Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Κάποτε όρκο δώσαμε

Μπορώ να ζήσω νηστικός και άνυδρος να απομείνω
μα δίχως την αγάπη σου στο κόσμο ίντα θα γίνω.




Στίχοι: Μιχάλης Τζουγανάκης
Μουσική: Παραδοσιακό
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Τζουγανάκης


Κάποτε όρκο δώσαμε μην δουν το χωρισμό μας
και αφήσαμε και πέρασε αγάπη μου, των εχθρών μας.

Ίσως δεν ήτανε γραφτό εγώ να ζω μαζί σου
όμως θα είμαι η πιο γλυκιά στο κόσμο ανάμνηση σου.

Ώστε να ζεις όπου και αν πας θα είμαι η σκιά σου
θα προσπαθείς μα θα'ναι αργά να βγω από την καρδιά σου.

Χωρίς να το καλοσκεφτώ σε έβαλα στην καρδιά μου
μα επλήρωσα την ακριβά την περιέργεια μου.

Μπορώ να ζήσω νηστικός και άνυδρος να απομείνω
μα δίχως την αγαπή σου στο κόσμο ίντα θα γίνω.

Φαντάστηκα τον ουρανό δίχως αστέρι ούτε'να
μα δε φαντάστηκα πότε ζωή χωρίς εσένα.

Πήγες μακρυά και δε μπορεί η σκέψη να σε φτάσει
μα η θύμησή σου κάθε αργά μέσα στο νου κοιτάζει.

Λησμόνησέ με εαν μπορείς και εγώ θα προσπαθήσω
με τσ' αναμνήσεις τσ' όμορφες όπως μπορώ θα ζήσω.

Λησμόνησε τα τα παλιά ξεχνά τα περασμένα
αφού άλλο δρόμο χάραξε η μοίρα στο καθένα.

Η κακομοίρα η μάνα μου πάντα παράγγελνε μου
της μαυρομάτας το στενό μην το περνάς η-γιε μου.

Η μανά μου με ανάθρεψε χωρίς να με πληγώσει
όμως εσύ με σκότωσες που σου'χα αγάπη τόση.

3 σχόλια: