Por que

Αφιερωμένο σ' αυτούς που ξέχασε και ο Θεός... Και τους μαζεύουν σήμερα - σαν σκουπίδια...



Ελληνικοί στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Eρμηνεία: Yasmin Levy - Ελένη Βιτάλη


Μια μικρούλα φωνή, ανάβει
μέσα στην έρημο τρέχει για να προλάβει
να μοιράσει το φως, σ΄ όσους μείνανε εκτός
σ΄ αυτούς που ξέχασε και ο Θεός.

Καρδιά, μες στο σώμα σου γύρνα ξανά
νιώσε πώς η πικρή προσφυγιά
ξεδιψάει με το μαύρο σου δάκρυ.

Καρδιά, μες στο σώμα σου γύρνα ξανά
τα αντίσκηνα πιάσαν φωτιά
που θα φτάσει ως του κόσμου την άκρη.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Este mundo profanado
Yo oigo el llanto de la tierra
Gritos de pena
Por todos lados
Ay ya no nos queda compasion

Porque porque la vida perdio su valor
Porque se causa tanto dolor
Tanta injusticia en el nombre de Dios

Porque porque los ninos dejaron de sonar
Porque las madres no dejan de llorar
Yo me pregunto como nos ve Dios


Δισκογραφία:
Yasmin Levy - Sentir (2009)

Χαλάει ο κόσμος

Μα θα ξυπνήσω... Δεν θα ξυπνήσω...; Θα πάρω πέτρα! Κεφάλια μέτρα!...



Στίχοι: Δημοπούλου Λίνα
Μουσική: Τσακνής Διονύσης
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής


Χαλάει ο κόσμος ακριβώς έξω απ την πόρτα,
Κι εγώ κλεισμένος μες το σπίτι μοναχός
Στην τηλεόραση τα ίδια γεγονότα
Την ίδια σούπα καταπίνω διαρκώς
Ίσως αργά να προβληθεί και καμιά τσόντα
Και ίσως αύριο να γίνουν όλα αλλιώς
Μπορεί να πέσει κάνα λαχείο
και να την κάνω μια για πάντα απ το γραφείο
...και καληνύχτα.

Χτυπούν τακούνια στα πατώματα και σπάνε
Μες στ' όνειρό μου έχει ανάψει ο χορός
Γυναίκες όμορφες με δίψα με κοιτάνε
Καθώς χορεύουν ιδρωμένες μέσ το φως
Κι από το κέντρο του κορμιού μου με τραβάνε
Να θυμηθώ τι ναι ουρανός και τι βυθός
Μου έχουν λείψει αυτά τα ύψη
Στη χειμερία νάρκη που χω υποκύψει

Μα θα ξυπνήσω, δεν θα ξυπνήσω
Και τότε πίσω τη ζωή μου θα ζητήσω
Θα πάρω πέτρα, κεφάλια μέτρα
Και της καρδιάς μου θα γεμίσω τη φαρέτρα
Και θα ορμήξω τον εαυτό μου να ξαναβρώ.

Στο σκαλοπάτι μου σειρήνες διαφημίσεις
Μ' άτοκες δόσεις αγοράζεις το Θεό
Χαρίζουν χρήματα με κάρτες και ρυθμίσεις
Κι ό,τι σου δίνουνε σου το ζητάν διπλό.
Ψάχνω στις τσέπες μου και κοίτα μη ρωτήσεις
Εκεί στο βάθος τους τι πρόκειται να βρω
Και δε γελάω μ αυτή τη πλάκα
Δεν είν αστείο να σε παίρνουν για μαλάκα
Και να στο λένε.

Πού να χαθήκαν όλ αυτά που χα πιστέψει
Σε ποιο ντουλάπι, σε ποιο χρόνο, ποια εποχή
Ότι αγαπούσα ξένα χέρια το χουν κλέψει
Και της ζωής μου πια η θέση είν αδειανή.
Με ένα ψέμα μου παγίδεψαν τη σκέψη
Με ένα άλλο μου λερώσαν την ψυχή
Κι ενώ το ξέρω και υποφέρω
Κάτω απ της μοίρας μου κοιμάμαι το σομπρέρο.

Σπάσ 'τα

Σπάστε την σιωπή!

Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής & Sonama ( Ντουέτο )


Είχα,
στην τσέπη δώδεκα ευρώ
τέτοιο τεράστιο ποσό και μόνη προίκα.

Βγήκα
έξω στο δρόμο στο χαμό του
του Ιονέσκο σκηνικό, στης γης την τρύπα.

Βρήκα,
και τον πιστό μου κολλητό
τον αλητήριο ευατό να 'ναι στην τσίτα

Κι είπα
να τραβηχτούμε ως το πρωί
και εν τούτω νίκα.

Γάτα,
ο κολλητός με πάει εκεί
που εξορμούν κι άλλοι διπλοί, παιδιά φευγάτα.

Κλάψ'τα
χιλιάδες γίναμ' οι τρελοί
με δηλητήριο κρασί, μυαλά σαλάτα.

Σπάστ'τα,
με καταδιώκει μια φωνή
είναι μπουρού το μαγαζί, κόκκινη κάρτα.

Σπάστ'τα
κάτι ζητάει να λυτρωθεί
κι'όλα ανάστα.

Σπάστ'τα, τα'χεις πληρώσει
δραχμή και γρόσι και τώρα ευρώ
Σπάστ'τα τους τα'χεις δώσει
ποιος να χρεώσει στ'αλήθεια ποιον
Σπάστ'τα, κι αυτή τη δόση, σπάω κι'εγώ

Ρέστα,
πάνω στο φόρτε της ζημιάς
κλωτσιές, μπουκέτα, σαματάς,
μεγάλη φιέστα

Κέντα,
να σου και σκάει ο μπουναμάς
δημόσια τάξη τσαμπουκάς και όλοι μέσα

Σβέλτα,
αφού κι εσύ δε μ' αγαπάς
κι ο σαδιστής αυτός ντουνιάς μ'έχει στην πρέσα

Πέτα,
καρδιά μου γίνε φαντομάς
κι απ' όλα φεύγα.

Δισκογραφία:
Μια ζωή αλλού - 2003

Ψυχή βαθειά

Ζητάς πατρίδα μου να μείνω στην παράγκα...



Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας


Ζητάς πατρίδα μου να μείνω στην παράγκα,
άχρηστη βάρδια σε ετοιμόρροπη σκεπή
τα σύνορα της να φυλάω απ' τον ληστή
αυτόν που εσύ τον έχεις κάνει μάγκα
και που μονάχη σου τον άφησες να μπει..
προσφέροντάς του τη ζωή μου για μπροστάντζα

Ζητάς αγάπη μου να γίνω η καβάντζα
φοβάσαι, χαίρεσαι ή πονάς να είμαι εκεί
να σου 'χω άγρυπνη συγνώμη και φιλί
να σε σηκώνω απ' τις στραβές και τα στραπάτσα
και να κρατάω τη ψυχή σου καθαρή,
όπως τα ρούχα που στεγνώνουν στη ταράτσα.

Δεν θέλω αλλού να πάω,
εγώ όταν αγαπάω είμαι ψυχή βαθιά..
Αυτό που με σταυρώνει στ' αλήθεια με λυτρώνει
η μόνη σίγουρη στεριά είναι η καρδιά.

Ζητάς πατρίδα μου να μείνω στην παράγκα
άχρηστη βάρδια σε ετοιμόρροπη σκεπή
τα σύνορά της να φυλάω απ' τον ληστή
αυτόν που εσύ τον έχεις κάνει μάγκα
και που μονάχη σου τον άφησες να μπει
προσφέροντάς του τη ζωή μου για μπροστάντζα

Δε θέλω αλλού να πάω,
εγώ όταν αγαπάω είμαι ψυχή βαθιά..
Αυτό που με σταυρώνει στ' αλήθεια με λυτρώνει
και η μόνη σίγουρη στεριά είναι η καρδιά..

Δισκογραφία:
Ήρωες με καρμπόν - 2006

Κόψε και μοίρασε...

Ίσως το καλύτερο τραγούδι της Ελεονώρας Ζουγανέλη...



Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος
Πρώτη εκτέλεση: Ελεωνόρα Ζουγανέλη

Τι άλλαξε; Τι χάλασε;
Λες και πάνω στο διάφανο φως
μελάνι στάλαξε.
Πού χάνεσαι; Πού τρέχει το βλέμμα;
Ποια αλήθεια μου κρύβει ο καπνός
ή μήπως κρύβει ψέμα;

Θα κοιτώ στα μάτια σου
θα ρωτάω μέχρι να μου πεις
θα χτυπώ στα βράχια σου
ως το τέλος της σιωπής.

Κόψε και μοίρασε στα δύο
πάντα η αγάπη θέλει δύο,
δυο να γελούν στο ίδιο αστείο
δυο να ζεσταίνουνε το κρύο
δυο να μοιράζονται αμαρτία και θεό.

Κόψε και μοίρασε στα δυο
πάντα η αγάπη θέλει δυο
δυο μονομάχους στο πεδίο
δυο στο μαζί και στο αντίο
δυο να μοιράζονται τα πάντα ή το κενό.

Τι ξέφτισε; Τι έσπασε;
Λες και επάνω μου χούφτες γυαλιά
η νύχτα πέταξε.
Ποιος έφταιξε και ποιον ν`αθωώσω;
Να σε πάρω ξανά αγκαλιά
ή μήπως να θυμώσω;

Δισκογραφία:
Έλα - 2008

Άφησέ με εδώ

Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Έχω τα φώτα μου τελείως σβηστά
γυρίζω από σκοτάδι σε σκοτάδι
κρυμμένος πίσω απ' τα πεσμένα ρολά
βλέπω της νύχτας το κορμί να λαχανιάζει
Παραδομένο σε ρεφραίν από σουξέ θλιβερά
σαλτάρει πάνω στα τραπέζια κι αφηνιάζει
Έχει στολίσει με λαμπάκια τη μεγάλη ερημιά
αυτής της πόλης που δεν ξέρει τι γιορτάζει

Άφησε με εδώ αν βγω
αν βγω θα σου τη βγω φόρα παρτίδα
άφησε με εδώ που μ' έχεις γράψει βρε ζωή μου να δω
την ποιο τρελή της ιστορίας σου σελίδα
άφησε με εδώ αν βγω
αν βγω θα σου τη βγω φόρα παρτίδα
άφησε με εδώ στο περιθώριο μόνο να ζω
οι απελπισμένοι ανακάλυψαν την ελπίδα

Ακόμα μια μέρα μέρα ξυπνά
το μπάχαλο αλλάζει προσωπείο
το καραβάνι ξεκινάει για δουλειά
με χρεωμένα ΙΧ στη Μεσογείων
Προεδριλίκι και λεζάντα με λεφτά πλαστικά
ζωές ριγμένες σε πελάγη επιτοκίων
Κι όσοι επιμένουνε να λεν αυτό το χάλι χαρά
να στοιχηθούνε στην ουρά των ηλιθίων

Δισκογραφία:
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Αλκυονίδες μέρες (2005)

Νυν απολύεις τον δούλο σου δέσποτα

Στίχοι: Λίνα Δημοπούλου
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Απ' όλη την υδρόγειο
σε μια άκρη στη Μεσόγειο
με γέννησε η μοίρα,
απ' της Ηλέκτρας τον καημό,
της Αντιγόνης το μαστό,
το πρώτο γάλα πήρα,

Πέρασαν φεγγάρια, μέρες,
Πάσχα, Καθαροδευτέρες,
σε πικρά αυλάκια μπήκα,
έγιν' η αρχαία μου προίκα
Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών
στο πυρ η γνώση των σοφών
μέρες χωρίς σημάδια,
μαρμαρωμένα βράδια.

Μετά ζωή σε ξέχασα
δεν σ' είχα κι όμως σ' έχασα
οι αγάπες και τα όνειρά μου αδέσποτα,
νυν απολύεις τον δούλο σου δέσποτα,
νυν απολύεις τον δούλο σου δέσποτα.

Σε μια άκρη στα Βαλκάνια,
στ' Αργίτικα παράλια
με δίδαξε η μοίρα,
απ' της Ελένης το φιλί
κι από της Μήδειας την οργή
του πόνου την αρμύρα.

Ώσπου δίψασε η αγάπη,
χάθηκε της γης τ' αλάτι
κι εγώ σαν τον απόκληρο
με άδειο κρασοπότηρο,
βαθειά πληγή, βαθειά κραυγή,
κι η αγκαλιά μου ορφανή,
αφέθηκα στο κύμα
Θεέ μου, παίρνω το κρίμα.

Μετά ζωή σε ξέχασα
δεν σ' είχα κι όμως σ' έχασα
οι αγάπες και τα όνειρά μου αδέσποτα,
νυν απολύεις τον δούλο σου δέσποτα...