Μάγκας

Και πλανιόταν πέρα δώθε η ματιά του η λοξή...

 

Ένας μάγκας περπατούσε με το βήμα το συρτό

το σακάκι του στο χέρι και το πρόσωπο σκυφτό

έπαιζε το κομπολόι εις το χέρι το δεξί

και πλανιόταν πέρα δώθε η ματιά του η λοξή.

 

Κι έφτασε στο ταβερνάκι για να πιει λίγο κρασί

και παραγγελιά 'χε δώσει να του φέρουνε μισή

άρχισε λοιπόν να πίνει και να φτιάχνει τα μαλλιά

και στο μπαγλαμά να δίνει μια κοφτή παραγγελιά.

Κι ήρθε το μπαγλαμαδάκι στο τραπέζι του κοντά

Και ο μάγκας το χτυπούσε το μπεγλέρι δυνατά

Κι άρχισε να τραγουδάει ένα μάγκικο παλιό

Κι άρχισε να σπάει πιάτα στο μικρό το καπηλειό.

 

Και ο μάγκας το χτυπούσε το μπεγλέρι με ρυθμό

το σακάκι του στον ώμο και το πρόσωπο σκυφτό.

  

Γιάννης Μαυρόγιαννος

Μάνα μου έλα να με δεις

Και φίλησε με τρυφερά...        

Μάνα μου έλα να με δεις και

δως μου τα φιλιά σου
και σκούπισε τα δάκρυα με τ’ άσπρα τα μαλλιά σου
δώσε μου μάνα το στερνό φιλί το τελευταίο
μάνα μου δεν θα τ’ αρνηθώ ότι για όλα φταίω

Δεν σ’ άκουγα μανούλα μου όταν μου εμιλούσες
δεν πρόσεχα το βλέμμα σου όταν με εκοιτούσες
δεν άκουγα που μ’ έλεγες τους φίλους σου παράτα
κι έμπλεξα μάνα μου γλυκιά πήγα σε λάθος στράτα

Μανούλα μου είναι αργά το χέρι σου ν’ απλώσεις
κι από την καταδίκη μου μάνα να με γλυτώσεις
έμπλεξα μάνα – έμπλεξα κι ήρθαν να με δικάσουν
και βγάλαν την απόφαση ότι θα με κρεμάσουν

Γι’ αυτό μανούλα μου γλυκιά αγκάλιασε με λίγο
και φίλησε με τρυφερά απ’ τη ζωή πριν φύγω.

Γιάννης Μαυρόγιαννος

Είδα τα μάτια σου θλιμμένα

Γιατί τα βλέπω λυπημένα σαν άνθη δίχως μυρωδιά...

Είδα τα μάτια σου θλιμμένα, τα είδα μελαγχολικά

Ήταν υγρά  και λυπημένα τα μάτια σου τα εξωτικά

Τα είδα κάπως να βουρκώνουν κι η θλίψη ήταν ζωντανή

Τα μάτια σου τ’ αγαπημένα μοιάζανε σαν ωκεανοί

Ποιος τόλμησε να τα πονέσει και να τους διώξει τη χαρά

Έλα και κάθισε κοντά μου και μίλησε μου καθαρά

Και πες μου τι σε βασανίζει κι είσαι θλιμμένη και πονάς

Κι έχεις την πίκρα εις τα χείλη και σ’ εμποδίζει να γελάς.

Αυτά τα μάτια τα θλιμμένα θα τα σκουπίσω αν το θες

Να λάμψουν όπως και ο ήλιος και να χαθούνε οι βροχές

Αυτά τα μάτια τα ωραία μου’ χουν ραγίσει την καρδιά

Γιατί τα βλέπω λυπημένα σαν άνθη δίχως μυρωδιά.

Γιάννης Μαυρόγιαννος

Όταν Βλέπεις μια Γυναίκα

Μια γυναίκα έχει λόγους πάντα μόνη να πονεί...

 

 
Όταν βλέπεις μια γυναίκα νάναι μελαγχολική
Να δακρύζει και να πίνει μην τη-νε παρεξηγείς
Ίσως έχασε μι’ αγάπη ή πατέρα ή παιδί 

Μια γυναίκα έχει λόγους πάντα μόνη να πονεί.

Μια γυναίκα πούχει θλίψη πρέπει να την σεβαστείς
Και ποτέ σου μην τολμήσεις να την εκμεταλλευτείς.
Όταν βλέπεις μια γυναίκα ν’άχει θλίψη στην ματιά
Έχει πόνο μέσ’ τα στήθια – έχει πόνο στην καρδιά.

Μην τηνε παρεξηγείτε δείξτε της λίγη στοργή,
είν’ εκείνο που της λείπει κι’ έχει μέσα της οργή.
Δώστε της λίγη αγάπη δώστε της παρηγοριά
Ίσως διώξετε τη θλίψη ίσως φύγ’ η συννεφιά.

Που να ξέρετ’ η καημένη τι να έχει και πονεί,
Ίσως έχασε μι’ αγάπη ή πατέρα ή παιδί.

Γιάννης Μαυρόγιαννος

Άσε το πείσμα σου μικρή

Να περπατήσουμε μαζί σ’ όμορφα μονοπάτια... 

 

Άσε το πείσμα σου μικρή και έλα να βρεθούμε

Να κάτσουμε σε μια γωνιά οι δυο μας να τα πούμε

Και να μου πεις τι σού 'πανε κι έφυγες μακριά μου

Και μ’ άφησες μονάχο μου και μάτωσ’ η καρδιά μου.

Έλα λοιπόν όπως παλιά και κάθισε κοντά μου

Βάλε το χέρι αγκαλιά και βγάλ’ μ’ απ’ τον σεβντά μου

Και πες μου λόγια τρυφερά σαν μ’ είχες μαθημένο

Έλα και χαμογέλασε μην είσαι θυμωμένο

Έλα λοιπόν όπως παλιά και κάθισε κοντά μου

Βάλε το χέρι αγκαλιά και βγάλ’ μ’ απ’ τον σεβντά μου

Άσε το πείσμα σου λοιπόν και κοίτα με στα μάτια

Να περπατήσουμε μαζί σ’ όμορφα μονοπάτια.

Γιάννης Μαυρόγιαννος