Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Ανήσυχη ζωή...


Σ’ ένα τραγούδι,πιο παλιό,
μιλούσανε τ’ αγάλματα,
μα τότε ήμουνα παιδί,
δεν πίστευα στα θαύματα.
Ανήσυχη ζωή...

Ηρθε από μάρμαρο η ζωή,
το πρόσωπό μου σμίλεψε,
τα χρόνια γίνανε γραμμές,
βαριές μού πέσαν οι σιωπές
κι η αγάπη αλλού ταξίδεψε.

Κοίτα πώς τα ’φερε η ζωή
και πίστεψα στα θαύματα.
Τώρα το ξέρω πιά καλά,
ό,τι θρηνούν τ’αγάλματα.
Ανήσυχη ζωή...


Λέττη Κοιλάκου

6 σχόλια:

  1. Τι όμορφο περιεχόμενο Λέπη !!!
    Χαιρετισμούς πολλούς Γιώργο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάρα πολύ ωραίο Λέττη, μπράβο!!!!
    Καλησπέρα Γιώργο, καλησπέρα Μάγδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα, καλησπέρα...

    Λέττη μου, να ένας καλός λόγος να ευγνωμονώ την Στιχο - Μυθία: Σε φέρνει κοντά μας, τώρα που γίνεσαι τρυφερή γιαγιά και απομακρύνεσαι διακριτικά από την συντροφιά μας....

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι απλά εξαιρετικό! Συγχαρητήρια! Μιλάει κατευθείαν στη ψυχή μου!
    Αθηνά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αθηνά, καλώς όρισες στην παρέα της Στιχο-Μυθίας...

    Πολύ το χαίρομαι που βρήκες κάτι να σου μιλάει τόσο βαθειά...

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλησπέρα Μαργαρίτα μου
    Χαίρομαι που σε διαβάζω !!!
    Φιλιά σ όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή