Απ' την αρχή του κοσμου

 Όπου τα λόγια είναι φτωχά, το πένθος είναι γλέντι...

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Λάργκο


'Εχω μια θλίψη που έρχεται απ' την αρχή του κόσμου
μαζί με την βαθιά πνοή, την παγωμένη λάμψη.
Μπήκε στο πρώτο κύτταρο σαν μια μικρή ακίδα
κι ότι απ' αυτό γεννήθηκε θέλησε να υποτάξει

Τ'αμέριμνα μικρά παιδιά, τα ζώα και τα δέντρα
ποτέ της δεν τα γλέντησε, δεν είχε τι να κάνει.
Μα αν έβρισκε συνείδηση, έβγαζε την βουκέντρα
κι έσπρωχνε την βαρύθυμη στην τρομερή χοάνη

Θλίψη σαν αδιόρατο βελόυδο, σαν μετάξι
Κανείς δεν την ανίχνευσε, δεν βρέθηκε ο τρόπος
Δεν σου φωνάζει: ''είμ' εδω'', κι ενώ όλα είναι εντάξει, 
αυτή είναι που θα φταίει αν δεν σε χωράει ο τόπος

Όπου τα λόγια είναι φτωχά, το πένθος είναι γλέντι
κι όπου μπορούν να ερωτευτούν η όμορφη κυρία
-που από τα ψώνια της γυρνά στο σπίτι ευτυχισμένη-
κι ο σκελετός που βρέθηκε κάπου στην Σιβηρία

Στρατιές περάσαν απο κεί, χαθήκανε στην δίνη
σε μιά πραγματικότητα ρευστή σαν άγριο μέλι
οι ανήσυχοι σταυρώθηκαν, οι ήσυχοι τρομάξαν
κι ένας περίπου αλώβητος: ''ο κύριος δεν με μέλει"


Ε.P.:
 Λάργκο - Λάργκο (2016)

Κωλοχανείο

Βρίσκουν την ευκαιρία σχιζοφρενείς ναζί, θυμιάμα κάνουν την οργή, τη βία θυμιατό...



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Λάργκο


Της μοίρας το αιδοίο, που 'ναι φαρμακερό,
σ' ένα κωλοχανείο με ξέβρασε να ζώ.
Τριάδα οι νταβατζήδες, πολλές οι παστρικές,
μα ίσα που προλαβαίνουν να κάνουν τις δουλειές.

-Τι είν' αυτά, τι είν' αυτά!
-Φρικιά της απληστίας γλεντάνε για καλά.
-Τι είν΄ αυτά, αυτά που λες!
-Κοράκια τραπεζίτες και άλλες ύαινες.

Ο θυρωρός νυστάζει, κουράστηκε να ζεί.
Βρίσκουν την ευκαιρία σχιζοφρενείς ναζί,
θυμιάμα κάνουν την οργή, τη βία θυμιατό.
Γυρίζω από την άλλη και κάνω εμετό.

-Τι είν' αυτά, τι είν' αυτά!
-Οι γέροι ξεψειριάζουν την τσέπη για ψιλά
-Τι είν΄ αυτά, αυτά που λες!
-Δε λέω ούτε ψέματα ούτε κι υπερβολές.


Δισκοιγραφία:
Λάργκο - Κωλοχανείο (2016)

Άγιοι

 Άμυαλοι που πέσαν στην φωτιά για να 'χει τ' όνειρο φωλιά για να κουρνιάζει...


Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Μανώλης Πάππος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Χαρούλης


Σα να μην γεννήθηκαν ποτέ,
σα να 'ταν ένα ψέμα
άνθρωποι που δώσαν την χαρά,
που 'φτασε και σε μένα.

Άγιοι που δεν θα γιορταστούν
γιατί δεν θα τους βρουν
ημέρα που ταιριάζει.

Άμυαλοι που πέσαν στην φωτιά
για να 'χει τ' όνειρο
φωλιά για να κουρνιάζει.

Δεν τους πρέπουν εικονίσματα
κεριά και καντηλέρια
τις χοές μας που και που στη γη
και τη ματιά στ' αστέρια.

Μέσα στης ζωής τον πανικό
ασίκικο χορό
χορεύουν οι ψυχές τους

Αχ! καρδούλα δως μου δύναμη
να βρω κάποια στιγμή
κι εγώ τις αντοχές τους.


Album:
Γιάννης Χαρούλης - Θανάσης Παπακωνσταντίνου -  "Μαγγανείες" 2012

Η Αλίκη στη χωρά των τραυμάτων

 Χωρίς να το προσέξει, κομμάτια απ’ το σκοτάδι μαζεύονται κοντά της οι Μάγοι με τα δώρα...

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ερμηνευτές: Θανάσης Παπακωνσταντίνου


Η μάνα κι ο πατέρας αγάλματα στο κήπο.
Μικρή χιονοστιβάδα, ατίθασο δρολάπι.
Χτυπά την πόρτα πίσω και βγαίνει από το σπίτι.
Τα χείλη της βαμμένα για φίλημα, γι' αγάπη.

Η πόλη περιμένει, η πόλη τραγουδάει.
Μια ύαινα στο πάρκο δαγκώνει την ουρά της.
Κι αυτή το μόνο που έχει, τη φόρα, την οργή της
κι εκείνο το ακαθόριστο που λένε τα όνειρά της.

Στη χωρά των τραυμάτων η έφηβη Αλίκη
γελά και χαλαρώνει πάνω σε μιαν αιώρα
Χωρίς να το προσέξει, κομμάτια απ’ το σκοτάδι
μαζεύονται κοντά της οι Μάγοι με τα δώρα

Βλέπει να αιμορραγούν διαβάτες γύρω της,
μα είναι χνούδαλο δεν ξέρει ακόμα.
Κάθε απώλεια είναι παράσημο,
που καρφιτσώνεται βαθιά στο σώμα.

 
Δισκογραφία:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου (2014)

Ηλιόπετρα

Γεννιέται ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο...


Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου (βασισμένο σε ποίημα του Οκτάβιο Πας)
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας

Γεννιέται ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
Η αγάπη πόλεμος, πόρτα που ανοίγει
Μέσα στα σπλάχνα σταλάζει λίγο φως
Είναι φεγγίτες τα σώματα που σμίγουν

Πλάι μου βαδίζεις σαν δέντρο σκιερό
Κάτω από έναν ήλιο δίχως ηλικία
Τα μάτια σου είναι κρήνες ονείρου όπου παν
Συχνά και ξεδιψάν τα άγρια θηρία

Αλλάζει ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
Μεταμορφώνεται, όλα αγιάζουν
Ο σκλάβος βγάζει στους ώμους του φτερά
Παύεις να είσαι ένας ακόμα ίσκιος

Ζητάω το πρόσωπό σου, ξανά παραληρώ
Βραγιά των γιασεμιών και στην πληγή αλάτι
Αγκάθι του θανάτου, αυγή του φεγγαριού
Γραφή θαλασσινή απάνω στο βασάλτη

Μικραίνει ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
Γίνεται η κάμαρα κέντρο του κόσμου
Και μισανοίγει σαν φρούτο ώριμο
Ή σαν αστέρι εκρήγνυται και σβήνει

Η φούστα σου παφλάζει φτιαγμένη από νερό
Τα κόκαλά μου βρέχει με τη μία
Μα όσο και να βρέχεις δε θα φοβηθώ
Γιατί είναι η κοιλιά σου ηλιόλουστη πλατεία

Γυμνός ο κόσμος όταν κυλιούνται δυο
Από τον ίλιγγο πάνω στη χλόη
Λύνονται οι κάβοι, σαλπάρουν οι ψυχές
Ο χώρος είναι σιωπή και φως μονάχα

Δισκογραφία:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου (2014)

Ο Χαμαγιούν και ο Βακάρ

Ελλάδα χώρα της ντροπής και γι άλλους κρύο σπίτι, ξέχασες που ναι ιερό το βλέμμα του ικέτη, τώρα πια οι μισάνθρωποι σε σέρνουν απ τη μύτη…

Στίχοι : Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική : Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Θανάσης Παπακωνσταντίνου



Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, γι' αυτούς θα σου μιλήσω
Σαν άνθρωποι γεννήθηκαν, μα δίχως να το ξέρουν
γινήκαν όχθες ποταμού, πιο κάτω θα εξηγήσω

Τα όνειρα τους τα 'τρωγε της φτώχιας το σκουλήκι
Τα βράδια μάτια ορθάνοιχτα, η χώρα της ανάγκης
απλώνει το βρωμόχερο, ζητά μπροστά το νοίκι

Θέλει μπροστά το νοίκι

Κι έρχεται η στιγμή, που λες, να φύγουν κι ό,τι γίνει
κι αν όπως τρέμεις το χαμό σε λυπηθεί το κύμα
στη Λαμπεντούζα βρίσκεσαι, ή και στη Μυτιλήνη

Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ, το βάσανο του δρόμου
Παντού συρματοπλέγματα, μα αλήθεια ποιος πιστεύει
πως με τα φράγματα κρατά την ώσμωση του κόσμου

Ελλάδα, χώρα της ντροπής, και γι' άλλους κρύο σπίτι
ξέχασες που 'ναι ιερό το βλέμμα του ικέτη
Τώρα πια οι μισάνθρωποι σε σέρνουν απ' τη μύτη

Σε σέρνουν απ' τη μύτη

Η ξενιτιά είναι βάσανο, κι άμα δε βγάζεις άκρη
για ρώτα τα τραγούδια σου, εκείνα της Καρπάθου
και τ' άλλα τα ηπειρώτικα, που φέρνουνε το δάκρυ

Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ έχουν καρδιά μεγάλη
Βλέπουν το τραίνο να 'ρχεται και δίχως να το νιώσουν
γίνονται όχθες και κυλά της ανθρωπιάς ποτάμι


Από την εμφάνιση του Θανάση Παπακωνσταντίνου και της μπάντας του στο Θέατρο Βράχων το καλοκαίρι του 2014. Θα περιέχεται στο νέο δίσκο του με τίτλο 'Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου'.

νέος δίσκος θα έχει τίτλο ''Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου''
Πηγή: www.musicpaper.gr

νέος δίσκος θα έχει τίτλο ''Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου''
Πηγή: www.musicpaper.gr

Η ιστορία των 2 μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να σώσουν ηλικιωμένο ζευγάρι που είχε εγκλωβιστεί μέσα στο αυτοκίνητό του πάνω στις γραμμές του τρένου στο Κρυονέρι το 2012. Πρόσφατα τιμήθηκαν με το βραβείο της ακαδημίας Αθηνών.

Παραβολή του ασώτου

Όσοι σέρνονται τις νύχτες πέφτουνε σε μαύρες τρύπες...

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Μελίνα Κανά

Της νύχτας η ακταίωρος τους πλανήτες μαζεύει,
με χάδια τους χαζεύει, με χίλια ξωτικά.
Ξεχύνεται απ' τ' αμπάρια της κρασί βαλσαμωμένο,
κόκκινο, κεντημένο με σταυροβελονιά.

Όσοι σέρνονται τις νύχτες
πέφτουνε σε μαύρες τρύπες

Ρίξε το σπίρτο μέσα σου, ρίξε το παραμύθι
να ζοριστούν τα στήθη και να ‘'ρθουν πιο κοντά.
Στους άλλους πάντα δίνουμε ό,τι μας περισσεύει
μα η μέθη δυσκολεύει θαρρώ τα πράγματα.

Όσοι σέρνονται τις νύχτες
πέφτουνε σε μαύρες τρύπες

Στη μέση η Φιλίποβνα και γύρω οδαλίσκες
μα ακόμα δε συνήλθες άσωτε υιέ.
Από παντού ακούγονται ζουρνάδες και νταούλια
παρακαλάς την πούλια να ψήσει έναν καφέ.

Δισκογραφία:
Μελίνα Κανά - Της αγάπης γερακάρη (1996)

Τότε και 'γω

Πολύτιμες μαγγανείες!....


Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Γιάννης Χαρούλης

Αν γυρέψουν οι καημοί
τραγούδια ξεχασμένα,
αν το ζάρι που`πεσε
δεν θα βρεθεί ξανά,
αν των χειλιών οι χαρακιές
απαρνηθούν το ψέμα
κι αν τα παραθυρόφυλλα
χτυπήσουν δυνατά.

Αν γίνει η καρδιά σφυρί
και σήμαντρο το στέρνο,
αν τα μαλλιά σου φτιάξουν
της αράχνης τον ιστό,
αν των ματιών οι ποταμοί
ξυλεία μεταφέρουν
κι αν γίνει η ανάσα σου
σπαθί δαμασκηνό.

Τότε κι εγώ θα θυμηθώ
που σ`έχω αγαπήσει.
Θα φέρω πίσω τα πουλιά
τ`αποδημητικά,
θα κοιμηθώ στον ίσκιο σου,
θα ψάξω για πατρίδα,
όλο τον κόσμο πύκνωσε
σε μια σταλαγματιά.


Δισκογραφία:
Γιάννης Χαρούλης & Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Μαγγανείες (2012)

Παραβάτες

Όλη τη χρονιά αλήτες και το Μάη δροσουλίτες... Αποχαιρετισμός στην Άνοιξη!...





Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Λάκης Χανιώτης
Πρώτη εκτέλεση: Λιζέττα Καλημέρη


Στους δρόμους
θα βγει απόψε
-αχ! μυαλό τις τρέλλες κόψε-
μαύρος δρόλαπας να κάνει
από όλες τις ψυχές χαρμάνι

Να το πάρουνε οι χτίστες
και να στήσουν σκαλοπάτια
απ τη γη ν΄ανέβω πάνω
ν΄ανεβώ και ν΄ανασάνω

Στους δρόμους
θα βγει το βράδυ
καντηλάκι μες το λάδι
να φωτήσει τους διαβάτες
να φανούν οι παραβάτες

Παραβάτες κολασμένοι
απ΄τον έρωτα δαρμένοι
όλη τη χρονιά αλήτες
και το Μάη δροσουλίτες


Δισκογραφία:
Λιζέττα Καλημέρη - Ζωή λαθραία (1997)

Μαγγανείες

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κι ο Γιάννης Χαρούλης ενώνουν τις μαγικές τους δυνάμεις για να κάνουν από κοινού τις πολυαναμενόμενες μαγγανείες τους, που μόλις κυκλοφόρησαν!


Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ερμηνεία: Γιάννης Χαρούλης


Στα μοναστήρια προσευχές, στα καπηλειά κουβέντες
και στα βαμμένα βλέφαρα γκρεμός για τους λεβέντες.

Του μήλου τα δαγκώματα αιώνιοι μπελάδες
και τα κορίτσια τα παλιά αθόρυβες μανάδες.

Ανοίγει το ζεστό ψωμί αχνός τριανταφυλλένιος
ανοίγει και μια φυλακή να βγει ο δικασμένος.

Τα βήματα τα τρήματα του δρόμου κατακάθι
της αγοράς τα κρίματα, του έρωτα τα πάθη.

Στη βάση του αντίχειρα το μαύρο μονοπάτι
και στην πλατεία του χωριού οι εκβολές του Ευφράτη.

Κάτω από φύλλα κίτρινα κοιμούνται καπετάνιοι
κι αυτό που χτες περίσσευε αύριο δε θα φτάνει.


Δισκογραφία:
Γιάννης Χαρούλης & Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Μαγγανείες (Μάϊος 2012)

Σαμπάχ

Όσοι με γέλασαν,όσοι με κέρασαν πικρό ποτήρι κι άχρηστους κανόνες,
θα ηττηθούν απ' ό,τι πιο αδύναμο: από τη χλόη, που σκεπάζει ερειπιώνες!



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Αγγελάκας
Άλλες ερμηνείες: Φώτης Σιώτας


Πότε αλύγιστος και πότε χάρτινος
από τα θαύματα του κόσμου εξαντλημένος.
Νότες ανήσυχες σκαλίζουν τα χωράφια μου
και κάθε άνοιξη φυτρώνουν venceremos.

Όσοι με γέλασαν,όσοι με κέρασαν
πικρό ποτήρι κι άχρηστους κανόνες,
θα ηττηθούν απ' ό,τι πιο αδύναμο
από τη χλόη που σκεπάζει ερειπιώνες.

Ψυχή αδάμαστη, θεριό ανήμερο,
το απολιθωμένο φως να σε λογχίσει
κι απ'το διάφανο το τραύμα το γλυκό
ένα σαμπάχ μακριά να φτερουγίσει.


Δισκογραφία:
Βραχνός Προφήτης - 2000
Τα ζωντανά - 2004

Αποσπερίτης

Η μέρα φεύγει ποιος την κλέβει ήξερα μα ξέχασα...



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου


Η μέρα φεύγει ποιος την κλέβει
ήξερα μα ξέχασα
όσοι δουλέψαν κι όσοι παιδέψαν
τα λερωμένα πέταξαν

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Οι πολιτείες πάντα χορεύουν
σε ρυθμό κιρκαδιανό
τα φώτα ανάβουν να προλάβουν
της νύχτας το μετέωρο

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Τα βήματά μας άθελά μας
είναι δώρα ακριβά
γι' αυτούς που μένουν και περιμένουν
το σούρουπο μιαν αγκαλιά

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Μες στο σκοτάδι θα 'ρθουν πάλι
μακρινές μαρμαρυγές
να ψιθυρίσουν να θυμίσουν
τρεις απανωτές φορές


Δισκογραφία:
Της αγάπης γερακάρης - 1996

Σαν παιδί

Η ανάσα είναι σαν πριόνι! Κόβει το χρόνο και σκορπά στην άχραντη σιγή φωτιά και χιόνι...



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Φώτης Σιώτας


Ξανά στην αγκάλη σου, ξανά, σα μικρό παιδί
γυναίκα αμάραντη, ξανά, σα μικρό παιδί

Ποτέ δε σε ξέχασα, ποτέ, σα μικρό παιδί
θολό φεγγαρόφωτο, ποτέ, σα μικρό παιδί

Σελήνη δως μου την άλλη σου πλευρά
Η ανάσα είναι σαν πριόνι
Κόβει το χρόνο και σκορπά
στην άχραντη σιγή
φωτιά και χιόνι

Μακριά σου χανόμουνα συχνά, σα μικρό παιδί
παλίρροια γόνιμη, συχνά, σα μικρό παιδί

Αρχαίο κύμα, αρχαία προσμονή
Η ανάσα είναι σαν πριόνι
Κόβει το χρόνο και σκορπά
στην άχραντη σιγή
φωτιά και χιόνι

Ζητώ την αγάπη σου, ξανά, σα μικρό παιδί
γαζέλα ανάλαφρη, ξανά, σα μικρό παιδί

Παραδομένος κι απόλυτος μαζί
Η ανάσα είναι σαν πριόνι
Κόβει το χρόνο και σκορπά
στην άχραντη σιγή
φωτιά και χιόνι


Δισκογραφία:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Ο ελάχιστος εαυτός (2011)

Έρημα κορμιά

Έρημα κορμιά του χρόνου παιχνιδάκια στον ύπνο σταυραετοί, στον ξύπνιο στρατιωτάκια!



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Κανά
Άλλες ερμηνείες: Μάρθα Φριντζήλα

Έρημα κορμιά του χρόνου παιχνιδάκια
στον ύπνο σταυραετοί, στον ξύπνιο στρατιωτάκια
έρημα κορμιά αποταμιευτήρες
γι' αθάνατο νερό και γι' αφρισμένες μπύρες

Έρημια κορμιά καμμένες εκκλησίες
καφτάνια της ψυχής αρχαίες αμαρτίες
έρημα κορμιά μελτέμια και θρακιάδες
άλλοτε είστε ευλογιά κι άλλες φορές μπελάδες

Έρημα κορμιά του φεγγαριού κρατήρες
αθώα στο σταυρό Πιλάτοι στους νιπτήρες
έρημα κορμιά χαρούμενα θλιμμένα
κρυφές περαταριές για τ' άγνωστα τα ξένα

Δισκογραφία:
Της αγάπης γερακάρης - 1996
Τα ζωντανά - 2004

Άστρο του πρωινού

Η αναπνοή μας σου μιλά κι οι βράχοι κρυφακούνε...



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Άλλες ερμηνείες: Νίκος Παπάζογλου


Του πρωινού άστρο θαμπό
για χάρη σου αγρυπνούμε.
Η αναπνοή μας σου μιλά
κι οι βράχοι κρυφακούνε,
άστρο του πρωινού!

Το φως σου από ουρανό
απόμακρο το στέλνεις
άστρο θαμπό του πρωινού
που τη ζωή μας φέρνεις
άστρο του πρωινού!

Ένα λοφίο πορφυρό
φορώντας πλησιάζεις,
αστέρι, που πριν έρθεις καν,
άστρο μου φεύγεις πάλι
άστρο του πρωινού!

Άστρο θαμπό του πρωινού
βλέπουμε να σιμώνεις
κι όσο έρχεσαι λαμπρύνεσαι,
το φως σου δυναμώνεις,
άστρο του πρωινού!

Άστρο θαμπό του πρωινού
για χάρη σου αγρυπνούμε
και τούτη η μέρα ας μας βρει
μ' αυτούς που αγαπούμε,
άστρο του πρωινού!


Δισκογραφία:
Στην Ανδρομέδα και στη Γη - 1995
Αγρύπνια - 2002
Τα ζωντανά - 2004

Ούτε τριγμός, ούτε λυγμός

Από τον Λύχνο Καιόμενο για την Στιχο-Μυθία! Βίκυ μου σ' ευχαριστώ πολύ.....



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Τα δάκρυα όταν πέφτουνε
-πες μου ποιος δεν το ξέρει-
τρύπες ανοίγουνε στη γη
κρυστάλλινοι αρουραίοι.

Κάνουν την πέτρα κόσκινο
-πες μου αν δεν είναι αλήθεια-
και χάνονται στα τρίσβαθα
στην πορφυρένια ψίχα.

Ούτε τριγμός, ούτε λυγμός
-πες μου πού είναι το ψέμα-
ούτε βαριά πατήματα
στο δρόμο για τα ξένα.

Μόνο σιωπή ασάλευτη,
-πες μου τι δεν ταιριάζει-
τα παιδικά μας όνειρα
κι ο χρόνος που κοχλάζει.


Δισκογραφία:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Βραχνός Προφήτης (2000)
Θανάσης Παπακωνσταντίνου & Λαϊκεδέλικα - Τα ζωντανά (2004)

Χαμένο ρούχο

Ο Ύμνος των Καλών Παιδιών!



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας


Τον πρώτο χρόνο ήμουνα
άγιο παιδί στρωμένο
το δεύτερο με γέλασε
μια πλάνα αγκαλιά.

Τον τρίτο ξημερώθηκα
σε άγνωστα κρεβάτια
τον τέταρτο τους φίλους μου
αποχαιρέτησα.

Στην κολυμπήθρα ρίξανε
νερό αλκοολούχο
και τ' όνομα που μού 'δωσαν
ήταν χαμένο ρούχο.

Το πρώτο ψέμα το 'βγαλα
σαν πέτρα απ' τα νεφρά μου
το δεύτερο σαν κέρασμα
ποτήρι δροσερό.

Το τρίτο σαν της άνοιξης
το πρώτο αεράκι
στο τέταρτο κοιτάχτηκα
δεν ήμουν πια εγώ.

Την πρώτη αγάπη πού 'ζησα
παντοτινή την είπα
η δεύτερη μου κόστισε
λιγότερα φιλιά.

Η τρίτη ήρθε με χαρά
διπλή χαρά που φεύγει
στην τέταρτη να θυμηθώ
να σβήσω τη φωτιά.


Δισκογραφία:
Σωκράτης Μάλαμας - Ο φύλακας κι ο βασιλιάς (2000)

Όνειρο

Όνειρο από τον Κάτω Κόσμο...


Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μιχαήλ


Τράβηξα δειλά-δειλά
της Κερκόπορτας το σύρτη
και πήραν φωτιά τα μάτια μου
μάγκα μου απ' όσα είδαν.

Πόλιτεία απέραντη
από γυαλί και κεχριμπάρι,
τα χρώματα της ίριδας
της έπλεκαν στεφάνι.

Στα στενά της σέρνονταν
άγιοι σκοτεινοί κι αγύρτες
και στο λιμάνι αθίγγανοι
μοιρίζανε παλάμες.

Ο Ανέστος τρυφερά
γέμιζε καρφιά τα χέρια
κι ο Μεβλανά Τζελαλεδίν
γυρνούσε και γυρνούσε.

Κι έτσι όπως χάζευα
δερβισάδες, μπεκτασίδες,
άλαλοι με κυκλώσανε
μα ακόμα τους ακούω.

Σεμ ολντού ασίκ λαρί
άνθρωπέ μου τί ξεφτίλα,
να σου χαλάνε το όνειρο
κι εσύ να τους αφήνεις.

Πίσω ξαναγύρισα
χίλια εννιακόσια ενενήντα,
με τα δίδυμα αγκαλιά
κοιμάται η κυρά μου.

Δισκογραφία:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Αγία Νοσταλγία (1993)

Αγρύπνια

Στην νυχτερινή μου συντροφιά... Για όλες τις αγρύπνιες που έχουμε μοιραστεί διαδικτυακά!



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!
Δίχως, μια στάλα στοργή,
σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις
την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή.

Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη,
βροχερή σαν Κυριακή,
ξέρω γιατί, στ' αυτί που σπαράζει,
χιμάς και γλείφεις σαν το σκυλί.

Δεν αγαπάς! Αφήνεις τους ψύλλους σου,
τους ήχους που φτάνουν από μακριά,
αγρύπνια, κακόφωνο όργανο,
που αλέθεις των εκλεκτών το "ωσαννά".

Αγρύπνια της κόλασης κήτος,
είναι το φιλί σου φωτιά.
Αφήνει μια γεύση από σίδερο,
που 'χουν ξηλώσει από καράβια παλιά.

Δισκογραφία:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Αγρύπνια (2002)

Fortino Samano

Θα φωνάξει "Λιμπερτά!"



Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος


Ο Φορτίνο Σαμάνο καπνίζει και σκέφτεται:
"Είμαι ότι δεν έζησα, είμαι η βροχή που θα 'ρθει
να δροσίσει άγνωστων γυναικών το κορμί.
Βράδυ στα κρεβάτια τους πως στενάζουν ξαναμμένες
ποιος Σαμάνος έφερε τούτη τη βροχή..."

Ο στρατιώτης με τ' όπλο σημαδεύει και σκέφτεται:
"Με μια κίνηση απλή θα του κλέψω ότι έχει ζήσει
είμαι ένας μικρός θεός, είμαι ένα στοιχιό.
Πάνω από το αίμα του αύριο εδώ την ίδια ώρα
ερπετά θα σέρνονται όπως κάνω κι εγώ..."

Το τελευταίο τσιγάρο κι εκείνο σκέφτεται:
"Θα γίνω γέλιο να κρυφτώ σε παιδιά που ξεφαντώνουν
ο καιρός θα χάνεται ώσπου κάποιο απ'αυτά
θα φωνάξει "Λιμπερτά!" κι όπως θα κοιτάει τις κάνες
θα βρεθώ στα χείλη του σαν τσιγάρο ξανά..."

Δισκογραφία:
Ο Σαμάνος - 2008