Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Δεν με βοηθάς…


Δεν έχει θέα ο Γολγοθάς... Προσκυνώ...


Δεν με βοηθάς, δεν με βοηθάς
κι είναι ψηλός ο Γολγοθάς
ξύλινος ο σταυρός, βαρύς
ο δρόμος για τη λύτρωση μακρύς.

Δεν με βοηθάς, δεν με βοηθάς
δεν είμαι εγώ παραμυθάς
είμαι ένας άνθρωπος απλός
ούτε κακός, ούτε καλός.

Ψηλά θ΄ ανέβω στο βουνό, για να τα πω με τον Θεό.

Δεν με βοηθάς, δεν με βοηθάς
καλάθια πλέκει ο καλαθάς
και τα γεμίζω με λουλούδια
για τη ζωή γράφω τραγούδια.

Δεν με βοηθάς, δεν με βοηθάς
δεν έχει θέα ο Γολγοθάς
τον κλείσαν πολυκατοικίες
πολλές οι ανθρώπινες κακίες.

Ψηλά θ΄ ανέβω στο βουνό, για να τα πω με τον Θεό….


Γιώργος Μακριδάκης http://magior.blogspot.com/

3 σχόλια:

  1. Τι να τη κάνει κανείς τη βοήθεια,
    όταν με τους στίχους του μιλάει κατ' ευθείαν με το Θεό;

    Πολύ ωραίο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν με βοηθάς, δεν με βοηθάς
    κι είναι ψηλός ο Γολγοθάς
    ξύλινος ο σταυρός, βαρύς
    ο δρόμος για τη λύτρωση μακρύς....

    Tι να προσθέσω Γιώργο μου; Τα είπες όλα!

    Καλημέρα φίλες και φίλοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή