Η Άννα της Κοκκινιάς

Κι οταν σε κλάματα ξεσπά τρίβει με λύσσα τα σκαλιά... 

Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Στίχοι: Ανθή Μητροπέτρου
Ερμηνεία: Γιώργος Μαργαρίτης

Στα χέρια πιάστηκε παλιά
με έρωτες και με θεριά.
Τώρα σκυμμένη στα σκαλιά
τρίβει λεκέδες με νερά.

Σφιγμένος κόμπος η καρδιά
Κάποτε είχε δυο παιδιά
που μπλέξανε με τα σκληρά
και σβήσανε στην Κοκκινιά.

Έχει έναν άντρα, το Θανάση
που τα μυαλά του έχει χάσει
όμως τον είχε αγαπήσει
και δεν μπορεί να τον αφήσει.

Σε σπίτια πάει και καθαρίζει.
Όσο δουλεύει πάντα ελπίζει
οτι ο πόνος θα περάσει
κι ίσως μια μέρα ξεθωριάσει.

'Ολοι ρωτάνε πως αντέχει
όμως κι ο χάροντας προσέχει.
Ξέρει την πόρτα πριν χτυπήσει
αν θα μπορέσει να νικήσει.

Με τη ζωή είναι δεμένη
ας είναι μαυροφορεμένη
κι οταν σε κλάματα ξεσπά
τρίβει με λύσσα τα σκαλιά.

Δισκογραφία:

Γιώργος Μαργαρίτης - Παίζουμε για την φανέλα (2014)

Ο στίχος βραβεύτηκε στους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού και περιγράφει μια αληθινή τραγική ιστορία για μια μητέρα που εργάζεται σαν καθαρίστρια σε σπίτια ενώ τα παιδιά της χάθηκαν στα «σκληρά». Ακόμα κι ο χάρος φοβάται να την αντικρύσει, μυ λυγίσει.

Το κουκούτσι

Η ιστορία ενός... κουκουτσιού! Ολόφρεσκο τραγούδι!

Στίχοι:Ανθή Μητροπέτρου
Μουσική: Απόστολος Καλτσάς
Ερμηνεία: Σοφία Κουρτίδου

Βάφτηκα κι ετοιμάστηκα απόψε για παιχνίδι.
Κάτι όμως έχει η γόβα μου που γδέρνει το σανίδι.
Ακούγεται ένα κρί τσι- κρί απ' το δεξί παπούτσι.
Το γύρισα και έβγαλα ένα μικρό κουκούτσι.

Θα 'πεσε απ' το στόμα σου την ώρα που μιλούσες
Και μάσαγες τα λόγια σου πως πια δε μ' αγαπούσες.
Έφτυσες τρεις αναβολές πεντ' έξι ματαιώσεις.
Είπες πως δε θα το 'θελες ποτέ να με πληγώσεις.

Δεν ξέρω πως σου ξέφυγε ετούτη η αλήθεια.
Πάνε δυο μήνες που πουλάς μονάχα παραμύθια.
Δεν ξέρω το κουκούτσι σου πως γλίτωσε τη σκούπα
είναι το μόνο αυθεντικό στα τόσα μου πες σου πα..

Κράτησα το κουκούτσι σου στη χούφτα μου λιγάκι.
κι είχε μια γεύση από φιλί και λίγο μαγουλάκι.
Του μίλησα και ύστερα έφερα λίγο χώμα
να το φυτέψω σκέφτηκα στη γλάστρα μου στο δώμα.

Θα το ποτίζω με φιλιά και με φαντασιώσεις
Πως κάποτε στη γλάστρα μου κι εσύ θα ξεφυτρώσεις.


Από τον κύκλο τραγουδιών του Απόστολου Καλτσά 'Μικρόγειος', 2013.

Η Άννα της Κοκκινιάς

O στίχος που κέρδισε το 1ο Βραβείο στους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού 2/Στίχος.
Δικαίως νομίζω!...

Στίχος: Ανθή Μητροπέτρου
Μελοποίηση Στίχου: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Ερμηνεία: Γιώργος Αιγιώτης
Ενορχήστρωση: Τάσος Ρωσόπουλος

Στα χέρια πιάστηκε παλιά
με έρωτες και με θεριά.
Τώρα σκυμμένη στα σκαλιά
τρίβει λεκέδες με νερά.

Σφιγμένος κόμπος η καρδιά
Κάποτε είχε δυο παιδιά
που μπλέξανε με τα σκληρά
και σβήσανε στην Κοκκινιά.

Έχει έναν άντρα, το Θανάση
που τα μυαλά του έχει χάσει
όμως τον είχε αγαπήσει
και δεν μπορεί να τον αφήσει.

Σε σπίτια πάει και καθαρίζει.
Όσο δουλεύει πάντα ελπίζει
οτι ο πόνος θα περάσει
κι ίσως μια μέρα ξεθωριάσει.

'Ολοι ρωτάνε πως αντέχει
όμως κι ο χάροντας προσέχει.
Ξέρει την πόρτα πριν χτυπήσει
αν θα μπορέσει να νικήσει.

Με τη ζωή είναι δεμένη
ας είναι μαυροφορεμένη
κι οταν σε κλάματα ξεσπά
τρίβει με λύσσα τα σκαλιά.