Μαύρη Θάλασσα vs. Δω στα λιανοχορταρούδια

Τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα φέρνουνε μηνύματα για μιαν αγάπη που `χα.
Δω στα λιανοχορταρούδια, τι τρανός χορός θα γένει!


Μαύρη Θάλασσα
Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Ερμηνεία: Διονύσης Σαββόπουλος // Διονύσης Σαββόπουλος & Δόμνα Σαμίου // Ελευθερία Αρβανιτάκη & Μάνος Αχαλινωτόπουλος
 
Κωμικού, ξυπόλυτου θιάσου
έργο τρομερό τα όρη του Καυκάσου
ίθρα ου θανάσιμη τσουλήθρα
ίθρα οα καταβόθρα, κολυμπήθρα

Σε πηγή θολή και μολυσμένη
την κρυφή μου αγάπη έχω βαφτισμένη
ερε οα σ’ όλα υπερέχω
όλα τα ζητώ και τίποτα δεν έχω

Δεν έχω ήχο, δεν έχω ήχο, δεν έχω υλικό, δεν έχω ήχο

Τον Αη Γιάννη άκουσα να ψάλλει
ζώο φτερωτό μου γδέρνει το κεφάλι
ουντ ια συντρίμμια το σαντούρι
έβγα να σε δω δειλέ κι ασχημομούρη

Μαλλιαροί τοξότες της Σκυθίας
με κοιτάζουν μέσα από εικόνες Παναγίας
αρ ιο χρυσόμαλλο κριάρι
βάφτισε κι εμένα στη θάλασσα τη μαύρη

Δεν έχω ήχο, δεν έχω ήχο, δεν έχω υλικό, δεν έχω ήχο

Μυθικό πουλί με δυο κεφάλια
στου Παλαιολόγου τα κόκκινα σανδάλια
αρ ιο του Προμηθέα χνάρι
πέτρινο εργαλείο και αλφαβητάρι

Δεν έχω ήχο, δεν έχω ήχο, δεν έχω υλικό, δεν έχω ήχο

Τι γυρεύω εγώ σ’ αυτούς τους βάλτους
Ακρίτες ξαγρυπνούν στα σύνορα του κράτους
αου γοα κάνε το σταυρό σου
και σαν φαρμακερό κοντάρι απογειώσου

Αργοναύτη μέσα στα σκοτάδια
με όπλα ηλεκτρικά κι ιπτάμενα καράβια
αου βυ προς τ’ άστρα της αβύσσου
προς τους ουρανούς φωταγωγήσου

Δεν έχω ήχο, δεν έχω ήχο, δεν έχω υλικό, δεν έχω ήχο.

Τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα
φέρνουνε μηνύματα για μιαν αγάπη που `χα
και στις φλέβες μου βαθιά μαύρη θάλασσα σαν αίμα
λέει λόγια πικραμένα

Κανένα πλάσμα του Θεού δε ζει σε τέτοιο βάθος
όπου σ’ αγάπησα πολύ κι απόμεινα μονάχος
Μαύρη Θάλασσα κλειστή και ψυχή μου χαρισμένη
σ’ όποιον πιο πολύ σε θέλει

Να πούμε λόγια άγρια, παράξενα κι ατόφια
σάβανα και χώματα στη μούρη της τη τζούφια
η φωνή της η σκληρή λιώνει σαν μεγάλο σώμα
μέσα στο δικό μου στόμα

Φταίνε τα τραγούδια του, φταίει κι ο λυράρης
μα φταίει κι ο ίδιος του ο λαός γιατί είναι μαραζιάρης
Μαύρη θάλασσα κλειστή, μακρινές μου πεδιάδες
πίσω από τις συμπληγάδες

Στα μάγια και στα όνειρα, καμπάνα και καντήλα
Πόλη, Βάρνα, Οδησσός, Κωστάντζα και Μπραΐλα
και σε χρόνο μυστικό σαν ηφαίστειο του Αίμου
λεγεώνες του πολέμου

Δισκογραφία:
Διονύσης Σαββόπουλος - Βρώμικο ψωμί (1972)
Διονύσης Σαββόπουλος -Σαββόραμα (2001)
Ελευθερία Αρβανιτάκη -  Εκτός προγράμματος (1998)





Δω στα λιανοχορταρούδια
Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Ερμηνεία: Καριοφύλης Δοϊτσίδης // Χρόνης Αηδονίδης // Ελένη Τσαλιγοπούλου // Γλυκερία // Γιώτα Βέη

Δω στα λια- κι αμάν αμάν,
δω στα λιανοχορταρούδια.
Δω στα λιανοχορταρούδια,
τι τρανός χορός θα γένει.

Σαν γαϊτά- κι αμάν αμάν,
σα γαϊτάνι θα παγαίνει.
Σαν γαϊτάνι θα παγαίνει,
πέντε πέρδικες πετούσαν.

Μες τον κά- κι αμάν αμάν,
μες τον κάμπο όλο γυρνούσαν.
Μες τον κάμπο όλο γυρνούσαν,
για τα μας τα δυο ρωτούσαν.

Ποια είν' η ά- κι αμάν αμάν,
ποια είν' η άσπρη ποια είν' η ρούσα.
Ποια είν' η άσπρη ποια είν' η ρούσα,
ποια είν' η γαϊτανοφρυδούσα.

Δισκογραφία:
Βόλτα στην Ελλάδα - 1989
Χρόνης Αηδονίδης - Η Γη του Ορφέα (2000)
Καριοφύλης Δοϊτσίδης - Θρακιώτικα (2000)
Αγαπημένο μου ημερολόγιο - 2005
Γιώτα Βέη - Σπήλαιο (2009)

Καλοκαίρι

Επιστροφή απ' τις βουτιές στα Κακούδια!...


Στίχοι - Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Καλοκαίρι
η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι
καρεκλάκια, πετονιές μέσ' το πανέρι
μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι
πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ' αγέρι
καλοκαίρι
με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μέσ' το παρτέρι
καλοκαίρι
μ' ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη

Καλοκαίρι
με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι
καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι
με τον κούκο μέσ' τα πεύκα και στ' αμπέλι
καλοκαίρι
στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι

Καλοκαίρι
του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη
καλοκαίρι
με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι
όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι
με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μέσ' τις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ' άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι
μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι

Καλοκαίρι
στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει
με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι
στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι
τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι
μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει


Δισκογραφία:
Διονύσης Σαββόπουλος - Το κούρεμα (1989)
 

Ο χρόνος που μετράει (L'anno che verrà)

Καλέ μου φίλε σου γράφω για να παρηγορηθώ...



Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Lucio Dalla
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη
ΆΛλες ερμηνείες: Διονύσης Σαββόπουλος

Καλέ μου φίλε σου γράφω για να παρηγορηθώ
και εξ αιτίας της απόστασής μας, τρελά θα εξηγηθώ.
Μα από τότε που λείπεις, παρατήρησα ξανά
πως ο γέρο-χρόνος έφυγε μα κάτι ακόμα εδώ δεν προχωρά.

Σπανίως βγαίνουμε έξω κι ας είναι και γιορτές.
Αρκετοί σωριάζουν σάκους με άμμο στα παράθυρα και τις σκεπές.
ʼλλος πάλι σωπαίνει για βδομάδες σα νεκρός
κι όσοι δεν έχουν κάτι τις να πούνε τους περισσεύει και καιρός.

Μα η μικρή οθόνη μας είπε για τη νέα χρονιά
έναν ανασχηματισμό ευρύ που καρτερούμε πώς και τι.
Θα 'χουμε, λέει, Χριστούγεννα και καρναβάλια καθ' εκάστη.
Κάθε Χριστούλης θα κατέβει απ' το σταυρό
και τα πουλάκια θα επιστρέψουν στο άστυ.

Θα έχει φαγοπότι και φως όλο το χρόνο,
θα βγάζουν λόγο και οι μουγκοί γιατί οι κουφοί μιλούσαν μόνο.
Θα επιτραπεί ο έρως όπως τον θέλει ο καθείς,
θα παντρευτούν και οι καλόγεροί μας μα κατόπιν δοκιμής.

Και ως δια μαγείας θα εξαφανιστούν
κάτι κρετίνοι, κάτι απαίσιοι που μας ταλαιπωρούν.
Βλέπεις αδερφέ μου, τι σου αραδιάζω ακριβέ μου;
Μα εδώ κοντεύω να φλιπάρω! Έστω σαν όνειρο αν το πάρω!

Βλέπεις, βλέπεις, βλέπεις, βλέπεις,βλέπεις κύριέ μου, παραμιλάω τρεκλίζω,
γελάω μ' όλα τα εφέ μου και συνεχίζω να ελπίζω.
Μα αν ο χρόνος ήταν μόνο για μιαν ώρα, κάτι σαν κομήτης,
πόσο σκληρό γίνεται τώρα καθώς χανόμαστε μαζί της.

Ο χρόνος που μετράει σε λίγο δεν θα είναι εδώ,
θα τον φάω ή θα με φάει,αυτά είχα να σου πω.

Δισκογραφία:
MARIA FARANTOURI SINGS LUCIO DALLA (1994)
Διονύσης Σαββόπουλος - Το ξενοδοχείο (1997)



Lucio Dalla "L'anno che verrà"

Ένα μεγάλο αντίο στον μεγάλο Ιταλό τροβαδούρο που έφυγε σήμερα...

 

Μας βαράνε ντέφια

Ο Πρόδρομος του ελληνικού hip hop!



Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος


Στο τηλέφωνο σε παίρνω απ' τη γωνία
κι όλο βγαίνουν κάτι άσχετοι
και η ώρα δεν περνά και η ώρα δεν περνά
κι είναι τώρα πια κοντά δυο-τρία χρόνια
που εξαιτίας σου έχω χάσει κάθε στυλ
κι η τροχιά του έρωτά μου μπαινοβγαίνει
απ' τον φούρνο στην κατάψυξη
αλλά εσύ που με κοιτάς αφηρημένη
κάποιο φάλτσο αισθανόμουνα κι εκεί
στην αρχή που είχαμ' οι δυο μας πρωτοβγεί.

Μας βαρούν κλαρίνα και τραβάμε ίσια
σε ανηφοριές γνωστές με κυπαρίσσια.
Είν' απόψε αλλιώτικα εδώ
κι όλο πλησιάζεις δέσμες φως βγάζεις
κι όλο πλησιάζεις ποιου θεού μοιάζεις
κι όλο είσαι μακριά μου, ομορφιά μου

Πώς χορεύεις με τα χέρια σου υψωμένα
σα να ψάχνεις μιαν αόρατη ανεμόσκαλα
κι οι λαγόνες σου απαλά που κυματίζουν
κι είσα πότε κοντά κι είσαι πότε μακριά
μπαινοβγαίνεις σ' ένα χώρο που για ήλιο
στρίβει μόνο κατά τη δεξαμενή
και με μαύρα ματογυάλια ξαναστρίβει
στης αγάπης την πλευρά τη σκοτεινή.

Μας βαρούνε ντέφια, ή μήπως δεν σ' αρέσει
μα όταν λιώνεις, βιώνεις τρομερά τη σχέση
κόκκινον μου στρώνεις ουρανό
κι όλο πλησιάζεις δέσμες φως βγάζεις
κι όλο πλησιάζεις ποιου θεού μοιάζεις
κι όλο είσαι μακριά μου, ομορφιά μου.

Στο δασάκι του Ε.Ο.Τ. η συναυλία
δεν τελειώνει την κατάλληλη στιγμή
κι απ' το χώμα σηκωνώμαστε οι δυο μας
σ' ένα πεύκο ακουμπάς, το μπλου τζιν ξαναφοράς
στο σκοτάδι κατεβαίνουμε βουβοί
μες στην πιο εφιαλτική κυκλοφορία
και μπροστά στην πόρτα ψάχνεις το κλειδί
ο ερωτάς μας είναι σαν τη συναυλία
που είν' ανίκανη, που είν' ανίκανη
να τελειώσει και να το φχαριστηθεί
γιατί έχει ένα κόμπο απ' την αρχή.

Η Αθήνα κάτω άναψε σαν ούφο
και στου ιερού Λυκαβηττού το σκούφο
έχουμε χαθεί από καιρό
κι όλο πλησιάζεις δέσμες φως βγάζεις
κι όλο πλησιάζεις ποιου θεού μοιάζεις
κι όλο είσαι μακριά μου, ομορφιά μου.


Δισκογραφία:
Τραπεζάκια έξω - 1983
Ο κ. Σαββόπουλος ευχαριστεί τον κ. Χατζιδάκι και θα'ρθη οπωσδήποτε - 1988
Σαββόραμα - 2001

Τον χειμώνα ετούτο

Τον χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε γι' άλλα δέκα χρόνια άιντε καθαρίσαμε!
Πες το ψέματα!... Καλό Χειμώνα!!!



Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Τον χειμώνα ετούτο
άμα τον πηδήσαμε
Γι' άλλα δέκα χρόνια
άιντε καθαρίσαμε

Κόμμα και ρετσίνα
κι άσματα επινίκια
Είμαι δεκαεξάρης
σας γαμώ τα Λύκεια

Δεν είμαι Πασόκα
δεν είμαι ούτε ΚΚΕ
Βρε είμαι ό,τι είμαι
κι ό,τι τραγουδώ για σε

Οι μειοψηφίες
τάγματα ξυπόλητα
σκαρφαλώνουν μέσα
σε σκοτάδια απόλυτα

Το τραγούδι ετούτο
τό 'πα το εβδομηνταεννιά
Σ' αγαπάω ακόμα
αλλά εσύ είσαι κακιά

Δισκογραφία:
Τραπεζάκια έξω - 1983
Είκοσι χρόνια δρόμος - 1983
Ο πυρήνας - 2007

Άγγελος εξάγγελος

Δεν γιορτάζουν όλοι οι Άγγελοι σήμερα...



Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Μπομπ Ντίλαν
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος


Άγγελος εξάγγελος μας ήρθε από μακριά
γερμένος πάνω σ' ένα δεκανίκι
δεν ήξερε καθόλου μα καθόλου να μιλά
και είχε γλώσσα μόνο για να γλείφει

Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά
μα ακούγονταν ευχάριστα στ' αυτί μας
γιατί έμοιαζε μ' αλήθεια η κάθε του ψευτιά
κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας

Έστησε το κρεβάτι του πίσω απ' την αγορά
κι έλεγε καλαμπούρια στην ταβέρνα
μπαινόβγαινε κεφάτος στα κουρεία και στα λουτρά
και χάζευε τα ψάρια μες στη στέρνα

Και πέρασε ο χειμώνας κι ήρθε η καλοκαιριά
κι ύστερα πάλι ξανάρθανε τα κρύα
ώσπου κάποιο βραδάκι βρε τι του 'ρθε ξαφνικά
κι άρχισε να φωνάζει με μανία

Τα πόδια μου καήκανε σ' αυτή την ερημιά
η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα
τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τ' αυτιά
μα απέχουνε πολύ απ' την αλήθεια

Αμέσως καταλάβαμε τι πήγαινε να πει
και του 'παμε να φύγει μουδιασμένα
αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει
καλύτερα να μην μας πει κανένα

Δισκογραφία:
Βρώμικο ψωμί - 1972
Είκοσι χρόνια δρόμος - 1983
Το ξενοδοχείο - 1997
Ο πυρήνας - 2007

Μπάλλος

Έπος!



Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Μαρίζα Κωχ

Έρμος και βαρύς
στο μονοπάτι
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
με το σακούλι άδειο
κι ένα μωρό στην πλάτη
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
γυρνάω σαν τα φίδια
σαν τ' αγριοπούλια
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
και πίσω απ΄το βουνό
ακούω νταούλια
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
και βλέπω τη κοιλάδα
μες το λιοπύρι
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
και βλέπω το χωριό
να ετοιμάζει πανηγύρι
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
δίνω μια τρέχάλα
ψήλα απ΄τους λόφους
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
να φτάσω στους μπαξέδες
και στους ανθρώπους
ντιλέμ ντελέ ντιλέμ
Σε τούτα τα Βαλκάνια
σε τούτο τον αιώνα
ντιρετεμ λε ντιλέμ
συνάντησα τους φίλους μου
μια νύχτα του χειμώνα
ντιρετεμ λε ντιλέμ
κάθόντουσαν αμίλητοι
σε κάτι βράχια
ντιρετεμ λε ντιλέμ
και σαν με είδαν νά'ρχομαι
γουρλώσανε τα μάτια
ντιρετεμ λε ντιλέμ
Γιατί όλο τούτο τον καιρό
μ'είχαν για πεθαμενο
ντιρετεμ λε ντιλέμ
και πίνανε γλυκό κρασί
ψωμάκι σιταρένιο
ντιρετεμ λε ντιλέμ
Κι αφού με καλοσώρισαν
κι αφού με βαρεθήκαν
ντιρετεμ λε ντιλέμ
κατάλαβαν την φάρσα μου
και μ' αρνηθήκαν
ντιρετεμ λε ντιλέμ
Ασε τα θαύματα
την μάσκα πέταξε
ντιρετεμ λε ντιλέμ
Εδώ είναι Βαλκάνια
δεν είναι παίξε-γέλασε
ντιρετεμ λε ντιλέμ

Μοιράζω το ψωμί
σας δίνω το παγούρι
ντιρετεμ λε ντιλέμ
στα μάτια σας κοιτάζω
και λέω ένα τραγούδι
ντιρετεμ λε ντιλέμ
και το τραγούδι λέει
πως παίρνω την ευθύνη
ντιρετεμ λε ντιλέμ
πως είμαι αρχηγός
σ'αυτό το πανηγύρι
ντιρετεμ λε ντιλέμ

Δισκογραφία:
Μπάλλος - 1971
Παναγιά μου, Παναγιά μου - 1976
Είκοσι χρόνια δρόμος - 1983

Μη μιλάς άλλο για αγάπη

Αιώνιο τραγούδι... Αιώνιες αλήθειες...




Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Γιάννης Πουλόπουλος

Μία η άνοιξη ένα το σύννεφο χρυσή βροχή
βροχή που χόρευε σε κάμπο ώριμο ως το πρωί
σαν στάχυα έλυσες πάνω στους ώμους μου χρυσά μαλλιά
σαν στάχυ χόρεψες σαν στάχυα αμέτρητα ήταν τα φιλιά

Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού
στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου
όταν θα 'χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει
θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ' την αρχή

Μία η θάλασσα ένας ο ήλιος της γλάροι λευκοί
ήλιος και θάλασσα γλυκό κορίτσι ζεστό πρωί
πρωί κι ορθάνοιξα τα δυο σου πέταλα μ' ένα φιλί
κι εσύ μου χάρισες όλη την άνοιξη σ' ένα κορμί

Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού
στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου
όταν θα 'χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει
θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ' την αρχή

Χθες ήταν έρωτας χθες ήταν σύννεφο χρυσή βροχή
χθες ήταν θάλασσα γλάρος που χόρευε με το πρωί
τώρα είναι η σιωπή τώρα είναι η λησμονιά κι ο χωρισμός
κι όλα τα αστέρια του θαρρείς πως έσβησε ο ουρανός

Μη μιλάς άλλο για αγάπη η αγάπη είναι παντού
στην καρδιά μας στη ματιά μας τρώει τα χείλη τρώει το νου
όταν θα 'χουμε υποφέρει καλημέρα θα μας πει
θα μας φύγει θα ξανάρθει κι όλο πάλι απ' την αρχή

Δισκογραφία:
45άρια - 1964
Το Νέο Κύμα - 1965
Φορτηγό - 1966
Μια φορά θυμάμαι - 1982
Είκοσι χρόνια δρόμος - 1983
Ο Σαββόπουλος πριν το "Φορτηγό" - 1996

Σαν τον καραγκιόζη

Παραγγελιά!

Από τις κόρες μου!

Σε μια ιστορική συγκυρία που το καθιστά πιο επίκαιρο από ποτέ..



Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Άλλες ερμηνείες:
Μαρίζα Κωχ


Κείνο που με τρώει
κείνο που με σώζει
είναι π' ονειρεύομαι
σαν τον καραγκιόζη

Φίλους και εχθρούς
στις φριχτές μου πλάτες
όμορφα να σήκωνα
σαν να 'ταν επιβάτες

Λευκό μου σεντονάκι
λάμπα μου τρελή
Ποια αγάπη τάχα μας φυσάει
Βάλε στη σκιά σου
τούτο το παιδί
Που δεν έχει απόψε
πού να πάει πού να πάει

Σαν κουκιά μετρώ
τα λόγια του καμπούρη
πίσω απ' το λευκό πανί
μέσα στο κιβούρι

Μα όσο κι αν μετρώ
κάτι περισσεύει
Τρύπια ειν' η αγάπη μας
και δε μας προστατεύει

Λευκό μου σεντονάκι
λάμπα μου τρελή
Κόκκινα αυγά ή καρναβάλια
μέσα από την κάλπη τη στατιστική
Μας κοιτάζει ο Χάρος
και του τρέχουνε τα σάλια

Σαν σκιές γλιστρούν
λόγια και εικόνες
Κάρα σκουπιδιάρικα,
φεύγουν οι χειμώνες
Αν δε ντρέπεσαι
να καθίσεις πίσω
Έλα Ηπείρου κι Αχαρνών
να σε γιουχαΐσω

Λευκό μου σεντονάκι
λάμπα μου τρελή
Ποια αγάπη τάχα μας φυσάει
Βάλε στη σκιά σου
τούτο το παιδί
Που δεν έχει απόψε
πού να πάει πού να πάει



Δισκογραφία:
Η Μαρίζα Κωχ και δυο ζυγιές παιχνίδια - 1974
Διονύσης Σαββόπουλος - Δέκα χρόνια κομμάτια (1975)
Διονύσης Σαββόπουλος - Είκοσι χρόνια δρόμος (1983)
Ο κ. Σαββόπουλος ευχαριστεί τον κ. Χατζιδάκι και θα'ρθει οπωσδήποτε - 1988

Ο παλιάτσος κι ο ληστής

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Μπομπ Ντίλαν
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Παπακωνσταντίνου // Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας


Θα υπάρχει μια διέξοδος,
είπε ο παλιάτσος στο ληστή
Κι αν σου 'χει μείνει μια σταλιά ντροπή,
δώσε λιγάκι προσοχή

Εμπόροι πίνουν το κρασί μας,
και κλέβουνε τη γη
Εσύ είσαι η μόνη μας ελπίδα,
σε περιμένουμε να 'ρθεις

Τα παίρνεις όλα πολύ στα σοβαρά,
ήταν τα λόγια του ληστή
Έχουν περάσει όλα αυτά
πάει καιρός πολύς

Εδώ απάνω στα βουνά
δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή
Για ό,τι έχει κερδηθεί
για ό,τι έχει πια χαθεί

Πάνω απ' του κάστρου τη σκοπιά,
οι πρίγκιπες κοιτούν
Καθώς γυναίκες και παιδιά,
τρέχουν για να σωθούν

Κάπου έξω μακριά
ο άνεμος βογκά
Ζυγώνουν καβαλάρηδες
με όπλα και σκυλιά

Θα υπάρχει μια διέξοδος,
είπε ο παλιάτσος στο ληστή
Κι αν σου 'χει μείνει μια σταλιά ντροπή,
δώσε λιγάκι προσοχή

Εμπόροι πίνουν το κρασί μας,
και κλέβουνε τη γη
Εσύ είσαι η μόνη μας ελπίδα,
σε περιμένουμε να 'ρθεις



Δισκογραφία:
Μπάλλος - 1971
Υπάρχει λόγος - 1992
Το ξενοδοχείο - 1997
Παράλληλη Δισκογραφία - 1997

Λαϊκός τραγουδιστής

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Μενιδιάτης

Άλλες ερμηνείες:
Μανώλης Λιδάκης


Βλέπω φτωχούς ανθρώπους
με πληγωμένο εγωισμό
όμως είμαι ο τελευταίος
γιατί δεν έχω ούτε κι αυτό

Μάνα μου όλα περνούνε
και όλα γίνονται ξανά
όμως τούτη η θητεία
δε σταματάει πουθενά

Να απολυθώ, να φύγω
τι θ' αντικρίσω, τι θα βγει
τούτο το καψόνι μοιάζει
να είν' ολόκληρη η ζωή

Όλα τα υπάρχοντά μου
έχουν καεί σιγά-σιγά
όμως μέσα δεν αλλάζει
και σιγοβράζει μια φωτιά

Δισκογραφία:
Happy Day - 1976
Νέος Ελληνικός Κινηματογράφος - 1989
Αυστηρώς λαϊκόν - 2006

Ζεϊμπέκικο

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Διονύσης Σαββόπουλος ( Ντουέτο )


401
Αγωνία για ηλεκτροσόκ. Νεκροζώντανοι στο Κύτταρο. Σκηνές ροκ.
Φωτογραφία με την Μπέλλου.

Μ' αεροπλάνα και βαπόρια
και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια
κι όμως εσύ δε μας ακούς

Δε μας ακούς που τραγουδάμε
με φωνές ηλεκτρικές
μες στις υπόγειες στοές
ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε
τις βασικές σου τις αρχές

Ο πατέρας μου ο Μπάτης (Απρόσιτη μητέρα μορφή από χώμα και ουρανό
ήρθε απ' τη Σμύρνη το '22 ( θα χαθώ απ'τα μάτια σου τα δυο)
κι έζησε πενήντα χρόνια (μες στον κόσμο)
σ' ένα κατώι μυστικό (σαν πρόσφυγας σ'ένα κατώι μυστικό)

Σ' αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε (αν αγαπούνε)
τρώνε βρώμικο ψωμί (τρώνε βρώμικο ψωμί)
(του λόγου σου οι πιστοί)
κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε (κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή)
υπόγεια διαδρομή

Χθες το βράδυ είδα ένα φίλο
σαν ξωτικό να τριγυρνά
πάνω στη μοτοσικλέτα
και πίσω τρέχανε σκυλιά

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
βάλε στα ρούχα σου φωτιά (σαν τον Μάρκο)
βάλε στα όργανα φωτιά ( βάλε στα όργανα φωτιά)
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα (να κλείσει η λαβωματιά μα τιναχτεί σαν μαυρο πνευμα)
η τρομερή μας η λαλιά (η τρομερή μας η λαλιά)


Δισκογραφία:
Βρώμικο ψωμί - 1972
Δέκα χρόνια κομμάτια - 1975

Έρχεται βροχή

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος


Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα
έρχεται μπόρα και παγωνιά
Στα πόδια μας ζεστή μια θερμοφόρα
κόκκινη κουβέρτα και παλιά περιοδικά

Και στο γραμμόφωνο ο δίσκος που μ' αρέσει
Όλα έχουν τελειώσει κι είν' αργά
Στην πολυθρόνα και για τους δυο μας έχει θέση
Κλείσε τις κουρτίνες και πάρε με αγκαλιά

Σάμπως μέσα σε βουβή ταινία,
μια πολιτεία χοροπηδά
Δρόμοι, ανθρωπάκια και γραφεία,
πολυκατοικίες και κουρσάκια ιδιωτικά

Πόσο πολύ έχει αλλάξει αυτή η πόλη.
Βάλε την τσαγιέρα στη φωτιά
Η νύχτα έρχεται, η μπόρα δυναμώνει
κι όλα είναι χαμένα και προπολεμικά

Τα παιδιά μεγάλωσαν και πάνε.
Τι ώρα να 'ναι και ποιος χτυπά
Στους δρόμους στρατιώτες τραγουδάνε.
Κλείδωσε την πόρτα και στάσου στη σκιά

Στα καταφύγια βουβά και τρομαγμένα
κι έξω οι σειρήνες σαν μωρά
Σβήσε τα φώτα, μην ανοίξεις σε κανένα.
Κλείσε τις κουρτίνες και πάρε με αγκαλιά

Δισκογραφία:
Μπάλλος - 1971

Ας κρατήσουν οι χοροί

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Ας κρατήσουν οι χοροί
και θα βρούμε αλλιώτικα
στέκια επαρχιώτικα βρε
ώσπου η σύναξις αυτή
σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί

Mέχρι τα ουράνια σώματα
με πομπούς και με κεραίες
φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
κι ιστορία οι παρέες

Kάνει ο Γιώργος την αρχή
είμαστε δεν είμαστε
τίποτα δεν είμαστε βρε
κι ο Γιαννάκης τραγουδεί
άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει

Kαι στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να κι ο ʼλκης ο μικρός μας
για να σμίξει παλιές
κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

O ουρανός είναι φωτιές
ανεμομαζώματα
σπίθες και κυκλώματα βρε
και παρέες λαμπερές
το καθρεφτισμά τους στις ακρογιαλιές

Kι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Eλλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλο γαλαξία

Να κι ο Mπάμπης που έχει πιει
κι η Λυδία ντρέπεται
που όλο εκείνη βλέπετε βρε
κι ο Αχιλλέας με τη Zωή
μπρος στην Πολαρόιντ κοιτούν γελαστοί

Τότε η Έλενα η χορεύτρια
σκύβει στη μεριά του Τάσου
και με μάτια κλειστά
τραγουδούν αγκαλιά
Εθνική Ελλάδος γεια σου

Τι να φταίει η Bουλή
τι να φταιν οι εκπρόσωποι
έρημοι και απρόσωποι βρε
αν πονάει η κεφαλή
φταίει η απρόσωπη αγάπη που 'χε βρει

Mα η δικιά μας έχει όνομα
έχει σώμα και θρησκεία
και παππού σε μέρη αυτόνομα
μέσα στην τουρκοκρατία

Να μας έχει ο Θεός γερούς
πάντα ν' ανταμώνουμε
και να ξεφαντώνουμε βρε
με χορούς κυκλωτικούς
κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς

Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

Δισκογραφία:
Τραπεζάκια έξω - 1983
Είκοσι χρόνια δρόμος - 1983
Ζήτω το ελληνικό τραγούδι - 1987

Πολιτευτής

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα,
τα είπε χθες το βράδυ μια ψυχή
κι ένας φαλάκρας, απ' έξω και από μέσα χαμογελούσε,
ναι, γιατί να σκοτιστεί.

Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία?
τώρα κοκορεύεσαι επάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.

Στη φοιτητριούλα που σ' έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.
Τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω
το νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.

Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει
και ότι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται και η γραφειοκρατία.

Ο πρώτος προβοκάτορας απ' όλους στη ζωή μου
είναι η αφεντιά σου που αντιγράφει την φωνή μου.
άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον σοσιαλισμό που σε βολεύει.

Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις
παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα
απ' το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα.

Δισκογραφία:
Ρεζέρβα - 1979
Τραγούδια έγραψα για φίλους - 1998

Μυστικό τοπίο

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Σαν το παράπονο στη φράση: Εδώ και τώρα
Σαν το σπασμένο φαρμακείο στις δύο η ώρα
Σαν το καμένο το γήπεδο, σαν το αμόκ της μηχανής σου
μέσα απ' τις βιτρίνας τα θρύψαλα ακούω τη ψυχή σου

Κι όπως σ' ένα τοπίο μυστικό, αντικριστά στο κήτος
έτσι μια ευλογία που αγνοώ, με κρατάει στο δικό σου το μήκος

Μου 'στειλαν μηνύματα οι βιαστικοί σου οι νάνοι
απ' το παραλήρημα της χώρας σου που αυξάνει
Τρεις και μισή ξημερώματα, σαν διαδήλωση που πήζει
μαύρο γυαλί δίχως πρόσωπο και ξαφνικά ραγίζει

Και στου σκοτωμένου το σφυγμό, στο φλας του ασθενοφόρου
καθρεφτίζει κάτι απ' την ηχώ του Θεού στο βυθό του Εωσφόρου

Οι ρυθμοί μου λύσσαξαν μα δεν κρατούν τον ήχο
της μοναξιάς σου όταν κλαις και χτυπάς τον τοίχο
Μες της αυγής το μισόφωτο σβήνω μίλια γραμμένης ύλης
να βρεις τη σελίδα κατάλευκη να μπεις και ν' ανατείλεις

Μ' ένα παρανάλωμα παντού, στη Θεϊκή σου αλήθεια
σαν φωτογραφία ενός παιδιού που μου λέει: Αναγνώστη βοήθεια

Θύρα επτά και Θύρα κάτω απ' τις ερπύστριες
Όλα διαβήκαν απ' τις γλώσσες τις στραγγαλίστριες
Κι όμως εγώ σ' αφουγκράστηκα σαν λεξούλα ενός αγνώστου
κι όχι σαν μέρος του λόγου τους και του δικού τους πόστου

Για να σ' αγκαλιάσω με καημό και τόσο να σε νιώσω
Όσο είναι τοπίο μυστικό τούτο εδώ που ποθώ ν' αποδώσω

Δισκογραφία:
Τραπεζάκια έξω - 1983
Τραγούδια έγραψα για φίλους - 1998
Ο πυρήνας - 2007

Δημοσθένους Λέξις

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας || Χαρούλα Αλεξίου

Κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή κανείς δε θα με περιμένει
οι δρόμοι θα 'ναι αδειανοί κι η πολιτεία μου πιο ξένη
τα καφενεία όλα κλειστά κι οι φίλοι μου ξενιτεμένοι
αέρας θα με παρασέρνει κι αν βγω απ' αυτή τη φυλακή

Κι ο ήλιος θ' αποκοιμηθεί μες στα ερείπια της Ολύνθου
θα μοιάζουν πράγματα του μύθου κι οι φίλοι μου και οι εχθροί
μαρμαρωμένοι θα σταθούν οι ρήτορες κι οι λωποδύτες
ζητιάνοι εταίρες και προφήτες μαρμαρωμένοι θα σταθούν

Μπροστά στην πύλη θα σταθώ με τις κουβέρτες στη μασχάλη
κι αργοκουνώντας το κεφάλι θα χαιρετήσω το φρουρό
χωρίς βουλή χωρίς Θεό σαν βασιλιάς σ' αρχαίο δράμα
θα πω τη λέξη και το γράμμα μπροστά στην πύλη θα σταθώ

Δισκογραφία:
Βρώμικο ψωμί - 1972
Ζωντανή ηχογράφηση στο Αττικόν - 1991
Τραγούδια έγραψα για φίλους - 1998
Σαββόραμα - 2001
Ο πυρήνας - 2007