Δυο στροφές να με γυρίσεις

Σε ήχους tango...



Σ΄ έναν χορό έλα να μετρηθούμε
Να θυμηθούμε πως μπορεί ν’ αγαπηθούμε
Σ’ έναν χορό μ’ ένα βιολί που θα δακρύζει
Να δούμε αν θα μας γεμίζει

Έλα λοιπόν, ξανά να κοιταχτούμε
Κι ίσως στα χείλη απαλά να φιληθούμε
Σε μια στροφή να σταματήσουμε τον χρόνο
Εγώ κι εσύ, οι δυο μας μόνο

Σ’ έναν χορό έλα να μετρηθούμε
Λίγα λεπτά απ’ την αρχή να ξοδευτούμε
Σε κάθε βήμα η ανάσα θα παλιώνει
Έλα λοιπόν, κι ας μας πληγώνει

Όσα χρόνια κι αν γεράσαν, ποτέ
Όσα λόγια κι αν περάσαν, ποτέ
Δεν ξεχνούνε οι αισθήσεις
Σε χορό να με ζητήσεις
Δεν ξεχνούνε οι αισθήσεις
Δυο στροφές να με γυρίσεις


Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Εναρκτήρια Ζωή

Λιτό και όμορφο... Σαν Χαϊ Κου...

Έφυγα, ταξίδεψα
Πόνεσα, γελάστηκα
Μοίρα μου θύμα πιάστηκα
Βιάστηκα, ξεθάρρεψα
Έψαξα, κουράστηκα
Χρόνε σε καταράστηκα

Έζησα και πάλεψα
Έδωσα, χρειάστηκα
Κορμί μου ξεπεράστηκα
Έμαθα, ανάθρεψα
Ένιωσα, ξεχάστηκα
Ζωή μου σε μοιράστηκα

Κι είμαι εδώ να προσπερνάω τα μαρτύρια
Τα καθαρτήρια
Κι είμαι εδώ για να γυαλίζω τα ελατήρια
Στα εμβατήρια
Κι είμαι εδώ και νέα κόβω εισιτήρια
Σε μια εναρκτήρια
Ζωή


Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Τυχερά λαχεία ( ή Ένα κομμάτι ήλιου)

'Κι ας γίνονται τα αισθήματα στρατοί'...

Ειρήνη, σου εύχομαι το νέο σου αυτό ραντεβού με την Στιχο-Μυθία να αποβεί το ίδιο Μοιραίο και Τυχερό με το πρώτο σου...

Απ’ το ανοιχτό παράθυρο κοιτάζω
Ένα κομμάτι ήλιου πριν χαθεί
Ξέρω πως ξεμακραίνοντας σου μοιάζω
Κι απ’ τη καρδιά το χάσμα μου βαθύ

Κάθε ανάμνηση μια καταιγίδα
Ποτίζει την ζωή μου την ξερή
Όταν σε βλέπω κάνω πως δεν σ’ είδα
Κοίτα λοιπόν που αλλάζουν οι καιροί

Τώρα από μακριά καταλαβαίνω
Τι μου ζητούσες κι όλα τα γιατί
Μα είναι αργά γι’ αυτό δεν επιμένω
Κι ας γίνονται τα αισθήματα στρατοί

Ψάχνω ξανά για μια φωτογραφία
Αυτή που με κοιτούσες σαν παιδί
Τότε η ζωή μας τυχερά λαχεία
Που ξέχασε να πάει να τα δει


Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Αθήνα

Αυτό κι αν είναι δώρο (!!!)...

Οι Άνεμος μελοποιούν την 'δική μας' Ειρήνη Ντάκου και έχουν την ευγενέστατη καλοσύνη να μας χαρίσουν την μελοποίηση!!!

Και μάλιστα με ιδιαίτερα κολακευτική αφιέρωση: 'Με αγάπη για το υπέροχο blοg των ποιητών...' (Κύριε Χατζόπουλε, μας κακομαθαίνετε...)

Το τραγούδι είναι ακυκλοφόρητο! Και θα ακολουθήσει κι άλλο...

Ευχαριστούμε πολύ!!!

Στίχοι: Ντάκου Ειρήνη
Μουσική: Κώστας Χατζόπουλος
Ερμηνεία: Άνεμος
Επιμέλεια Video: Στιχο-Μυθία


Αθήνα
Λουσμένη ήλιο Μυκήνα
Αρχαίες πέτρες, ναοί θεών και ικέτες
Κι όμως γουστάρω, την αίγλη σου να ρεφάρω
Σε μια πλατεία, που τρων σουβλάκι στα τρία
Πιτσιρικάδες, πλανόδιοι και μιγάδες

Αθήνα
Θησείο, Πλάκα και Σίνα
Στενά δρομάκια, καφέ τουρίστες καμάκια
Μικροί τσολιάδες, μαυροντυμένες γιαγιάδες
Γίνονται ενθύμιο, σ’ ένα ενσταντέ με το τίμιο
Σ’ αυτή τη πόλη, φιλοξενούμενοι όλοι



Αθήνα
Με λίγα δέντρα κι εκείνα
Δεν αναπνέουν, κάτι από θλίψη αποπνέουν
Τα πεζοδρόμια, πάρκινγκ για οχήματα όμοια
Παντού σκουπίδια, κι ο σεβασμός στα τσακίδια
Κολωνακιώτες, πετούν στον δρόμο τις γόπες.

Αθήνα
Έφτασες ως την Ραφήνα
Με λεωφόρους, σημειωτόν χωρίς όρους
Εκατομύρια, ζουν σε μπετόν αρμέ κτίρια
Πολλών ορόφων, αποκλεισμένων των πόθων
Τους μετανάστες εσύ νομίζεις δυνάστες...

Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

(Σημ: Μαζί με την μελοποίηση παραθέτω και τους αυθεντικούς στίχους της Ειρήνης στην πρώτη τους μορφή... Στο Video προσπάθησα με την αλληλουχία των εικόνων που επέλεξα να υπηρετήσω όσο πιο πιστά μπορούσα το Πνεύμα των Στίχων και του Τραγουδιού, σύμφωνα με την δική μου φυσικά αντίληψη... Δεν ξέρω αν τα κατάφερα... Εσείς θα μου πείτε...)

Ολομόναχοι μαζί

Ολομόναχοι μαζί
Στον δρόμο
Στο δωμάτιο
Στο πόνο

Ολομόναχοι μαζί
Στα όρια
Στο σήμερα
Στα όνειρα

Δεν σε ακούω
Φωνάζεις
Ζητάς
Δεν υπακούω
Τρομάζεις
Μιλάς

Δεν θέλω κάτι
Να δώσω
Σιωπή
Κοιτάζω μόνο
Εμένα
Κι αρκεί

Ολομόναχοι μαζί
Στη σχέση
Στα άκρα
Στην μέση

Ολομόναχοι μαζί
Βγαίνουμε
Μιλάμε
Πηγαίνουμε


Δεν σε ακούω…

Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Πάνω στο σώμα

Ανώφελα μπλεγμένοι
Σ’ έναν χειμώνα, χαμένο αγώνα
Σαν από πάντα ξένοι
Καίμε τις μέρες, σ’ άγριες ξέρες

Κι οι δυο γοητευμένοι
Στα μπλε σεντόνια, χωρίς συμπόνια
Στο τέλος κάτι μένει
Είναι η φωνή σου και το φιλί σου

Πάνω στο σώμα
Έχτισα δώμα
Για να κοιμάσαι νύχτες βροχερές
Έλα κοιμήσου
Θα γίνω η γη σου
Θα γίνω περιβόλι με χαρές

Πάνω στο σώμα
Έχτισα δώμα
Να κρύβεις λάθη και τις ενοχές
Έλα και κρύψου
Θα γίνω η γη σου
Θα γίνω αγκαλιά τις Κυριακές

Ανώφελα μπλεγμένοι
Στην ηθική μας, κι αυτή δική μας
Απογοητευμένοι
Για ό,τι έχει σβήσει, τι έχει αφήσει

Αντίσταση δεμένη
Φιλάω το στόμα, δικό σου χώμα
Στο τέλος κάτι μένει
Έρωτα ανθίζω, ζωή θυμίζω

Ειρήνη Ντάκου
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Κλωστή, βελόνι (έλα κοντά μου)

Σε λόγια κουρασμένη
Σε ενοχές κλεισμένη
Κλωστή, βελόνι παίρνει
Ν’ αντέχει στον καιρό

Σε λάθη στριμωγμένη
Σ’ αμέλειες κρυμμένη
Κλωστή, βελόνι παίρνει
Κεντάει ουρανό

Θέλει δειλά να τραγουδήσει
Σ΄ έναν τυχαίο που περνά:
Έλα κοντά μου, έλα φίλα με γλυκά
Έλα κοντά μου να περάσει αυτή η νύχτα
Φέρε μαζί σου δύο όνειρα φτερά
Κι όλα τα βάρη μου στην πυρκαγιά σου ρίχτα

Για χρόνια θυμωμένη
Τι άλλο περιμένει
Κλωστή , βελόνι παίρνει
Και υφαίνει το θεριό

Κι έτσι τολμά να τραγουδήσει
Σ΄ έναν τυχαίο που περνά:
Έλα κοντά μου, έλα φίλα με γλυκά
Έλα κοντά μου να περάσει αυτή η νύχτα
Φέρε μαζί σου δύο όνειρα φτερά
Κι όλα τα βάρη μου στην πυρκαγιά σου ρίχτα

Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Αντιμέτωπη (ή Καταμέτωπο)

Δόθηκα
Και ύστερα προδόθηκα στα μάτια σου
Στα μάτια σου κληρώθηκα κι αλλώθηκα

Αντιμέτωπη
Με την πληγή στο σώμα (μου)
Αχ στόμα μου, στόμα μου
Φίλα
Αντιμέτωπη
Μια νύχτα με το ψέμα (μου)
Αχ αίμα μου, αίμα μου
Κύλα

Δίνομαι
Και πάλι παραδίνομαι στα λόγια σου
Στα λόγια σου αφήνομαι και λύνομαι

Αντιμέτωπη
Με την πληγή στο σώμα (μου)
Αχ στόμα μου, στόμα μου
Φίλα
Αντιμέτωπη
Μια νύχτα με το ψέμα (μου)
Αχ αίμα μου, αίμα μου
Κύλα


Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Λάγνα Όνειρα (Ονειροπαρμένη)

Κλείνει τα βλέφαρα στον ύπνο παραδίνεται
Και οι σκιές στον τοίχο της αποκοιμιούνται
Σκίζει τα ρούχα της με βία και σ’ όλους δίνεται
Δίπλα μικροί στρατιώτες κονταροχτυπιούνται

Πέπλα ανεμίζουν στα παράθυρα του πύργου της
Κι οι κηπουροί φυτεύουν μεταξένιους σπόρους
Γλυκό κρασί ρίχνει στα σώματα του τρύγου της
Κι ύστερα αφήνεται σε μέθη δίχως όρους

Χρυσή κλωστή κεντά σεντόνια και καλύματα
Με μεταξένια άνθη ντύνει το κορμί της
Στα μυστικά, χωρίς ντροπή κινεί τα νήματα
Λάγνα κι αχόρταγη πουλάει την ψυχή της

Ντάκου Ειρήνη
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com

Αγριολούλουδο

Σε ποθώ και σε θέλω
Αγριολούλουδο που φύτρωσες στον κήπο μου
Σε ένα άσμα ασμάτων
Σε μυρίζω και λιποθυμώ στον ύπνο μου

Βασιλιάς Σολομώντας
Σ’ ονειρεύομαι και γράφω για τον έρωτα
Κι εκεί στ’ όνειρο μέσα
Σε ποτίζω, σε μαγεύω αξημέρωτα

Σε ποθώ και σε θέλω
Αγριολούλουδο με ζάλισες και έπεσα
Σε βαθιά νοσταλγία
Για ένα χάδι σου πρώτη φορά ικέτεψα

Βασιλιάς Σολομώντας
Σ’ ονειρεύομαι και γράφω για τον έρωτα
Κι εκεί στ’ όνειρο μέσα
Σε ποτίζω, σε μαγεύω αξημέρωτα

Σε ποθώ και σε θέλω
Αγριολούλουδο τυλίγεις το κρεβάτι μου
Διψασμένο το χώμα
Μείνε εδώ, μείνε κοντά μου εσύ Ευφράτη μου

Ειρήνη Ντάκου
6932 768 768
eirini.dakou@gmail.com