Σάββατο 18 Ιουνίου 2016

Τα πάντα όλα ανοιχτά...

Μπορεί να βγούμε κι από το ευρώ...
Αποτέλεσμα εικόνας για alone

Δεν κοιμάμαι, δεν ξυπνάω
κι ό,τι έχω κάπου το χρωστώ:
μια κρύο, μια ζεστό…

Έμαθα να σ' αγαπάω
μ’ έμαθες να ζω χωρίς αυτό
δεν έχω αγάπη εδώ…
δεν έχω χώρα εδώ…

Θα βγω και σήμερα αργά 
να σουλατσάρω μες στην αγορά 
γύρω μια Ελλάδα που νοσεί 
και να μη λες να μου φανείς κι εσύ

Τα πάντα όλα ανοιχτά
στην πλάτη το παλτό φοράω ριχτά
μπορεί και σένα να σε βρω
μπορεί να βγούμε κι από το ευρώ.

Δεν θυμάμαι, δεν ξεχνάω
και κοιτάζω δίχως ν’ απορώ
τι ψάχνω ή τι θα βρω…

Δεν με νοιάζει που θα πάω
γύρω όλα βουλιάζουν στο κενό
και πώς ν’ αντισταθώ
προτού να τρελαθώ…


Μιχαήλ Αδάμ

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2016

Πίσω από τα καθημερινά τα πράγματα

Υπάρχει ένα καθημερινό όνειρο: να πάρεις το λεωφορείο, να πιεις καφέ, ν' αποστρέψεις τα μάτια...


Ποίηση: Γιάννης Κοντός
Μουσική: Νίκος Καλλίτσης
Ερμηνεία: Αφροδίτη Μάνου


Πίσω από τα καθημερινά τα πράγματα
Υπάρχει ένα καθημερινό όνειρο
Να πάρεις το λεωφορείο
Να πιεις καφέ, ν' αποστρέψεις τα μάτια

Από ψεύτικους ουρανούς
Πολιτικές εξουσίες
Εξουσίες ξυράφια
Από ψεύτικους ουρανούς

Η λέξη στο μαχαίρι
Τα μυστικά στους δρόμους

Βρίσκεσαι σπίτι και προσπαθείς να στηρίξεις
Το ταβάνι με τους καπνούς του τσιγάρου
Γυρνάς την τσέπη σου ανάποδα
Και προσπαθείς να αποστρέψεις τα μάτια


Δισκογραφία:
Αφροδίτη Μάνου - Απόπειρα (1981)

Κυριακή 12 Ιουνίου 2016

Αστροφεγγιές (Το νανούρισμα της Κατερίνας)

Τον ήλιο δες κατάματα, μα φύγε πριν καείς...


Στίχοι: Γιώτα Μπούρα
Μουσική: Γιάννης Τσαραμανίδης
Ερμηνεία: Γιάννης Τσαραμανίδης


Στο δρόμο που σου έστρωσα
επάνω μην πατήσεις
στα εύκολα, στα έτοιμα
να μην παραδοθείς
τριγύρισε, ταξίδεψε
αλλού περιπλανήσου
της ομορφιάς το πέρασμα
μόνη σου να διαβείς.

Ό,τι δικό μου έχτισα
μονάχη γκρέμισέ το
κι ας φτιάξεις κάστρο έρημο
πάνω στην αμμουδιά.
Θα 'ρθει η ώρα κι η στιγμή
το κάστρο να ριζώσει
και να τινάξει αστροφεγγιές
του δέντρου η καρδιά.


Ασ'το αγέρι να φυσά
ψηλά να σε πετάξει
τον ήλιο δες κατάματα
μα φύγε πριν καείς.
Μες της αβύσσου το βυθό
βούτηξε την ψυχή σου
μαργαριτάρι η χαρά
να δεις θ' αναδυθεί.

Σάββατο 11 Ιουνίου 2016

La rage (Η οργή)

Επειδή πέρα από το Euro υπάρχει και η άλλη Γαλλία - αυτή της Επανάστασης...

La rage - Keny Arkana
Lyrics & Music: Keny Arkana

La rage du peuple 
Ok, on a la rage mais c'est pas celle qui fait baver
Demande à Fabe, la vie claque comme une semelle sur les pavés
La rage de voir nos buts entravés, de vivre en travers
La rage gravée depuis bien loin en arrière
La rage d'avoir grandi trop vite quand des adultes volent ton enfance
Bam !!! Imagine un mur et abolis la rage !
Car impossible est cette paix tant voulue
La rage de voir autant de CRS armés dans nos rues
La rage de voir ce putain de monde s'autodétruire
Et que ce soient toujours des innocents au centre des tirs
La rage car c'est l'homme qui a créé chaque mur
Se barricader de béton, aurait-il peur de la nature ?
La rage car il a oublié qu'il en faisait parti
Désharmonie profonde, mais dans quel monde la Colombe est partie ?
La rage d'être autant balafrés par les putains de normes
Et puis la rage, ouais la rage d'avoir la rage depuis qu'on est môme

Parce qu'on a la rage, on restera debout quoi qu'il arrive
La rage d'aller jusqu'au bout et là où veut bien nous mener la vie
Parce qu'on a la rage, on pourra plus s'taire ni s'asseoir
Dorénavant on se tiendra prêt parce qu'on a la rage, le coeur et la foi !
Parce qu'on a la rage, on restera debout quoi qu'il arrive
La rage d'aller jusqu'au bout au delà où veut bien nous mener la vie
Parce qu'on a la rage, rien ne pourra plus nous arrêter
Insoumis, sage, marginal, humaniste ou révolté !
La rage parce qu'on choisit rien et qu'on subit tout le temps
Et vu que leurs chances sont bancales, eh ben tout équilibre fout le camp
La rage car l'irréparable s'entasse depuis un bout de temps
La rage car qu'est-ce qu'on attend pour se mettre debout et foutre le boucan ?
La rage, c'est tout ce qu'ils nous laissent, t'façon tout ce qui nous reste
La rage, combien des notres finiront par retourner leur veste !
La rage de vivre et de vivre l'instant présent
De choisir son futur libre et sans leurs grilles d'oppressants !
La rage, car c'est la merde et que ce monde y adhère
Et parce que tout leurs champs OGM stérilisent la Terre !
La rage pour qu'un jour l'engrenage soit brisé
Et la rage car trop lisent "Vérité" sur leur écran télévisé
La rage car ce monde ne nous correspond pas
Nous nourrissent de faux rêves pour placer leurs remparts
La rage car ce monde ne nous correspond pas
Où Babylone s'engraisse pendant qu'on crève en bas !!!

La rage d'y croire et de faire en sorte que ça bouge
La rage d'un Chirac, d'un Sharon, d'un Tony Blair ou d'un Bush
La rage car ce monde voit rouge mais de grisaille entouré
Parce qu'ils n'entendent jamais les cris lorsque le sang coule et
La rage car c'est le pire que nous frôlons
La rage car l'Occident n'a toujours pas ôté sa tenue de colons
La rage car le mal tape sans cesse trop
Et que ne sont plus mis au goût du jour tant de grands savoirs ancestraux
La rage, trop de mensonges et de secrets gardés
Les luttes de nos Etats, riche de vérité, pouvoir changer l'humanité
La rage car ils ne veulent pas que ça change, hein ?
Préférant garder leur pouvoir et nous manipuler comme leurs engins
La rage car on croit aux anges et qu'on a choisi de marcher avec eux
La rage parce que mes propos dérangent
Vois aux quatre coins du globe, la rage du peuple en ébullition
La rage, ouais la rage, ou l'essence de la révolution !

Anticapitalistes, alter-mondialistes, ou toi qui cherches la vérité sur ce monde, la résistance de demain
(inch'Allah) à la veille d'une révolution mondiale et spirituelle, la rage du peuple (la rabbia del pueblo) Parce qu'on a la rage, celle qui fera trembler tes normes (Parce qu'on a la rage..)
La rage a pris la populasse et la rage est énorme



Η οργή του λαού

ΟΚ, έχουμε την οργή και δεν εννοώ λύσσα τυφλή
Ρώτα τον Fab, η ζωή χτυπάει όπως τα τακούνια μας στο λιθόστρωτο
Την οργή να βλέπουμε τα ονειρά μας να μπλοκάρονται,
Την οργή να ζούμε στη άλλη όχθη
Μια οργή που είναι βαθιά ριζωμένη από παλιά
Οργή, γιατί μεγαλώνουμε πολύ απότομα
όταν οι ενήλικες κλέβουν τα παιδικά μας χρόνια.
ΜΠΑΜ!
Φαντάσου ένα αμάξι αγώνων κι έναν τοίχο.
Οργή, γιατί είναι αδύνατη η τόσο επιθυμητή ειρήνη.
Οργή, να βλέπουμε όλα αυτά τα ΜΑΤ οπλισμένα στους δρόμους μας.
Οργή, να βλέπουμε το γαμημένο αυτό κόσμο να αυτοκαταστρέφεται,
με τους πιο αθώους πάντα στο κέντρο της φωτιάς.
Οργή, για όποιον υψώνει τοίχους,
που κλειδώνει τον εαυτό του στο τσιμέντο, φοβάτα άραγε την φύση;
Οργή. που έχει ξεχάσει ότι είναι κομμάτι της φύσης, και είναι
μια μεγάλη δυσαρμονία,
για που πέταξε το περιστέρι;
Οργή, να είμαστε δεμένοι σε κοινωνικά πρότυπα.
Και η οργή, την οργή, να είμαστε οργισμένοι απ' όταν ήμασταν παιδιά.

("Γιατί έχουμε την οργή")
Θα ξεσηκωθούμε ό,τι κι αν γίνει.
("Οργή")
Να διαβούμε στο τέλος που η ζωη μας οδηγεί.
("Γιατί έχουμε την οργή")
Ούτε θα σκάσουμε ούτε θα κάτσουμε, γιατί τώρα είμαστε έτοιμοι,
γιατί έχουμε την οργή, την καρδιά και την πίστη.

("Γιατί έχουμε την οργή")
Θα αντισταθούμε ό,τι κι αν γίνει.
("Οργή")
Να πορευτούμε στο τέλος που η ζωη μας οδηγεί.
("Γιατί έχουμε την οργή")
Τίποτα δεν μας σταματά.
Ανυπότακτοι, σοφοί, ανιφρονούντες, ανθρωπιστές ή επαναστάτες.

Οργή, γιατί δεν επιλέγουμε τίποτα και πάντα μας επιβάλλουν.
Και καθώς οι επιλογές τους κλωνίζονται, όλη η ισορροπία χάθηκε.
Οργή, που τα ανεπανόρθωτα σωρεύονται εδώ και πολύ καιρό.
Οργή, γιατί τι άλλο περιμένουμε για να σηκωθούμε και να κάνουμε χαμό;
Οργή είναι ότι μας έχει απομείνει άλλωστε, ότι έχει απομείνει.
Πόσοι από μας θα καταλήξουν προδώτες;
Τη θέληση να ζήσουμε και να ζήσουμε το τώρα,
,α επιλέξουμε το μέλλον μας,
ελεύθεροι και απελευθερωμένοι απο τα καταπιεστικά τους σχέδια.
Οργή, για αυτό το αναθεματισμένο χάος που έχει κολλήσει
και για τα μεταλλαγμένα πεδία τους που κάνουν στείρα την γη
Οργή, που μια μέρα θα σπάσουμε την αλυσίδα.
Οργή, που τόσοι άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτά που λέει η TV είναι αλήθεια.
Οργή, γιατί αυτός ο κόσμος δε μας ταιριάζει,
αλλά μας ταΐζει ψεύτικα όνειρα κι αληθινούς προμαχώνες.
Οργή, γιατι αυτός ο κόσμος δε μας χωράει άλλο
και η Βαβυλώνα όλο και χοντραίνει,
λιμοκτωνόντας μας μέχρι θανάτου.

Οργή, να κρατήσουμε την πίστη και να προσπαθήσουμε να προχωρήσουμε
Οργή, απέναντι σε κάθε Σιράκ, Σαρόν, Μπλερ ή Μπους.
Οργή, γιατι αυτός ο κόσμος κοιτα΄ζει την ζωή πίσω από κόκκινα γυαλιά,
αλλά βλέπει την μαύρη πλευρά των πραγμάτων,
και γιατι πότε δεν ακούνε τις κραυγές όταν ο κόσμος αιμορραγεί.
Οργή, γιατί το χειρότερο είναι ότι μας αγνοούν.
Οργή, που ο δυτικός κόσμος φοράει ακόμα τη στολή του αποικιοκράτη.
Οργή, γιατι το κακό χτυπάει δυνατά.
Και γιατι η προγωνική γνώση δεν αναβαθμίζεται πια.
Οργή, από τόσα πολλά ψέματα και κρυμμένα μυστικά,
η ελίτ των πλουσίων κρατών μας θα μπορούσε πραγματικά να αλλάξει τον κόσμο.
Οργή, που δεν θέλουν να το αλλάξουν.
Προτιμούν να κρατάνε την εξουσία και να μας χρησιμοποιούν σαν εργαλεία τους.
Οργή, που πιστέψαμε στους αγγέλους και αποφασίσαμε να βαδίσουμε μαζί τους.
Οργή, που οι παρατηρήσεις μου είναι ενοχλητικές.
Δες την οργή του λαού, οργίσου με τους οργισμένους από κάθε γωνιά του πλανήτη.
Οργή, ναι η οργή, η ουσία της επανάστασης.

Αντι-καπιταλιστές, του κόσμου αλλαχτές,
ή εσεις που ψάχνετε την αλήθεια γι' αυτον τον κόσμο.
Η αντίσταση του αύριο
(Inch' Allah)
την παραμονή μιας παγκόσμιας και πνευματικής επανάστασης
Η οργή του λαού
La rabia del pueblo
Γιατι έχουμε την οργή,
αυτή που θα κάνει τους θεσμούς σας να τρέμουν.
Η οργή έχει ξεπεράσει την ταραχή, και η οργή είναι τεράστια.


L.P.:
Keny Arkana - Entre Ciment et Belle Etoile (2006)

Τετάρτη 8 Ιουνίου 2016

Παράνοια

Φεγγάρι κι άστρα για σένα ρωτούν...
Inline image
  
Αιώνας οι ώρες μοναξιάς
δεν περνούν
τρεις μέρες έχουν τα μάτια
να σε δουν
Φεγγάρι κι άστρα για σένα
ρωτούν
οι νυχτερίδες στα ραντάρ σε
ζητούν.

Ψάχνουν γη και ουρανό
να σε βρουν
και όρκο κάναν να ρθούν
να το πουν
αν κάποιος άλλος σε κρατά
αγκαλιά
και σου χαρίζει υποσχέσεις
στα φιλιά.

Θεέ μου εσένα εμπιστεύομαι
μεγάλε
εσύ θα ξέρεις αν αυτό είναι
το φινάλε.
Ποτέ δεν το περίμενα αλήθεια
να ναι
σαν πυγολαμπίδες οι σκέψεις
γυρνάνε.

Μου ναι αδύνατον πλέον να
κοιμάμαι
οι παραισθήσεις τα πάντα
κυβερνάνε.
Κι αν τον ύπνο ξεγελάσω
όπως να ναι
νυχτοπούλια έρχονται και με
ξυπνάνε.

 


 Δημήτρης Βουγάνης

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2016

Οι καλές στιγμές

Κράταγα και δεν κράταγα μέσ' την βροχή της μοίρας...
 Αποτέλεσμα εικόνας για πλημμυρα στο λιμανι

Εχτές αργά ο άνεμος      
έγδερνε τις ελπίδες
την κουπαστή ξεφλούδιζε
ξεκάρφωνε σανίδες
 
Τα χέρια μου ματώνανε
στα δόντια της αλμύρας
κράταγα και δεν κράταγα
μέσ' την βροχή της μοίρας

Ζήσε όνειρα που είδες           
πήγαινε όπου δεν πήγες       
οι καλές στιγμές
οι καλές στιγμές είναι λίγες   
                                               
Εχτές αργά το πέλαγος
κούρσεψε το λιμάνι
πήρε καρδιές και έρωτες
κοχύλια να τις κάνει

Τα μάγεμα το γλύτωσαν
δυο βάρκες και δυο γλάροι
μα έλα που δεν κάνανε
οι γλάροι για ζευγάρι


Γιάννης Δ. Ρουμελιώτης

Κυριακή 5 Ιουνίου 2016

Κωλοχανείο

Βρίσκουν την ευκαιρία σχιζοφρενείς ναζί, θυμιάμα κάνουν την οργή, τη βία θυμιατό...



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Λάργκο


Της μοίρας το αιδοίο, που 'ναι φαρμακερό,
σ' ένα κωλοχανείο με ξέβρασε να ζώ.
Τριάδα οι νταβατζήδες, πολλές οι παστρικές,
μα ίσα που προλαβαίνουν να κάνουν τις δουλειές.

-Τι είν' αυτά, τι είν' αυτά!
-Φρικιά της απληστίας γλεντάνε για καλά.
-Τι είν΄ αυτά, αυτά που λες!
-Κοράκια τραπεζίτες και άλλες ύαινες.


Ο θυρωρός νυστάζει, κουράστηκε να ζεί.
Βρίσκουν την ευκαιρία σχιζοφρενείς ναζί,
θυμιάμα κάνουν την οργή, τη βία θυμιατό.
Γυρίζω από την άλλη και κάνω εμετό.

-Τι είν' αυτά, τι είν' αυτά!
-Οι γέροι ξεψειριάζουν την τσέπη για ψιλά
-Τι είν΄ αυτά, αυτά που λες!
-Δε λέω ούτε ψέματα ούτε κι υπερβολές.



Δισκοιγραφία:
Λάργκο - Κωλοχανείο (2016)

Σάββατο 4 Ιουνίου 2016

Η αγέρωχη

Στα απομεινάρια της χαράς ανθρώπου μόνου...
Αποτέλεσμα εικόνας για ομορφια και ποιηση

Στο ασάλευτο το σκούρο το σκοτάδι
στο αγέλαστο κι αμίλητο χλιαρό το χάδι
στο πέρασμα στο κέρασμα του χρόνου
στα απομεινάρια της χαράς ανθρώπου μόνου.

Σε βλέπω απέναντι αγέρωχη
σε βλέπω και διακρίνω μια υπέροχη
μπροστά μου στέκεις νιωθεις ενοχή
καταλύτης στη ζωή μου ηρθε η βροχή.

Εσύ μου έλαχες δεν σε χωράει το ψέμα
σ' έχω μέσα στο μυαλό εικόνα μου στο βλέμμα
εσύ μου βρέθηκες κι αυτό είναι ένα θέμα
περπάτησα λαχτάρησα χωρίς εσένα.

Στο βραδινό που αθόρυβα στη νύχτα παραδίνει
στο πρωινό η γεύση σου που ξάστερη έχει μείνει
μπροστά μου στέκεις και σου φορώ το στέμμα
η μοναδική η απέραντη κι αυτό δεν είναι ψέμα.


Τίμος Λιακόπουλος

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2016

Ούτε τραγούδι, ούτε αχ

Μια αλήθεια μου απόμεινε - και τρώει στα σκουπίδια...
 
 
Από το χέρι μ’ έπιασες, με βγάζεις στα σαλόνια
μα λύγισε η μοίρα μας και γύρισαν τα χρόνια
εσύ, μια αρχαία γόησσα, μάγισσα Κλυταιμνήστρα
τώρα να ζεις με δανεικά, σαν ξοφλημένη αρτίστα

Κι ούτε τραγούδι, ούτε αχ δεν άφησες για μένα
μονάχα λόγια ψεύτικα, ανόητα στυμμένα

Τα παραμύθια χόρτασα, τους δράκους και τα φίδια
μια αλήθεια μου απόμεινε - και τρώει στα σκουπίδια
Μη λες για χώρες μακρινές, πέρα απ’ το μαύρο γκρίζο
πεθαίνει στα παγκάκια αυτή… η Ελλάδα που γνωρίζω…


Γιώργος Γκρίλης

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016

Παράπονο - Η ξενιτιά (Bingeol / Yar ko parag)

Πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη...


Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Παραδοσιακά Αρμενίας
Διασκευή: Ara Dinkjian
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη


Βαριά βραχιόλια οι λύπες
πως μ' αγαπάς δεν είπες.
Το 'χω παράπονο μάνα μου, στόμα μου
κι ας πέθανε το σώμα μου.

Δε θέλω, φως μου, κόσμο
στα χείλη μου έχω δυόσμο.
Το 'χω παράπονο πάρε μου, ζήτα μου
της λησμονιάς σαϊτα μου.

Σου στέλνω μ' ένα γράμμα
του φεγγαριού τη λάμα.
Παρ' τη και χτύπα με μάνα μου, τρέλα μου
κι αν κλαίει η ψυχή σου, γέλα μου.


Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές.
Ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές.

Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει
να του πει να `ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη.

Φαράγγια υγρά κι εσείς των δράκων σπηλιές
αετών φτερά κι ανέμων μαύρες φωλιές.

Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει
να του πει να `ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη.

Αηδόνι εσύ, πλανεύτρα στάχτη που καις
με ποιο κρασί μεθάει τα μάτια του, πες


Δισκογραφία:
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Tα κορμιά και τα μαχαίρια (1994)
Haig Yazdjian - Garin (1998)
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Live (2003)
Ελένη Βιτάλη,Haig Yazdjian, Αρετή Κετιμέ - Ζωντανό Κύτταρο (2009)





Bingeol

Yerp patz yeghan karnan ganatch trneruh
Knar taran aghpuirneruh Bingeoli
Sharvesharan antzan zoukvadz oughderuh
Years el knatz yaylaneruh Bingoeli

Ankin yaris louys yeresin garod em
Nazoug metchkin dzov dzamerin garod em
Kaghtsr lezvin anoush hodin garod em
Sev atchkerov en yeghnigin Bingeoli

Bag bagh tchrer babag shourts tchi patzvi
Dzoup Dzoup dzaghgounk latzogh atchkstchi patzvi
Ter tchdesatz yaris sirds tchi patzvi
Indz intch avagh plpoulneruh Bingeoli

Molorvel em djampanerin dzanot tchem
Puir lidjerin ked ou karin dzanot tchem
Yes bantoukhd em es degerin dzanot tchem
Kourig asa vorn eh djampan Bingeoli




 Bingeol (Αρμένικη πόλη στην Τουρκία) *

Όταν οι Πύλες της Άνοιξης άνοιξαν
οι πηγές της Bingeol άρχισαν, σαν λύρες, να τραγουδούν
το καραβάνι με τις καμήλες πέρασε στη σειρά
και πήρε την αγάπη μου στα λιβάδια της Bingeol

Έχασα το πρόσωπο της αγάπης μου που έλαμπε...
Μου λείπουν η λεπτή της μέση και τα  μαλλιά της που κυμάτιζαν σαν τον ωκεανό
μου λείπουν τα γλυκά της λόγι, η ευωδιαστή της μυρωδιά...
Η μικρή μου αγαπημένη της  Bingeol με τα μαύρα της, σαν το ελάφι, μάτια...

Τα κρύα νερά δεν θα ανοίξουν τα ξερά, διψασμένα μου χείλη
τα όμορφα λουλούδια δεν θα ανοίξουν τα μάτια μου που κλαίνε
η καρδιά μου δεν θ' ανοίξει μέχρι να δω την αγάπη μου
αλίμονο,  τι να τα κάνω τα ωραία πουλιά της Bingeol;

Είμαι χαμένος! Δεν τους ξέρω αυτούς τους δρόμους
αυτές τις λίμνες, αυτά τα ποτάμια, αυτές τις πέτρες
Είμαι ένας ταξιδευτής, δεν την ξέρω την περιοχή
αδερφή μου πες μου: ποιος είναι ο δρόμος για την Bingeol;



* Η μετάφραση έγινε από την Στιχο-Μυθία από τα αγγλικά. Οποιαδήποτε συνεισφορά που μπορεί να μας οδηγήσει πιο κοντά στο πρωτότυπο ευπρόσδεκτη. 




Yar ko parag boyit mernem

Gananch darevit madagh
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem

Yerek dari miyan al
Kez vra sovorel em
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem

Namakov hishele indz
Prnadz parevit madagh
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem

Namakov hishele indz
Kez vra sovorel em
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem




A sacrifice to your green leaves ( I am prepared to sacrifice myself for your youth)
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)

Three years I studied on you only
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)

She remembered me in a letter
A sacrifice to the greeting you sent
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)

She remembered me in a letter
I studied that letter over and over
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)