Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Άνεμος του Νοεμβρίου

Σαν σήμερα έκλεισε τα μάτια ο Ποιητής του Φθινοπώρου....


Τώρα όμως βράδιασε. Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε
τις κουρτίνες
γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών. Τι κάναμε στη ζωή μας;
Ποιοι είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;
Καιρό τώρα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα μας κι ο ταχυδρόμος έχει
αιώνες να φανεί. Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα
που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου. Κι αν έχασα τη ζωή μου
την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα
χτες ή ένα αύριο
όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα ένα άρωμα βιολέτας
γιατί θυμάμαι. Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς ν’ αφήσουν διεύθυν-
ση, πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση
κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων που δεν πρόφτασαν ν’
αγαπήσουν.
Ώσπου στο τέλος δεν μένει παρά μια θολή ανάμνηση από το παρελ-
θον (πότε ζήσαμε;)
και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω γιατί σε λίγο θα φύγουμε και
κανείς δεν θα μας θυμηθεί.


Τάσος Λειβαδίτης
(Από την ποιητική συλλογή 'Χειρόγραφα του Φθινοπώρου' που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του).

3 σχόλια:

  1. Τι σχόλιο να αφήσει κανείς γι αυτούς τους στίχους.. Καλό βραδυ εύχομαι Γιώργο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. παρεούλα μου; τέτοιοι πνευματικοί άνθρωποι, τέτοιοι ποιητές και άνθρωποι πολύ συχνά δεν γεννιούνται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα αγαπημένες μου φίλες!! Τα λόγια φυσικά είναι περιττά!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή