Το πανωφόρι μου

Είναι σαν σπίτι φωτισμένο
Είναι σαν θάλασσα ζεστή
Σαν ουρανός με χίλια αστέρια
Που δεν φοβάται την Αυγή

Άγγελος έξω, μέσα διάβολος
Κι όσο άντρας, τόσο και παιδί
Όποιος τον δει, του παραδίνεται
Είναι πιό ωραίος κι από γιορτή

ΡΕΦΡΑΙΝ
Είναι το αγόρι μου, το πανωφόρι μου
Είναι ο ήλιος μου μες την βροχή
Είναι ο κήπος μου, ο ήσυχος ύπνος μου
Είν’ η ελπίδα μου για την ζωή

Εχει για βλέμμα ένα βέλος
Σκούρο χακί, σαν άγριο δάσος
Κι αν ο γκρεμός είναι στο τέλος
θα αφεθείς, κι ας είναι λάθος

Και για αγκαλιά, μιά ήσυχη λίμνη
Λουσμένη φως μες την ομίχλη
Που κάθε πόνο καταπίνει
Σαν το καλό το παραμύθι


ΡΕΦΡΑΙΝ
Είναι το αγόρι μου, το πανωφόρι μου
Είναι ο ήλιος μου μες την βροχή
Είναι ο κήπος μου, ο ήσυχος ύπνος μου
Είν’ η ελπίδα μου για την ζωή

Ιωάννα Κολλινιάτη
Αφιερωμενο στον Κωστα Π. και μελοποιημενο απο εμενα
31.12.2008