Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

ΟΙ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ , ΕΜΕΙΣ

To 2ο ποίημα του Μπουκόφκσι σε μελοποίηση Arpeggiosmp. Tόσο επίκαιροι οι στίχοι - και γράφτηκαν πριν 50 χρόνια!...

Ποίηση: Charles Bukowski
Μετάφραση : Γιάννης Κατσούλης (Προσαρμογή στίχων: Γιάννης Βελίκης)
Σύνθεση: Γιάννης Βελίκης.
Απαγγελία: Χρήστος Φολτόπουλος (Arpeggios M.P.) 
Ηχοληψία - Παραγωγή: Χρήστος Φολτόπουλος

γεννημένοι έτσι
να είμαστε έτσι
καθώς τα ασβεστωμένα πρόσωπα χαμογελούν
καθώς ο κ. Θάνατος γελά
καθώς οι ανελκυστήρες κόβονται
καθώς τα πολιτικά τοπία διαλύονται
καθώς το αγόρι στο σουπερμάρκετ έχει πτυχίο πανεπιστημίου
καθώς τα μολυσμένα ψάρια ξεστομίζουν τις μολυσμένες προσευχές τους
καθώς ο ήλιος κρύβεται

είμαστε
γεννημένοι έτσι
να είμαστε έτσι
με αυτούς τους προσεκτικά τρελούς πολέμους
με την όψη σπασμένων παραθύρων σε εργοστάσια να ατενίζουν το κενό
με μπαρ όπου οι θαμμόνες δεν μιλούν πλέον μεταξύ τους
με τσακωμούς που καταλήγουν σε πυροβολισμούς και μαχαιρώματα

γεννημένοι έτσι
με νοσοκομεία που είναι τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να πεθάνεις
με δικηγόρους που χρεώνουν τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να δηλώσεις
ένοχος
σε μια χώρα όπου οι φυλακές είναι γεμάτες και τα τρελοκομεία κλειστά
σε έναν τόπο όπου οι μάζες ανυψώνουν ηλίθιους σε πλούσιους ήρωες

γεννημένοι μέσα σ Ά αυτό
περπατώντας και ζώντας μέσα σΆ αυτό
πεθαίνοντας λόγω αυτού
μένοντας άφωνοι λόγω αυτού
ευνουχισμένοι
έκλυτοι
αποκληρωμένοι
λόγω αυτού
εξαπατημένοι από αυτό
χρησιμοποιημένοι από αυτό
εξευτελισμένοι από αυτό
εξοργισμένοι και απηυδισμένοι από αυτό
βίαοι
απάνθρωποι
λόγω αυτού

Σφίγγει η καρδιά
Τα χέρια ψάχνουν ένα όπλο να σκοτώσουν
Κλαίει η καρδιά
Βόμβες να ρίξει εκδίκηση ζητά

Σφίγγει η καρδιά
Ζητά ναρκωτικά να ησυχάσει
Κλαίει η καρδιά
Δίπλα σε έναν αμέτοχο θεό

γεννημένοι σ Ά αυτό το θλιβερό θανατικό
γεννημένοι με μια κυβέρνηση με 60 χρονών χρέος
που σύντομα δε θα είναι ικανή να αποπληρώσει τους τόκους αυτού του χρέους
και οι τράπεζες θα καούν
το χρήμα θα καταστεί άχρηστο
θα υπάρξουν φανερές και ατιμώρητες δολοφονίες στους δρόμους
θα υπάρξουν όπλα και περιπλανώμενοι όχλοι
η γη θα είναι άχρηστη
η τροφή θα γίνει μια φθίνουσα απόδοση
η πυρηνική ενέργεια θα έρθει στην κατοχή των πολλών
εκρήξεις θα σείουν ακατάπαυστα τη γη

ραδιενεργά ρομπότ θα κυνηγούν το ένα το άλλο
οι πλούσιοι και οι επίλεκτοι θα παρακολουθούν από τους διαστημικούς σταθμούς
η Κόλαση του Δάντη θα μοιάζει με παιδική χαρά

ο ήλιος θα κρυφτεί και θα είναι νύχτα παντού
τα δέντρα θα πεθάνουν
η βλάστηση όλη θα πεθάνει
ραδιενεργοί άνθρωποι θα τρώνε τη σάρκα ραδιενεργών ανθρώπων
η θάλασσα θα μολυνθεί
οι λίμνες και τα ποτάμια θα εξαφανιστούν
η βροχή θα είναι ο επόμενος χρυσός

σαπισμένα πτώματα ανθρώπων και ζώων θα ζέχνουν στο σκοτεινό άνεμο
οι λίγοι τελευταίοι επιζήσαντες θα μολυνθούν από νέες και φρικιαστικές
ασθένειες
και οι διαστημικοί σταθμοί θα καταστραφούν από δολιοφθορές
την έλλειψη προμηθειών
το φυσικό φαινόμενο της φθοράς
και θα υπάρξει η πιο όμορφη σιγή από ποτέ

γεννημένη από αυτό
ο ήλιος ακόμα εκεί κρυμμένος
να περιμένει το επόμενο κεφάλαιο.

Σφίγγει η καρδιά
Τα χέρια ψάχνουν ένα όπλο να σκοτώσουν
Κλαίει η καρδιά
Βόμβες να ρίξει εκδίκηση ζητά

Σφίγγει η καρδιά
Ζητά ναρκωτικά να ησυχάσει
Κλαίει η καρδιά
Δίπλα σε έναν αμέτοχο θεό

Arpeggios M.P.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου