Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Η χρόνια σκιά

Καλωσορίζουμε τον Άρη - Αλέξανδρο στην συντροφιά της Στιχο-Μυθίας...


Μέρες νεκρές μα με ζωή
Και εσύ αλλού χαμένη
Μες τον πολλών ανθρώπων την βουή
Σε χεριά και σε μάτια
Ανθρώπων που δεν ήταν καν εκεί

Και Εγώ εδώ να καρτερώ
Να ακροβατώ στην παραζάλη
Και να χαϊδεύω το κενό
Σε ψεύτικα φιλιά να περιμένω
τον δικό σου ουρανό

Σε κάθε άνθρωπο
να ψάχνω κάτι δικό σου
να αγαπώ και να ερωτεύομαι
μες την δική σου την σκιά να κοροϊδεύομαι

Και τώρα πληγωμένος και γελοίος
σαν άνθρωπος που απέτυχε τελείως
να λαχταρώ η Ζώη μου να περάσει
και η Άγια σου σκιά, να πάρει σχήμα
στου έρημου παράδεισου το κτήμα


Άρης - Αλέξανδρος Δαούτης

3 σχόλια:

  1. μπραβο φιλε Αρη, καλωσορισες στην υπεροχη αυτη παρεα!!! Πολυ καλη δουλεια και πολυ "μαυρη"!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ευχαριστω φιλε θαναση ειναι μαυρη σαν τις μεγαλουπολεις μας που θυμιζουν πολεμο και σοφια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όμορφο Άρη κι αληθινό! Σνέχισε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή