Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Της Γνώσης και της Άγνοιας...

Το έγραψα για ένα αυτιστικο παιδάκι...ένα κοριτσάκι διαφορετικό.. :)
Κάποιος της μιλάει,εκείνη ακούει...

Μαριάννα


“Στων ματιών μου την άκρατη λαχτάρα, πλανήθηκες γυμνή,
υπέπεσες σε παραπτώματα εξέλιξης, πληγώθηκες, χάθηκες στο άγνωστο...
Μπορεί φαινομενικά να απέμεινες φτωχή από αισθήματα,
αναζητώντας το κενό στην ανθρώπινη παρουσία,
μα πάντα θα ατενίζεις τα μελλούμενα στην αγκαλιά της αμφιλύκης,
προεικονίζοντας τους φόβους σου λευκούς και σκοτεινούς...
Κι αυτή η ακούραστη διαδικασία γέννησης της λυτρωτικής μελωδίας,
που ηχεί ολημερίς στην ψυχή σου, δοξάζει τη ματαιότητα, καταπραΰνει τον πόνο,
διχάζει χάριν της Γνώσης και της Άγνοιας, που γεννήθηκαν στα έγκατα του ανθρώπινου μυαλού σου....αυτό τα ακονίζει για αιώνες, όπως ο σιδεράς την αξίνα
με ακρίβεια, ακατάπαυστα...με ακρίβεια κι ακατάπαυστα αποζητώ το δρόμο
να σε φτάσω, να σε συναντήσω και μαζί σου να πλανηθώ στους δικούς σου δρόμους,
να μάθω να βλέπω τον κόσμο μέσα απ΄τη δική σου σκοπιά...
Κι αν μ’αφήσεις...θα βρω τον τρόπο να σου δείξω πως να χαμογελάς...
Θα βρω τις λέξεις να σου πω πως να μ’αγαπάς...”


Κουκουμτζή Μαριάννα

5 σχόλια:

  1. Mε πιάνει ένα παράπονο όταν διαβάζω για τον αυτισμό.... είναι ένα θέμα που με συγκινεί παράξενα.... Ξέρεις.... υπήρξε καιρός που είχα τρομάξει πολύ, γι'αυτό.

    Ποιος μπορεί να το νιώσει πώς γίνεται να θες κάτι και να μη μπορείς να το εκφράσεις, να αισθάνεσαι και να μη μπορείς να το δείξεις, να χάνεις τον μπούσουλα με μια τόση δα μικρούλα αλλαγή στον εύτακτο κόσμο σου, να επιμένεις να τρως το φαγητό σου στο ίδιο πιάτο, με το ίδιο ακριβώς πιρούνι, καθισμένος στην ίδια θέση, να ζητάς στο βάθος του μυαλού σου αγκαλιά και κάθε που σ' αγκαλιάζουν να ασφυκτιάς και να πνίγεσαι και να χτυπιέσαι για να βρεις διέξοδο, να καταλαβαίνεις μα να μη βρίσκουν οι σωστές λέξεις το δρόμο για το στόμα...

    Καλό απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με εντυπωσίασε πολύ η δομή το όλου ποιήματος γιατί οδηγήθηκα στην επιθυμία της δημιουργού για επικοινωνία με ένα πλάσμα που δεν είναι σαν εκείνη.
    Η Μαριάννα το κλείνει τόσο συγκινητικά που σου έρχεται να το πεις κι εσύ που απλώς διαβάζεις.
    Εξοχο!!!
    Γιώργο κλέβε τέτοιους θησαυρούς. Αξίζει!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάρα πολύ τρυφερό Μαριάννα !!!
    Μπράβο και σε σένα Γιώργο που το φιλοξένησες !!!!
    Καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μαριάννα μου υπέροχο...

    Ευαίσθητο και πολύ προσωπικό...

    Καλώς μας ξανάρθες...

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κι αν μ’αφήσεις...θα βρω τον τρόπο να σου δείξω πως να χαμογελάς...
    Φοβερό

    ο ανώνυμος ξένος

    ΑπάντησηΔιαγραφή