Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Τα σ’ αγαπώ σου

Κι αν ράβεις όνειρα στους κόμπους της αγχόνης... Στίχος με έκδηλη την γυναικεία ευαισθησία...


Χάνεσαι πάλι…
Γίνεσαι αόρατος κι η νύχτα φέρνει ζάλη…
Που να γυρίζεις;
Νησί σου γίνομαι κι όχι προορισμός σου
Και πάλι μόνη… Μες στο φως σου…
Τι δεν γνωρίζεις;
Είσαι ένα σύμπαν μακριά μου και με ορίζεις…
Κι εγώ να ζω μόνο για ένα σ’ αγαπώ σου…

Χάνεσαι… Απέχεις…
Τα χίλια πρόσωπα του χρόνου περιέχεις…
Είσαι ένας μπάσταρδος Θεός που στρίβει κέρμα…
Που είναι η αγάπη; Που το τέρμα;
Κι αν με σταυρώνεις
Κι αν ράβεις όνειρα στους κόμπους της αγχόνης
Τα σ’ αγαπώ σου τατουάζ – καίνε το δέρμα…

Πόσο μου λείπεις… κι αν ήσουν ψέμα
Τον κόσμο έχασα και βρήκα σ’ ένα βλέμμα
Τώρα η νύχτα μου, παιδί δικό σου,
Σφίγγει στην τσέπη, δανεικά, τα σ’ αγαπώ σου…


Άντα Μίχου - Παπαστέ

7 σχόλια:

  1. Γιώργο μου σε ευχαριστώ για την αφιέρωση....

    ομορφοι στιχοι!!!



    σε φιλω καλη κυριακή..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ....τον κοσμο εχασα και βρηκα σ ενα βλεμμα....
    ΔΕΣΠΟΙΝΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάμε τον έρωτα στιγμή και τη στιγμή ζωή σου, και την αγάπη σύντροφο του νού και τση ψυχής σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πολύ καλή επιλογή φωτογραφίας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ωραία η κυρία Πασπατέ!!!μπράβο!
    Αγγελική

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Παπαστέ (συγγνώμη) λόγω κεκτημ'ενης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή