Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

Χλωμός σαν το λαδόχαρτο

Κερασμένο!.... Στην υγειά μας!


Με την αντζούγα την παστή
Στου τραπεζιού την κουπαστή
Χλωμός σαν το λαδόχαρτο
Τα πίνεις

Και στην ρετσίνα την ξανθή
 Δίνεις και παίρνεις το φιλί
Στ΄ αχείλι το αχόρταγο
Ξεδίνεις

Μες΄ στου τσιγάρου την αχλή
Σε μυρουδιές από δαδί
Στο ίδιο πάντα όνειρο
Τη ντύνεις

Ακούς το βήμα στα σκαλιά
Στων βαρελιών την αρμαθιά
Ολόρθος θες , ρωγόβυζο
Να γίνεις

Κάπελα άσε την ξανθιά
Τη ρούσα να κεράσω
Κι ας πάει μ΄ άλλον η Ξωθιά
Κι ας αγγουρογεράσω.-


Δημήτρηας Καΐτσας

3 σχόλια:

  1. Όλο εικόνες και μεράκι το ποίημα.
    Θυμίζει παλιούς καιρούς, με ταβέρνα, αγιόκλημα και το κατρούτσο το κρασί συντροφιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλημέρα παρεούλα!

    τι όμορφο που είναι και άλλου καιρού ανθρώπινου!
    μπράβο στον Δημήτρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κύριε Καΐτσα, μας μερακλώσατε!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή