Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Απόκριες

Τριγύρω μας το  μίσος και μείς μες την τρελή χαρά...
 Αποτέλεσμα εικόνας για Απόκριες

Τα πράγματα ζορίσανε
δεν είναι πιά παιχνίδια
και τα νερά βρωμίσανε
τα φαγητά σκουπίδια.
 
Εμείς μες την κοσμάρα μας
βρίζει ο ένας τον άλλο
δεν βλέπουμε τρομάρα μας
πως τέρμα το ρεγάλο.
 
Τριγύρω μας το  μίσος
και μείς μες την τρελή χαρά
οι σερπαντίνες ίσως
να κρύψουνε τα σοβαρά.
 
Νερό να βάλεις στο παγούρι
μπροστά μας έχει έρημο
φόρα στο στήθος ένα γούρι
και κάνε την για Ψέριμο.
 
Αν ψάχνεις καθαρό αέρα, στάση  κάνε Παράδεισο
αν ψάχνεις για καλή παρέα, κατέβαινε στην άβυσσο…
 

Γιώργος Μακριδάκης

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Σηκουάνας

Μεγάλα φτιάχνω όνειρα – μικρή ζωή με βρίσκει…


Στίχοι:Γιώργος Γκρίλης
Μουσική: Σήφης Κοκολάκης
Ερμηνεία: Σήφης Κοκολάκης


Στον Σηκουάνα κάποτε με κάποιον Μοντιλιάνι
τα βήματα με πήγανε - βήματα από κρασί…
Στα κύματα αντηχούσανε θρήνοι του Γιάννη Αγιάννη
έχανα τις αγάπες μου – χανόσουνα κι εσύ…

Στην Νέα Υόρκη κέρναγα τον Έντγκαρ Άλαν Πόε
τις νότες μου τις κούρντιζε του Γκίνσμπεργκ το Ουρλιαχτό
μες στα λιμάνια ψάχναμε την Κιβωτό του Νώε
- πόρνη ντύθηκε ο έρωτας και πλήρωσα γι’ αυτό!

Σ’ ένα Δουβλίνο άχρωμο, εγώ κι ο Μπέκετ μόνοι
δυο σκύλοι που γαυγίζουνε στων άστρων την σιωπή…
Τον Τζόυς κάπου μαζέψαμε – και με στραβό τιμόνι
φλέρταρα με τον θάνατο – σ’ έχανα στην στροφή…

Με δυο τρελούς αναρχικούς εκεί στην Μπαρτσελώνα
συνθήματα υπογράφαμε σε Γοτθικό Ναό
του Γκαουντί μνημόσυνα στον γερο - Παρθενώνα
κι εγώ για αγάπη δίψασα – δεν μου ‘δωσες να πιω…

Στον Πειραιά δεν μίλαγα – ο Μάρκος είχε ντέρτια
γύρω φτιαγμένοι πρόσφυγες, κομμένο τουμπεκί
μαυράκι προυσαλιώτικο, βυζαντινά άσπρα ντέφια
κερνούσανε οι ρεμπέτισσες – δεν ήσουνα εκεί…


Μεγάλα φτιάχνω όνειρα – μικρή ζωή με βρίσκει
στα πίσω πόδια στέκομαι κι ορμάω στο κενό…
Παίρνει φωτιά ο έρωτας μ’ ένα μπουκάλι ουίσκι
και με καμένα τα φτερά ψάχνει να βρει Θεό…


(Η αρχική ανάρτηση των στίχων βρίσκεται ΕΔΩ)

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Ομόνοια και Πειραιώς γωνία...

Θα γράψουνε πως ήταν νοθευμένη κι έκλεισες μόλις χθες τα δεκαεννιά...



Σκιά του δρόμου διχασμένη
ισορροπείς σε όψεις αιχμηρές
η άσπρη σκόνη σαλεμένη
χορεύει στου μυαλού τις εγκοπές.

Στην άσφαλτο η ελπίδα πεταμένη 
το βλέμμα αποκαΐδια απ' τη φωτιά 
την πλάνη ζητιανεύεις--σε προσμένει
πουτάνα με μαγιάτικα φιλιά. 

Ατάιστα στον τοίχο αφημένα
δραπέτευσαν τα όνειρα καθώς
φτερούγισαν δεν σου μείνε καν ένα
να ρίξει στο σκοτάδι λίγο φως 

Αναίτιοι λοξοδρομούν με υποψία
το χάος ν’ αλώσουν δεν τολμούν
σαν τον νεκρό.... σαν σε κηδεία
με δέος όλοι σε κοιτούν 

Ομόνοια και Πειραιώς γωνία
γυμνή σε είδα κοινωνία
ξυπόλυτη μ’ ένα ταμλά στο χέρι
ξεπούλαγες τον Κώστα και τη Μαίρη

Το πρόσωπο σου είδα στον καθρέπτη
μάσκα από σάρκα και οστά
είδα τον χάροντα τον κλέφτη
να κλαίει μ΄ αναφιλητά

Αδέσποτη η ανάσα πεταμένη 
σε βρήκαν σωριασμένο στη γωνιά
θα γράψουνε πως ήταν νοθευμένη
κ΄ έκλεισες μόλις χθες.. τα δεκαεννιά

Ομόνοια... και Πειραιώς γωνία
γυμνή σε είδα κοινωνία
Ρακένδυτη με ξύλινο μαχαίρι
σημάδευες την Άννα, τον Λευτέρη.
Στο σάπιο σου τεφτέρι


Αναστάσιος Ακρίτας

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Γκρίζες κουβέντες

Οι γέφυρες είναι μια λύση...
Αποτέλεσμα εικόνας για γέφυρες

Γκρίζες μέρες, γκρίζες νύχτες
κι ένα γλίσχρο πληκτρολόγιο
φώτα νέον στο ταβάνι
κει που τ όνειρο δεν φτάνει
φτάνει το ημερολόγιο.

Το κοιτώ να βρω τις μέρες
τα Σαββάτα, τις αργίες
οι γέφυρες είναι μια λύση
μια εκδρομή στο Καρπενήσι
βολικές κι απεργίες.

Το μαλλί μου, στις πενήντα
αποχρώσεις είν’ του γκρι
τα νέα πάντα με πονάνε
στο μπαρ πίνω ότι να΄ναι
και κοιμάμαι στο αμπρί.

Όλα δείχνουν μια κατάντια
και συ χάθηκες στο χρόνο
μια ρουτίνα αηδία
μια ατέλειωτη κηδεία
και κακία με τον τόνο…

Γιώργος Μακριδάκης

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Χρόνια δύσκολα

Τα όνειρα τελειώσαν...
Αποτέλεσμα εικόνας για κριση στην ελλαδα

Μας βρήκαν χρόνια δύσκολα,
πολλές οι καταιγίδες,
έργα μεγαλεπήβολα
τώρα γιναν αμφίβολα,
με λιγοστές ελπίδες.

Μας βρήκαν χρόνια δύσκολα,
τα όνειρα τελειώσαν,
τα πράγματα αψήχολα (οξύθυμα)
και στην καρδιά ένα τοίχωμα
γερά θεμελιώσαν.

Φονιάδες μονοπώλια
όλο ζητάν να λάβουν,
μας καίνε μας τρομάζουνε
και την ψυχή μας βγάζουνε,
βαθιά στη γη μας θάβουν.

Λεηλατούνε την ψυχή
τσακίζουνε το σώμα,
στο άγνωστο φωνάζουμε
και για να αλαλιάσουμε
μας κλείνουνε το στόμα!


Κώστας Πλασταράς

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Σαλονικιός καρντάσης

Και τον καημό μαχαίρωνα στου ονείρου μου τη ζάλη...
Αποτέλεσμα εικόνας για θεσσαλονικη νυχτα

Γεννήθηκα μες τη βροχή
σε λασπωμένη αλάνα
του λέοντα την εποχή
την αστραπή είχα μάνα

Μέσα σε μαύρα σύννεφα
ήπια το πρώτο γάλα
και της βροντής της έγνεφα
να πει τραγούδια κι άλλα

Η μάνα μου με κοίμιζε
σε αφρατένιο στρώμα
μα η μοίρα μου ετρικύμιζε
και μ' εριχνε στο χώμα

Στέριωσα νύχτα με βροχή
είχα μαμή τσιγγάνα
του λέοντα την εποχή
τη φλόγα παραμάνα

Έπαιζα με τους κεραυνούς
κρεμιόμουν απ' τα αστέρια
και μ' αγροβόριδες τρανούς
πιανόμασταν στα χέρια

Ανδρώθηκα στις πορφυρές
πλαγιές του Ωραιοκάστρου
χαμένος μέσα στις σιωπές
ενός θλιμμένου άστρου

Μα τα φτερά μου φτέρωνα
από φωτιά κι ατσάλι
και τον καημό μαχαίρωνα
στου ονείρου μου τη ζάλη

Γιατί είμαι εγώ της αστραπής
γέννημα γιος της πλάσης
τ' ανέμου είμαι ο γητευτής
Σαλονικιός καρντάσης


Αναστάσιος Ακρίτας

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Κατάρα

Καταραμένη να είναι η πραγματικότητα αφού κι εμένα με καταράστηκε...


Στίχοι: Παναγιώτης Ξηρουχάκης
Μουσική: Λάμπρος Βενέτης και Ορφέας (Wish upon a star)
Ερμηνεία: Pornostroika Dadaifi 

ΥΠΗΡΞΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ?
ΥΠΗΡΞΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΕ ΜΟΥ ΑΓΓΕΛΕ
Η' ΥΠΗΡΞΕΣ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΟΥ

ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ Η' ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ  ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΟΥ 
ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΦΟΥ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΡΑΣΤΗΚΕ


Δίσκος:
Pornostroika Dadaifi -  ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΠΟΡΝΟΚΡΑΤΟΡΩΝ (2004)



Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Ελλάδα θα σε τραγουδήσω.

Μ' έριξες στο ξένο χώμα, μα δεν ξόφλησα ακόμα...
 Αποτέλεσμα εικόνας για Ελλάδα

Εσύ της τραγωδίας μάνα,
κι εγώ παιδί σου μεσ'το δράμα,
μ' έπαιξες σε μια παρτίδα,
και με έχασες πατρίδα,
μ' έριξες στο ξένο χώμα,
μα δεν ξόφλησα ακόμα.

Στις ραψωδίες σου γυρνάω,
στα έπη σου σάναζητάω,
μα σε βρίσκω,αχ Ελλάδα,
στο χαμό και στον καιάδα.

Αχ ρε μάνα,αχ ρε μάνα,
λεβάντα μου και ματζουράνα,
αφέντρα πολυπαινεμένη,
κυρά χιλιοτραγουδισμένη,
θα σε βρω στην αρμονία,
στις ωδές,στη μελωδία.

Στις ραψωδίες σου γυρνάω,
στα έπη σου σ' αναζητάω,
μα σε βρίσκω,αχ Ελλάδα,
στο χαμό και στον καιάδα.

Ήσουν χορός σε μούσας άσμα,
τώρα λυγμός,βουβό το κλάμα,
η αρχαία δόξα σου χαμένη,
μάνα,γιατι είσαι δακρυσμένη,
το δάκρυ σου θα παιανίσω,
Ελλάδα θα σε τραγουδήσω.


Παντελής Τσικούρογλου

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Μαραμένε κόσμε



Καλή χρονιά...
Αποτέλεσμα εικόνας για 2017

Δύο χιλιάδες δέκα εφτά,

ξημερώνει γιορτή, ανατέλλει χρονιά,

χέρια πολλά ζητούν αγκαλιά,

μάτια αθρόα που μας κοιτάν αθώα,

αλήθεια όλα αυτά ήτανε γραφτά?



Δύο χιλιάδες δέκα εφτά,

θαμπή η ελπίδα, μουγκή η χαρά,

παιδική καταιγίδα τη ζωή λαχταρά,

γαντζωμένα σε χάρτινα πλοία,

ζωή με τα δικά σου μεγαλεία.!!



Δύο χιλιάδες δέκα εφτά,

χρόνος σκληρός, χορός τιμωρός,

άλλοι λένε πως άλλοι φταίνε…..

ηλίθιε κόσμε…. ξετρελαμένε….

μαραμένε… ενταγμένε στα λεφτά.!!!





Κώστας Πλασταράς