Όλα μπερδεύονται γλυκά

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου
Πρώτη Εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη
Άλλες Ερμηνείες: Αρλέττα


Στίχοι:

οι δρόμοι λες κι έχουν αδειάσει
τα φώτα ανάψανε δειλά
δεν έχει ακόμα σκοτεινιάσει
κι όλα μπερδεύονται γλυκά

και γω μες τα δικά σου μάτια
πώς βρήκα πάλι τη ρωγμή
και πέφτω με την ίδια ζάλη
την ίδια τρέλα και ορμή

δεν είναι πως σε περιμένω
και βρίσκω τρόπο για να ζω
μα κάπου εδώ είν’ αφημένο
ό,τι απόμεινε μισό..

με φτάνουν τα μικρά σου νέα
με πολιορκούν από παντού
μοιάζει η ζωή σου να ειν' ωραία
και η καρδιά σου να είναι αλλού

κι εγώ μ' αυτή την απορία
που μήνες τώρα κουβαλώ
για ποια κρυμμένη αρμονία
εσύ είσαι εκεί
κι εγώ είμαι εδώ

δεν είναι πως σε περιμένω
και βρίσκω τρόπο για να ζω
μα κάπου εδώ είν’ αφημένο
ό,τι απόμεινε μισό…

ο δρόμος φαίνεται μπροστά μου
να ξετυλίγεται ανοιχτός
εγώ ανοίγω τα φτερά μου
μα είναι ο ορίζοντας θολός

όσο κι αν μου 'λεγες μωρό μου
εσύ είσαι πλάσμα φωτεινό
εγώ είμαι εδώ χωρίς το φως μου
και φως μου εσύ δεν είσαι εδώ

δεν ξέρω πια να περιμένω
κι ας βρίσκω τρόπο για να ζω
μα κάπου εδώ είν’ αφημένο
εκείνο το άλλο σου μισό

οι δρόμοι λες κι έχουν αδειάσει
τα φώτα ανάψανε δειλά
δεν έχει ακόμα σκοτεινιάσει
κι όλα μπερδεύονται γλυκά

Άσε με 'δω

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Εγώ τον χάνω τον καιρό μου
κι έτσι τον βλέπω να περνά
σαν καραβάκι που αρμενίζει,
σαν ένα τραίνο που κυλά.

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά,
να σ' αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά.

Τα ρολογάκια που χτυπούνε
τις μέρες μας για να μετρούν
εγώ τον χάνω τον καιρό μου,
αφήνω άλλους να τα πουν.

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά,
να σ' αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά.

Δεν έχω λόγο να φοβάμαι
από μυστήριο συνδυασμό
γεννήθηκα και το θυμάμαι
κάτω από ξάστερο ουρανό.

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά,
να σ' αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά.

Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη - Βυζάκια έξω, λοιπόν (1987)



ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΙΧΟ-ΜΥΘΙΑΣ:

Κατ’ αρχάς να ευχαριστήσω τον Θράσο Καμινάκη (χρόνια πολλά δάσκαλε..)που μου το (υπεν)θύμισε.. Είναι η βασική αιτία για το σημερινό αφιέρωμα στην Μελίνα Τανάγρη, το αγαπημένο ξωτικό του ελληνικού τραγουδιού..

Πίσω από αυτό το (φαινομενικά ανώδυνο) ρετρό βαλσάκι η Μελίνα υπογράφει έναν ύμνο (τον Ύμνο εις την Ελευθερία ή τον Ύμνο των Ζωντανών Ξωτικών;)που άνετα θα μπορούσε να έχει τραγουδήσει ο Νικόλας Άσιμος, ο Παύλος Σιδηρόπουλος ή ο Νίκος Ξυλούρης..

‘Εγώ τον χάνω τον καιρό μου..’ Βασική αρχή του Rock, του Ρομαντισμούκαι του Μαρσέλ Προυστ: Ο Πραγματικός μας Χρόνος είναι ο Χαμένος Χρόνος.. Κατηγορείστε μας όσο θέλετε γι’ αυτό όλοι εσείς οι παραγωγικοί τύποι που εξισώνετε την ζωή σας με τον χρόνο εργασίας σας και ,συνακόλουθα, με την αμοιβή σας – ό,τι πάρεις είσαι δηλαδή..
Ένα Μανιφέστο ενάντια στα ‘Ρολογάκια’ (!) που ρυθμίζουν τις ζωές μας.. Προσέξτε, σας παρακαλώ, τον τόνο του λόγου, αλλά και της φωνής της όταν εκστομίζει αυτό το δεύτερο κουπλέ:

Τα ρολογάκια που χτυπούνε
τις μέρες μας για να μετρούν
εγώ τον χάνω τον καιρό μου,
αφήνω άλλους να τα πουν..

‘Εγώ τον χάνω τον καιρό μου..’ Χαμένος χρόνος – χαμένη ζωή.. Έτσι μας διδάσκει Ρασιοναλισμός κι Ωφελιμοκρατία καμπόσους αιώνες τώρα.. Κι έτσι τρέχουμε στα Φροντιστήρια απ’ τα οχτώ μας.. Κι έτσι τα όνειρά μας αποκτούν Barcode.. Κι έτσι οι αγάπες μας σπεύδουν στις σιγουριές των Συμβολαίων Συμβίωσης..
Ο Άναρχος και Άχρονος Θεός άλλα σχέδια είχε εξυφάνει όμως για μας.. Οι καταφάσκοντες στη ζωή το γνωρίζουν καλά - ενίοτε δε το πληρώνουν κιόλας.. Χωρίς Φόβο.. Με Πάθος.. Δεν υπάρχει Μυστήριος Συνδυασμός (εξωτερικός ή εσωτερικός καταναγκασμός) που να μας αποτρέπει από το Ένα και Μοναδικό Μυστήριο της Ύπαρξης: να ζήσουμε μία ζωή χωρίς εκπτώσεις..

Δεν έχω λόγο να φοβάμαι
από μυστήριο συνδυασμό
γεννήθηκα και το θυμάμαι
κάτω από ξάστερο ουρανό!

Τώρα που ξαναδιαβάζω (κι ακούω ξανά και ξανά..) τους στίχους, μου αφήνουν ολονέν την αίσθηση πως θα μπορούσαν να έχουν ξεπηδήσει από την Φιλοκαλία.. Τα κείμενα των Νηπτικών Πατέρων που αντικρίζουν την Ζωή και τον Θεό Χωρίς Φόβο και που μιλούν για μία Ζωή κι έναν Θεό (ναι, αυτά κανονικά πάνε μαζί..) Αγάπης.. Μιας Αγάπης χωρίς όρια, σύνορα και περιττούς προσδιορισμούς.. Μιας Αγάπης όχι εξωτικής, αλλά Ξωτικής.. (Τα Ξωτικά, μην το ξεχνάμε αυτό, ταυτίζονται στα Παραμύθια με τον Από μηχανής Θεό, είναι αυτά που δίνουν την λύση στο δράμα, αυτά που παίρνουν στην πλάτη τους το Αναγκαίο Θαύμα για να επικρατήσει το Δίκαιο..) Μιας Αγάπης που ταυτίζεται με την Αυτό-Προσφορά.. Κι επειδή μπορεί να το βάρυνα λιγάκι το πράγμα μ’ όλη αυτή την Παραμυθο-Θεολογία.. Μιας Αγάπης σίγουρης, αλλά και χαλαρής.. Σαν καλοκαιρινό μπανάκι στα Αθάνατα Νερά..

Κι άσε με 'δω έτσι να μένω
έξω απ' του χρόνου τα δεσμά,
να σ' αγαπώ, να σε πηγαίνω
μπάνιο στ' αθάνατα νερά..


Κι ας το ‘χουν, παρακαλώ, υπ’ όψιν τους αυτό του κόσμου οι ερωτευμένοι.. Αγάπη χωρίς αυτό το ‘μπάνιο στ’ αθάνατα νερά’.. μπορείς να το πεις ‘θέλω’(σε θέλω για πάντα), μπορείς να το πεις ‘διεκδίκηση’ (είσαι δικός μου), μπορείς να το πεις ‘κόλλημα’(δεν σ’ έχω ξεπεράσει’).. μπορείς να το πεις ‘αιώνιο πείσμα’.. Αγάπη όμως δύσκολα το λες..

Τι λέτε κι εσείς;

Θανατηφόρος πυρετός

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ-ΜΕΛΙΝΑ ΤΑΝΑΓΡΗ(LIVE ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ''ΣΤΟΝ ΣΕΙΡΙΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ ΠΑΙΔΙΑ'')

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Σε κάθε βήμα φαίνεται ανοίγονται δυο δρόμοι,
τον έναν δεν τον ξέρω, ο άλλος είναι της φωτιάς.
Κι άμα περάσεις από 'κει είναι σκληροί οι νόμοι,
μαζεύεις τα κομμάτια σου κι ύστερα προχωράς.
Μαζί σου δεν μπορούσα να κρατήσω πισινή,
καλούσα και το πείσμα και την τρέλα μου απ' τα βάθη.
Κι ισορροπούσα πάνω στο δικό σου το σχοινί,
ζητούσα το ρόδο, ζητούσα και τ' αγκάθι.

Για μένα ήσουν θανατηφόρος πυρετός
που μου 'δωσε όμως χάρη και μ' άφησε να ζήσω.
Και είδα πώς γίνεται απ' τα σκοτάδια φως,
σιγά-σιγά και εγώ ν' ανατέλλω μαζί του.

Θυμάμαι σ' αγαπούσα, τώρα πια δε νιώθω πώς,
κοντά σου ό,τι μ' έφερε αλλού τώρα με πάει.
Τα μαύρα σου τα μάτια γίναν μπλε και είναι αλλιώς,
αλλιώς το νιώθω μέσα μου αυτό που σπαρταράει.
Τώρα έχω στο δισάκι μου τεράστια περιουσία
και περπατώ ξοδεύοντας σε δύσκολη εποχή.
Στου κόσμου τα παράταιρα δε δίνω σημασία,
απ' την αγάπη πέθανα και να 'μαι ζωντανή.

Για μένα ήσουν θανατηφόρος πυρετός
που μου 'δωσε όμως χάρη και μ' άφησε να ζήσω.
Και είδα πώς γίνεται απ' τα σκοτάδια φως,
σιγά-σιγά και εγώ ν' ανατέλλω μαζί του.

Στο δρόμο της επιστροφής που μέτρησα από σένα
απ' τα σαράντα κύματα πέρασα για να 'ρθω.
Ο κύκλος που άνοιξε πλατιά, έκλεισε και για μένα
και τις καινούργιες θάλασσες μαθαίνω για να βγω.
Με μία τόσο ζόρικη και ωραία ιστορία
το ξέρω πως την πάθανε πολλοί κάποια φορά.
Γυρνώ, βλέπω τις στάχτες της, δεν έχει σημασία,
με τίποτα δε θ' άλλαζα μια τέτοια πυρκαγιά.

Για μένα ήσουν θανατηφόρος πυρετός
που μου 'δωσε όμως χάρη και μ' άφησε να ζήσω.
Και είδα πώς γίνεται απ' τα σκοτάδια φως,
σιγά-σιγά και εγώ ν' ανατέλλω μαζί του.


ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ ΠΥΡΕΤΟΣ (REMIX 09) - ΜΕΛΙΝΑ ΤΑΝΑΓΡΗ

Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη - Βυζάκια έξω, λοιπόν (1987)
Μελίνα Τανάγρη & Το Δίδυμο - Διπλό κλικ (2009)

Καληνύχτα

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Καληνύχτα, όπου και να'σαι
όπου πέφτεις και κοιμάσαι
σ' όποιας πόλης το καινούργιο βουητό
και ποιανού ξενοδοχείου
πάλι ζέστανες το κρύο
που φυσάει σαν αεράκι βραδινό

Μοναχός ή με παρέα
άραγε σε βρίσκει ωραία
τούτη η νύχτα που εγώ σου τραγουδώ
Καληνύχτα όπως και να'ναι
τόσο όμορφα δε θα'ναι
όπως ήτανε μεμιάς για μας τους δυο

Καληνύχτα, κι αν θυμάσαι
αν ξεχνάς, ή αν λυπάσαι
που κι απόψε δεν περάσαμε μαζί
αχ, ο χρόνος πως κυλάει,
ξετυλίγεται και πάει,
κι όπου να'ναι ότι είναι θα φανεί

Μα θυμήσου ό,τι κι αν γίνει
τα σημάδια της δε σβήνει
ιστορία που'χει γράψει σαν κι αυτή
στων ερώτων μας το πλοίο
στης αγάπης το βιβλίο
έχει αφήσει μια κουκκίδα φωτεινή

Καληνύχτα, αυτό το χάδι
θα το σβήσει το σκοτάδι
θα'βρει τρόπο να σε φτάσει μέχρι εκεί
Καληνύχτα, ξημερώνει
Καλημέρα, κι είμαι μόνη
μα η μέρα μπρος μου απλώνεται ανοιχτή...

Καληνύχτα, αυτό το χάδι
θα το σβήσει το σκοτάδι
θα'βρει τρόπο να σε φτάσει μέχρι εκεί
Καληνύχτα,... ξημερώνει
Καλημέρα, κι είμαι μόνη
μα η μέρα μπρος μου απλώνεται ανοιχτή...

Καληνύχτα....


Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη - Βυζάκια έξω, λοιπόν (1987)

Αμάν και πότε

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Είναι μεσάνυχτα και βρέχει πού θα πας;
Ζόρικος κόσμος μα αντέχει, εσύ γλιστράς
στης κάτω νύχτας τη γυαλάδα με ορμή
πόσο νομίζεις πως αντέχει ένα κορμί.

Δε με είδες, δε με ξέρεις, έτσι πέρασα, να ξέρεις
ήμουν όνειρο, ήμουν ψέμα, γρατζουνιά με λίγο αίμα
Τη φυγή σου να γιατρέψω, τα κομμάτια να μαζέψω
ήταν η δική μου τρέλα, σου είπα ασ` τα όλα κι έλα.

Να μου παίρνεις, να μου δίνεις κι άμα θες να με συγκρίνεις
μέσα στις πολλές συμπτώσεις το φτερό μου να το νιώσεις
το πιο `κει, το παραπέρα άλλη ώρα, άλλη μέρα
ήταν τότε, σου είπα στάσου, όμως τώρα γεια χαρά σου.

Αμάν και πότε, μόνο τότε όταν θα
είμαι σαφής, δε θέλω πια πολλά πολλά
Πότε και πού με ποιον γιατί στο πουθενά
μόνο περίπου έχει εδώ, θα φύγω πια.

Θα γυρίσω μόνο όταν το αμάν θα γίνει αμήν
να `χεις πάψει να περιφρονείς τα όχι και τα μην
να `χεις δει τη συμφορά, ότι πάντα θα `ναι αργά
και πώς δίνουν με τη γλώσσα όσα δε χωρά η καρδιά.
Θα γυρίσω μετά από σεισμούς και μοναξιές
και θα μείνω μόνο αν συντονιστούνε οι σιωπές
Θα μπορούσα να `μαι πιο σαφής, πιο ειλικρινής
να σε κάνω να χαρείς και χωρίς να κουραστείς
μα τα λόγια είναι άλογα, πιο γρήγορα απ` το νου
που τ` αφήνουμε εδώ και τα βρίσκουμε αλλού
Γι` αυτό σε περιμένω μες στο όταν και το αν
να `ρθεις να με κοιτάξεις να μην ξαναπώ αμάν.

Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη & Το Δίδυμο - Διπλό κλικ (2009)

Κόντρα καρδιάς

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Γιάννης Κούσουλας
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Σε κόντρα καρδιάς
με φέρνεις ζητάς
κάτι απ`τη ζωή μου
κι άτσαλα σπας
άντρας που περνάς
μα σε θέλω ψυχή μου.

Πάρ' τα μου όλα για να έχω
έτσι λεν τα αισθήματα
φτάνω στην άκρη εκεί που με πας
κι έχω μια αγάπη με κόντρα καρδιάς.

Συνήθειες παλιές
απλόχερα καις
για να έρθεις κοντά μου
το ρίγος εκεί
σαν τραύμα βαθύ
το ζεσταίνεις καρδιά μου

Σαν ρούχο ζεστό
χειμώνα καιρό
θα σε κρατάω
κι αυτό το φιλί
να γίνει ζωή
τώρα πίσω δεν πάω.


Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη - Κόντρα καρδιάς (1999)

Παροιμίες

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Πριν πεινάσουν μαγειρεύουν των φρονίμων τα παιδιά
και τα ρούχα τους φυλάνε για να έχουν τα μισά.
Αλλά εγώ που δεν τους μοιάζω όλα τα ’παιξα στα ζάρια,
τώρα σαν την αλεπού τα κάνω κρεμαστάρια.

Μου ’πες για πολλά κεράσια κι έχω φτάσει μέχρι εδώ,
μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, το καλάθι μου αδειανό.
Μια καλή κι ωραία μέρα θα φανεί απ’ το πρωί,
ο άγιος ήθελε φοβέρα κι εγώ του ’πα προσευχή.

Ή στραβός είν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε,
κάποιο λάκκο έχει η φάβα, πέφτω και τσακίζομαι.
Μα αν δεν πάθεις πώς θα μάθεις μέσ’ σε τούτη τη ζωή,
αν ο σκύλος είν’ χορτάτος τότε η πίτα είναι μισή.

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει, το γοργόν και χάριν έχει,
λάλησαν πολλά κοκόρια κι έτσι άργησε να φέξει.
Μα το ένα φέρνει τ’ άλλο και οι Χιώτες παν δυο-δυο,
εσύ τράβα με κι ας κλαίω, έχω κι άλλα να σου πω.

Που λες την είχα από μικρή μια έμφυτη αντιπάθεια
για παροιμίες και ρητά και τη δασκαλοπάθεια.
Μα με το διάβα του ο καιρός και τα γυρίσματά του
μ’ αφήνει έκθαμβη μπροστά στα αποφθέγματά του.

Γράφει σενάρια τολμηρά στη μέση του κυκλώνα,
σκαρώνει μπέρδεμα σωστό και να ’μαι στον αγώνα.
Με τ’ άγριο μάτι του κοιτά αν έπεσα ακόμα
να δικαιώσει το ρητό και να με κάνει λιώμα.

Και δεν μου μένει πια παρά υποταγή κι ελπίδα
αφού γι’ ακόμα μια φορά την προκοπή μου δεν είδα.


Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη - Βυζάκια έξω, λοιπόν (1987)

Το μαύρο κουτί

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Όποιος ανοίξει τα φτερά
και κάνει βόλτες στα ψηλά
ότι κι' αν πει εκείνος μέσα του το ξέρει

Τίποτα δεν ορίζει πια
κι' η φλογισμένη του καρδιά
εκεί ψηλά κάνει παιχνίδι με μαχαίρι

Κι' είναι το μαύρο το κουτί ότι απομένει
από την πτήση του εκείνη την τρελή
μεσ' στα συντρίμμια η αλήθεια είναι κρυμμένη
κι' αυτή πληρώθηκε με αίμα και ζωή

Εσύ που αγάπησες πολύ
μ' ένα τσιγγάνικο βιολί
αυτό που φλέγεται εσύ θες να το κάψεις

Θα το τραβήξεις το σκοινί
δε θα μετρήσεις αντοχή
μέσα στο πείσμα και στο πάθος σου θα λάμψεις

Κι' είναι το μαύρο το κουτί ότι απομένει
από την πτήση σου εκείνη την τρελή
μεσ' στα συντρίμμια η αλήθεια είναι κρυμμένη
κι' αυτή πληρώθηκε με αίμα και ζωή

Μου 'χανε δώσει συμβουλές
κι' είδα του κόσμου τις πληγές
μα δίχως πόνο είναι το τραύμα μόνο λέξεις

Και την ορμή του ποταμού
και την πλημμύρα του νερού
με το χεράκι σου πως να τα συμμαζέψεις

Κι' είναι το μαύρο το κουτί ότι απομένει
από την πτήση μου εκείνη την τρελή
μεσ' στα συντρίμμια η αλήθεια είναι κρυμμένη
κι' αυτή πληρώθηκε με αίμα και ζωή

Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη - Στον κήπο (1992)

Το καθέκαστον πουλί

Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Μελίνα Τανάγρη
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Παρεξήγηση σου λέω, παρεξήγηση μεγάλη
να ζορίζεσαι εσύ και να φταίνε πάντα οι άλλοι

Από όπου κι αν το δεις, όπως και να τι πιάσεις
είναι πολύ αμφίβολο το αν θα ησυχάσεις.

Εκεί που τα` χεις όλα, μιλάς και βαυκαλίζεσαι
εκεί την τρως τη φόλα και πέφτεις και τσακίζεσαι.

Ο κόσμος είναι ψέμα, αλήθεια σου μιλώ
πληρώνεις με το αίμα, ξυπνάς με το στανιό.

Ο κόσμος είναι θέμα για όνειρο ακριβό
κι αν δεν το κυνηγήσεις, θα πέσει στο κενό.

Εσύ κρύβεις το διαμάντι κι άλλος δείχνει το στοιχειό
κι άλλος το μαργαριτάρι το κρεμάει στο λαιμό.

Αφού βιάζεσαι, μην τρέχεις, κάτσε να ξεκουραστείς
έχει ο κόσμος κι άλλη όψη άμα θέλεις να τη δεις.

Ένας τρέχει να προλάβει κι άλλος φτάνει αραχτός
τι σου είναι κι όμως να το, το συμπέρασμα καθώς

Το καθέκαστον πουλί αρμοδίως κελαηδεί
και δε μοιάζει με κανένα, είμαστε όλα ένα κι ένα
στη ζωή πάμε χώρια και μαζί.

Όλοι περπατάμε μια πορεία μες στο κρύο
απλά άλλος ξεκινάει το πρωί κι άλλος στις δύο
δεν αναρωτήθηκα ποτέ τι ρόλο παίζει
αφού κάποια στιγμή είν` όλοι γύρω απ` το τραπέζι
όλοι έχουν άποψη και γνώμη ειδική
όλοι κρύβουν μέσα τους έναν προπονητή
που αγανακτεί και θέλει να τα πει καιρό
αλλά κρατιέται μη διακόψει το μικρό πρωθυπουργό.

Δεν τον νοιάζει, δεν τον μέλει κι εσύ κάθεσαι και κλαις
μια καρδιά που στάζει μέλι κι άλλη πίκρες κι ενοχές.

Κατά δύναμη πηγαίνω κι αν δε δύναμαι λυγώ
ώρες ώρες δε σ` αντέχω κι όμως πόσο σ` αγαπώ.

Έχει ο καθένας μια γνώμη να πει
και ψάχνει σε κάποιο κλαρί να ανεβεί
σου λέω άλλα, κι άλλα μου λες εσύ
δωσ` μου ρεφρέν, ξανά ρεφρέν
δωσ` μου ξανά απ` την αρχή.

Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη & Το Δίδυμο - Διπλό κλικ (2009)

Ραντεβού

http://www.mental-partouz.com/


Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη
Μουσική: Γιάννης Πετειναράς
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Τανάγρη


Είμαι παράξενο φυτό
ανθίζω υπό συνθήκες
αλήθεια,πού με βρήκες;

Κι αν έκρυψα και κρύφτηκα στη σκόνη και ζαλίστηκα
σε χρυσαφένιες σκαλωσιές απ` όπου βλέπεις ό,τι θες
κορδέλες και μπερδέματα, γιαλάδες,τέτοια θέματα.
Με κόκκινο και μπλε βαθύ να το τραβήξω όπου βγει.
Στολίζομαι και βγαίνω,παίρνω το ίδιο τρένο
κάνω παιχνίδι με φωτιά ώσπου ένα βράδυ ξαφνικά

πετάω από πάνω τα λούσα, έχω μαζί σου ραντεβού
εγώ χρυσόσκονη πουλούσα και όλο έφευγα γι` αλλού
και πώς να σταματήσω τώρα, να φρενάρω ξαφνικά
μ` έχεις φέρει φάτσα φόρα στον παράδεισο μπροστά.

Να` μασταν, λέει, ομάδα καταστροφής, αρμάδα
να τρέχουμε σαν λάβα και να τρομάζει η Ελλάδα
εγώ κι εσύ ντουέτο, ένα εκρηκτικό πακέτο
που μαζεύει από το δρόμο φήμη,δόξα και λεφτά
και βλέπω στο όνειρό μου πως είσαι στο πλευρό μου
η Μπόνι και ο Κλάιντ γύρισαν ξανά.

Αχ, να μην ήτανε θεόρατος ο πύργος που με `βαλαν
να γινόταν να σε δω όταν έβγαινα στη σκάλα.
Να` ταν όλη μου η προίκα μόνο φύκια και μπιζού
να μην ντρεπόμουνα να` ρθω να σου ζητήσω ραντεβού.

Δισκογραφία:
Μελίνα Τανάγρη & Το Δίδυμο - Διπλό κλικ (2009)