Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Καμιά φορά

Σαν χθες πριν από 18 χρόνια αυτοκτόνησε η Κατερίνα Γώγου... Αυτοκτόνησε - δεν έφυγε... Ποτέ!...

Καμιά φορά ανοίγει η πόρτα σίγα σιγά και μπαίνεις.
Φοράς άσπρο κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.
Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου
72 φράγκα και φεύγεις.
Έχω μείνει στη θέση που μ' άφησες
για να με ξαναβρείς.
Όμως πρέπει νά 'χει περάσει πολύς καιρός
γιατί τα νύχια μου μακρύνανε
κι οι φίλοι (μου) με φοβούνται.

Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες
έχω χάσει την φαντασία μου
κι όταν ακούω "Κατερίνα" τρομάζω.
Νομίζω πως πρέπει να καταδώσω κάποιον.

Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον
που λέγανε πως είσαι συ.
Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,
γιατί γράψανε πως σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος,
το νου σου ε;

'Τρία κλικ αριστερά', 1978



Ποίηση: Κατερίνα Γώγου
Μουσική: Κυριάκος Σφέτσας
Πρώτη εκτέλεση: Κατερίνα Γώγου

Δισκογραφία: Στο δρόμο - 1981

4 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Έτσι ξερή καλημέρα; Χωρίς μαντινάδα; Μας έχετε συνηθίσει αλλιώς!....

      Διαγραφή
  2. Ευτυχώς άφησε πίσω της την ποιηση της. Γροθιά σε μαχαίρι. Καλό βράδυ Γιώργο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ποίηση ενός μυαλού που δεν κατάφεραν να σημαδέψουν!...

    Καλό ξημέρωμα Μαρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή