Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ



Τον πόνο μου να κλάψω θέλω, να θρηνήσω,
και σου το λέω, που μ’ αγαπάς, για να με κλάψεις
μ’ ένα στιλέτο, με φιλιά· μην όμως πάψεις
το μοιρολόι σου έν’ απόβραδο αηδονίσο.

Τον μόνο μάρτυρα να τον δολοφονήσω
ποθώ, για τον χαμό των λουλουδιών μου· πράξεις
να κάμω τον ιδρώτα μου που, αν τον σφάξεις,
σωρούς σκληρού σταριού για πάντοτε θα στήσω.

Ας μην ξετυλιχτεί τελείως το κουβάρι
τού «σ’ αγαπώ και μ’ αγαπάς», και εσαεί ας μείνει
ο γέρος ήλιος φλογερός, και το φεγγάρι

το αρχαίο. Αυτό που δεν μού δίνεις, ας διαβαίνει
τον θάνατο, κι ούτε ίσκιο (το ζητάω για χάρη)
στη σάρκα να μη ρίξει την τρικυμισμένη.


FEDERICO GARCÍA LORCA

4 σχόλια:

  1. Ξεχνας μονο οτι δεν αξιζε και παραδειγματιζεσαι απο το παρελθον να μην επαναλαβεις τα ιδια λαθη!! Καλημερα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σκια εχει μονο το μαχαιρι, που μοιαζει με φιλι...
    εκει ο ερωτας ματωνει...
    και σκοτωνεται γλυκα..
    ακομη κι αν οι λεξεις ειναι διφορουμενες...
    και το ποιημα νοσταλγει τον παιδικό εαυτο του, τοτε που ηταν παραμυθακι ερωτικο...

    πες μου ενα ψεμα ν'αποκοιμηθω...
    εφυγες και δεν με ζητανε πλεον τα ονειρα...

    http://www.youtube.com/watch?v=HvSL-f8l2Mw

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μαρία μου

    καλώς σε ξαναβρίσκουμε.. Νομίζαμε πως μας είχες ξεχάσει.. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάκια μου

    Μαχαίρι είναι το φιλί γι' αυτό και μας διδάσκει να ζητάμε την μοιρασιά του πόνου μ' αυτόν που μας τον γεννά, αλλά να κρατάμε την στέρηση για τον λίγο μας εαυτό..

    Τον εξόριστο..

    http://stixo-mythia.blogspot.com/2010/08/blog-post_4290.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή