Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυριακή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυριακή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Άραγε....


Άραγε θα θυμάται κανένας την περασμένη μας ζωή;


Όταν ο ουρανός δεν κέντησε τη νύχτα με αστέρια
κανένας δε κατάλαβε ότι θρηνούσε, κι έριχνε της λύπης τα μαχαίρια
το μήνυμα που θ' αποκαλυφθεί μ' εκείνες τις λεπίδες
θα είναι μοιραίο για όλους αυτούς που χρήστηκαν μ' ελπίδες

Και κάθε ημέρα θα μπλέκουμε στην επικίνδυνη ζώνη
και κάθε ημέρα θα νοιώθουμε όλο πιο μόνοι
υποταγμένοι σε ένα σύμπαν άτρωτο
την ύπαρξη μας θα αφανίζουμε με τρόπο απάνθρωπο

Τιμωρία που επέλεξε ένας αυτοαποκαλούμενος "Θεός"
για να διδάξει σε όλους μας πως είναι ο πιο ισχυρός
όλα θα τελειώσουν μέσα σε μια στιγμή
άραγε θα θυμάται κανένας την περασμένη μας ζωή;


Κυριακή

Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Λέω αγάπη ...

Με χαρά καλωσορίζω την τόσο ευαίσθητη πένα της Κυριακής στην παρέα της Στιχο-Μυθίας...


Λέω αγάπη...
και με το χρώμα των ματιών σου την σκεπάζω
για να μην κρύβεται από ντροπή
με την ανάσα σου πνοή της δίνω
με το χαμόγελό σου έναν ακόμη λόγο για να ζει


Λέω αγάπη...
και παραγγέλνω στις μοίρες να σου κεντήσουν ένα φυλαχτό
για να είσαι στων παραισθήσεων σου το χορό ο πιο όμορφος
με συντροφιά τις ώρες την προδομένη ελπίδα σου αναζητώ
μα είναι ανέφικτο να είσαι αισιόδοξος

Λέω αγάπη...
και ξενυχτάω κάτω από έναν ουρανό
που τον αρνήθηκε το ίδιο το φεγγάρι
χαράζω στο κορμί μου πληγές για να ξεγελάσω τον χάρο
που θέλει λάφυρο στον άδη να σε πάει

Λέω αγάπη και ας ματώνω τον πληγωμένο εγωισμό σου δικαιώνω...


Κυριακή