Στο ψάξιμο

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος

Εδώ πέρα οι καιροί αυτοί μας ρίξαν,
να τρέχουμε σε μια πλατφόρμα,
πίσω απ' τη ζωή.
Τα όνειρά μας βουλιάξαν στη λάσπη
κι οι ιδέες ξεφτίσαν στη μπόρα
και ποιος ρωτά γιατί.
Προχωρώ στους ατέλειωτους δρόμους,
ατέλειωτες μέρες και νύχτες, ψάχνω να βρω,
ότι απόμεινε απ' τις κάποιες αξίες,
που θάφτηκαν και εκφυλίστηκαν, δίχως φραγμό.

Όλοι εμείς θελημένα ή όχι,
εξαρτήματα μαζί και προϊόντα
μιας φάμπρικας τρελής.
Αποδέκτες ανούσιας γνώσης,
εργάτες απλήρωτου ιδρώτα,
ολόκληρη ζωή.
Και η άγνοια που μας νανουρίζει,
σπαρμένη από πάνω, σκεπάζει την πληγή.
Κοιτάζοντας τον εμετό μιας κοινωνίας σάπιας,
νοιώθω σα νά 'χω πυρετό, στη μέση μιας προσπάθειας.

Στον κόσμο αυτό, δεν απομένει λογική,
μένει απορία, ιδρώτας, αίμα και κραυγή.
Ταξιδεύω μ' ένα πλοίο γεμάτο τρελούς,
για που τραβά δεν ξέρω,
μήτε στον κόσμο σας αυτό,
τι ρόλο παίζω ξέρω.

Δισκογραφία
Ασταθής ισορροπία - 1987

Μονόλογος

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος

Παράξενα συμπλέγματα με φυλακίζουν,
βαρύ το κλίμα γύρω μου κι η θέα μου θολή.
Παράξενες εικόνες με τυλίγουν,
με δένουν στο κενό τους, με σέρνουν σαν σκυλί.

Επώδυνα βιώματα ξανάρχονται εμπρός μου,
αναστολές παρείσακτες κι αισθήματα... ενοχής.
Θα τα πετάξω στη φωτιά, μήπως και βρω το φως μου
κι απ' όλους σας τους πάνσοφους, δε μ' έπεισε κανείς.

Μη μου μιλήσεις άλλο για χαρές που ξεπερνούνε το μυαλό,
γι' απόκρυφους παράδεισους κι εκείνα που δεν είδες.
Δε βγαίνει τίποτα ν' αλλάζουμε στο νου μας σκηνικό.
Μη μου μιλάς για προσμονές, μήτε για ελπίδες.

Αμόλυντα χαμόγελα με παρασύρουν,
σε δρόμους ατελείωτους, που οδηγούν μακριά.
Βλέπω χαρές εφήμερες να πάλλονται , να σβήνουν,
μα εγώ δεν έχω ανάγκη πια, καμιά παρηγοριά.

Μη ζητάς λοιπόν να γυρίσω πίσω,
μη ρωτάς αν βρίσκονται τα πόδια μου στη γη.
Πάει καιρός που έπαψα εγώ να τα ρυθμίζω.
τώρα η πορεία χαράχτηκε, δεν έχει επιστροφή.

Δισκογραφία
Ασταθής ισορροπία - 1987

Ασταθής ισορροπία

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος,
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος

Ξεβάψαν οι πλάνες και τρέχεις,
αιχμάλωτος στο πουθενά.
Πέρασ' η ώρα της μέθης
κι απόμειναν μάτια κενά.

Αν έχεις πέσει στ' απόμερα,
κανένας δε σε μετράει.
Και οι σοφοί σου, δε νογάνε απ' αυτά...

Κάποτε κίνησα συνεπαρμένος
για κείνα που γοήτευσαν, την ευθεία ματιά.
Τώρα ιδρώνω και νοιώθω πεσμένος.
Στενεύουνε τα όρια κι ειν' η μέρα βαριά.

Δύσκολο να ξεχωρίσω
ποια τ' άγνωστα, ποια τα γνωστά.
Δε ξέρω αν γλιστρήσω στα πίσω,
δε ξέρω αν θα φύγω μπροστά.

Έγειρα κάτω απ' τη θλίψη σου
κι υψώθηκα πάνω απ' τις πλάνες,
για να σ' αγγίξω, για ν' αλλάξω τη τροχιά.

Ισορροπώντας μέσα στη ζάλη,
θα παίξω το παιχνίδι με κλειστά τα χαρτιά....
Ώσπου να βρω το κρυμμένο κανάλι
και τα κρυφά τα πάθη, που σφαλούν τη ματιά.

Δισκογραφία
Ασταθής ισορροπία - 1987

Νάρκωση

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος,
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος

Σ' ακούω που μιλάς και που γελάς
και πόσο άνετος αλήθεια μοιάζεις.
Σε βλέπω προσπερνάς
και δήθεν αδιάφορα κοιτάζεις.

Το παίζεις διανόηση κι «ελίτ»
ή προλετάριος και κουρασμένο νιάτο.
Παπαγαλίζεις κούφια λόγια μια ζωή
και τη κουλτούρα σου στη φέρνουνε στο πιάτο.

Γι' αυτό τίποτα δεν περιμένω
να μου δώσεις, μα μονάχα σπέρνω,
βελόνες μεσ' στον ύπνο το βαθύ, τον εφησυχασμένο.
Κάποια κρίση που θα 'ρθεί
θα ταράξει του μυαλού σου τη σιωπή
κι αν δεν έχεις βέβαια τέλεια κουφαθεί
ίσως ξυπνήσεις και ρωτήσεις το γιατί.

Μέσα σε τίτλους και ταμπέλεςκολυμπάς
και μ' επιμέλεια τη μιζέρια σου σκεπάζεις.
Τυφλά τους αρχηγούς σου ακολουθάς
κι όταν μιλάω με επίδειξη χλευάζεις.

Το ξέρω αυτά τα λόγια ηχούν μακριά,
ειν' ένας ψίθυρος σε τσιμεντένια αυτιά,
τώρα που η νάρκωση επέδρασε βαθειά
κι η επανάσταση... χορεύει τσιφτετέλια.

Δισκογραφία
Ασταθής ισορροπία - 1987

Ίλιγγος

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος, τραγουδοποιός
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος

Σκοτεινιασμένος και άυλος ήρθα να πω δυο λέξεις,
για κάποιο πόνο ανίκητο που δε μπορείς ν' αντέξεις,
είπες πως είναι ο ίλιγγος που σε τραβάει να πέσεις,
και της ζωής μου η ένταση σου φέρνει πανικό,
μα εγώ ήμουν σ' άσχημη εποχή κι αψήφησα τις λέξεις,
της ερημιάς μου έψαχνα να βρω το μυστικό.

Σκοτεινιασμένος και άυλος, τα λάθη όλα δικά μου,
δεν πίστεψα πως θα 'φευγες τόσο εύκολα μακριά μου,
είπες πως είναι ο ίλιγγος που σε τραβάει να πέσεις,
μα αν αγαπούσες, θα 'βρισκες δύναμη να σταθείς,
ίσως, λοιπόν, καλά έκανα που αψήφησα τις λέξεις,
νιώθοντας πως δεν ταίριαζες μαζί μου να δεθείς.

Σκοτεινιασμένος και άυλος, τ' ατέλειωτό μου πάθος,
όταν δε βρίσκει αποδοχή κάπου υπάρχει λάθος,
είπες πως είναι ο ίλιγγος που σε τραβάει να πέσεις,
και λόγια αγάπης ζήταγες μέσα σε πανικό,
μα η αγάπη, κούκλα μου, δε δίνει πάντα ανέσεις,
χτυπάει τη μετριότητα, καίει το σκηνικό.

Δίλημμα

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος, τραγουδοποιός
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος

Τους δρόμους πήρα μοναχός, με τη καρδιά βαρειά,
ψάχνοντας μια λύση για να βρω.
Γιατ' ότι κι αν αλλάξω, όπου κι αν βρεθώ,
νοιώθω να πλανιέμαι στο κενό.

Οι μέρες πληκτικές κι ανέραστα τα χρόνια,
στο λήθαργο μιας ψεύτικης ευδαιμονίας κυλάνε.
Κι όλοι αυθυποβάλλονται πως όμορφα περνάνε
κι όλοι τριγύρω τρέχουνε και πουθενά δεν πάνε.

Κι εγώ που κυνηγώ τις χίμαιρες και ψάχνω,
πιο πέρα από το γνώριμο κι από το αρεστό,
κάτι έχω να κάνω, κάτι έχω να πω,
μα είναι κλειστές οι δίοδες και πως θα λυτρωθώ.

Τώρα που ο έλεγχος δεν γίνεται με βία,
αλλά με κόλπα υπνωτικά που αθόρυβα ενεργούν....
Τώρα που ότι αληθινό σπρώχνεται στη γωνία
κι οι εύπλαστοι ηθοποιοί, τρανά σταδιοδρομούν....

Τώρα σ' επικίνδυνα σχοινιά θα ισορροπούμε,
ή αλλιώς με άλλοθι γερά, θα ενσωματωθούμε....

Δισκογραφία
Ασταθής ισορροπία - 1987

Αύρα

Στίχοι: Δημήτρης Παναγόπουλος
Μουσική: Δημήτρης Παναγόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Παναγόπουλος

Από την πόρτα σου αν θα βγω
θα δω τον ήλιο στρογγυλό
και με το όμορφο στερνό χαμόγελό σου

Μια καλημέρα θα σου πω
μετά θα φύγω, θα χαθώ
και ίσως με ξαναδείς μονάχα στ' όνειρό σου

Γιατί είμ' αέρας που περνά
μέσα στης πόλης τα στενά
και κάνει τα κλειστά παράθυρα να τρίζουν

Γιατί είμαι αύρα εσπερινή
πνοή καθάρια ζωντανή
που κάνει τα γερμένα φύλλα να θροΐζουν

Φεύγω ψηλά για το βουνό
κι ύστερα πέφτω στο γκρεμό
και ταλαντεύομαι στα βάθη και στα ύψη

Και κουβαλάω μες τη σιγή
μιαν ανυπόταχτη κραυγή
και κάποια ανείπωτη ελπίδα που 'χεις κρύψει

Δισκογραφία
Ασταθής ισορροπία - 1987
Φεύγω - 2005