Μετρό Θεσσαλονίκης (Στο μετρό του Βορρά)

Έμοιαζες με θεά που σε πάνε ψηλά κυλιόμενες σκάλες...

Στίχοι: Νίκος Μαρουλάκης

Μουσική: Θάνος Μπένος

Ερμηνεία: Βαγγέλης Ρεπούσης

Στο μετρό του Βορρά

Σ’ είδα πρώτη φορά

Να περνάς σα σκιά

τις προάλλες

Απ’ την πρώτη ματιά

Έμοιαζες με θεά

Που σε πάνε ψηλά

Κυλιόμενες σκάλες

Έτρεξα για να σε φτάσω

Πλήθος πολύ να προσπεράσω

Κι αντίθετα να ανεβώ

Τις σκάλες σε μισό λεπτό

Έτρεξα για να σε φτάσω

Λίγη κουβέντα να σου πιάσω

Μα λόγια χάνω και ειρμό

Και το βαγόνι στο συρμό

Στο μετρό του Βορρά

Έμπαινα πρωινά

Για να πάω στη δουλειά

απ΄την Ευκλείδη

Μα στην άλλη γραμμή

Μία μέρα εσύ

Να πηγαίνεις σχολή

Αργοπορημένη ήδη

Έτρεξα για να σε φτάσω

Και τη δουλειά μου ας τη χάσω

Δε βρίσκω εύκολα αλλού

Μια νύμφη του Θερμαϊκού

Έτρεξα για να σε φτάσω

Έναν καφέ να σε κεράσω

Και ήσουν τόσο θετική

Που χάνεις εξεταστική

Πουλιά του Πόντου

Για την γενοκτονία του Πόντου... Για να μην ξεχνάμε...

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης

Σύνθεση :Νίκος Καρτσωνάκης

Ερμηνεία : Νίκος Καρτσωνάκης

Κατατρεγμένη η γενιά των Ποντίων

κυνηγημένη απ’ το μίσος αγρίων

με αρχηγό τον Κεμάλ

Με γιαταγάνι φωτιά και με βόλι

ξεριζωθήκαμε αδέρφια μου όλοι

χωρίς ελπίδα καμιά

Χρόνια εννιά τα φτερά μας κομμένα

ξενιτεμένα του Πόντου πουλιά 

και στην Ελλάδα σχεδόν πεθαμένα

ήρθαμε , χτίσαμε νέα φωλιά

Μ’ αθώο αίμα γραμμένη η ιστορία

κι η Σουμελά, η Γλυκιά Παναγία

στον πόνο παρηγοριά

Χορός Πυρρίχιος δύναμη βάζει

σείεται η γη, η καρδιά μας στενάζει 

όλοι μαζί μια αγκαλιά

Χρόνια εννιά τα φτερά μας κομμένα

ξενιτεμένα του Πόντου πουλιά 

μα τα καινούργια φτερά μας τα νέα

μας ανεβάζουνε πάλι ψηλά

Μαύρα τα σύννεφα σα χθες στη Σαμψούντα                       

στην Τραπεζούντα σπίτια καμένα

κορμιά θαμμένα στην Κερασούντα

αχ πόσα όνειρα πόσα χαμένα

Χαμένα όνειρα , χαμένοι τόποι

απ’ τη Βατούμ μέχρι και τη Σινώπη

μα δεν ξεχνάει κανείς

τη Μαύρη η θάλασσα που ‘χουν βαφτίσει

τα πιο μεγάλα τούρκικα  μίση

Καρά Ντενίζ , Καρά Ντενίζ

Χρόνια εννιά τα φτερά μας κομμένα

ξενιτεμένα του Πόντου πουλιά 

και στην Ελλάδα σχεδόν πεθαμένα

ήρθαμε, χτίσαμε νέα φωλιά

Χρόνια εννιά τα φτερά μας κομμένα

ξενιτεμένα του Πόντου πουλιά 

μα τα καινούργια φτερά μας τα νέα

μας ανεβάζουνε πάλι ψηλά

Δεκαπεντεύγουστος

Δεκαπενταύγουστος και κάτι μας ενώνει...

Στίχοι: Νίκος Μαρουλάκης
Μουσική: Νίκος Καρτσωνάκης
Ερμηνεία: Νίκος Καρτσωνάκης - Άντζελα Λίβα

Εδώ το θαύμα
εδώ που ήρθα για να κάνω ένα τάμα
Εδώ ψυχή μου
ήρθες για πάντα να αλλάξεις την ζωή μου

Εδώ στην Τήνο
μάγια και ξόρκια του κακού,
όλα τα λύνω
εδώ χαρά μου
τα πιο μεγάλα τώρα ζω τα όνειρα μου

Δεκαπενταύγουστος και κάτι μας ενώνει
Δεκαπενταύγουστος στου Αιγαίου το μπαλκόνι
Δεκαπενταύγουστος σε μια στιγμή αγία
που εσένα έστειλε σε μένα η Παναγία

Εδώ το δέος
εδώ που ο κόσμος γίνεται απλός κι ωραίος
εδώ ψυχή μου
στην ερημιά μου εσύ γίνεσαι βροχή μου

Εδώ στην Τήνο
όση αγάπη έχω μέσα μου στη δίνω
εδώ και τώρα
χώρεσε όλη μου η ζωή σε μία ώρα

Μάνα

Kαι σου ‘φερα ξανά ένα λουλουδάκι σαν τότε που μικρό ήμουν παιδάκι...  
Xρόνια Πολλά στις μανούλες όλου του κόσμου!

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης

Σύνθεση: Νίκος Καρτσωνάκης 

Ερμηνεία : Νίκος Καρτσωνάκης

Θυμάμαι την ποδιά σου και τη σκάφη

τα νόστιμα γλυκά σου και τις πίτες

δεν έλεγες ποτέ , ποτέ νισάφι

σαν έκανες δουλειές μέχρι τις νύχτες

Σχολειό Δημοτικό είχες τελειώσει

μα σπούδασες μ’ αγώνα τα παιδιά σου

εσύ είχες της ζωής όλη την γνώση

και το ‘λεγε στα δύσκολα η καρδιά σου

Την Κυριακή , την δεύτερη του Μάη

σ’ εσένα ο λογισμός μου μάνα πάει

και σου ‘φερα ξανά ένα λουλουδάκι

σαν τότε που μικρό ήμουν παιδάκι

Θυμάμαι τα πλεχτά με το βελόνι

και ένα πλύνε βάλε γκρι φουστάνι

βασιλικά που είχες στο μπαλκόνι

και τ’ άρωμα στο σπίτι από λιβάνι

Απ’ το ψωμί σου φάγανε μυριάδες

σ’ εκείνο το αγιασμένο σου σπιτάκι

που όσοι κι’ αν το φύσηξαν βοριάδες

δεν έσβησε ποτέ το καντηλάκι

Τσιγάρο του έρωτα

Κι ύστερα γόπα η καρδιά στο πάτημα σου...

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης

Σύνθεση : Νίκος Μανδαράκης

Ερμηνεία : Δημήτρης Μπένος

Βαριά φουμάρω τα βαριά

κι έχω σεκλέτια βαριά

η σκέψη κι η καρδιά

σ’ έρωτα ντέρτια

Βαριά τα λόγια κι ο καημός

δεν τον βαστάω

μ’ ένα ζειμπέκικο βαρύ

τώρα ξεσπάω

Να’ χα μια τζούρα απ’ το τσιγάρο του έρωτα σου

κι ύστερα γόπα η καρδιά στο πάτημα σου

 να’ χα μια τζούρα απ’ το τσιγάρο του έρωτα σου

και ας περνούσα σαν καπνός απ’ τα όνειρα σου

Βαρύ χαρμάνι ειν’ ο σεβντάς

και στ’ άναμμα του

βαριά ανασαίνει η ψυχή

με τ’ άρωμα του

Βαριά που είναι η μοναξιά

χωρίς εσένα

αχ και να σ’ είχα τώρα εδώ

μόνο για μένα

Μικρή μου κ αδέσποτη πατρίδα

Έτσι σε έμαθα και έτσι εγώ σε θέλω: μία αρχόντισσα να βγάζω το καπέλο!...

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης
Σύνθεση : Νίκος Μαρουλάκης – Κώστας Ζυγουράκης
Ερμηνεία : Κώστας Ζυγουράκης
Ενορχήστρωση: S.K. Studio

Με το ένα χέρι κάνεις το σταυρό σου
με τ’ άλλο τους εχθρούς σου πολεμάς
κι αν μίκρυνε πολύ το σύνορο σου
του κόσμου τις φυλές όλες χωράς

Ποτέ να πιεις νερό δεν ξεπεζεύεις
στα πέρατα της γης που τριγυρνάς
ποτέ εσύ ποτέ δεν ζητιανεύεις
κι αν τόσα σου χρωστάνε δεν χρωστάς

Έτσι σε έμαθα και έτσι εγώ σε θέλω
μία αρχόντισσα να βγάζω το καπέλο
μια ηρωίδα άφθαρτη στο χρόνο
να ‘μαι περήφανος και να σε καμαρώνω

Έτσι σε έμαθα και έτσι εγώ σε θέλω
μία αρχόντισσα να βγάζω το καπέλο
την ιστορία που ‘χεις φτιάξει να τιμάς
κι όχι τα κάστρα σε βαρβάρους να πουλάς

Γεννιέσαι απ’ τις στάχτες χρόνια τώρα
και ματωμένα χώματα πατάς
κάνε κουράγιο να περάσει αυτή η μπόρα
παρ’ τη σημαία και ψηλά να την κρατάς

Μικρή μου και αδέσποτη πατρίδα
στο κέντρο της φωτιάς να μη μου πας
μπορείς ακόμα να την σώσεις την παρτίδα
τα μαύρα της σκλαβιάς μην τα φοράς

Έτσι σε έμαθα και έτσι εγώ σε θέλω
μία αρχόντισσα να βγάζω το καπέλο
μια ηρωίδα άφθαρτη στο χρόνο
να ‘μαι περήφανος και να σε καμαρώνω

Έτσι σε έμαθα και έτσι εγώ σε θέλω
μία αρχόντισσα να βγάζω το καπέλο
την ιστορία που ‘χεις φτιάξει να τιμάς
κι’ όχι τα κάστρα σε βαρβάρους να πουλάς

Μικρή μου και αδέσποτη πατρίδα
στο κέντρο της φωτιάς να μη μου πας
στο τέλος θα νικήσει η ελπίδα
γιατί είναι ο Θεός μαζί μ’ εμάς

Η αναπνοή σου

Αναπνέεις και ζω στο φως ξανά!...

Στίχοι: Νίκος Μαρουλάκης
Μουσική: Νίκος Μαρουλάκης
Ερμηνεία: Έρη Σφαέλου

Η αναπνοή σου πριν το φως της μέρας 
είναι στην ψυχή μου δροσερός αέρας 
 η αναπνοή σου στη δική μου σμίγει 
 κι η καρδιά λουλούδι που με χάδι ανοίγει 

Τ’ οξυγόνο μου όλο , η αναπνοή σου 
μες στα βάθη ερήμου, όαση δική μου 
η αναπνοή σου κάτι μου γυρεύει 
μου ξυπνάει πόθους και με ζωντανεύει 

Η αναπνοή σου ότι μου ‘χει μείνει 
μέσα από τη στάχτη με ξαναγεννά
η αναπνοή σου τη φωτιά μου σβήνει 
αναπνέεις και ζω στο φως ξανά 

Η αναπνοή σου ότι μου ‘χει μείνει 
μέσα από τη στάχτη με ξαναγεννά 
η αναπνοή σου τη φωτιά μου σβήνει 
αναπνέεις και ζω στο φως ξανά

Σαν του χειμώνα το κυκλάμινο

Η αγάπη ανθίζει στη βροχή...

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης
Σύνθεση : Φρόσω Λάσκαρη
Ενορχήστρωση : Τάσος Καλαιτζής
Ερμηνεία : Φρόσω Λάσκαρη

Σα μια βροχή από ψηλά
έπεσα τόσο χαμηλά
ένα φθινόπωρο και δάκρυσα
μα από το πουθενά εσύ
μ’ αγκάλιασες σα μάνα γη
και μες στον πόνο μου σ’ αγάπησα

Έβγαλα φύλλα στην καρδιά
ψήλωσα όπως τα βουνά
κι όλα στον κόσμο μου υπέροχα
το σώμα άγγιζε τη γη
μα ήταν στα σύννεφα η ψυχή
πλημμυρισμένη από έρωτα

Έρωτας ήσουν ξαφνικός
έρωτας φθινοπωρινός
στη δίψα μου νερό κρυστάλλινο
με μια αγάπη ακριβή
που ανθίζει μέσα στη βροχή
σαν του χειμώνα το κυκλάμινο

Μες στη δική σου αγκαλιά
έμαθα και στην παγωνιά
να περπατώ και στα λασπόνερα
και άφησα πίσω τα παλιά
χρόνια μου πέτρινα , σκληρά
κι έβαλα χρώματα στα όνειρα

Είχες στο βλέμμα σου ένα φως
σαν ήλιος ήσουν λαμπερός
που την ψυχούλα μου τη ζέσταινες
κι ένοιωθα μέσα στην καρδιά
να φεύγει πόνος κι ερημιά
με την αγάπη που μ’ ανέσταινες

Έρωτας ήσουν ξαφνικός
έρωτας φθινοπωρινός
στη δίψα μου νερό κρυστάλλινο
με μια αγάπη ακριβή
που ανθίζει μέσα στη βροχή
σαν του χειμώνα το κυκλάμινο

5 Αστέρων αλκοόλ

Αλλού χαρίζεις την ψυχή, αλλού πουλάς το σώμα...

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης
Σύνθεση : Νίκος Μανδαράκης
Ερμηνεία : Γιώργος Καρρής

Πάνω στα κόκκινα βελούδα
τα όνειρα σου ακουμπάς
σαν τρομαγμένη πεταλούδα
μέσα στα φώτα της βραδιάς

Μέσα στην λάμψη από πετράδια
πoυ στο λαιμό σου τα φοράς
κρύβεις του πόθου τα σημάδια
από εραστές της μιας βραδιάς

Με 5 αστέρων αλκοόλ
σε 5 αστέρων στρώμα
5 σου φτάνουνε λεπτά
να ξεπουλάς το σώμα
αλλού χαρίζεις την ψυχή
αλλού πουλάς το σώμα

Πάνω στα κόκκινα βελούδα
με πήρες πάλι αγκαλιά
μ’ ένα φιλί σαν του Ιούδα
να μου θυμίσεις τα παλιά

Μόλις που είχα αλλάξει βάρδια
ήτανε πέντε το πρωί
κι είχαν σκορπίσει τα πετράδια
όπως σκορπάει η ζωή

Με 5 αστέρων αλκοόλ
σε 5 αστέρων στρώμα
5 σου φτάνουνε λεπτά
να ξεπουλάς το σώμα
αλλού χαρίζεις την ψυχή
αλλού πουλάς το σώμα

Λόγω χωρισμού κλειστό

Πήρες μια άλλη διαδρομή κι εγώ βουνά θα πάρω...

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης
Σύνθεση : Νίκος Μανδαράκης
Ερμηνεία : Γιώργος Καρρής

Δυο χρόνια είμαστε μαζί
δυο μήνες και δυο μέρες
και ήρθες απ’ το μαγαζί
και μου πετάς τις βέρες

Ο έρωτας σε μια στιγμή
έσβησε σαν τσιγάρο
πήρες μια άλλη διαδρομή
κι εγώ βουνά θα πάρω

Λόγω χωρισμού κλειστό
στο μαγαζί μπήκε λουκέτο
λόγω χωρισμού κλειστό
το καφεδάκι βαρύ σκέτο

Λόγω χωρισμού κλειστό
και τα ρολά κατεβασμένα
θα κλείσω και το κινητό
δεν θα μιλάω σε κανένα

Δυο χρόνια είμαστε μαζί
με ζέστη και με κρύο
μα ήρθες απ’ το μαγαζί
για να μου πεις αντίο

Μισά φεγγάρια

 Στον ουρανό μισά φεγγάρια δεν μπορώ... 

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης
Mουσική: Νίκος Μανδαράκης
Ερμηνεία: Γιώργος Καρρής

Στον ουρανό μισά φεγγάρια δεν μπορώ
τα θέλω ολόκληρα να φέγγουνε για μένα
με τα αστέρια όταν παίζουνε κρυφτό
 είναι τα μάτια μου σα σύννεφα κλαμένα

 Γι’ αυτό φεγγάρι μου μισό μη μου φανείς, 
 να ψάχνω στ’ άλλο σου μισό ποιος είναι ο κλέφτης 
 να ‘σαι ολόκληρο εδώ όσο σταθείς 
 κι ύστερα φύγε σα να είσαι επισκέπτης 

 Στον ουρανό μισά φεγγάρια δεν μπορώ
 σκιές ν’ αφήνουνε εδώ πάνω στη γη μου
 το φως της νύχτας θέλω να ‘ναι λαμπερό
 γιατί με γέμισε με πόνο η αυγή μου

Σίριαλ

Και κομπάρσοι από ήρωες  γίναμε...

Στίχοι : Νίκος Μαρουλάκης

Σύνθεση : Νίκος Μανδαράκης

Ενορχήστρωση: Νίκος Μανδαράκης

Ερμηνεία : Γιώργος Καρρής

Σίριαλ ,

ένα σίριαλ η αγάπη μας έγινε ,

κι’ απ’ τα τόσα επεισόδια τι έμεινε

μόνο εικόνες

Σίριαλ ,

κι ο καθένας να μένει στο σόλο του ,

να απαγγέλει μόνος τον άχαρο ρόλο του 

τόσους χειμώνες

Νοιώθω τ’ αποφάσισα επιτέλους

οι τίτλοι να μπούνε του τέλους

οι τίτλοι να μπούνε του τέλους

νοιώθω τ’ αποφάσισα επιτέλους

σίριαλ , η αγάπη μας σίριαλ

Σίριαλ ,

με σκηνές από θρίλερ λες και βγήκανε

με ατάκες μισές που μπερδευτήκανε

στα τόσα λόγια

Σίριαλ ,

και κομπάρσοι από ήρωες  γίναμε ,

από πλοκή σεναρίου ξεμείναμε ,

είμαστε χώρια

Νοιώθω τ’ αποφάσισα επιτέλους

οι τίτλοι να μπούνε του τέλους

οι τίτλοι να μπούνε του τέλους

νοιώθω τ’ αποφάσισα επιτέλους

σίριαλ , η αγάπη μας σίριαλ

Ανάσταση

Καλή Ανάσταση!...

Στίχοι: Νίκος Μαρουλάκης
Μουσική: Νίκος Καρτσωνάκης
Ερμηνεία: Νίκος Καρτσωνάκης

Μετά από τόσες ματαιώσεις
με πόθους και φαντασιώσεις
τα πάθη μου ‘καναν ληστεία
και βούλιαξα στην αμαρτία

Μες στη σιωπή, όχι με λόγια
με θάρρος κι’ όχι μοιρολόγια
ψυχή μου αλλιώς θέλω να ζήσω
 κι ότι αξίζει ν’ αγαπήσω

Σε λίγο έρχεται Ανάσταση 
μεταμορφώνομαι κι εγώ 
και ξέρω θα ‘ναι επανάσταση
 απ’ το εγώ μου άμα βγω!

Σε λίγο έρχεται Ανάσταση 
και το Θεό παρακαλώ 
με την δική Tου συμπαράσταση 
όλοι οι εχθροί να βρουν καλό!

 Θέλω να βγω από τη λήθη
μ’ αδίκησαν οι τόσοι μύθοι
θέλω να ζω μ’ άλλες αξίες
να μη λυγίζω απ’ τις κακίες

Τη νύχτα πιο βαριές οι τύψεις
μη φεύγεις , μη μ’ εγκαταλείψεις
ψυχή μου ψάξε την ουσία
μη γίνεσαι άσκοπα θυσία

Σε λίγο έρχεται Ανάσταση 
μεταμορφώνομαι κι εγώ 
και ξέρω θα ‘ναι επανάσταση
 απ’ το εγώ μου άμα βγω!

Σε λίγο έρχεται Ανάσταση 
και το Θεό παρακαλώ 
με την δική Tου συμπαράσταση 
όλοι οι εχθροί να βρουν καλό!