Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Στ΄ αστεία παίζαμε...

Στ΄αστεία παίζαμε.

Δε χάσαμε μόνο τον τιποτένιο μισθό μας
Μέσα στη μέθη του παιχνιδιου σας δώσαμε και τις γυναίκες μας
Τα πιο ακριβά ενθύμια που μέσα στην κάσα κρύβαμε
Στο τέλος το ίδιο το σπίτι μας με όλα τα υπάρχοντα.



Νύχτες ατέλειωτες παίζαμε, μακριά από το φως της ημέρας -
Μήπως πέρασαν χρόνια; σαπίσαν τα φύλλα του ημεροδείχτη
Δε βγάλαμε ποτέ καλό χαρτί, χάναμε· χάναμε ολοένα
Πως θα φύγουμε τώρα; που θα πάμε; ποιός θα μας δεχτεί;



Δώστε μας πίσω τα χρόνια μας δώστε μας πίσω τα χαρτιά μας
Κλέφτες!
Στα ψέματα παίζαμε!


Μανώλης Αναγνωστάκης

1 σχόλιο:

  1. Απ' τους αγαπημένους και ο Μανόλης (με -ο- προτιμούσε να το γράφει) Αναγνωστάκης...
    Μας τον είχε φέρει στο μάθημα ο Γιώργος Σαββίδης ("μεταπολεμική πολιτική ποίηση" μας δίδασκε το 1975-76, φιλοσοφική Θεσσαλονίκης )

    (μέρες προσπαθώ να γράψω σχόλια και δε μου τα παίρνει...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή