Φιλί

Κλειδί το Φιλί...

Είχα αφήσει βαθιά στην καρδιά σου,
στο μέρος που φωλιάζουν τα κρυφά όνειρά σου,
με το ίχνος των ζεστών μου χειλιών
μπουκέτα κατακόκκινων φιλιών,
τυλιγμένα με κορδέλες φαντασίας
λουσμένα στη δροσιά μιας υγρασίας,
κλεμμένης απ’ του έρωτα τα χείλη.
Όλο το κόκκινο της ανοιξιάτικης φύσης
σου το ‘χα χαρίσει, για να μ’ αγαπήσεις.
Ξεδίπλωσα μπροστά σου κάθε μου ευαισθησία,
πτυχές του εαυτού μου, χωρίς υποκρισία.
Κόκκινα νοήματα σ’ ερωτευμένες λέξεις…
ήθελα, καρδιά μου, μόνο να μ’ αντέξεις…
…πάνω στο κοκκίνισμα όλης μου της φύσης,
να μ’ αντέξεις, μάτια μου, και να μη μ’ αφήσεις…

Κάκια Π.
http://pavlidoykakia.blogspot.com/

Μην αποΚοιμηθείς...

Η αγαπημένη ~reflection~ άφησε ένα υπέροχο δωράκι στην πόρτα της Στιχο-Μυθίας, κατά την χθεσινή της επίσκεψη! Κάκια μου σ' ευχαριστούμε πολύ!

Μην αποΚοιμηθείς...
εχω παραμυθιού ροή στην κοίτη των ματιών μου...
Μην σε πλανέψουν οι εξωτερικοί Ψίθυροι...
Συνεργοί κι αυτοί της Επίγειας Πλάνης..

Κάθισε στο περβάζι να συλλαβίσουμε ο ένας τον άλλο..
σε απόλυτη σιγή θα ξετυλίξουμε τ'αστέρια απ' την πανοπλία τους..
Οι στρατιώτες του Σύμπαντος δε θα φρουρούν πια τα Όνειρα..
θα τα ξυπνήσουμε κι αυτά...
συνδαιτομόνες στο Τραπέζι μας,
Αφηγητές της παράλληλης ζωής
που παρασκηνιακά ανασταίναμε κάθε Βράδυ...

Σήμερα, μην αποΚοιμηθείς..

θα ζήσουμε Όνειρο...

ο Ψίθυρος θα γίνει Αρωμα..
στο είπα και χθες..

θα σκάψουμε στους πόρους του δέρματος
να βρούμε από πού αναδύεται η Ομορφιά μας..

Σχηματικά διαλύομαι..
κι όσο σκορπίζω σε θέλω ξάγρυπνο..
γύρω στα χαράματα θα κληθείς να συλλέξεις τα κομμάτια μας..

Εσύ μπορείς..
ιχνηλατικά με βρήκες στο ΜΗΔΕΝ μου
ή στο Απειρο μιας Αβύσσου..

Αν αποκοιμηθώ, ξύπνησέ με..
κράτα με σε αγρυπνία προσευχής,
στο ΑΜΗΝ επάνω να ενωθούμε με το Φεγγάρι
που καίγεται στη σκοτεινή πλευρά του..
πάντα κρυφά..
πάντα μονο του...

Όλο το Βράδυ, θα ξετυλίγουμε το Σώμα από τα κουρέλια του πολιτισμού...

Όλη τη Νύχτα, θα ξετυλίγουμε την ανέμη της Ψυχής μας...

και ως το πρωί

Άλλοι θα έχουμε Υπάρξει,

αποκομμένοι από την Πλάνη του Θολού Καθρέφτη της Επιφάνειας..

θα εχουμε καθρεφτιστεί ο Ένας βαθιά μέσα στον Άλλο...

γι'αυτο και μόνο...

Μην αποΚοιμηθείς απόψε...
όσο κι αν οι πειρασμοί νανουρίσματα υφαίνουν με χροιά αποπλάνησης....

Μην αποΚοιμηθείς απόψε...

ας ανακαλύψουμε ΠΟΙΟΙ κρύβονται μέσα μας

και τόσο Αγαπιούνται μέσα στα ... Όνειρα!!!

Κάκια Π.
http://pavlidoykakia.blogspot.com/ 

Δάκρυα σαν... κομφετί...

Από τις βόλτες μου στην μπλογκόσφαιρα,πολλές φορές ανακαλύπτω Κείμενα, Στίχους και Ποιήματα που τα ζηλεύω τόσο πολύ που.. θέλω να τα κάνω δικά μου.. Ναι, ξέρω αυτή είναι ευθεία παράβαση της 10ης εντολής - ουδείς όμως αναμάρτητος..

Η τελευταία μου τόσο έντονη επιθυμία ήρθε μ' ένα πολύ μικρό, αλλά πανέμορφο, Ποίημα της αγαπημένης ~reflection~

Με την άδειά σου Κάκια μου..



Οι μάσκες δεν κλαίνε...
μόλις τελειώσει η Γιορτή,
μη μου βγάλεις το χαμόγελο...

Ντύθηκα Άνοιξη...
ανθίζω με Υγρασίες...
δάκρυα σαν... κομφετί...


Γιατί περιπλέκονται τόσο τα δάκρυα
και δεν υπάρχει τρόπος να φύγει από τα μάγουλα η αλμύρα τους,
χωρίς να αφήσει χαρακιές στην καρδιά?


Κάκια Π.
http://pavlidoykakia.blogspot.com/