Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Ζούμε καλά



σ' αυτό το απόμερο νεκροταφείο.
Στους ευάερους τάφους
κάνουμε πρόβες ξαπλωμένοι
ενώ φυσάει από παντού ζωή
και μας γεμίζει νιάτα.
Όταν τελειώνει η πρόβα σηκωνόμαστε
γεμάτοι αισιοδοξία και δύναμη. Αύριο πάλι.
Οι πρόβες συνεχίζονται επ' αόριστον
και μας μικραίνουν
σιγά σιγά ξαναγυρίζουμε στη γέννησή μας
και παραδινόμαστε
ετοιμοθάνατα νεογέννητα
γεμάτα σφρίγος.

Ζούμε καλά
σ' αυτό το απόμερο νεκροταφείο.
Ποτέ σας δε θα μάθετε
πώς μεγαλώνει ένας άνθρωπος
σε βρέφος
που δεν κλαίει.

Γιάννης Βαρβέρης

από τη συλλογή Στα ξένα, 2001


Αναδημοσίευση από το (πολύ καλό) Ιστολόγιο:
Ένα λιβάδι μέσα στην ομίχλη που ονειρεύεται
http://dreaming-in-the-mist.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου