελέητη φωτιά, μια Αντιγόνη

Οι ιππότες που βαστούν εφτά σφραγίδες
σαν Δροσουλίτες βγαίνουν στα στενά
τα μάτια σου ανοιχτά – μην πεις δεν είδες
τη λύπη μην αφήνεις να κερνά!

Να ζεις αξίζει για να σε λυτρώνει
μια ανελέητη φωτιά, μια Αντιγόνη

Να ‘ρθεις εδώ, έχουμε πανηγύρι
οι Παναγίες στο δρόμο σε ζητούν
και δεν φοβόμαστε το χαρακίρι
οι ποιητές πεθαίνουν και γελούν


Γιώργος Γκρίλης

Ο ουρανός δεν έχει άλλες ιστορίες

Πριν κοιμηθεί σ’ ένα παράπονο από φώτα...
Αποτέλεσμα εικόνας για πριν κοιμηθεί σ’ ένα παράπονο από φώτα.

Ο ουρανός δεν έχει άλλες ιστορίες,
άλλο σκοτάδι, φως κρυφό που δεν ειπώθη,
άλλη ψυχή να του χαλάμε για να κλώθει
πολέμους, έρωτες, λαμπρές εκεχειρίες.

Όμως απόψε που είχε θέατρο να φύγει,
πορφύρας άπλωμα για την υπόκλισή του,
με πυρπολεί το φως με δάφνες του απροσίτου,
όλα ισχύουν και μια δόξα τα τυλίγει.

Όλα πυργώνουν, πάλι πέφτουν, και βραδιάζει
στα χρονικά του έρωτα και του θανάτου,
σκόνη και σκύβαλα, συντρίμματα και χνώτα·

ένα μικρό παιδί μες στα σκεπάσματά του
ανοίγει πάλι λίγο κόσμο και διαβάζει
πριν κοιμηθεί σ’ ένα παράπονο από φώτα.


Διονύσης Καψάλης

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Ποιήματα

 Αποτέλεσμα εικόνας για αγνωστος στρατιωτης
Γιατί τόσα Μνημεία στον Άγνωστο Στρατιώτη
κι ούτ’ ένα στον Άγνωστο Άνθρωπο;
Εμείς πού θα βάνουμε τα στεφάνια μας;
 
 
 Αποτέλεσμα εικόνας για οχι
Είν’ αρκετό να πούμε όλοι
από μια φορά στη ζωή μας
ένα «όχι».
 
 
Αποτέλεσμα εικόνας για αγνωστος στρατιωτης
Κι ένα μνημείο στον Ακούσιο Στρατιώτη, κύριοι,
ένα μνημείο στο στρατιώτη που ακούσια πολέμησε,
που ακούσια σκότωσε,
που ακούσια σκοτώθηκε.
 
 
Κώστας  Μόντης