Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πανοσιάν Μαρία - Συνθέτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πανοσιάν Μαρία - Συνθέτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2015

Ένα τραγούδι για τον Παύλο Φύσσα

Δύο χρόνια... Δεν ξεχνάμε! Δεν συγχωρούμε!


Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική της Μαρίας Πανοσιάν
Ερμηνεία: Μαρία Πανοσιάν
 

Εισαι αδερφος μου
Παυλο Φυσσα
Τωρα σε βλεπω απ την αφισα
Με την πληγη
Η μνημη που κραταει μαχαιρι
Οπλιζει τωρα κι άλλο χερι
Και καιει τη γη
ζωες ζηταει να αποτελειωσει
Ο φασισμος πουλαει τη δοση
Κι ο καναπες την αγοραζει
Στις γειτονιες των ηττημενων
Το τερας στεκεται στημενο
Σπιτια ρημαζει
Εις αδερφος μου Παυλο Φυσσα
Αν εις αερας τωρα φυσα
Να σηκωθουμε
Με ενα ορφανο τραγουδι παυλο
Το πληρωσες εσυ το ναυλο
Χωρις επιστροφη να πουμε

Εισαι αδερφος μας Παυλο Φυσσα
Αν εισαι αερας τωρα φυσα
Να σηκωθουμε


Ένα τραγούδι  για τον Παύλο Φύσσα που δολοφονήθηκε απο τους Νεοναζί στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013.

Αποτέλεσμα εικόνας για φυσσας

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014

Βραχυκύκλωμα

Έστω μια ελπίδα που να γίνεται συνήθεια...

Στίχοι: Μαρία Πανοσιάν
Μουσική: Μαρία Πανοσιάν
Ερμηνεία: : Μαρία Πανοσιάν

Στα μάτια σου έβλεπα τα μάτια τα δικά μου
και στη ζωή σου όλα τα μισά ονειρά μου
απ'την αρχη.

Κάτι παράξενο συνέβαινε με σένα
απ'την αρχή σαν να'ταν όλα μεθυσμένα
απ'την αρχή.

Έχανα ύψος απ'το φόβο μου και θάρρος
ένα κενό και ένα σώμα δίχως βάρος
γιατί εσύ...

Έψαχνα γύρω μου να βρω λίγη αλήθεια
έστω μια ελπίδα που να γίνεται συνήθεια
κι ήρθες εσύ.

Οι εμμονές και όλα μου τα απωθημένα
μες το κεφάλι μου όλα βραχυκυκλωμένα
τ'ομολογώ.

Γιατί στα μάτια σου είδα ότι εγώ φοβάμαι
τον εαυτό μου που ώρες ώρες τον λυπάμαι
και τον μισώ.

Κι'ήρθες εσύ , ήρθες εσύ
κι'ήρθες εσύ , ήρθες εσύ

Με σένα ένοιωθα πως ήμουνα δεμένη
μα η δύναμη μου ήταν πάντα κλειδωμένη
γιατί εσύ..

Γιατί εσύ είσαι αυτό που με τρομάζει
που με αλλάζει, με διατάζει , με δικάζει
κι'εγω εκεί..

Τώρα σηκώνομαι και νοιώθω πως ξαπλώνω
νοιώθω το σώμα σου στο σώμα μου κρυώνω
δε συγχωρώ

Γιατί σε σένα πάντα έβλεπα εμένα
γιατί μεγάλωσα και δεν θέλω εσένα
για οδηγό.

Φύγε κι'εσύ , φύγε κι'εσύ
φύγε κι'εσύ , φύγε εσύ.


Δισκογραφία:
Μαρία Πανοσιάν - Πατώματα βρεγμένα (2011)

Τρίτη 29 Απριλίου 2014

Ο Λειβαδίτης του Νικόλα

Να τα κερνάω, να γερνάω κι εγώ όπως κι εσύ... Κέρνα μας Νίκο από εκεί που είσαι... Σ' αγαπάμε!...

Ερμηνεία: Μαρία Πανοσιάν
Στίχοι: Νίκος Μουτάφης - Αθηνά Σπανού
Μουσική: Μαρία Πανοσιάν

Ταξίδι ο κόσμος
και κέρδισα εισιτήριο μ' ένα παλιό express
Κατεστραμμένο το σκαρί
μα δυνατή η μηχανή, δε θέλει να μ' αφήσει

Έφυγα μια βόλτα ένα πρωί
και μέχρι να γυρίσω τίποτα δεν ήτανε πια ίδιο
Η μηχανή μου δυνατή... εκεί
μα το σκαρί μου διαλυόταν απ' τον ήλιο

Κι αν οι ταχύτητες νικάνε τις εικόνες,
φωτογραφίες στο μυαλό μου των φίλων μου οι ζωές
Σε μπουκάλια έκλεισα γέλια και σιωπές
Να τα ανοίγω,
Όταν φύγω
Σαν παλιό κρασί
Να τα κερνάω,
Να γερνάω
Κι εγώ όπως κι εσύ

Βαλς του ταξιδιού μου ο ρυθμός
Χαμογελάτε φίλοι μου κι έρχεται σταθμός
Κι αν η ζωή μου χώραγε σ' ένα καρέ
Η μουσική, οι φίλοι μου, τσιγάρο με καφέ

Τρέχει το express κι οι στάσεις μου πια λίγες
Τρέχει κι η καρδιά μου στην τελευταία ώρα της
Οι νότες μου κι οι μουσικές, με πήγαν εκεί που πήγες
Τραγούδια τα φτερά μου, μικρής ψυχής τα δώρα της

Κι αν οι ταχύτητες νικάνε τις εικόνες,
Φωτογραφίες στο μυαλό μου των φίλων μου οι ζωές
Σε μπουκάλια έκλεισα γέλια και σιωπές
Να τα ανοίγω,
Όταν φύγω
Σαν παλιό κρασί
Να τα κερνάω,
Να γερνάω
Κι εγώ όπως κι εσύ


Μικρό Πολυτεχνείο: Νέοι Στιχουργοί στο φως 6η χρονιά
Γυάλινο Μουσικό Θέατρο Upstage 6/4/2014

Βραδιά αφιερωμένη στον αγαπημένο μας Νίκο Μουτάφη...

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2013

Περιστέρια

 Στην Ελλάδα που δεν πέθανε ακόμα περιστέρια ζουν με ψίχουλα στο στόμα...
Εξαιρετικό νέο τραγούδι!...


Στίχοι Γιώργος Κουκάς
Μουσική: Μαρία Πανοσιάν
Ερμηνεία: Μαρία Πανοσιάν

Περιστέρια σε πεντάγραμμα καλώδια
έχουν όλα τα απαραίτητα εφόδια
σ'έναν κόσμο που οι άνθρωποι λυγίζουν
περιστέρια στ'απορρίματα ελπίζουν

Περιστέρια σε πεντάγραμμα καλώδια
ξεπερνάνε δυσκολίες και εμπόδια
στην Ελλάδα που δεν πέθανε ακόμα
περιστέρια ζουν με ψίχουλα στο στόμα

Φτερουγίζει περιστέρι μες το άδειο μου το χέρι
και οι λίγοι μας τσιμπάνε το ψωμί και το κασέρι
περιστέρι περιστέρι ο υπεύθυνος δεν ξέρει
που σκορπίζεται η ζωή μου σε πανί χωρίς πανέρι

Περιστέρια σε πεντάγραμμα καλώδια
σε μια χώρα που κατάντησε πλανώδια
περιστέρια μας φωνάζουν στις κολώνες
τα θεμέλια έχουν κόκκινες σταγόνες