Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περγαμηνέλλης Γιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περγαμηνέλλης Γιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Picture



Μα αλίμονο, την ανάσα σου δεν μπόρεσα να αποτυπώσω...

 Αποτέλεσμα εικόνας για η ανασα σου

Η σκέψη μου πάλι γυροφέρνει
σε σένα , οικοδομεί την μορφή σου
και στο χρώμα των ματιών σου
βάζει ένα γκιζοπράσινο σκούρο.
Ζωγραφίζει από τού μυαλού τον καμβά
τα χείλια σου κόκκινα , τα μαλλιά σου ξανθά
το δέρμα σου λευκό ,ω τι ωραία που είσαι
εικόνα αγαπημένη
μα αλίμονο την ανάσα σου
δεν μπόρεσα να αποτυπώσω
ούτε τις ψυχής σου
κάποιο ίχνος…


Γιάννης Περγαμηνέλλης

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014

Ατάλαντη ποίηση



Μα να πεθαίνουν πάνω στο άσπρο χαρτί... 
 
 

Μια λευκή κόλλα χαρτί
επάνω της αποσυντίθενται οι λέξεις
γράφω , επιμένω να σκοτώνω το λόγο
τίποτα δεν θα μείνει
από μια ρηχή ποίηση , γερασμένη.
Χορταίνω το μυαλό με ιδέες
η κόλλα γεμίζει νεκρά γράμματα
διαβάζω , ασυνάρτητες σκέψεις
κανείς δεν θα τις δώσει σημασία.
Μετά η ευμετάβλητη ψυχή μου
ταξιδεύει στα ουράνια
ψάχνει τον ίστρο των άλλων
αντιγράφει ,απατώ τον εαυτό μου.
Στη χώρα μου ανθίζουν
μυρτιές κι ασφόδελοι
κρίνα και γιούλια και γαζίες
αχ, πόσο όμορφα είναι όλα γύρω
μα να πεθαίνουν πάνω στο άσπρο χαρτί
από μας ,τους ατάλαντους…


Γιάννης Περγαμηνέλλης

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

Ουράνια χωράφια



Έχει ένα δαίμονα γι’ αφεντικό κι ένα Θεούλη για Παραγιό...
 

Στα μαύρα χωράφια τ’ ουρανού
αστέρια σπέρνεις
να γίνουν ήλιοι
να βγουν φεγγάρια
να τα θερίσεις.
Τ’ άροτρο λειώνει
πάνω στου Κρόνου το χρυσαφί
σαπίζει ο σπόρος
χαμένος κόπος,
είναι αλλουνού ,το μαύρο χώμα
του ουρανού.
Φτάνει ένας ήλιος
κι’ ένα φεγγάρι, φτάνει κι’ αυτό.
Τι πας να κάνεις
τι πας να σπείρεις
σ’ ένα στερέωμα που 'ν’ οκνηρό
που έχει ένα δαίμονα γι’ αφεντικό
κι’ ένα Θεούλη για Παραγιό 


Γιάννης Περγαμηνέλλης