Κερί βατόμουρο

Πρωτο καρε , σε μια υπογεια κουζινα
Σπιτι παλιο , δυο δρομους πανω απ το Μοναστηράκι
Ζευγαρια ποδια να περνουν απ το παραθυρο
Γουρνα μαρμαρινη , πισω από την βρυση στερεωμένο ένα δισκακι

Tρωνε παράδοσης , σαλατα τερριακι
Και τσιπς γαριδας βουτηγμένα στην γλυκοξινη
Αυτος σερβιρει μια ρακή απ την Αλβανια ,
Σεκεινην φαινεται η γευση της παραξενη

Εκεινη αμηχανη καπνιζει , και την στιγμη φωτογραφιζει
Εκεινος δεν γουσταρει φλας , και να ποζάρει
Σβηνουν τα φωτα , το κερι βατόμουρο απομενει για φαναρι
Κατι στα ματια τους περιεργα λαμπυριζει

Καρε επομενο , καμαρα στο ισόγειο
θεα Ακροπολη , και τζακι στην γωνία
Ξαπλωνουν διπλα διπλα , κανει κρυο
Φιλοι παλιοι , απ τα εικοσι δυο

Περνάει το ποδι του από πανω απ το δικο της
Η μουσικη κανει απιστευτα παχνιδια
Από Στραβινσκυ , σε Gainsbourg και σε Βιολαρη
Γερνει το προσωπό του διπλα στο λαιμο της

Υστερα ο χρονος ξαφνικα εξαφανιζεται
Κι υστερα πάλι αυτοι οι δύο στην κουζινα
Αυτή φοράει τωρα το πουκαμισο του
Κι αυτός γυμνός , μονάχα με το φυλακτό του

Ξανακοιτάζονται και είναι πια δυο άλλοι
Σαν να γνωρίστηκαν ξανα απ την αρχή
« Πρεπει να φυγω » λέει αυτή , « ποναω πάλι »
Την συνοδεύει ως του δρόμου την στροφή .

Καρε του τελους :
μες την νυχτα τι γυρευει
με τα μεγαλα φορτηγα στην Εθνική ;
Θα προσποιηθεί πως δεν συνέβη
Όμως αν τον ονειρευτεί ;

Ιωάννα Κολλινιατη 9.1.2010
Αφιερωμενο στον Γ.Ν.