Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

ΓΙΑΖΤΡΑΤ

(Διά χειρός Ανατολής... Το παραθέτω μαζί με το συνοδευτικό mail αυτούσιο...)

Η ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗ (σ.σ: η χθεσινή μου ανάρτηση, του Χριστόφορου) που ανέβασες, μου θύμισε κάτι που έζησα εγώ πριν δύο χρόνια και στάθηκε αφορμή να γράψω το ΓΙΑΖΤΡ. Τον Σαγίρ τον είδα στο Ιπποκράτειο όταν νοσηλευόταν κάποιος συγγενής μου. Ήταν ένας σκελετωμένος άνθρωπος που κοίταζε ώρες ολόκληρες το ταβάνι.
Είχε κάνει (όταν τον συνάντησα) 4 εγχειρήσεις και ο γιατρός του μου είπε πως προσπαθούσαν να τον παχύνουν λίγο για να αντέξει και άλλη εγχείρηση. Δεν είχε πολλές ελπίδες να ζήσει. Μίλησα μαζί του και όσα γράφω (όνομα, χωριό, κτλ) είναι πραγματικά.




ΓΙΑΖΤΡΑΤ

Δώδεκα χρόνια στην Ελλάδα ο Σαγίρ
τέσσερις μήνες, τρίτη θέση Ιπποκρατείου,
οφθαλμαπάτη στο ταβάνι το Γιαζτράτ,
σαν τον παράδεισο, ψηλά του κορανίου.

Το σαπιοκάραβο στου Αιγαίου το βυθό,
μαζί και καμμιά δεκαριά χαμένοι φίλοι,
το εισιτήριο χίλια διακόσια ευρώ,
αυτό το μόνο της ζωής του το ταξίδι.

Το χέρι, χέρι έψαχνε μέσ΄στις νυχτιές,
φεγγάρι ίδιο, σαν του Γιάζτρατ, το θλιμένο,
του μπάτσου σφύριγμα, οι σκοτεινές γωνιές,
μια η γη, για όσους έχουν τον θεό χαμένο.

Στο κομοδίνο, απ΄την Πρόνοια το χαρτί,
με Πακιστάν σφραγίδα, γράμμα μέσ΄στο χέρι,
μάτια θολά, ποιός να διαβάσει και να πει,
στην Φαϊζά, όσα θα ήθελε να ξέρει ;

Στην Κηφισίας, στο φανάρι, ο κουβάς
και τα σφουγγάρια για τα τζάμια περιμένουν,
μπλέκουν τα χέρια του στο μέρος της καρδιάς,
την ξεριζώνουν και στο Γιάζτρατ την πηγαίνουν.

Μ΄ ένα σεντόνι ο Σαγίρ, κατάλευκο,
η κάρτα η πράσινη, εκεί καρφιτσωμένη,
ποιός να του βάλει μέσ΄στη χούφτα ένα ευρώ,
για τον βαρκάρη, οβολό, που περιμένει;

ΑΝΑΤΟΛΗ


Υ.Γ: ...και επειδή σε ψυχοπλάκωσα, σου λέω πως όταν μετά από καιρό πήγα στο νοσοκομείο και τον αναζήτησα, έμαθα πως ο Σαγίρ έγινε καλά και βγήκε από το νοσοκομείο. Αισθάνομαι τύψεις που τον πέθανα, όμως μπορεί να ...ξόρκισα τον χάρο!

5 σχόλια:

  1. τον σεβασμό μου στην ΑΝΑΤΟΛΗ....

    και που πήγε το μυαλό μου πρώτα;
    στα φανάρια και στο "ευχαριστώ πολύ δεν θέλω" που άπειρες φορές έχω πει... η ντροπή μου δεδομένη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοίτα που είχα την ίδια αντίδραση μe τoν ΛΥΧΝΟ ΚΑΙΟΜΕΝΟ σχετικά με τα φανάρια..
    Μαζί με τον σεβασμό μου προσθέτω και τον θαυμασμό στην ΑΝΑΤΟΛΗ για την όμορφη ροή τα πλούσια συναισθήματ αλλά και..... το τέλος. (Εστω κι αν ευτυχώς δεν ήταν πραγματικό ευτυχώς) προσέδωσε όμως μια έντονη δραματικότητα για το κλείσιμο.
    Καλό βράδυ Γιώργο..... (κλέφτη κι αρματολέ )χα χα χα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καταθέτω κι εγώ τον σεβασμό μου και τον δεδομένο (καιρό τώρα) θαυμασμό μου στους στίχους της Ανατολής... Πως καταφέρνει μέσα από τις ιστορίες της (γιατί ιστορίες γράφει..) να αναδεύει την ψυχή μας και να εκμαιεύει από αυτήν ό,τι πιο όμορφο και πολύτιμο υπάρχει (αγάπη, ευαισθησία ή ωφέλιμη ενοχή) είναι ένα χάρισμα αξιοποιημένο στο έπακρο.. Ανατολή σ' ευχαριστούμε..

    Και βέβαια το μυαλό όλων μας πήγε στους μετανάστες των φαναριών.. Που πολλές φορές τους αντιμετωπίζουμε σαν 'τσιμπούρια' (άλλα είναι τα τσιμπούρια που μας πίνουν το αίμα), ξεχνώντας πως είναι άνθρωποι (και μάλιστα ταλαιπωρημένοι και δυστυχισμένοι) που μέσα από χίλιους κινδύνους αναζητούν και παλεύουν (όσο κανείς μας! μην το ξεχνάμε αυτό... ας σκεφτούμε τον εαυτό μας ν' αλλάζει ηπείρους μέσα σ' ένα σαπιοκάραβο για την επιβίωσή του και μόνο..!), για το αυτονόητο και το ελάχιστο..: ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ!!!

    Μία μικρή διόρθωση μόνο στον Χριστόφορο..: Δεν είμαι 'κλέφτης και αρματολός', αλλά 'Κλέφτης και Αμαρτωλός' Χριστόφορε... (Μέρες Σαρακοστιανές που είναι, ας είναι το αίτημα της Μετάνοιας που καθορίζει το 'είναι' μας...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σχετικά με αυτό το θέμα στην Στιχο-Μυθία:

    Περπάτησα όλη τη γη (Στίχος της Ιωάννας Κολλινιάτη):
    http://stixo-mythia.blogspot.com/2010/09/blog-post_22.html

    Ήρθε, έφυγε με τους γλάρους (Στίχος του Γιώργου Γκρίλη):
    http://stixo-mythia.blogspot.com/2010/09/blog-post_9624.html

    Το Αόρατο Τείχος (Ένα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ Video του Κίμωνα Τσακίρη):
    http://stixo-mythia.blogspot.com/2011/03/blog-post_12.html

    Και η σχετική με τους Μετανάστες σελίδα μας..:
    http://stixo-mythia.blogspot.com/search/label/Μετανάστες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με βούρκωσε η Ανατολή, με τους αισθαντικούς της στίχους, αλλά χαμογελώ με το αίσιο τέλος.
    Χαιρετισμούς εγκάρδιους

    ΑπάντησηΔιαγραφή