Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΙΚΡΑ ΜΥΣΤΙΚΑ



Kαι την πλάνη ποθούμε για σύντροφο...             
 Αποτέλεσμα εικόνας για oneireuomai

Πώς μικραίνουν του Κόσμου τα σύνορα
για τα πλοία που θέλουν να φύγουν
μακρινές πολιτείες του άλλοτε
με φουγάρα ψηλά μας τυλίγουν.

Στα ταξίδια που λέμε ότι κάναμε
καρφωμένοι στης μοίρας τον τόπο
μόνο η σκέψη φτερούγιζε αδιάκοπα
με τον ίδιο απαράλλαχτο τρόπο.

Και οι μνήμες που έρχονται ακάλεστες
ν’ αντιστρέψουν του χρόνου τους δείχτες
διαπερνούν σαν πουλιά διαβατάρικα
το σκοτάδι που κρύβουν οι νύχτες.

Αγαπάμε με πάθος το ανέφικτο
ζωγραφίζουμε ήλιους κι’ αστέρια
τα μικρά μυστικά μας σκαλίζουμε
σε μια χούφτα ζεστά καλοκαίρια.

Ζούμε πάντα στου ονείρου τη θάλασσα
την αλήθεια ζητούμε στην πλάνη
και την πλάνη ποθούμε για σύντροφο
όταν τ’ όνειρο θα ’χει πεθάνει.


Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου