Βαριά βραχιόλια οι λύπες πως μ' αγαπάς δεν είπες. Το 'χω παράπονο μάνα μου, στόμα μου κι ας πέθανε το σώμα μου.
Δε θέλω, φως μου, κόσμο στα χείλη μου έχω δυόσμο. Το 'χω παράπονο πάρε μου, ζήτα μου της λησμονιάς σαϊτα μου.
Σου στέλνω μ' ένα γράμμα του φεγγαριού τη λάμα. Παρ' τη και χτύπα με μάνα μου, τρέλα μου κι αν κλαίει η ψυχή σου, γέλα μου.
Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές.
Ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές.
Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει
να του πει να `ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη.
Φαράγγια υγρά κι εσείς των δράκων σπηλιές
αετών φτερά κι ανέμων μαύρες φωλιές.
Την καρδιά μου, ωχ φωτιά μου, όποιος δει
να του πει να `ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη.
Αηδόνι εσύ, πλανεύτρα στάχτη που καις
με ποιο κρασί μεθάει τα μάτια του, πες
Δισκογραφία:
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Tα κορμιά και τα μαχαίρια (1994)
Haig Yazdjian - Garin (1998)
Ελευθερία Αρβανιτάκη - Live (2003)
Ελένη Βιτάλη,Haig Yazdjian, Αρετή Κετιμέ - Ζωντανό Κύτταρο (2009)
Bingeol
Yerp patz yeghan karnan ganatch trneruh
Knar taran aghpuirneruh Bingeoli
Sharvesharan antzan zoukvadz oughderuh
Years el knatz yaylaneruh Bingoeli
Ankin yaris louys yeresin garod em
Nazoug metchkin dzov dzamerin garod em
Kaghtsr lezvin anoush hodin garod em
Sev atchkerov en yeghnigin Bingeoli
Bag bagh tchrer babag shourts tchi patzvi
Dzoup Dzoup dzaghgounk latzogh atchkstchi patzvi
Ter tchdesatz yaris sirds tchi patzvi
Indz intch avagh plpoulneruh Bingeoli
Molorvel em djampanerin dzanot tchem
Puir lidjerin ked ou karin dzanot tchem
Yes bantoukhd em es degerin dzanot tchem
Kourig asa vorn eh djampan Bingeoli
Bingeol (Αρμένικη πόλη στην Τουρκία) *
Όταν οι Πύλες της Άνοιξης άνοιξαν
οι πηγές της Bingeol άρχισαν, σαν λύρες, να τραγουδούν
το καραβάνι με τις καμήλες πέρασε στη σειρά
και πήρε την αγάπη μου στα λιβάδια της Bingeol
Έχασα το πρόσωπο της αγάπης μου που έλαμπε...
Μου λείπουν η λεπτή της μέση και τα μαλλιά της που κυμάτιζαν σαν τον ωκεανό
μου λείπουν τα γλυκά της λόγι, η ευωδιαστή της μυρωδιά...
Η μικρή μου αγαπημένη της Bingeol με τα μαύρα της, σαν το ελάφι, μάτια...
Τα κρύα νερά δεν θα ανοίξουν τα ξερά, διψασμένα μου χείλη
τα όμορφα λουλούδια δεν θα ανοίξουν τα μάτια μου που κλαίνε
η καρδιά μου δεν θ' ανοίξει μέχρι να δω την αγάπη μου
αλίμονο, τι να τα κάνω τα ωραία πουλιά της Bingeol;
Είμαι χαμένος! Δεν τους ξέρω αυτούς τους δρόμους
αυτές τις λίμνες, αυτά τα ποτάμια, αυτές τις πέτρες
Είμαι ένας ταξιδευτής, δεν την ξέρω την περιοχή
αδερφή μου πες μου: ποιος είναι ο δρόμος για την Bingeol;
* Η μετάφραση έγινε από την Στιχο-Μυθία από τα αγγλικά. Οποιαδήποτε συνεισφορά που μπορεί να μας οδηγήσει πιο κοντά στο πρωτότυπο ευπρόσδεκτη.
Yar ko parag boyit mernem
Gananch darevit madagh
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem
Yerek dari miyan al
Kez vra sovorel em
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem
Namakov hishele indz
Prnadz parevit madagh
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem
Namakov hishele indz
Kez vra sovorel em
Yar ko parag boyit mernem
Che tud aseyin kez g'arnem
A sacrifice to your green leaves ( I am prepared to sacrifice myself for your youth)
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)
Three years I studied on you only
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)
She remembered me in a letter
A sacrifice to the greeting you sent
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)
She remembered me in a letter
I studied that letter over and over
My love, let me die in your slim shape (My love, I love your slim body)
Even if they say No, I want to take you (Even if your relatives say No, I want to take you)
Φτάνει, ένα τίποτα μια λέξη ένας ήχος, για να ξανάρθουν ζωντανά αυτά που νόμιζες πως είχανε πεθάνει
Φτάνει, μια μυρωδιά βασιλικού από παράθυρα ανοιγμένα Φτάνει, για να με πάει πάντα εμένα οκτώ χρονών στην εξοχή, πίσω απ το σπίτι του επιστάτη, κάτω απ τον ίσκιο μιας ελιάς Να μπω στου φόβου το παλάτι
Φτάνει, μια μαύρη μέλισσα χλωμή που να ρουφάει μ' ηδονή, απ το λουλούδι που αγαπούσα, όλη τη γύρη Μέχρι που τόκανε στα χώματα να γείρει
Φτάνει, μ' αυτό το φόβο να περνάω την ζωή μου, πάντα πάντα, πάντα εκεί!
Ακόμα κι άμα τυφλωνόσουνα δε θα φευγαν ποτέ από το νου σου Όλα αυτά που είδαν τα μάτια σου, σα θύμηση, θα ταξιδεύουν στο ταβάνι τ' ουρανού σου Πάντα εκεί...
Ακόμα κι άμα στα ξερίζωνα τα χείλη αυτά, που άλλα έχουν φιλήσει, την γεύση της απόλαυσης που νιώσανε θα την θυμόσουν ως το θάνατο Αυτή η πρώτη σου ζωή μ έχει νικήσει
Κραουνάκης στην πλατεία Δαβάκη - μόλις ... Ευαίσθητος κι ορμητικός σαν ποταμός! Μ' αυτό μας αποχαιρέτησε...
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη
Όσο κρατούσε η νύχτα μια νύχτα σαν κι αυτή σε κάποιας μάγισσας τα δίχτυα είχαμε όλοι ξεχαστεί Λιμάνι της Καλκούτας που φεύγει από μακριά η μοίρα κάθε Σταχτοπούτας να φεύγει δώδεκα παρά
Καληνύχτα μη φοβάσαι δε σε ξέχασε κανείς πάντα εσύ στο τέλος θα σαι η μεγάλη της σκηνής Καληνύχτα μη φοβάσαι έχει αστέρια ο ουρανός πάντα εσύ στο τέλος θα σαι ο από μηχανής θεός
Όσο κρατούσε η νύχτα μια νύχτα σαν κι αυτή μια θεατρίνα καληνύχτα γύρευε χρόνο να βαφτεί ρωτούσε ποιά τραγούδια μ' αρέσουν πιο πολύ κι αν θα της δίνανε λουλούδια για το φινάλε της να βγει
Οι ευαίσθητοι παθαίνουν και παρανοούν,
λες κι ο κόσμος το κανόνισε να γλιτώνει ο λύκος...
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη
Άλλες ερμηνείες: Ελεωνόρα Ζουγανέλη & Νατάσα Μποφίλιου ( Ντουέτο )
Όλα ξέρω γιατί γίνονται
και πως λειτουργούν,
το μυαλό με βοήθησε
να καταλαβαίνω,
οι ευαίσθητοι αμύνονται
στη ζωή και αργούν,
κι η λαχτάρα τους συνήθισε
να πατάει το φρένο.
Όλα ξέρω τι σημαίνουν
και τι εννοούν,
το μυαλό μου με συντόνισε
στο καινούργιο μήκος,
οι ευαίσθητοι παθαίνουν
και παρανοούν,
λες κι ο κόσμος το κανόνισε
να γλιτώνει ο λύκος.
Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της αγάπης ισοδύναμη,
και ζητάω προτεραιότητα,
φύση, θέση, κι ιδιότητα.
Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της ελπίδας ισοδύναμη,
και γυρνάω στην αθωότητα,
την παλιά μου την ταυτότητα.
Δισκογραφία:
Ανάσα, η τέχνη της καρδιάς - 1995
Είπα στους φίλους μου - 2011
Στην αποθήκη
Είναι το κουτί με τα αστέρια
Στην αποθήκη και το δέντρο
Σε κομμάτια βιδωτό
Στην αποθήκη και το καλοκαίρι
Λίγο τσιμέντο σε σακούλα πλαστική
Που πέτρωσε απ’ την υγρασία
Και φτιάχτηκε από μόνο του
Ένας λόφος
Στην αποθήκη είναι η κιβωτός
Του Νώε νοερού μας ταξιδιού
Το τι πιστεύαμε πως ήτανε κατά καιρούς
Ο εαυτός
Οι συγγενείς και οι γονείς
Τις ώρες τις ανάμεσα
Στους σταθερούς κατακλυσμούς
Στιγμές φωνές ματιές
Καρδιές που σώθηκαν
Φορές, φορές
Κατακλυσμένες
Και κλειστές
Μετάφραση: Κατερίνα Νιτσοπούλου
Inside the closet
There is the box with the stars
Inside the closet there is the tree
In pieces screwed up
Inside the closet there is the summer
And a little cement forgotten
Forming a hill from the moisture
In a plastic bag
Inside the closet there is the arc
Of Noah we know
We know the trip and what we used to think
Of ourselves
Relatives and parents
The hours between
The constant floods
What I used to think
My self was…
What I used to think I was…
Moments voices eyes
And hearts saved
From time to time
Closed
And flooded
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
απ' όνειρο βαθύ
κι ό,τι φτιάχνει τα βουνά
κλαίει να γεννηθεί
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
εφτά γενιές σβηστό
Λάβα μου,λάβα μου
αίμα μου ζεστό
Κάτι λίγοι συγγενείς
ξαδέρφια μακρινά
πες μου αν έμεινε κανείς
για μας τα πετεινά
Κάτι λίγοι συγγενείς
στα έγκατα του νου
Λάβα μου, λάβα μου
σώμα τ' ουρανού
Εγώ το φως μετάλαβα
κι εκεί σε πάει η καρδιά συνήθως
Υπ' όψιν μου δεν τα 'λαβα
του κόσμου τα χλωμά
Κατάλαβα
Εγώ το φως μετάλαβα
κι αντέχω τη φωτιά
στο στήθος
Υπ' όψιν μου δεν τα 'λαβα
του κόσμου τα χλωμά
κατάλαβα
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
απ' όνειρο βαθύ
κι ό,τι φτιάχνει τα βουνά
κλαίει να γεννηθεί
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά
εφτά γενιές σβηστό
Λάβα μου, λάβα μου
δάκρυ από Χριστό
Εγώ με λάβα τα 'λαβα
αυτά που λέει κρυφά το πλήθος
κι ας μοιάζαν θεοπάλαβα
τα αχ των ζωντανών
κατάλαβα
Δισκογραφία:
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά - 1997
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά Live - 1999
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Χρυσόστομος Μουράτογλου
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη
Ώρα τρεις τη νύχτα,
ανεβαίνω τα σκαλιά
μα δε νυστάζω
μ' ανοιχτό το φως ξανά,
τη δική σου τη μεριά
ούτε που κοιτάζω
Τι είναι αυτό που λείπει
απ' τη μέσα μου ζωή
τα δάχτυλά σου
μια γουλιά νερό θα πιω
πώς αλλιώς να καταπιώ
πως τα πάντα αλλάζουν
Πάρε εσύ τα χάδια
τα γυμνά σκοτάδια
τα πρωτότυπα
κι άσε εδώ για μένα
κάτι στοιχειωμένα
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ,
σ' αγαπώ καρδιά μου
στερεότυπά μου
έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα
και γι' αυτό θυμώνω
που θα λέω στον πόνο
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
λες κι είμαστε αγκαλιά...
Άμα θες να δεις
τη δικιά μου τη σκιά
αντί για μένα
όπου πάω, τ' ακούς, να 'ρθείς
να κοιτάς από μακριά
το δικό σου ένα
Δε μπορώ να ζω
εδώ μέσα άλλος κανείς
θα βγω λιγάκι
δυο μικρά πουλιά πετούν
στα μηνύματα αδειανό
τ' άσπρο φακελάκι
Πάρε εσύ τα χάδια
τα γυμνά σκοτάδια
τα πρωτότυπα
κι άσε εδώ για μένα
κάτι στοιχειωμένα
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ,
σ' αγαπώ καρδιά μου
στερεότυπά μου
έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα
και γι' αυτό θυμώνω
που θα λέω στον πόνο
σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ
λες κι είμαστε αγκαλιά...
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Θα συννεφιάζει πιο συχνά το πρωί
Στο παράθυρο η ζωή μια σταλιά.
Από Σεπτέμβρη τα μονά κι οι Ζυγοί
κι όλα γύρω -γύρω γη
Αγκαλιά
Στο φεγγαράκι χορηγοί
Εμείς οι δυο πιο δυνατοί
Εμείς οι δυο- ρώτα με τι
Εμείς οι δυο - τόσο κουτοί
σταθερά
Θα ευχαριστιόμαστε που γινόμαστε
κάτι αντίθετο απ' την απάτη
κι αυτό είναι κάτι
Μετά θα βάλω το καλό μου παλτό
κι ό,τι γύρω είναι βαλτό
Έτσι απλά,μες τα σκουπίδια θα πετώ
Δισκογραφία:
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά - 1997
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά Live - 1999
Δε θα σε βάλω εγώ ποτέ να μαγειρέψεις
θα 'μαι κοντά σου μοναχά σαν με γυρέψεις
Μετά θα φεύγω πάλι να μ' επιθυμείς
Δε θα κρατήσω μαύρη τσάντα στο γραφείο
ένα φτερό γυπαετού θα έχω λοφίο
στη λεγεώνα της πιο ένδοξης τιμής
Άρτεμις θεά των κοριτσιών
φόβιζε με μ' ασημένιο τόξο
απ' τις ψευτονίκες των ανδρών
και από τη θλίψη που 'χουν να 'μαι απ έξω
Δε σ' έχω δίπλα για να έχω να ζηλεύω
Πέτα τα πέπλα σου στα δάση που χορεύω
να σε λατρέψω όλη νύχτα σαν φρουρός
Με τις δερμάτινες τις βρώμικες μου μπότες
έσπασα μέσα μου και είδωλα και πόρτες
να σ' αγκαλιάσω σαν το χώμα καθαρός
Άρτεμις θεά των κοριτσιών...
Δισκογραφία:
Ανάσα, η τέχνη της καρδιάς - 1995
Σαν ηφαίστειο που ξυπνά Live - 1999
Τα παραμύθια μιας φωνής - 2003
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου // Αρλέτα // Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Κοντά στα κύματα
θα χτίσω το παλάτι μου
Θα βάλω πόρτες
μ' αλυσίδες και παγώνια
Και μες στη θάλασσα
θα ρίξω το κρεβάτι μου
γιατί κι οι έρωτες
μου φάγανε τα χρόνια
Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια
Ξυπνώ μεσάνυχτα
κι ανοίγω το παράθυρο
κι αυτό που κάνω
ποιος σου το' πε αδυναμία
Που λογαριάζω
το μηδέν μου με το άπειρο
και βρίσκω ανάπηρο
τον κόσμο στα σημεία
Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια...
Δισκογραφία:
Μαμά γερνάω - 1988
Ψίθυροι - 2000
Τα παραμύθια μιας φωνής - 2003
Καθώς η ώρα προχωρά καμιά φορά κάτι βλέπει
πως ψάχνουν όλοι τη χαρά μα περνά απ' την τσέπη
Και τότε λέει στον ουρανό εδώ στη γη κάποιος κλέβει
τους δίνω χρόνο αληθινό κι όμως δεν περισσεύει
Πες μου τώρα σε πόση ώρα σε πόσα χρόνια σχολάς
να σου δώσω κάτι ένα τρίτο μάτι πού και πού να με κοιτάς
Πες μου τώρα σε ποια άλλη χώρα θα ήθελες να περπατάς
θες Ευρώπη, Ασία, ανθρωποθυσία είναι η κάρτα που χτυπάς
Καθώς η ώρα προχωρά καμιά φορά κάτι βλέπει
πως μπήκαν όλοι στη σειρά για χιλιάδες πρέπει
και τότε λέει στον ουρανό εδώ στη γη κάτι έχουν
τους δίνω χρόνο αληθινό κι όμως να! δεν αντέχουν
Πες μου τώρα σε πόση ώρα σε πόσα χρόνια σχολάς
να σου δώσω κάτι ένα τρίτο μάτι πού και πού να με κοιτάς
Πες μου τώρα σε ποια άλλη χώρα θα ήθελες να περπατάς
θες Ευρώπη, Ασία, ανθρωποθυσία είναι η κάρτα που χτυπάς
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Πετούν γεράκια απ' τις φωλιές
Την τρομαγμένη μας ζωή
να δουν εικόνα
σαν τις παλιές αμαρτωλές
που δεν τους στάθηκε αγκαλιά
ούτε κρυψώνα
Κάτω απ' την άρρωστη βροχή
στις εθνıκές των φορτηγών
με τα ψυγεία
Το μαύρο λάδι απ' τη ψυχή
δεν καίει για κάτι που δεν μοιάζει
με ευλογία
Δι' ευχών των αγίων ημών
στους ναούς των μεγάλων λυγμών
Δι' ευχών των αγίων της γης
ορατής και αοράτου πληγής
Δι' ευχών των αγίων που κλαις
που μπορείς σ' αγαπάω να λες
Δι' ευχών των αγίων και αεί
με Θεού πνοή
Κοιτάω τον ήλιο απ' το βουνό
κι οι δυναμίτες της ψυχής μου
σπαν' τη πέτρα
Που εγώ να τρέξω; ξεκινώ
μεσ' στης παγκόσμιας λογικής
τα πέντε μέτρα
Με χαραγμένα τ' αρχικά
όνομα και αίμα και φυλή
και αρχαία τείχη
και μ' ένα δέμα ελληνικά
θα γράψω, κόσμε, τους χρησμούς μου
με το νύχι.
Τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω... Καλημέρα σας!
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μίλβα
Άλλες εκτελέσεις: Φίλιππος Πλιάτσικας
Παράμ παράμ παράμ γυρνάω χορεύω
στην άμμο του χειμώνα με τα φύκια
τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω
και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια
Παράμ παράμ παράμ παραμονεύει
στο πέλαγο του χρόνου το καράβι
μια άγκυρα η ζωή μου ζητανεύει
το βάθος του έρωτα της να συλλάβει
Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι
Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την νησί
του ανέμου αγρίμι
Παράμ παράμ παράμ παραμυθένιο
ναυάγιο μες στα σύννεφα η σελήνη
κορμί του Ποσειδώνα σιδερένιο
ποιο πέτρινο μουσείο να σε κλείνει
Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την νησί
του ανέμου αγρίμι
Δισκογραφία:
Αλεπού της αγάπης - 1994
Οι κυρίες του κυρίου Θάνου Μικρούτσικου - 2001
Καινούργια μυστικά - 2002
Τι δεν έμαθε ο Θεός - 2005
