Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

υπερήλικο φθινόπωρο








εγώ δεν έχω χέρια
μόνο δυο δέντρα σταυρωμένα
με είκοσι γυμνά κλαδιά
σαν δυο λημέρια ερημωμένα
που δεν ακούστηκε μιλιά






εγώ δεν έχω μάτια
μόνο δυο πίκρες μυροφόρες
που σκύβουνε να πιουν γκρεμό
σαν δύο κόρες μαυροφόρες
που ολοφύρονται αδελφό






εγώ δεν έχω στόμα
μόνο μια τρύπα μες στο χώμα
χωρίς αέρα κι ουρανό
σαν μια χωμάτινη κρυψώνα
που βρήκε ένα παιδί ορφανό






εγώ δεν έχω αίμα
μόν' ένα κόκκινο ποτάμι
που με πάει αναιμικά
σαν τσιγγάνων καραβάνι
χωρίς παπούτσια που περνά






εγώ δεν έχω μοίρα
μόνο μια σύντομη πλημμύρα
που δεν πότισε ούτε ελιά
σαν υπερήλικο φθινόπωρο
που δεν θα δει ξανά πουλιά.





Πηνελόπη Δεληγιάννη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου