Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

Επίκαιροι αμίλητοι

Κι όσο σαν δούλοι εμείς μένουμε σιωπηλοί...


Την ώρα που αεροκοπανάνε οι άρχοντες
περί δημοκρατικής τάξης,
ανάμεσά μας οι αμίλητοι ζούνε.
 
Κι όσο σαν δούλοι εμείς μένουμε σιωπηλοί,
οι ηγεμόνες δυναμώνουν,
ξεσκίζουν, βιάζουν, ληστεύουν,
των ανυπόταχτων τα μούτρα τσαλακώνουν.
 
Ετούτων των αμίλητων το πετσί,
περίεργα θα ’λεγες είναι φτιαγμένο.
Τους φτύνουνε καταπρόσωπο κι αυτοί σκουπίζουνε σιωπηλά
το πρόσωπο το φτυσμένο.
 
Να αγριέψουνε δεν το λέει η ψυχούλα τους,
και που το παράπονό τους να πούνε;
Απ’ του μισθού τα ψίχουλα, πώς να αποχωριστούνε;
Μισή ώρα, κι αν, βαστάει το κόχλασμά τους,
μετά αρχινάνε το τρεμούλιασμά τους.
 
Ει! Ξυπνήστε κοιμισμένοι!
Από την κορυφή ως τα νύχια ξεσκεπάστε τους,
άλλο δε μας μένει.
 
 

Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι

2 σχόλια:

  1. Πόσο επίκαιρη η (απωλεσθείσα σήμερα) υπερηφάνεια του καταπιεσμένου!
    Και πόσο αναγκαία η επανακατάκτησή της...

    ΥΓ. Πέρνα από τα λημέρια μας (http://eyrytixn.blogspot.com) να δεις μία ανάρτηση για κάποιον λησμονημένο ποιητή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ που μου θύμισες αυτό το λεβεντόπαιδο!

      Διαγραφή