Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Μην κλαις



 Το κύμα και η θάλασσα είναι μαζί για πάντα...
 Αποτέλεσμα εικόνας για κυμα θαλασσα ερωτας

Ζωγράφισα ένα κύκλο, είναι που μας αρμόζει,
δεν έχει αρχή και τέλος, μοιάζει με ένα θρύλο,
αυτόνε που δεσπόζει απ΄το μηδέν στο άπειρο.

Μέσα  έβαλα χρώμα, το χρώμα κερασί,
το μόνο που μας πάει,
εσύ χάνεις τον έλεγχο με τέτοιο χρώμα πάθους
κι εγώ απλά ωριμάζω, σαν το παλιό κρασί.

Κι απ΄έξω η βροχή να τάχει όλα βρεγμένα
και να μυρίζει ωραία,
αφού πήρε το άρωμα από τη μυρωδιά σου,
πλέον κάθε σταγόνα της με λούζει με εσένα.

Ζωγράφισα ένα κύκλο, είναι που μας αρμόζει,
δεν θέλω αρχή και τέλος, μα εσένα για αγάντα
το κύμα και η θάλασσα είναι μαζί για πάντα.


Κώστας Πλασταράς

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2018

Άυλη ευχή


Είναι λοιπόν και τούτη η Κυριακή ένα ταξίδι πίσω στα παλιά...

Αποτέλεσμα εικόνας για βολτα νυχτερινη

Χρώμα δεν είναι μόνο το λευκό
είναι το μαύρο, το καφέ, το βυσσινί
μοιάζει το σώμα με άδειο σπιτικό
και η καρδιά με αθέατη φωνή.

Άυλη ευχή σκιά κατοπινή
μια καταιγίδα μάτια από φωτιά
άγρυπνο αστέρι τ’ όνειρο δονεί
δεν ξέρει όμως τι ’ναι η ξενιτιά.

Αποκομμένη η πόλη απ’ την πηγή
στα ναυπηγεία τρέφονται με φως
οι στρατηγοί ξεχνούν τη διαταγή
την ιστορία αρνήθηκε ο σοφός.

Φεύγουν οι μέρες δίχως να ρωτούν
ποιος έχει αλήθεια ξάρτια διπλανού
οι μυθοπλάστες χίμαιρες κοιτούν
οι νοσταλγοί τ’ απόνερα του νου.

Κρύβεται ο ήχος μέσα στα στενά
δίνουν και παίρνουν άστοχα γιατί
στους ποιητές τραγούδι τα δεινά
δίκιο μοιράζουν τάχα οι δυνατοί.

Σκέψη και λόγος πρόσχημα φτηνό
πλάθουν οι σκλάβοι φύτρα από ζωή
σ’ ένα σεντόνι απλώνεται λινό
αυτό που η μοίρα θέλει αναπνοή.

Είναι λοιπόν και τούτη η Κυριακή
ένα ταξίδι πίσω στα παλιά
μια προσμονή του Κόσμου αυθεντική
σαν πιρουέτα σε άδικη φωλιά.


                       Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Από την ποιητική συλλογή
«Πύρινες Σταγόνες σε Θολό Τοπίο»
Εκδόσεις «Πνοές Λόγου και Τέχνης»


Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

ΚΕΡΑΣΜΑ


Πιο μακριά είναι πιο καλά...
 Αποτέλεσμα εικόνας για κερασμενα ποτα

Αφήνω ένα σ΄ αγαπώ,
εδώ
κι όταν περάσεις πάρ' το,
δικό σου, μα αν το ξαναπώ
εγώ
θα με περνάς για σκάρτο.

Θα περνάω καλά
κι αμαρτίες θα κάνω, σου τ΄ ορκίζομαι.
Θα κερνάω αλλά
τα μακριά δεν θα πιάνω, δεν φυλακίζομαι.

Δεν μπορεί να μη σου λείπω,
πάλι,
μα πιο μακριά είναι πιο καλά,
τα καλά εγκαταλείπω,
αγάλι,
μα η νύχτα τη ζωή μου τη χαλά.


Κώστας Πλασταράς

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2018

ΑΣ...


             Είναι κρίμα να προτιμούμε τη σιγή...


 Αποτέλεσμα εικόνας για οχι στη σιωπη

Ας βγούμε πάλι νικητές
κι ας πούμε «όχι» στους μεγάλους
του Κόσμου οι πρωταθλητές
δεν αγαπούν τους παπαγάλους.

Ας πιούμε νέκταρ απ’ το φως
στης νιότης μας το μετερίζι
δε βλεπει γύρω του ο σοφός
κι όλο στα ίδια τριγυρίζει.

Πληγές που σφίγγουν το κορμί
και την ανάσα στραγγαλίζουν
αφετηρίας αφορμή
νεκρές ιδέες που μυρίζουν.

Μ’ ένα ποτάμι να κυλά
σε φλέβες πρόθυμες σαν αίμα
κλείνουν τα βλέφαρα απαλά
στον ύπνο που έφερε το ψέμα.

Τ’ αποκαϊδια μας στη Γη
θα ’χουν να λεν πως είναι κρίμα
να προτιμούμε τη σιγή
και να χανόμαστε στο κύμα.


                           Χρήστος Παπαγεωργίου


Από την ποιητική συλλογή «Πύρινες Σταγόνες σε Θολό Τοπίο», εκδόσεις «Πνοές Λόγου και Τέχνης»

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

How soon is now?

Είμαι ο γιος και ο κληρονόμος μιας ντροπής που είναι εγκληματικά χυδαία...


How soon is now? - The Smiths

Lyrics: Morrisey
Music: Johnny Marr


I am the son and the heir
Of a shyness that is criminally vulgar
I am the son and heir
Of nothing in particular

You shut your mouth
How can you say
I go about things the wrong way?
I am human and I need to be loved
Just like everybody else does

I am the son and the heir
Of a shyness that is criminally vulgar
I am the son and heir
Of nothing in particular

There's a club, if you'd like to go
You could meet somebody who really loves you
So you go, and you stand on your own
And you leave on your own
And you go home, and you cry
and you want to die

When you say it's gonna happen now
Well, when exactly do you mean?
See, I've already waited too long
And all my hope is gone


Album:
The Smiths - Hatful of Hollow ( 1984)


Πόσο σύντομα είναι τώρα; 

Είμαι ο γιος και ο κληρονόμος
μιας ντροπής που είναι εγκληματικά χυδαία.
Είμαι ο γιος και ο κληρονόμος
τίποτα του συγκεκριμένου

Κλείσε το στόμα σου!
Πώς μπορείς να πεις ότι τα πράγματα που κάνω 
τα κάνω με λάθος τρόπο;
Είμαι Ανθρώπινος και χρειάζομαι να αγαπηθώ
ακριβώς όπως ο καθένας...

Υπάρχει ένα club, αν θα ήθελες να πας
θα μπορούσες να συναντήσεις κάποιον
που πραγματικά σ' αγαπάει
 Πήγαινε λοιπόν και μείνε...
Και φύγε...
Και όταν πας σπίτι κλάψε.
Και τότε θέλεις να πεθάνεις.

Όταν λες ότι πρόκειται να συμβεί τώρα
πότε ακριβώς εννοείς;
Κοίτα, περίμενα ήδη πάρα πλύ
και όλες μου οι ελπίδες έχουν χαθεί


Μετάφραση: Νίκος Λαδικός
(The Smiths, εκδ. Σιγαρέτα, Αθήνα 1990)

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Είσαι αετοκοπελιά

Ένας γέρακας ρεμπέτης και της αγάπης σου επαίτης σε καρτερά στις παρυφές...
 Αποτέλεσμα εικόνας για αετος
Κυρά αψηλή κυρά βουνίσια
σ' αψήλωσαν τα κυπαρίσσια
κέρδισαν σε οι κορυφές
και ένας γέρακας ρεμπέτης
και τις αγάπης σου επαίτης
σε καρτερά στις παρυφές

Στα αετόμορφα τα όρη 
ήσουν εσύ αετοκόρη
είσαι αετοκοπελιά
οι χάρες σου τραγουδημένες
από το φως σου φωτισμένες
απ’ την δική σου αντηλιά

Κυρά αψηλή κυρά βουνίσια
η εμορφιά σου αετίσια
σε αετόμορφες μορφές
τα μάτια σου αετομάτια
ατένισαν τα μονοπάτια
σ’ αετοπάτητες κορφές.


Παντελής Τσικούρογλου

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Οι Μουσαφιραίοι (Λόγια της γιαγιάς)

Φορτωνόμαστε με χρέη  κι η πορεία μας τυχαία...
 Αποτέλεσμα εικόνας για αλφαβηταρι γιαγια

Στη ζωή μουσαφιρέοι
ερχόμαστε απλά κι ωραία
φορτωνόμαστε με χρέη
κι η πορεία μας τυχαία.

Όσο και να προσπαθήσεις
νά 'σαι ένας, νά 'σαι κάποια
να μην έχεις ψευδαισθήσεις
το λένε όλα τα κιτάπια :

Ζεις εφόσον αναπνέεις
υπάρχεις όσο σε θυμούνται
σ άγνωστα πελάγη πλέεις
κι φαροφύλακες κοιμούνται…


m@gior 
Γιώργος Μακριδάκης