Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Γενέθλιος ημέρα πρώτη

Πολλοί του κόσμου οι πονεμένοι -κακές κι οι συγκοινωνίες.... Πολύ ιδιαίτερη γραφή! Καλώς όρισες Νίκο!....

 

Τη μέρα πούχε γενέθλια το μωρό της απέναντι,
ξενύχτησα-το δώρο μου-χωρίς να θέλω.
Πήγαμε βόλτα με τα παιδιά των παιδικών μου χρόνων
Μέχρι το βαγόνι που σε πάει πολύ ψηλά.
Βρήκαμε όλα τ΄αρκουδάκια που δεν τα είχαμε παίξει
Κοιτούσαμε απο κει ψηλά τον κάτω κόσμο:
Στο μωβ του χρώμα
Και τα κορίτσια ντυμένα κίτρινα
Μαζί και τις πλεξούδες, της πιο όμορφης απ΄αυτές.
Αυτήν την ξέραμε μετά, σαν μεγάλωσε:
‘’Εμένα ο καβαλάρης μου θ΄αργήσει νά 'ρθει
Πολλοί του κόσμου οι πονεμένοι
Κακές κι οι συγκοινωνίες’’
Το παιδάκι της απέναντι
-γιατί γίναμε αόρατοι και μπήκαμε-
από νωρίς ένιωσε κουρασμένο.
Αδιάφορο με τα γλυκά, τα δώρα, τις φωνές χαράς.
Πρέπει να προτιμούσε κάτι επικίνδυνα καράβια
Παρέα με τους ψαράδες και τ΄αγκίστρια τους.
Η μάνα του πάντως φορούσε τα καλά της
Έλεγε στον άντρα της πως είχε γιορτή το σπιτικό
Τι θα λέγαν οι γειτόνοι για τέτοια μούτρα ;
Στο τέλος της γιορτής με τα καλά τα ρούχα,
έπιασε να πλένει τα πιάτα.
Το μωρό σκέφτηκε: ‘‘Γιορτή να σου πετύχει!
Στο σπίτι μέσα, καθόλου γαλανά’’
Ο πατέρας και η μάνα δεν κοιτιούνται, δεν μιλιούνται
Μονάχα βρίζονται-μα το βράδυ συνήθως πλακώνονται στο στρώμα
‘’Αυτό θα γίνει και σήμερα
Γιορτή να σου πετύχει!’’

Νίκος Κυριακίδης

1 σχόλιο:

  1. Νίκο καλώς μας ήρθες! Έμεινα ενθουσιασμένος από την πολύ πρωτότυπη και ιδιαίτερη γραφή σου!! Σε ευχαριστω πολύ για την εμπιστοσύνη!....

    ΑπάντησηΔιαγραφή