ΠΡΩΙΝΟ

Καθώς φεύγει κι αυτός ο Σεπτέμβρης....


Ο πρωινός ήλιος του Σεπτεμβρίου
μ’ ένα αεράκι μελαγχολικό συνωμοτούν
πάνω απ’ τα κλειστά μου βλέφαρα.
Ξύπνα, μου  λένε…
Τα πουλιά σε περιμένουν
να τα ταΐσεις με λέξεις…       

Νόνη Σταματέλου
http://nonistamatelou.blogspot.gr

     

Η γροθιά

                                           Καλή σχολική χρονιά!....

                        

Ένα παιδί θα μας κυνηγάει πάντα

Στον ύπνο μας

Θάναι το παιδί που δεν αγαπήσαμε

Το παιδί που πληγώσαμε.

Θάναι το παιδί

που χτύπησε την πόρτα της ψυχής μας

και δεν ανοίξαμε

κι' εκείνο έσπασε την πόρτα του γραφείου μας.

Το είπαμε τρελλό

Και φοβισμένοι απ' τη σκιά μας

κλείσαμε βιαστικά τα κιτάπια μας.

 

Τί κι' αν διορθώσαμε

Την πόρτα του γραφείου

Τί  κι' αν διορθώνουμε το ήτα με το γιώτα

Η τρύπα απ' τη γροθιά

Πάντα θα χάσκει στο μυαλό να μας θυμίζει

Ότι τα  π ρ ώ τ α  στη ζωή βάζουμε  πρώτα...

Νόνη Σταματέλου
http://nonistamatelou.blogspot.gr