Το κουρελάκι

Μες της βελόνας, περνούνε, το ματάκι,
χρυσές κλωστές
για τις ραφές
από μοδίστρες πάντα διαλεχτές
τόσα μπαλώματα κι ακόμα κουρελάκι

Παραθυράκι, κι οι γρίλιες του τριάντα
τόσοι καιροί
φαρμακεροί
απ’ τον αέρα ψάχνει να κρυφτεί
σ’ ένα κλεφτό τσιγάρο στη βεράντα

Φάλτσα η μπάντα, μινόρε μα γελάει
τρελά βιολιά
παραγγελιά
μιας νυκτωδίας με βαριά ποτά
κάθε γουλιά του το ταβάνι να ευλογάει

Μα δεν ζητάει και τίποτα δεν θέλει
μόνο να ζει
έστω κι αν δει
έως του τέλους του τη διαδρομή
το κουρελάκι του να γίνεται κουρέλι

Σταθόπουλος Νίκος