Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τούμπουρος Μιχάλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τούμπουρος Μιχάλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Άρωμα



Στίχοι: Μιχάλης Τούμπουρος
Μουσική: Μιχάλης Τούμπουρος
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Τούμπουρος

Σακατεμένη ψυχή
ράβει το στόμα η ντροπή
ζεις τη θλιμμένη της χάρη
Μες στις σοφίτες του νου
σύννεφα ροζ ουρανού
και στον εξώστη φεγγάρι

Ανακατεύεις θεούς
σιβυλλικούς λες χρησμούς
το μέτωπο σου ζαρώνει
Με μια μποτίλια αγκαλιά
η μνήμη παραπατά
και η σκιά σου ιδρώνει

Δως μου το άρωμα αυτής της φωλιάς
Τ' άρωμα αυτό που φοράς
τ' άρωμα αυτό που σκορπάς
Για μια βραδιά

Κηλίδες του φεγγαριού
με σπέρματα πανικού
το πάθος σου απολειφάδι
Τις σκοτεινές σου πλευρές
με προκλητές αστραπές
μου δείχνεις μες στο σκοτάδι
Στρυφνός, βουβός, παλαβός
Της δίνης σου ναυαγός
Στη κρύπτη σου τυραννιέμαι
Καραδοκώ κι αγρυπνώ
κι ασύντακτα θα στο πω:
Όσο σε θέλω, σ’ αρνιέμαι

Δως μου, το άρωμα αυτής της φωλιάς
Ξέρω τις νύχτες πως κλαις
μες σε χιλιάδες ντροπές
και μια βραδιά
γέλιο αγέλαστο σπας

Σαράντα πέντε σιωπές
Ξέρω καλά τι μου λες
στην άκρη του διαδρόμου
Ψάχνεις να βρεις μια φωτιά
να κάψει αυτή τη θηλιά
που σ έχει πνίξει μωρό μου

Δως μου το άρωμα αυτής της φωλιάς
Τ άρωμα αυτό που φοράς
τ άρωμα αυτό που σκορπάς
Για μια βραδιά

Έχω χαρτιά για φτερά
σου γνέφω από ψηλά
στην επαρχία της λύπης
Μαντατοφόροι θα ‘ρθούν
μαύρα με στρας θα φορούν
μου λένε πως θα μ’ αφήσεις
Τη μέντα μου θα ζητάς
Χορεύοντας θα γελάς
και θα φωτίζεις τα βράδια
Και εγώ τρελός παλαβός
στα χείλη σου ναυαγός
να με χαράζεις σημάδια

Δως μου το άρωμα αυτής της φωλιάς
Τ άρωμα αυτό που φοράς
τ άρωμα αυτό που σκορπάς
Για μια βραδιά μικρή μου
Γέλιο αγέλαστο σπας


Δισκογραφία:
Μιχάλης Τούμπουρος - Μονολογώντας (2009)

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

Ψάχνω φιλί


http://musicsot.blogspot.com/2010/03/2009.html

Στίχοι - Μουσική: Μιχάλης Τούμπουρος(Άρτα, 29 Σεπτεμβρίου 1959 - Καλαμάτα, 3 Μαρτίου 2010)
Ερμηνεία: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Χορεύεις στη μέση της νύχτας
χορεύεις στο κέντρο του κόσμου
όπως-όπως λίγη δως μου ανάσα, φως μου
λόγια ναρκωτικά
το στόμα σου φωτιά
τα μάτια σου αλμύρα, χήρα η ζωή μας, χήρα
τα μαύρα της πετάει μια βραδιά…

Σιγά-σιγά μακριά απ' όσα μετράς
κοντά μου θ' απλωθείς τι κι αν σφιχτά τα δόντια κρατάς
αχ τι 'ναι η ζωή μέσα κι έξω από μας
ωχρό μου κορμί υγρή μου ψυχή
σαν τον αέρα σκορπάω παντού
περνάω τις χαράδρες ουρλιάζω
είμαι μόνος και ντρέπομαι τις αδύνατες ώρες μου
ψάχνω φιλί - φαρμάκι...

Χορεύεις στη μέση της νύχτας
χορεύεις στο κέντρο του κόσμου
ζω και πεθαίνω κοντά σου φως μου, χίλιες φορές
Μα εσύ γεννιέσαι στις πληγές
λοξά το χείλι ιδρώνεις
στάζει το ρούχο σου έρωτα
και κλέβεις σιωπές…

Σιγά-σιγά μακριά απ' όσα μετράς
κοντά μου θ' απλωθείς τι κι αν σφιχτά τα δόντια κρατάς
αχ τι 'ναι η ζωή μέσα κι έξω από μας
ωχρό μου κορμί υγρή μου ψυχή
σαν τον αέρα σκορπάω παντού
περνάω τις χαράδρες ουρλιάζω
είμαι μόνος και ντρέπομαι τις αδύνατες ώρες μου
ψάχνω φιλί - φαρμάκι...

Χορεύω σαν φύλλο του Οκτώβρη
που πέφτει στο κέντρο του κόσμου
που φλερτάρει ως το τέλος, το τέλος του
πριν ταπεινωθεί...

Πλημμύρισε η ψυχή,
πλημμύρισαν τα μάτια
πλημμύρισαν τα χέρια μου κορμί...

Σιγά-σιγά
ψιθύρισε μου στ' αυτιά
αυτά που θέλω
αυτά που δε ζω…

Σιγά-σιγά σε δωμάτια κλειστά-σφαλιστά
θα στέκω γυμνός στης σκιάς σου το φως
σαν τον αέρα θα 'ρθω να μ' αγγίξεις
να γίνεις σκοπός, είμαι μόνος και ντρέπομαι
ψάχνω φιλί τέτοια ώρα όταν έρχομαι εδώ...

Σιγά-σιγά ψιθύρισέ μου στ' αυτιά
αυτά που θέλω, αυτά που δε ζω
σιγά-σιγά κάτω απ' την κουβέρτα σου
κι απόψε θα χαθώ
σιγά-σιγά μακριά απ' τους ίσκιους
σιγά-σιγά, σιγά-σιγά…

Σιγά-σιγά ψιθύρισέ μου στ' αυτιά
αυτά που θέλω, αυτά που δε ζω
σιγά-σιγά κάτω απ' την κουβέρτα σου
κι απόψε θα χαθώ
σιγά-σιγά................



Δισκογραφία - Μιχάλης Τούμπουρος - Μονολογώντας (2009)

Θεές γοργόνες


http://www.youtube.com/watch?v=GOcFbVmnOxE&feature=related

Στίχοι - Μουσική: Μιχάλης Τούμπουρος(Άρτα, 29 Σεπτεμβρίου 1959 - Καλαμάτα, 3 Μαρτίου 2010)
Πρώτη εκτέλεση: Πάνος Μουζουράκης

Ένοχα χρόνια, αβέβαια βήματα, δειλά
μποστά στα μεν, πίσω απ' τα δε, μέσα στα αλλά
σε βέλη ευάλωτοι, ματώθηκε η καρδιά μας

Χωμένοι μες στα περιθώρια των καιρών
στις κατακόμβες της ψυχής των ποιητών
κόμπο το μίτο κάναμε του έρωτά μας

Τώρα η ανάγκη μας τα βράδια σαν ξυπνά
σκιές ανάσας απ' το πριν και το μετά
φθάνουν κι ονόματα μας ψιθυρίζουν

Λέτα, Νινέτα, Ελένη, Αννέτα, Στέλλα, Κάτια
Νάντια, Ματίλντα και Βιβή,
Τίνα, Κορίνα, Μαρίνα, Αναστασία, Ράνια,
Βάνα, Ηρώ, Βανέσσα, Μπία, Μερόπη και Φανή...

Θεές γοργόνες με στο υγρό μας το κενό
και φτερωτές μετά ως τον έβδομο ουρανό
η ζωή, ο θάνατος, κι αυτές στο αναμεσό τους

Πλάνες σειρήνες στα πελάγη μιας ζωής
και εμείς δεμένοι στα κατάρτια της σιωπής
πολύχρωμα σπέρνουν λάγνα φοβέρα

Η Βέρα, η Νίκη, η Άννα, η Γιάννα, η Γιώτα, η Βίκυ
η Άσπα, η Μιμίκα κι η Γωγώ

Τις άβολες νύχτες μετράμε ''όχι'' και πίκρες
χάσκουμε στο πριν και το μετά, δεν έχει γιατρειά
παραδομένοι σ' όρκους λάγνους εραστών...

Ζώντας μ' αναστολές και υπόγειες ταραχές
φυλακισμένοι μες σε δόλιες ηθικές
μπροστά μας πάλλονται και νόμους ανατρέπουν

Έμμετρα πλέκονται σε στίχους τραγουδιών
μ'ερωτικά ουρλιαχτά, κρεσέντα μουσικών
κλείνουν το μάτι και φωτίζουν βάθη
πάθη με λάθη, με ζήλεια, ιδρώτα και έρωτα
κορμιά σφιχτά, βαγόνια της φυγής

η Ρίκα, η Μίρκα, η Όλγα, η Ερατώ, η Ζωή

ριπές ματιών που πέρασαν, και μνέσκουμε αφελείς,
βουβοί, περήφανοι, και πάντα ανασφαλείς...





Δισκογραφία:
Μιχάλης Τούμπουρος - Μονολογώντας (2009)
Πάνος Μουζουράκης - Θεές γοργόνες (2010)

Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

Μονολογώντας

Μονολογώντας

Στίχοι: Μιχάλης Τούμπουρος
Μουσική: Μιχάλης Τούμπουρος
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Τούμπουρος

Μονολογώντας πάω
Τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω
ποιον αγαπάω
ποιον αγαπάω

Φλόγα μεθυσμένη
Καίω τη παιδική σου
Την ορμή τη νύχτα αυτή
Που ’σαι σκυφτή
Κι είμαστε ξένοι
Μαραμένοι
Απονενοημένοι
Υφαίνοντας ιστούς
Έξω απ την πόρτα μας
Μωρό μου ...

Μονολογώντας πάω
Τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω
ποιον αγαπάω
ποιον αγαπάω
Κι ότι μου απομένει
σε μια ζωή
απλωμένη στη φυγή
παγωμένη είσαι εσύ
είναι η πληγή στάχτη και οργή
Τίποτα δε μου λείπει
Τίποτα δε μου ανήκει
Για πίστη ανήμποροι
Τυφλοί
Σε χώρα φωτισμένη
Ξένοι
Ζωή πλασμένη
Από πλαστικό
και λάσπη...

Κλαίω πίσω απ τις πόρτες
Η αλήθεια
Για θεούς και πότες
Βοήθεια
Δε ζητάω και σπάω
Δε ρωτάω
Σε κοιτάω

Μονολογώντας πάω
Τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω
Ποιον αγαπάω
Ποιον αγαπάω

Από που φως να στραγγίξω
Για ν αγγίξω πάλι όπως παλιά
Ήχο και χρώμα
Κι απ τα δάκρυά σου τα ρηχά
Να ειδώ ξανά
Να ειδώ νύχτα με χιόνι
Να ειδώ φωτιά
να ιδρώνει
Να ειδώ
πως θ αντιδράς
Σαν δεις πως πας
ανάποδα απ΄ όσα είπες
Ποζάρεις τρύπες
Ξοδεύεσαι τις νύχτες
Στους ψύκτες
Εκείνης της ζεστής σου ομορφιάς
Σε ουρανούς μπογιάς
Πετάς και πας
Χρώματα, βερνίκια
της ψυχής μου δεκανίκια
χάνω το στοίχημα
δε ρωτάω
σε κοιτάω

Μονολογώντας πάω
Τις νύχτες που ξυπνάω όλο ρωτάω
Ποιον αγαπάω
Ποιον αγαπάω

Ψάχνω φιλί

Στίχοι: Μιχάλης Τούμπουρος
Μουσική: Μιχάλης Τούμπουρος
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Χορεύεις στη μέση της νύχτας
χορεύεις στο κέντρο του κόσμου
όπως-όπως λίγη δως μου ανάσα, φως μου
λόγια ναρκωτικά
το στόμα σου φωτιά
τα μάτια σου αλμύρα, χήρα η ζωή μας, χήρα
τα μαύρα της πετάει μια βραδιά…

Σιγά-σιγά μακριά απ' όσα μετράς
κοντά μου θ' απλωθείς τι κι αν σφιχτά τα δόντια κρατάς
αχ τι 'ναι η ζωή μέσα κι έξω από μας
ωχρό μου κορμί υγρή μου ψυχή
σαν τον αέρα σκορπάω παντού
περνάω τις χαράδρες ουρλιάζω
είμαι μόνος και ντρέπομαι τις αδύνατες ώρες μου
ψάχνω φιλί - φαρμάκι...

Χορεύεις στη μέση της νύχτας
χορεύεις στο κέντρο του κόσμου
ζω και πεθαίνω κοντά σου φως μου, χίλιες φορές
Μα εσύ γεννιέσαι στις πληγές
λοξά το χείλι ιδρώνεις
στάζει το ρούχο σου έρωτα
και κλέβεις σιωπές…

Σιγά-σιγά μακριά απ' όσα μετράς
κοντά μου θ' απλωθείς τι κι αν σφιχτά τα δόντια κρατάς
αχ τι 'ναι η ζωή μέσα κι έξω από μας
ωχρό μου κορμί υγρή μου ψυχή
σαν τον αέρα σκορπάω παντού
περνάω τις χαράδρες ουρλιάζω
είμαι μόνος και ντρέπομαι τις αδύνατες ώρες μου
ψάχνω φιλί - φαρμάκι...

Χορεύω σαν φύλλο του Οκτώβρη
που πέφτει στο κέντρο του κόσμου
που φλερτάρει ως το τέλος, το τέλος του
πριν ταπεινωθεί...

Πλημμύρισε η ψυχή,
πλημμύρισαν τα μάτια
πλημμύρισαν τα χέρια μου κορμί...

Σιγά-σιγά
ψιθύρισε μου στ' αυτιά
αυτά που θέλω
αυτά που δε ζω…

Σιγά-σιγά σε δωμάτια κλειστά-σφαλιστά
θα στέκω γυμνός στης σκιάς σου το φως
σαν τον αέρα θα 'ρθω να μ' αγγίξεις
να γίνεις σκοπός, είμαι μόνος και ντρέπομαι
ψάχνω φιλί τέτοια ώρα όταν έρχομαι εδώ...

Σιγά-σιγά ψιθύρισέ μου στ' αυτιά
αυτά που θέλω, αυτά που δε ζω
σιγά-σιγά κάτω απ' την κουβέρτα σου
κι απόψε θα χαθώ
σιγά-σιγά μακριά απ' τους ίσκιους
σιγά-σιγά, σιγά-σιγά…

Σιγά-σιγά ψιθύρισέ μου στ' αυτιά
αυτά που θέλω, αυτά που δε ζω
σιγά-σιγά κάτω απ' την κουβέρτα σου
κι απόψε θα χαθώ
σιγά-σιγά................

Ραντεβού

Στίχοι: Μιχάλης Τούμπουρος
Μουσική: Μιχάλης Τούμπουρος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Στροβιλίζει τα λόγια σου, ο αέρας του χρόνου
Όρθιος μένεις στη μέση της σκόνης και με κοιτάς.

Αστραπές δε φοβάσαι, τα δάκρυα λασπώνουν τα πάντα
μα εσύ κανονικά προχωράς.

Στρίβεις το κλειδί, τα φώτα ανάβεις
και με φόρα με προσπερνάς.

Μένω πίσω, με μια σπασμένη καρδιά, το άρωμα σου
κι' ότι παίρνει ζωή σαν το ακουμπάς.

Ραντεβού, μια το χρόνο, όποτε θες..
Να μαθαίνω απ’ όσα σε κάνουν μωρό μου τα βράδια και κλαις …

Κόμπο στο κόμπο, σχοινί που δεν άντεξε
κι' έσπασε και έπεσες και έγειρες σ’ άλλη αγκαλιά.

Κι' έμεινε ο κόσμος στυφός και μίζερος κι' άδειος
Πιστεύω πια, ζω τη κακή του πλευρά.

Με στόμα κλειστό, συνωστίζομαι εδώ για να πιω
μα η φωνή σου με βρίσκει, μου παίρνει τ’ αυτιά.

Σου ‘χα πει είναι θέμα ευθύνης, ντροπής
μα η ψυχή μου γυμνή στο καθρέφτη, άλλα μετρά …

Ραντεβού όπου θες , όποτε θες.
Να μαθαίνω απ’ όσα σε κάνουν μακριά μου τα βράδια και κλαις ...

Μακριά σου η ζωή εχθρική. Η μνήμη σου λόγχη,
που σχίζει του νου τις οθόνες στυγνή …

Τυπική μες στο πλήθος, με αμήχανο ύφος,
Με ήχο σακάτη, η φωνή μου φευγάτη στεγνή.

Σε ψάχνω παντού με βλέμμα τρελού, που ξανά
πιο κοντά είσαι μακριά του απ’ ότι παλιά ...

Στην ομίχλη του κόσμου απλώνεις μετάξινο νήμα,
σημάδια αφήνεις που μένουν νωπά ...

Ραντεβού μια το χρόνο, όπως θες.
Να μαθαίνω απ’ όσα σε κάνουν μακριά μου τα βράδια και κλαις…
και κλαις …
Δισκογραφία
Η αγάπη θα σε βρει όπου και να 'σαι - 2009

Καμβάς

Στίχοι: Μιχάλης Τούμπουρος
Μουσική: Μιχάλης Τούμπουρος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής

Μικρούς μας βρήκε η ζωή, βατούς, μα τ' όνειρο θεόρατους,
αιχμάλωτους στους ουρανούς στη φάρσα και τη φόρα τους.
Πάλλεται η φύση μας, διψάει, κι έχει ψυχή αξεπέραστη,
για έρωτες χρόνια τραγουδάει μα αργοπεθαίνει ανέραστη.
Όπου σταθεί κι όπου βρεθεί από παντού αβοήθητη,
απλώνει χέρια σα σκορπιός και γίνεται ανήθικη.

Δε ξέρω τι ν' αρνηθώ, ποιο δάκρυ να πιώ,
ποιο αλάλητο αηδόνι να ψάξω.
Παίρνει κι ισιώνει πια η εγγενής μου λόξα,
γλιστράω όπου φτύνω κι άλλη ψάχνω θεωρία,
σφιχτά τυλίγω στο λαιμό μου ουράνια τόξα,
με μετρονόμους ψυχής τηρώ κανόνες γιορτής,
μεταλλαγμένης φυλής...

Μέταλλα και γυαλιά στιλπνά, χρυσά στις πόρτες πόμολα,
Γυαλιστερά μυαλά, ομαλά, γεμάτα πάθη ανώμαλα.
Πόθους αλέγκρο έχω, μα με μπαλάντας τέμπο σέρνομαι,
εύκολα βρίσκω το προφίλ μα στο ανφάς μπερδεύομαι.
Η αγάπη έχει ανακωχές κι αργές στροφές αήττητες,
μα οι λεπτοδείκτες μου γυρνούν πια, με τρελές ταχύτητες .

Δε ξέρω τι ν' αρνηθώ, ποιο δάκρυ να πιω,
ποιο αλάλητο αηδόνι να ψάξω.
Παίρνει κι ισιώνει πια η εγγενής μου λόξα,
γλιστράω όπου φτύνω κι άλλη ψάχνω θεωρία,
σφιχτά τυλίγω στο λαιμό μου ουράνια τόξα,
με μετρονόμους ψυχής τηρώ κανόνες γιορτής,
μεταλλαγμένης φυλής...

Η δύση μου έχει ανατολές κι η ανάγκη μου περίσσευμα,
η πίστη μου έχει αναστολές κι η αλητεία μου θρήσκευμα.
Άρδην αλλάζω το σκοπό, με άλλες αρχές υφαίνομαι
και το κατώφλι μου περνώ, υπάρχω μόνο αν φαίνομαι.
Δισκογραφία
Μονολογώντας - 2009