Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

Η ιστορία της Μαρίας




Στίχοι: Βασίλης Νικολαΐδης
Μουσική: Βασίλης Νικολαΐδης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Νικολαΐδης

Σαν πρώιμο σταφύλι η Μαρία
Πριν πατήσει ακόμα καν τα δεκατρία
Τους άντρες έκανε τυφλά να την ποθούν
Σαν τα μυγάκια που πετούν γύρω απ'τη φλόγα
Όταν αντίκρυζαν τη ροδαλή της ρώγα
Γύρω της τρέχαν για να τσουρουφλιστούν

Κατεβαίνει απ'το χωριό της στην Αθήνα
Γερμανοί παντού και λύσσαξε στην πείνα
Τι άλλο θα βρω για να σας πω ένα παραμύθι
Λόγω πείνας της αμβλύνθηκαν τα ήθη
Στην Αθήνα της Μαρίας η εμορφιά
Ξεπουλήθηκε στη μαύρη αγορά
Ένας δοσύλογος την έχει ερωτευτεί
Κι αυτή του δίνεται χωρίς να το σκεφτεί

Μία μέρα ένας άντρας την πλευρίζει
"Κακομοίρα μου", στ'αυτί της ψυθιρίζει
"Μ'αυτόν που είσαι το κεφάλι σου θα φας,
Γυρεύοντας κοπέλα μου το πας (pass)"
Σηκώθηκε ένα βράδυ απ'το κρεββάτι
"Προς νερού μου" λέει "πάω" στο συνεργάτη
Βιαζότανε αυτός να την πηδήσει
Μα τον πείθει πως αμέσως θα γυρίσει

Από κάτω περιμέναν οπλισμένοι
Δυό της όπλα και στο κόμμα οργανωμένοι
Τους ανοίγει, ανεβαίνουνε επάνω
Και σκοτώνουν στο κρεββάτι τον ρουφιάνο
Φχαριστήθηκε ο κοσμάκης κι η Μαρία
Άστε που εβγήκε στην παρανομία
Μα την ψάχνανε παντού οι Γερμανοί
Φεύγει εκείνη στο βουνό για να κρυφτεί

Με αντάρτες στο βουνό κάνει παρέα
Γνωρίζει κάποιονε ονόματι Αντρέα
Τα γένια του μυρίζανε θυμάρι
Μαυροσκούφης ήτανε του Άρη
Της υπόσχεται, μόλις λευτερωθούνε
Με το καλό θα ήθελε να παντρευτούνε
Ενώ μπαίναν στην Αθήνα οι Εγγλέζοι
Δως του εκείνος για παντριά να την πιέζει

Κάποιος βρέθηκε να την διαφωτίσει
Ο Φώτης, και τα μάτια της να ανοίξει
"Ο Αντρέας ήταν", λέει, "Τροτσκιστής,
Γι'αυτό δεν πρέπει να τον ξαναδείς"
Του χώσανε λοιπόν μία παγίδα
Του αντάρτη κι αν τον είδατε, τον είδα
Πάει τον έφαγε το μαύρο το σκοτάδι
Κατά διαταγήν του Ζαχαριάδη

Και μια νύχτα σκοτεινή πάνω στο Γράμμο
Ο Φώτης την εζήτησε σε γάμο
Ο Φώτης βρέθηκε μετά στη Βουλγαρία
Κι αυτή να σέρνεται μες στα στρατοδικεία
Ο επίτροπος ζητά την εσχάτη των ποινών
Μα επεμβαίνει, ευτυχώς, κάποιος γιος εφοπλιστών
Την είχε δει σε μια εφημερίδα
"Την εωτεύτηκα μπαμπά", του λέει, "μόλις την είδα"

Κι όταν σκότωσαν τον Νίκο Μπελογιάννη
Στη Μητρόπολη γινήκανε οι γάμοι
Ο φάκελός της σα σκιά εξαφανίστηκε
Σε κολυμπήθρα εθνική ξαναβαφτίστηκε
Από τότε κολυμπάει στα πλούτη μέσα
Η Μαρία είναι τώρα ναυαρχέσα
Έχουν δίκιο της ζωής οι βετεράνοι
Στόλους σέρνει άμα θέλει το φουστάνι

Έχουν δίκιο όταν λένε οι παλιοί
Στόλους σέρνει άμα θέλει, (νανανα.. τιντιντιν....)

(Λέει ο Εγγλέζικος θηρεός, "Ας είναι ντροπιασμένος όποιος σκέφτεται άσχημα"...
Τί σκεφτήκατε;;;)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου