Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Σ΄ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ

Αυτόν τον καταδίωκε ένα πνεύμα
στις σκοτεινές εκτάσεις της ζωής του.
Οι ασχολίες του, οι χαρές του, σ΄ένα νεύμα
προσχήματα γινόνταν της ορμής του.

Τα ωραία βιβλία, η σκέψη, ένα ορμητήριο
λίγες στιγμές. Βίαιος στον έρωτά του.
Ύστερα γέμιζε η όψη του μυστήριο
και τίποτε δεν ταίριαζε κοντά του.

Ένας περίεργος ξένος επλανιόταν
αναμεσόμας, μ΄όψη αλλοιωμένη.
Την υποψία μας δε μάς την αρνιόταν
πως κάτι φοβερό τον περιμένει.

Ήταν ωραίος παράξενα, σαν κείνους
που ο Θάνατος τούς έχει ξεχωρίσει.
Δινόταν στους φρικτότερους κινδύνους
σαν κάτι να τον είχε εξασφαλίσει.

Ένα πρωί, σε μια κάρυνη θήκη
τον βρήκαμε νεκρό μ΄ένα σημάδι
στον κρόταφο. Ήταν όλος σα μια νίκη,
σα φως που ρίχνει γύρω του σκοτάδι.

Είχε μια τέτοια απλότη και γαλήνη,
μια γελαστή μορφή ζωντανεμένη!
Όλος μια ευχαριστία σα νάχε γίνει.
Κ΄η αιτία του κακού σημαδεμένη.

1 σχόλιο:

  1. Βιογραφία της ποιήτριας και σχετικά με το ποίημα σχόλια εδώ:

    ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΕΣ
    Η ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ

    http://poetry-poets.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή