Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Ο Γιάννης το σαΐνι



Με το κορμί Διαβόλου
η Μαίρη στην Αιόλου
φωτιά το διάβα της
Κι ο Γιάννης αχ! πώς θέλει
τη φλόγα και το μέλι
από τη λάβα της

Τη βλέπει πώς αστράφτει
κι αυτός σκορπάει σα στάχτη
απ’ τον αέρα της
Μα πιο πολύ απ’ τη Μαίρη
τον καίει και το ξέρει
στο χέρι η βέρα της…

Μαύρο η ψυχή του κρέπι
το θέλω και το πρέπει
σκληρά μαλώνουνε
Τα μάτια κατεβάζει
γιατί όταν την κοιτάζει
πονάν’ βουρκώνουνε

Δε θέλει να το δείχνει
μα του έρωτα τα ίχνη
μιλούν, φωνάζουνε
Κι απ’ το μονό κρεβάτι
στην κόλαση αποστάτη
τον κατεβάζουνε…





Κι ο Γιάννης το σαΐνι
σκοτώνεται για κείνη
και ανασταίνεται
Κι αν δεν καεί μια μέρα
στην πυρκαγιά απ’ τη βέρα
του κακοφαίνεται…


Γιάννης Μπελεσιώτης

8 σχόλια:

  1. Αυτό είναι έτοιμο τραγούδι!
    - Ή έχει γίνει ήδη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπάρχουν ακόμα τέτοια σαΐνια;;;!!!

    Καλημέρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο Γιαννης και η Μαιρη....

    Ο κηπουρος του παραδεισου και το ανθος της Εδεμ...

    Υποκλινομαι.....
    κι εγω ζηλεύω τη λαβα της Μαιρης που κυλά αβίαστα μεσα στα εσωψυχα του Γιαννη σηκωνοντας κύματα Επιθυμιων....

    Τα φιλιά μου.... αρωματα στους Κηπους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. και πάλι μπράβο γιάννη!
    Αγγελική

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ρήγα μου καλως όρισες στην παρέα της Στιχο-μυθίας..

    Στίχοι του Γιάννη έχουν μελοποιηθεί.. Αυτό νομίζω όχι ακόμα.. Νομίζω είναι θέμα χρόνου, γιατί ναι, είναι έτοιμο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. meggie μου

    ελπίζω πως ναι.. αλλιώς ο έρωτας θα 'μενε γλυκανάλατος και ατραγούδιστος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κάκια μου

    το κλειδί του Παράδεισου και αυτό της Κόλασης συγκατοικούν στο ίδιο μπρελόκ συνήθως..

    Την αγάπη μας.. αυτήν που ξεκλειδώνει ψυχές κι αρώματα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή