Είναι η ζωή ένα θέατρο

Είναι κάτι τέτοιες στιγμές που πιστεύω ότι η Στιχο-Μυθία ΕΧΕΙ σημαντικό λόγο ύπαρξης!....

Στίχοι: Σοφία
Mουσική-Ερμηνεία-Ενορχήστρωση : Δημήτρης Γαλίτης

(Ερασιτεχνική ηχογράφηση)


Τα καλοκαίρια που πέρασαν και τα ποτά που με κέρασαν ολα στα καταθέτω
ειν'η ζωή μου μια άβυσσος ένας καινούργιος παράδεισος άδεια σου την διαθέτω

Ειν'η ζωή ένα θέατρο γεμάτο με καζανόβες
όμως στη νέα παράσταση δεν έχω χρόνο για πρόβες

Και τις κομμένες μου γέφυρες με τα φιλιά που εσύ γεύτηκες φέρτα να παντρευτούνε
τόσες πληγές που δεν έκλειναν οσες καρδιές με συνέτριβαν άστες να ξεχαστούνε

Ειν'η ζωή ένα θέατρο γεμάτο με καζανόβες
όμως στη νέα παράσταση δεν έχω χρόνο για πρόβες

Ηρακλής

 Ο καλός μας συνθέτης Δημήτρης Γαλίτης σε μια καινούρια ανέκδοτη (ερασιτεχνική) ηχογράφηση νοσταλγεί την Θεσσαλονίκη, τον Ηρακλή, την Άννα και τη Νίκη....




Στίχοι: Χάρης Μελιτάς
Μουσική: Θοδωρής Γαλίτης
Τραγούδι: Θοδωρής & Δημήτρης Γαλίτης

Θυμάσαι, φίλε, φοιτητές στη Σαλονίκη,
τότε που κρύβαμε τον ήλιο στις ματιές
εσύ την Άννα αγκαλιά κι εγώ τη Νίκη
στο ταβερνάκι στις Σαράντα Εκκλησιές
εκεί που πίναμε κρασί απ' τις καρδιές.

Τα μεσημέρια σαν ερχόταν Κυριακή
στο Καυτανζόγλειο να δούμε Ηρακλή
κι ύστερα πρέφα δυο δεκάρες το καπίκι
χόρευαν τ' άστρα λες και γιόρταζαν τη νίκη
γελούσε η Άννα, γελούσε η Νίκη.

Θυμάσαι, φίλε, μια βραδιά στη Σαλονίκη
με το πτυχίο ξεκινήσαμε γι' αλλού
πώς 'ξαργυρώσαμε την Άννα και τη Νίκη
σ' ένα ταμείο κάποιου μέλλοντος θολού
μη με ρωτάς το 'χω ξεχάσει προ πολλού.

Τώρα στρωμένοι στο ψητό της Κυριακής
ούτε ρωτάμε πόσο ήρθε ο Ηρακλής
για τουρισμό μονάχα στη Θεσσαλονίκη
για μια επείγουσα δουλειά - για κάποια δίκη
καημένη Άννα, καημένη Νίκη.

Καθαρή Δευτέρα

Χωρίς τα ζύγια σου πετάς κρατιέσαι στο χαρτί σου
κι όταν σε βλέπω να γελάς γελώ κι εγώ μαζί σου...
Άλλο ένα πανέμορφο παιδί από έναν γάμο που προέκυψε στην μαυροσελίδα μας!..



ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ, ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ.
ΣΤΙΧΟΙ : ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΙΤΗΣ


Χωρίς τα ζύγια σου πετάς
Κρατιέσαι στο χαρτί σου
Κι όταν σε βλέπω να γελάς
Γελώ κι εγώ μαζί σου

Αφήνω νήμα και μετρώ
Ποια είναι η δύναμή σου
Και σαν κοιτώ στον ουρανό
Πετώ κι εγώ μαζί σου

Οι χάρτες μας χαρταετοί
Πετούν και τους ανοίγω
Είσαι Δευτέρα καθαρή
Απ’ της ζωής το λίγο

Σε θέλω τώρα και ζητώ
Μονάχα μία χάρη
Μ΄αγάπη σα χαρταετό
Να πάμε ως το φεγγάρι

Ερωτικό

Άλλος ένας επιτυχημένος 'γάμος' που προέκυψε μέσα από αυτή την σελίδα!



Ανέκδοτο τραγούδι (Ερασιτεχνική Ηχογράφηση)
Στίχοι: Μάριος Γεωργακόπουλος
Μουσική-Ενορχήστρωση: Δημήτρης Γαλίτης
Ερμηνεία: Δημήτρης Γαλίτης
Ηχοληψία-Προγραμματισμός: Χρήστος Γιώτης


Λέξεις κατάρτια θ' ανεβώ
Αστέρια να κρεμάσω
Με μιαν ανάσα και πηλό
Γοργόνα να σε πλάσω

Πλένεται η νύχτα με κρασί
Τα σώματα ζυμάρι
Τα κύματα μια μουσική
Υπόκωφη στ' αμπάρι

Τρέμει στο χάδι η κουπαστή
Κλειδώνει το τιμόνι
Και το φεγγάρι γιασεμί
Με φως λευκό σεντόνι

Δίνει το στήθος η αμμουδιά
Θηλάζουν οι χειμώνες
Κάνουν ρεσάλτο στα κορμιά
Κουρσάροι κι αμαζόνες

Δυο νήματα στον ουρανό
Κρατάνε το φεγγάρι
Δυο ξύλα στον ωκεανό
Ζηλεύουν όλοι οι φάροι

Το άδειο γράμμα

Ακόμη ένα Μουσικο - Στιχο-Μυθικό πάντρεμα που προέκυψε μέσα από αυτή την σελίδα! Ο συνθέτης Δημήτρης Γαλίτης μελοποιεί ένα υπέροχο στίχο του Μάριου Γεωργακόπουλου...



Ανέκδοτο τραγούδι (Ερασιτεχνική Ηχογράφηση)
Μουσική-Τραγούδι-Ενορχήστρωση: Δημήτρης Γαλίτης
Στίχοι: Μάριος Γεωργακόπουλος
Ηχοληψία-Προγραμματισμός: Χρήστος Γιώτης

Πήρα ένα γράμμα που ήταν άδειο
Με γραμματόσημο ναυάγιο
Σε φάκελο κλειστό

Δεν ξέρω πώς αλλά νομίζω
Τα γράμματά σου πως γνωρίζω
Κι ας λείπουν από δω

Διάβασα όσα δε μου γράφεις
Ένιωσα πως με όλους τα χεις
Δε σε χωρά η γη

Το γράμμα κλείνεις με μια με θλίψη
Και το χαρτί έχει ρουφήξει
Όλη σου την πληγή

Ξέρω πως είναι να νομίζεις
Πως τη ζωή σου θα ορίζεις
Κάτω απ τον ήλιο αυτό

Είμαι κι εγώ ένας μετανάστης
Κι ας ήταν ο παππούς μου αντάρτης
Σ αυτόν τον τόπο εδώ