Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011

ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ ΤΣΙΡΚΟ

Λυρισμός, αγωνίες κι αδιέξοδα... Στον έρωτα τίποτε, ποτέ, δεν είναι απλό...


Τον κένταγαν οι μοίρες τον κοινό μας ουρανό
Με εκατό πλημμύρες, πριν ακόμα να σε βρω
Τι να σου κάνουνε κι οι βελονιές
Είναι το χρώμα στις κλωστές
Που έφτιαξε ετούτον τον ασπρόμαυρο σταυρό

Με έντυσαν στα ναι, σε έντυσαν στα όχι
Άμμος ξερή εσύ, εγώ το πρωτοβρόχι
Κι έτσι στο τσίρκο του χωριού
Γίναμε φάρσα του Απριλιού
«ελάτε για να δείτε, πως μένουν μισοί οι ανθρώποι»

Τον κένταγαν οι μοίρες τούτον δω τον χωρισμό
Με δυο πυροσβεστήρες κι έναν σταχτί θυμό
Πώς να πετάξουν κι οι καρδιές;
Του μέσα κόσμου σαϊτιές
Όταν έχουνε τον κεραυνό μας για εχθρό;

Σε έντυσαν στα ναι, με έντυσαν στα όχι
Άμμος ξερή εγώ, εσύ το πρωτοβρόχι
Κι έτσι στο τσίρκο του χωριού
Γίναμε η λύση του χρησμού
«ελάτε για να δείτε, πως γίνονται ίσκιοι οι ανθρώποι»


Αγγελική

5 σχόλια:

  1. θα μπορούσε όμως Γιώργο μου.... θα μπορούσε...

    της Αγγελικής οι στίχοι "αληθινοί" και μεστοί!

    σε φιλώ νυχτερινή μου συντροφιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα μπορούσε, ναι, θα μπορούσε...

    Χαίρομαι που εκτίμησες τους στίχους της Αγγελικής... Δεν μας στέλνει συχνά - αλλά όταν το αποφασίζει, πάντα ΚΑΤΙ έχει να πει..

    Καλή νύχτα Βίκυ μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΟΥΚΑΣ: ΑΓΓΕΛΙΚΗ... ΩΡΑΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΧΕΙΣ ,ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ ΧΕΙΛΗ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΩΡΑΙΟ ΣΩΜΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΩΡΑΙΟ ΣΤΙΧΟ ΕΧΕΙΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ..και ωραίους φίλους έχεις, με τον Κουκά ωραιότερο....
    Αγγελική μου, κεντάς με μια βελόνα που τρυπάει την καρδιά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή