Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Γιασεμιά τα λευκά μου παράπονα

Ποίηση ακριβή!....
                                   Η εικόνα είναι πίνακας του Τάσου Ζωγράφου


Άφησε με,
να φύγω απόψε
στη θλιμμένη της νύχτας βροχή
άφησε με,
να πάρω μαζί μου
το ακριβό, μα σπασμένο
της αγάπης γυαλί.

Μακρινό
το ταξίδι της αγάπης
ποιός αλήθεια
στο τέρμα του έφτασε
να του πλέξω ακριβό
με κοράλλια βυθού  μυστικού
και λουλούδια του Μάη, στεφάνι
εκείνου,
που την πρώτη του  Αγάπη
δε ξέχασε.

Ένα αστέρι
είχα κλέψει ένα βράδυ
να στολίσω τα μαλλιά σου με φως
τα φτερά σου ν' ανοίξεις
στης Αγάπης το άπειρο
μα στα χέρια μου έσβησε
πριν χαράξει  ο  έρωτας
δεν κατάλαβα πως...

Με  καράβι μικρό
που παιδί είχα φτιάξει
χάρτινο
την καρδιά μου,
μια νύχτα  ασημένια
σου έστειλα
μα τι κρίμα
πριν φτάσει ναυάγησε
στης δικής σου καρδιάς το ξημέρωμα
δε κατάλαβα πως...

... πως αρχίζουμε
όλοι με όνειρα
που έχουν ντύσει
χρυσές ηλιαχτίδες
και πως σβήνουν
κι αφήνουν σημάδια

γιασεμιά
τα λευκά μου παράπονα
σαν μετρά η καρδιά
τ' άδεια  βράδια
ξενυχτά η λησμονιά
στις  βαθιές  των ματιών μου  ρυτίδες. 




 από καρδιάς
εν' ονόματι της Αγάπης

Χαρούλα  Βερίγου







      


4 σχόλια:

  1. "Μακρινό
    το ταξίδι της αγάπης
    ποιος αλήθεια
    στο τέρμα του έφτασε"

    Ένα υπέροχο ποίημα που κρύβει ένα παράπονο και ένα πόθο που δεν έχει σβήσει. Είναι νοσταλγικό και ο τρόπος γραφής είναι ιδιαίτερος και ξεχωριστός! Πάρα πολύ όμορφο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μία Χαρούλα της Αγάπης, Νάμα που ποτίΖει τα γιασεμιά του της σκληρότητας του Κόσμου.....
    κι ας μοσχοβολάει ο Καιρός καημούς!......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαρούλα, εξαιρετικό το τραγούδι σου, εύχομαι γρήγορα να μελοποιηθεί και να το ακούσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κυρία Βερίγου σας ευχαριστούμε από καρδιάς! Κάθε σας κατάθεση μας πλουτίζει!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή