Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

Ξέρω πώς είναι ο θάνατος



...και θα 'χω αφήσει τόσα πίσω.
Ιδέες, αποφάσεις και αυτή την συγκατοίκηση με τον Μπαχ,
που 'ταν ασφυκτική.
...και ένας ακόμα άγνωστος, θα μείνει, με τους αγνώστους.
Μπορεί και να θυμάμαι τα χέρια σου, τα μάτια σου, την πέτρα που έσκυψες και μάζεψες δίπλα από την θάλασσα.
Για αυτό σου λέω, ξέρω πώς είναι ο θάνατος
Μια άλλη βραδιά όπως όλες οι άλλες..

Περικλής Κοροβέσης

2 σχόλια:

  1. Ξέρω πώς είναι ο θάνατος....
    μα...
    απόψε...
    μίλα μου για τη Ζωή....
    μόνο....
    μονο....
    μονο......
    εχουμε λίγο χρόνο ακόμη, σάυτη τη Γη που βρεθήκαμε τόσο τυχαία... τόσο μαζι....

    Φιλιά καληνύχτας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρω αν είναι Τύχη το μαζί ή ο Θεός..
    για να παραφράσω έναν στίχο σου..

    Ξέρω πως οι ερωτευμένοι..
    το ονομάζουν.. Ειμαρμένη..

    Την καληνύχτα μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή