Λυόμενο

Να ‘χουν οι τοίχοι παράθυρα για ν’ ανασαίνουνε μέσα τους...


Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Στάθης Δρογώσης
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου

Θέλω ένα σπίτι λυόμενο
με έναν κήπο ξερόχορτα
κι εγώ πεσμένη στα γόνατα
να φτιάχνω πύργους στα χώματα

Να ‘χουν οι τοίχοι παράθυρα
για ν’ ανασαίνουνε μέσα τους
οι δυο γονείς μου νέοι ξανά
κι εγώ παιδάκι στα χέρια τους

Θέλω ένα σπίτι λυόμενο
κι ένα παλιό αυτοκίνητο
με τον πατέρα μου οδηγό
να ‘χει για γκάζι το σύννεφο


Δισκογραφία:
Χάρις Αλεξίου - Τα όνειρα γίνονται πάλι (2014)

Άλλα Χώματα

Τόνους χώμα έχω ρίξει από πάνω μα αυτοί είναι εκεί και τους πιάνω...


Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Στάθης Δρογώσης
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου


Όπως πάω και σκάβω μέσα μου
τα πρώτα εδάφη είναι χαρούμενα
τα πρώτα εδάφη είναι από σένα
καλά στρωμένα και φροντισμένα

Μα όσο πάω προς άλλα χώματα
εκεί βρίσκω του χρόνου τα παιδιά
εκεί κρύβεται, τόσο κοντά μου
τόσο αχόρταστη η μοναξιά μου

Δεν αντέχει το δέρμα εκεί κάτω
αν αγγίξεις νιώθεις τα καρφιά
όταν πιάνει η ανάμνηση πάτο
όταν φτάνει πηγάδια η καρδιά

Όπως πάω και σκάβω μέσα μου
βρίσκω όλη μου την οικογένεια
κάτι θραύσματα φίλων που έσπασαν
κάτι αγάπες που τάχα ξεπέρασα

Ποια σεντόνια εκεί κατασκότεινα
ποιοι εαυτοί που ζητάνε ταυτότητα
τόνους χώμα έχω ρίξει από πάνω
μα αυτοί είναι εκεί και τους πιάνω


Δισκογραφία:
Χάρις Αλεξίου - Τα όνειρα γίνονται πάλι (2014)

Ένα φιλί

Η ζωή δανεική και μικρή μα στα χείλη σου μοιάζει μεγάλη...Ολοκαίνουριο τραγούδι!

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Γιώργος Ρους
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου

Ποιος σκότωσε τα όνειρα πες
Ποιος έκοψε τόσες στιγμές
Τις μικρές ανθισμένες χαρές
Δείξε μου ποιος

Ποιος χρόνος περνώντας και αυτός
Με ένα δρεπάνι σκυφτός
Μου στέρησε όλο το φως
Αχ ένα φιλί

Στην πόλη οδηγώντας αργά
Τα σπίτια μπαλκόνια γυρτά
Ζωές που θα κρύβουν και αυτά
Πως έγινε δες

Πως στένεψαν τόσο οι οροφές
Πως γίναν φωτιά οι καρδιές
Ποιος σκότωσε τα όνειρα πες

Ένα φιλί
Και τα όνειρα γίνονται πάλι
Θέλω ένα φιλί
Μόνο ένα φιλί
Η ζωή δανεική και μικρή
Μα στα χείλη σου μοιάζει μεγάλη
Θέλω ένα φιλί
Μόνο ένα φιλί

Σε βρίσκω στο πλήθος ξανά
Στους δρόμους που η πόλη σχολά
Απρόβλεπτη που είναι η ομορφιά
Πάλι γελάς

Αμήχανα λίγο κοιτάς
Τι κοιτάς
Αγκαλιά να με πάρεις δες
Κανείς δεν μας σκότωσε εμάς

Ένα φιλί
Και τα όνειρα γίνονται πάλι
Θέλω ένα φιλί
Μόνο ένα φιλί
Η ζωή δανεική και μικρή
Μα στα χείλη σου μοιάζει μεγάλη
Θέλω ένα φιλί
Μόνο ένα φιλί

Κάτι Ελλάδες

Έτσι γράφεις πάντα ιστορία, με τα δάχτυλα...

Στίχοι : Νίκος Μωραΐτης
Μουσική : Νίκος Μερτζάνος
Ερμηνεία : Δάφνη Λέμπερου

Πάνω στα τσιμέντα, μέσα στις σκουριές
δένονται οι σιωπές με το ατσάλι
Κι όπως παν’ τα χέρια στον ιδρώτα, δες
θα μιλήσουνε, θα μιλήσουνε κάποτε οι ζωές

Κάτω απ’ τις παράγκες, κάτω απ’ τα γιαπιά
ζούνε κάτι Ελλάδες σαν θηρία, σαν θηρία
Κι όταν πια ξεσπάσουν δεν θα είναι αργά
έτσι γράφεις πάντα ιστορία, με τα δάχτυλα

Πάνω στις καρότσες κάρβουνο ο καιρός
κι όλη η ζωή συνομιλία
Λες στον εαυτό σου και σου λέει κι αυτός
πες τι έμεινε, πες τι έμεινε απ’ το τόσο φως

Τα δαχτυλίδια

Πώς τον μεγάλωσα μονάχη στο φως και μου 'γινες ουρανός... Ολοκαίνουριο τραγούδι!


Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Ανδριάνα Μπάμπαλη
Ερμηνεία: Ανδριάνα Μπάμπαλη

Τα δαχτυλίδια του καπνού σου
όπως πηγαίνανε ψηλά
εγώ έτσι άπλωσα το χέρι και να
τα φόρεσα στην καρδιά

Τα δαχτυλίδια του καπνού σου
εγώ ξανά τα ξενυχτώ
στα δυο μου χέρια τα 'χω και τα κοιτώ
πώς μπόρεσα να δεθώ

Και ζεις
και ζω
Και ζεις
και ζω

Κοίταξε, κοίταξε
τι ήσουν για μένα εσύ
το άπιαστο στη γη

Κοίταξε, κοίταξε
το άφταστο
ένας καπνός
πώς ριζώνει μέσα μου, πώς...

Αυτό που έμεινε από σένα
ήταν στα τζάμια ο καπνός
πώς τον μεγάλωσα μονάχη στο φως
και μου 'γινες ουρανός

Πέντε βήματα

Τρέχω να προφτάσω τη μορφή σου για να με φορέσω στο κορμί σου - μη γυρίζεις μόνος σου στον κόσμο...

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Ανδριάνα Μπάμπαλη
Ερμηνεία: Ανδριάνας Μπάμπαλη

Όπως βγαίνω το πρωί απ' το σπίτι
βήματα δικά σου ακούω στη σκάλα
γίνομαι όλη τότε μια τρεχάλα
να προλάβω την καρδιά πριν φύγει

Πέντε βήματα μπροστά από μένα
η αγάπη πάντοτε πηγαίνει
στο περίπτερο τσιγάρα παίρνει
και ανάβει πού και πού κανένα
Τον καπνό στην πλάτη της φυσάει
και εγώ βαθιά τον ανασαίνω
χρόνια από πίσω της πηγαίνω
χρόνια μέσα της δε με χωράει.

Όπως βγαίνω το πρωί στο δρόμο
τρέχω να προφτάσω τη μορφή σου
για να με φορέσω στο κορμί σου
μη γυρίζεις μόνος σου στον κόσμο.

Το τέλος μας δες

Σ΄ευχαριστώ για το καρφί που αντί να πω πληγή μου πόνεσα μα είπα σ΄αγαπώ...

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Željko Joksimović
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Το τέλος μας δες φυσάει προς τα μένα
τη φλόγα εγώ δε θα φοβηθώ
θα είμαι εδώ με τα χέρια ανοιγμένα
να καώ να καώ στον χωρισμό

Δε νιώθω οργή δε νιώθω θυμό
σαν γη απ΄τη γη κι εγώ θα καώ
δε νιώθω οργή δε νιώθω θυμό
μπροστά στη φωτιά ξέρω να σ΄αγαπώ

Σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το φιλί σου
σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το κορμί σου
το λίγο αυτό για μένα ήταν αρκετό
Σ΄ευχαριστώ για τη ζωή ζωή μου
για το καρφί που αντί να πω πληγή μου
πόνεσα μα είπα σ΄αγαπώ

Το τέλος μας δες δε γράφει αντίο
πεθαίνεις εσύ σε γεννάω εγώ
γιατί ένας μπορεί ν΄ανασαίνει για δύο
και μετά και μετά τον χωρισμό

Σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το φιλί σου
σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το κορμί σου
το λίγο αυτό για μένα ήταν αρκετό
Σ΄ευχαριστώ για τη ζωή ζωή μου
για το καρφί που αντί να πω πληγή μου
πόνεσα μα είπα σ΄αγαπώ

Δισκογραφία:
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Και τα μάτια κι η καρδιά (2008)

Ζήσε

Πάντα νικάμε στο τέλος εμείς οι ευαίσθητοι της γης!...

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Bertrand Soulier
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Μπορεί να άλλαξες ματιά,
μπορεί να ντύνεσαι αλλιώς,
μα η μορφή δε με γελά
μέσα σου είσαι πάντα αυτός.
Αυτός που αγάπησα με μια
αυτός που έμεινα εκεί.
Κι αν με κοιτάζεις σοβαρά
μέσα σου τρέχει ένα παιδί

Ζήσε αυτό που μια φορά συμβαίνει!
Ζήσε αυτό το χτύπο που ανεβαίνει!
Τώρα και πλυμηρίζει όλο το σώμα
πάντα νικάμε στο τέλος εμείς
οι ευαίσθητοι της γης!

Κι αν είναι λίγη η χαρά,
κι αν είναι λίγος ο ουρανός,
κοίτα, ο άνθρωπος γυρνά
πάντα το βλέμμα προς το φως!
Κάνε την κίνηση λοιπόν
να γίνουν όλα αληθινά,
δες το μεγάλο μας κένο
πως το γεμίζει μια αγκαλιά!

Μπορεί να άλλαξες ματιά,
μπορεί να ντύνεσαι αλλιώς,
μα η μορφή δε με γελά
μέσα σου είσαι πάντα αυτός.
Κάνε την κίνηση λοιπόν
να γίνουν όλα αληθινά,
δες το μεγάλο μας κένο
πως το γεμίζει μια αγκαλιά!


Τραγούδι τίτλων σειράς "Με τα παντελόνια κάτω" (MEGA)
Original Title: "Le syndrome de Peter Pan"

Μόνο ένα γεια

Γράψε ένα γεια κι άσε να δείξει η ζωή...Ολοκαίνουριο τραγούδι!...

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης

Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης

Ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη & Τακίμ

Μη γράφεις τίποτα βαρύ
Τίποτα που να εξηγεί
Τίποτα να 'ναι πιο μεγάλο κι απ' τους δυο μας
Γράψε μια λέξη κι άσ' τη να κυλάει εντός μας
Γράψε ένα γεια κι άσε να δείξει η ζωή

Να γράψεις μόνο ένα γεια
και να το αφήσεις στο τραπέζι
κι όπως το φως του ήλιου θα παίζει
το γεια θα μοιάζει με καρδιά

Να γράψεις μόνο ένα γεια
και να το αφήσεις στον καθρέφτη
κι όπως το φως του ήλιου θα πέφτει
το γεια θα γίνεται φωτιά

Μη γράφεις κάτι οριστικό

Κάτι  που να ‘ναι βιαστικό

Τίποτα που να κόβει τις ζωές στα δύο

Άσε το σώμα να σηκώσει το αντίο

Και φύγε αφήνοντας το μίσος μυστικό…

Μη φεύγεις, μη μένεις

Άστρα μού κλέβεις και ύστερα μ' αρνείσαι... Καινούριο τραγούδι της Ελευθερίας σε στίχους Νίκου Μωραΐτη.

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Φεύγεις ή μένεις
μα πάντα μέσα μου είσαι
Άστρα μού κλέβεις
και ύστερα μ' αρνείσαι

Μη φεύγεις, μη μένεις
να μην υπάρχεις θέλω
μια ώρα μακριά σου να καταφέρω
Μη φεύγεις, μη μένεις
να μην υπάρχεις, μόνο
να λιώνω στον χρόνο
σαν να μην ήσουνα ποτέ

Δίνεις ή παίρνεις
μα πάντα σου χρωστάω
Μια στάλα αγάπη
με θάλασσες ξοφλάω


Δισκογραφία:
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Μη φεύγεις, μη μένεις (CD single, Δεκέμβριος 2012)

Το κραγιόν

Εκεί κρύβεται ο παράδεισος κι η πτώση στα χείλη σου επάνω...

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Ερμηνεία: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Τι γίνεται ο άνθρωπος μετά
μετά το πέρασμά του
μου λες αστέρι γίνεται η καρδιά
το σώμα του φωτιά

Τι γίνεται όμως ο άνθρωπος μετά
το τέλος του έρωτά του
εκεί κρύβεται μάτια μου η φθορά
κι η οδύνη του θανάτου

Αν ο πόθος αν περάσει αν τελειώσει
εκεί θα πεθάνω
εκεί κρύβεται ο παράδεισος κι η πτώση
στα χείλη σου επάνω

Γι΄ αυτό σου λέω φίλα με λοιπόν
όσο μπορεί ένα στόμα
κι ας σβήνεται απ τα χείλη το κραγιόν
κι η μέρα τον αιώνα

Δισκογραφία:
Να σε βλέπω να γελάς 2004

Απόψε

Ακυκλοφόρητο τραγούδι, από τον αναμενόμενο δίσκο του Γιώργου Νταλάρα που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο...


Στίχοι : Νίκος Μωραίτης
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας

Απόψε,
φύγαν οι όλοι
οι φίλοι, η πόλη, τα βουνά
Απόψε,
γίναν κάρβουνα και στάχτη τα υλικά
Απόψε..
που γύρισες το πρόσωπο
και αλλού κοιτάζεις πια
Απόψε, απόψε...


Θα ξεδιπλώσω ένα χορό
Θα φτάσω ως τα αστέρια
να πιάσω το άπιαστο μπορώ
με του καημού τα χέρια
να σε φιλήσω μια στιγμή
με του χαμού το στόμα
απόψε που έγινες φυγή
και εγώ σε ψάχνω ακόμα

Απόψε
μεσ'τα χείλη ένα τσιγάρο ισορροπεί
φυχή μου ανισόρροπη και ψεύτρα μου αντοχή
απόψε..
που έκαψες τον κόσμο μου
και κάηκες μαζί
Απόψε απόψε..

Θα ξεδιπλώσω ένα χορό
Θα φτάσω ως τα αστέρια
να πιάσω το άπιαστο μπορώ
με του καημού τα χέρια
να σε φιλήσω μια στιγμή
με του χαμού το στόμα
απόψε που έγινες φυγή
και εγώ σε ψάχνω ακόμα

Άρωμα

Τα γέλια σου που γέλασες εγώ τα ξενυχτώ...
 


Στίχοι:Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Νίκος Αντύπας  
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη 


Μπαίνω στον κόσμο
αυτόν που άφησες
εσύ δεν είσαι μάτια μου
μα όλα είναι εδώ...
Τα βήματα που βάδισες
τα πράγματα που άγγιξες
μα πιο πολύ το άρωμα
με πνίγει στο λαιμό...

Έσπασα την κολώνια σου,
έσπασα το άρωμα σου
και με τα χέρια μου αδειανά
χορεύω, χορεύω στα γυαλιά...
Ατμός είναι τα μάτια σου
κομμάτια τα φιλιά σου
τώρα δεν έχω τίποτα
να σε θυμίζει πια...

Μπαίνω και ζω
αυτό που άφησες
πως έφυγες και έμεινες
και είσαι ακόμα εδώ...
Τα πρόσωπα που αγάπησες
τα δάκρυα που δάκρυσες
τα γέλια σου που γέλασες
εγώ τα ξενυχτώ.

 

Περιπλανώμενο

...μες στην ξενιτιά που δεν την αντέχω άλλο πια...



Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Στάμος Σέμσης
[Ακούγεται το ρεφρέν από το έργο Ικαριώτικο (η αγάπη μου στην Ικαρία)- Μουσική, στίχοι: Γιώργος Κονιτόπουλος]
Πρώτη εκτέλεση: Ανδριάνα Μπάμπαλη & Στάμος Σέμσης ( Ντουέτο )

Χαθήκανε και το νερό
τους έφερε ως εδώ
Αδέσποτα χωρίς χαρτιά
με πρόσωπα στεγνά

"Εγώ που χρόνια τώρα τριγυρνώ
σαν πουλί περιπλανώμενο
μες στη μοναξιά,μες στην ξενιτιά
που δεν την αντέχω άλλο πια..."

Ξένος ήμουνα κι εγώ
πριν γίνω αφεντικό
πριν χτίσω και φτιαχτώ
πριν μάθω να ξεχνώ
Ξένος ήμουνα αλλά
εσύ είσαι ο ξένος πια
και δίπλα μου όπως ζεις
τη μέρα μου ενοχλείς

Χαθήκαμε μες στην κοιλιά
μιας μάνας που ξεχνά
Κι απ΄το εμείς το ξένο εγώ
μου λέει να μισώ


Δισκογραφία:
Ανδριάνα Μπάμπαλη & Στάμος Σέμσης - Ο Τζον Τζον ζει (2010)

Κούκλα σπασμένη

Σαν πουλιά καρφωμένα στην πλάτη...



Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Στάμος Σέμσης
Πρώτη εκτέλεση: Ανδριάνα Μπάμπαλη


Έχω δυο άδεια χέρια
σαν πουλιά καρφωμένα
στην πλάτη και στα δάχτυλα πάνω
τις πληγές μου μετρώ

Έχω ένα άγριο βλέμμα
έναν γύπα στο μάτι
στο μάτι που γυρίζει τον κόσμο
και βουτάει στο κενό

Με κοιτάω στον καθρέφτη
μία κούκλα σπασμένη
σπασμένη και τον τρόπο δεν ξέρω
που ξανά θα ενωθώ

Δεν έχω τι να νιώσω για ζωή
να΄ρθει μια βροχή να μου πει:κλείσε τα μάτια
Δεν έχω ποιόν να νιώσω εαυτό
να΄ρθω να σου πω: γύρνα εδώ είμαι κομμάτια

Είμαι κούκλα κλεισμένη σ΄ένα γυάλινο κόσμο
στον κόσμο κι έχω σπάσει στα δυο
στην προσπάθεια να βγω

Με κοιτάω στον καθρέφτη
πες μου κούκλα θλιμμένη
θλιμμένη από μένα τι θέλεις
πες για ν΄αγαπηθώ

Δισκογραφία:
Ο Τζον Τζον ζει - 2010

Μην ορκίζεσαι

Στίχοι: Μωραΐτης Νίκος
Μουσική: Mango Giuseppe
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Μια ρωγμή φέγγει στα μάτια μας
μια ρωγμή άνοιξε μέσα μας
μη μιλάς τα λόγια δεν γεμίζουν το κενό για μας
μην πεις πως μ' αγαπάς

Μια ρωγμή και έπεσε η ζωή
στα μάτια μια ρωγμή και γίναμε εχθροί
μη μιλάς δεν έχει πια ταξίδια η νύχτα να με πας
τα λόγια που ζητάς, φύγανε

Μην ορκίζεσαι, μην ορκίζεσαι μάτια μου
μη μ' αγαπάς, μην κάνεις τον κόπο
Τόσα όνειρα, που σκορπίσανε γύρω μου
δε γύρνουν ξανά απλά μ' έναν όρκο

Δεν γυρνούν ξανά τα όνειρα για μας
δε γυρνούν ξανά, τα σύννεφα μας ντύσανε

Μια ρωγμή ανάμεσά μας ζει
μια ρωγμή κι είσαι απέναντι
μη μιλάς, οι άνθρωποι που φεύγουν δε μιλάνε πια
κι ας θέλει η καρδιά , φύγαμε

Μην ορκίζεσαι, μην ορκίζεσαι μάτια μου
μη μ' αγαπάς, μην κάνεις τον κόπο
Τόσα όνειρα, που σκορπίσανε γύρω μου
δε γύρνουν ξανά απλά μ' έναν όρκο

Δεν γυρνούν ξανά τα όνειρα για μας
δε γυρνούν ξανά, τα σύννεφα μας ντύσανε