Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοιλάκου Λέττη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοιλάκου Λέττη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 14 Απριλίου 2017

Θα με σταυρώσεις (Αναδημοσίευση)

Και θ' ακουμπάς στον Επιτάφιο τα χείλια, αυτά που βιάστηκαν τριπλά να μ' αρνηθούν...
Αποτέλεσμα εικόνας για σταυρωση χριστου

Θα με σταυρώσεις, θα με παζαρέψεις,
τα ρούχα μου στα ζάρια θα τα παίξεις
και ύστερα θ ανάβεις τα καντήλια
και θ ακουμπάς στον Επιτάφιο τα χείλια,
αυτά που βιάστηκαν τριπλά να μ αρνηθούν.

Μα στη Γεσθημανή μου θα δειλιάζεις,
για ποιάν Ανάσταση αλήθεια εσύ γιορτάζεις;
Θα κοινωνείς στο ιερό της εκκλησίας,
πίνοντας το αίμα μίας άδικης θυσίας,
αφού δεν έμαθες ποτέ πώς αγαπούν.

Τη δύσκολη ώρα στο ασθενοφόρο,
θα με μπερδεύεις με τον Εωσφόρο
κι ενώ ψυχή δεν θάχεις να χαρίσεις
και πάλι να σε σώσω θ απαιτήσεις,
γιατί νομίζεις οι Θεοί πως δεν πονούν.

Και γω, που σ έφτιαξα από χώμα και νερό,
το αίμα μου θα στάζω στον ορό,
πνοή αφού είσαι εσύ απ την πνοή μου,
η αμαρτία σου ας είναι και δική μου,
γιατί οι Θεοί στο τέλος συγχωρούν.


Λέττη Κοιλάκου

Τρίτη 5 Ιουλίου 2016

Μεσάνυχτα ακριβώς

 Εγώ θα φεύγω, πάντα, να το ξέρεις...


Στίχοι: Λέττη Κοιλάκου.
Μουσική: Reeny Ro
Ερμηνεία: Reeny Ro
 

Μεσάνυχτα ακριβώς
κι όσο κρατάει ο χορός
θα φύγω, θα χαθώ μες στη μαγεία

Τυχαία όμως θ’ αφήσω
ένα γοβάκι πίσω
κι έτσι θ’ αρχίσει η παλιά μας ιστορία

Εσύ θα πάθεις στρες
και στο τακούνι εξπρές
θα τρέξεις σαν τρελός, για να με φέρεις

Μα όσο περνά ο καιρός
μεσάνυχτα ακριβώς
εγώ θα φεύγω, πάντα, να το ξέρεις


Στου ρολογιού το χτύπο
τον πόθο θα μετράς
ποτέ δε θα με βρίσκεις 
μα θα με κυνηγάς

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2014

Στο μηδέν

 Στον επόμενο πόνο η αγάπη θα είναι ορφανή από χρόνο και μηδέν ακριβώς...

Στίχοι: Λέττη Κοιλάκου
Μουσική: Κώστας Αλεξίου
Ερμηνεία: Κώστας Αλεξίου & οι 3 Άσοι

Στον επόμενο πόνο
η αγάπη θα είναι
ορφανή από χρόνο
και μηδέν ακριβώς.

Στο επόμενο ψέμα
την καρδιά ξεκουρδίζω
κι όλα φτάνουν στο τέρμα
με μηδέν προσεχώς.

Στην επόμενη πράξη
τα δυο μάτια μου κλείνω
κι όλα είναι εντάξει
μα μηδέν δυστυχώς.

Τις επόμενες νύχτες
να μην ψάξεις για μένα
τα κοντέρ καρφωμένα
στο μηδέν συνεχώς.

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

Δυο λέξεις μόνο

Γιορτάζω ακόμα την επέτειο των χεριών σου...
 

Δυο λέξεις μόνο
ποιος να μου το ‘λεγε πως κρύβουν τόσο πόνο
κι όσο κι αν κλείνω με τα χέρια μου τα’ αυτιά μου
και σε ρωτάω πως μπορείς να το αντέξεις
ξέρω καρδιά μου,
το τέλος είναι πια κοντά μου
και συ χαμένος σ’ άλλες σκέψεις,
δυο λάθος λέξεις.

Δυο λέξεις μόνο,
τώρα τα χείλη σου σταμάτησαν το χρόνο
κι όλα γυρίζουνε αργά μες στο μυαλό μου,
καθώς εσύ θέλεις μακριά μου πια να τρέξεις
κακό δικό μου,
μισό αν μείνει τ’ όνειρό μου,
δεν σου ζητάω να διαλέξεις,
δυο λάθος λέξεις.

Δυο λέξεις μόνο
κι εγώ που ξέρω απ’ την αρχή το δολοφόνο,
γιορτάζω ακόμα την επέτειο των χεριών σου,
τότε που μου ‘λεγες, γλυκά, θα με λατρέψεις
και των φιλιών σου,
σαν να ‘μια ακόμα ο άνθρωπός σου.
Πρέπει να φύγεις πριν μου κλέψεις
δυο λάθος λέξεις.

Λέττη Κοιλάκου

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013

Ας μείνει τ όνειρο μισό



Έμεινε τ' όνειρο μισό και το πληρώσαμε...
 
Ας μείνει τ όνειρο μισό κι ας προχωρήσουμε,
ίσως,μετά από καιρό,ξαναγαπήσουμε
κι αν καίει μέσα μας πληγή,θα τη σκεπάσουμε,
ο χρόνος γίνεται γιατρός και θα ξεχάσουμε.

Ας μείνει τ όνειρο μισό,κάπως θα ζήσουμε,
θα πούμε «δεν ήταν γραφτό» κι ας νοσταλγήσουμε.
Τις αναμνήσεις της καρδιάς μας θα τις κάψουμε,
θα πλημμυρίζει η ματιά,μα δεν θα κλάψουμε.

Κι έτσι προχώρησε η ζωή,μα εμείς δεν ζήσαμε,
γνωρίσαμε έρωτες πολλούς,δεν αγαπήσαμε.
Σε μιάν ατέλειωτη νυχτιά δεν ξημερώσαμε,
έμεινε τ' όνειρο μισό και το πληρώσαμε.

Λέττη Κοιλάκου 

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012

Μού έριξες στους ώμους το παλτό σου

Γράφει σπανίως πια... Αλλά όταν γράφει....


Μού έριξες στους ώμους το παλτό σου,
γιατί ήτανε χειμώνας και βαρύς
κι ενώ περνούσε πάντα το δικό σου,
ο έρωτας μού φάνηκε ελαφρύς.

Μου έριξες στους ώμους το παλτό σου,
ο έρωτας γεννήθηκε για δυό,
δεν ήξερα πού έχεις το μυαλό σου,
ήξερα μόνο πόσο σ αγαπώ.

Μου εριξες στους ώμους το παλτό σου,
μου φάνηκε βαρύ,σαν ενοχή.
Νοστάλγησα το βλέμμα το παλιό σου,
μα είχε πια αλλάξει η εποχή
Λέττη Κοιλάκου

Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012

Στον επόμενο πόνο (Ανασημοσίευση)

Ώρα να αρχίσουμε να σκαλίζουμε το σεντούκι της Στιχο-Μυθίας, να ξαναφέρουμε χαμένους θησαυρούς στο φως! Ξεκινώ μ' ένα (υπερ)αγαπημένο στιχάκι της Λέττης...


Στον επόμενο πόνο,
η αγάπη θα είναι,
ορφανή από χρόνο
και μηδέν ακριβώς.

Στο επόμενο ψέμα,
την καρδιά ξεκουρδίζω
κι όλα φτάνουν στο τέρμα,
με μηδέν προσεχώς.

Στην επόμενη πράξη,
τα δυο μάτια μου κλείνω
κι όλα είναι εντάξει,
στο μηδέν δυστυχώς.

Ρεφραίν:

Τις επόμενες νύχτες,
να μην ψάξεις για μένα
τα λεπτά καρφωμένα
στο μηδέν συνεχώς.

Λέττη Κοιλάκου

Η αρχική δημοσίευση είναι ΕΔΩ

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Νανούρισμα


Κάτι πολύ όμορφο και τρυφερό σαν πρώτη ανάρτηση για το Νέο Έτος... Η γιαγιά Λέττη νανουρίζει τον μικρό Μανώλη!.. Μελοποίησε κι ερμηνεύει ο Γιώργος Πάππας.



Ανέκδοτη demo ηχογράφηση...


Στίχοι: Λέττη Κοιλάκου
Ερμηνεία - Μουσική: Γιώργος Πάππας
Επιμέλεια video: Στιχο-Μυθία

Κοιμήσου ζαχαρίτσα, κοιμήσου μέλι,
μέσα σε μια αγκαλίτσα, που πάντα θα σε θέλει.
Κοιμήσου ομορφούλι, κοιμήσου απαλά,
σ αγκάλη θαλασσίτσα, με ήσυχα νερά.

Κοιμήσου αγγελάκι, κοιμήσου αγαπημένο
κι εγώ εδώ για πάντα θα ‘μαι να περιμένω,
στο στόμα να σου δίνω ένα γλυκό φιλάκι
και μιαν αγάπη απέραντη, λαφριά σαν πουπουλάκι.


Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Δυο χρόνια ψάχνω

Ήτανε ανυπόγραφο κι έβαλα τ’ όνομά μου... Επίκαιρο όσο τότε... Όσο ποτέ!


Μέριασε βράχε να διαβεί το κύμα, αγριεμένο,
σε τόσο δύσκολους καιρούς, δύσκολος κι ο αγώνας
πως πέρασαν χρόνια πολλά, πως πέρασε ο αιώνας
δυο χρόνια ψάχνω για δουλειά κι ακόμα περιμένω.

Πάνω στον τοίχο φώναζαν ‘Εδώ Πολυτεχνείο’,
ήταν η άνοιξη ακριβή, μα τώρα έχει νυχτώσει.
Δυο χρόνια ψάχνω για δουλειά κι απλήρωτη η δόση
κι όταν περνάω από κει δεν βλέπω το μνημείο.

Σε έναν τοίχο διάβασα λέξεις με μαύρο χρώμα
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ και ξύπνησε η καρδιά μου.
Δυο χρόνια είμαι άνεργος κι όμως παλεύω ακόμα,
ήτανε ανυπόγραφο κι έβαλα τ’ όνομά μου.


Λέττη Κοιλάκου

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

Πες πως ήμουνα

Όσα για σένα ήμουνα χωράνε σε μια λέξη μα αυτή η λέξη, μάτια μου, ακόμα σε τρομάζει. Η επιστροφή της Λέττης!


Πες πως ήμουνα για σένα
στη σιωπή σου ένας χτύπος,
στη ζωή σου ένα ‘μήπως’,
μες στα ‘όχι’ σου ένα ‘ναι’.
Πες πως ήμουνα για σένα
μια ανάσα που ζεσταίνει
την ελπίδα την χαμένη
σ’ έναν πρωινό καφέ

Συννέφιασε το μέσα μου νομίζω πως θα βρέξει
που στέκεσαι απέναντι χωρίς να με κοιτάζεις.
Όσα για σένα ήμουνα χωράνε σε μια λέξη
μα αυτή η λέξη, μάτια μου, ακόμα σε τρομάζει.

Πες πως ήμουνα για σένα
μια φωτιά μες στο σκοτάδι,
μία θάλασσα σαν λάδι,
το ταξίδι σου να μας.
Πες πως ήμουνα για σένα
μια σελίδα στο βιβλίο
ένα χωρατό, ένα αστείο,
που σε κάνει να γελάς.


Λέττη Κοιλάκου

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Νανούρισμα

Τρυφερότητας απόγειο... Η Λέττη (μας) έγινε γιαγιά!


Κοιμήσου ζαχαρίτσα, κοιμήσου μέλι,
μέσα σε μια αγκαλίτσα, που πάντα θα σε θέλει.
Κοιμήσου ομορφούλι, κοιμήσου απαλά,
σ αγκάλη θαλασσίτσα, με ήσυχα νερά.

Κοιμήσου αγγελάκι, κοιμήσου αγαπημένο
κι εγώ εδώ για πάντα θα ‘μαι να περιμένω,
στο στόμα να σου δίνω ένα γλυκό φιλάκι
και μιαν αγάπη απέραντη, λαφριά σαν πουπουλάκι.

Λέττη Κοιλάκου

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Το σκίτσο σου

Από τα παλιά και διαχρονικά... All time classics... Της Λέττης...


Το σκίτσο σου θα δώσω στην ασφάλεια
με όλα όσα θυμάμαι απο σένα,
στα πλοία να το βάλουν και στα τρένα
κι όπου συχνάζουν όλα τα ρεμάλια.

Στις πτήσεις να ρωτάν τους επιβάτες,
μήπως κανείς τους σ έχει συναντήσει
κι όποιος σε δει παγίδα να σου στήσει,
με χειροπέδες τα δυο χέρια σου στις πλάτες.

Κι όπως θα ψάχνει γύρω η ματιά μου
και το έγκλημά σου αυτοί, δεν θα το ξέρουν,
εγώ θα λέω δεμένο να σε φέρουν,
γιατί έχεις δραπετεύσει απ την καρδιά μου.

Λέττη Κοιλάκου

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

Αναπτήρας

Να 'ρθεις μ' έναν σου στίχο, να μας ανάψεις... Μας λείπεις Λέττη...


Τσιγάρα, αναπτήρας,
ποτό “ανά χείρας”
και ούτε που ακούω τι λένε.
Βαριέμαι, θα φύγω,
ή μάλλον σε λίγο,
τα μάτια απ` την κάπνα με καίνε.

Ποτό κι αναπτήρας,
“παιχνίδι της μοίρας”,
μου είπες, θυμάμαι, ένα βράδυ
και όπως μιλούσες
και κάτω κοιτούσες,
με τρόμαξε αυτό το σκοτάδι.

Τσιγάρο, αναπτήρας
κι` η γεύση της μπίρας,
σε φέραν ξανά στο μυαλό μου.
Και ψάχνει η ψυχή μου
μια πόρτα κινδύνου,
να βγει μια φορά σε καλό μου.

Μεγάλα γίναν πάλι τα μικρά μου,
γίνοντ` αέρας, σβήνουν τη φωτιά μου.
Και πού να ψάχνω τώρα για σωτήρα,
στα χέρια μου έχω αυτόν τον αναπτήρα.


Λέττη Κοιλάκου

Τετάρτη 11 Μαΐου 2011

Ανήσυχη ζωή...


Σ’ ένα τραγούδι,πιο παλιό,
μιλούσανε τ’ αγάλματα,
μα τότε ήμουνα παιδί,
δεν πίστευα στα θαύματα.
Ανήσυχη ζωή...

Ηρθε από μάρμαρο η ζωή,
το πρόσωπό μου σμίλεψε,
τα χρόνια γίνανε γραμμές,
βαριές μού πέσαν οι σιωπές
κι η αγάπη αλλού ταξίδεψε.

Κοίτα πώς τα ’φερε η ζωή
και πίστεψα στα θαύματα.
Τώρα το ξέρω πιά καλά,
ό,τι θρηνούν τ’αγάλματα.
Ανήσυχη ζωή...


Λέττη Κοιλάκου

Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Θα με σταυρώσεις


Θα με σταυρώσεις, θα με παζαρέψεις,
τα ρούχα μου στα ζάρια θα τα παίξεις
και ύστερα θ ανάβεις τα καντήλια
και θ ακουμπάς στον Επιτάφιο τα χείλια,
αυτά που βιάστηκαν τριπλά να μ αρνηθούν.

Μα στη Γεσθημανή μου θα δειλιάζεις,
για ποιάν Ανάσταση αλήθεια εσύ γιορτάζεις;
Θα κοινωνείς στο ιερό της εκκλησίας,
πίνοντας το αίμα μίας άδικης θυσίας,
αφού δεν έμαθες ποτέ πώς αγαπούν.

Τη δύσκολη ώρα στο ασθενοφόρο,
θα με μπερδεύεις με τον Εωσφόρο
κι ενώ ψυχή δεν θάχεις να χαρίσεις
και πάλι να σε σώσω θ απαιτήσεις,
γιατί νομίζεις οι Θεοί πως δεν πονούν.

Και γω, που σ έφτιαξα από χώμα και νερό,
το αίμα μου θα στάζω στον ορό,
πνοή αφού είσαι εσύ απ την πνοή μου,
η αμαρτία σου ας είναι και δική μου,
γιατί οι Θεοί στο τέλος συγχωρούν.

Λέττη Κοιλάκου

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011

Σαν ξεναγός και σαν τουρίστας


Λουσμένα όνειρα στο φως της Κυριακής
και τα τραγούδια που ακούω λυπημένα.
Σαν ξεναγός, μες στο ταξίδι της ζωής,
καμιά αγάπη, ούτε πατρίδα όμως για μένα.

Περιπλανιέμαι σε τραγούδια δανεικά
και ξένου έρωτα ερείπια προσκυνάω.
Πάντα τουρίστας, που η ζωή δεν με χωρά,
μέχρι το επόμενο ταξίδι που θα πάω.

Μια λυπημένη Κυριακή θα σηκωθώ
κι άμα λυγίσω στα τραγούδια σας απάνω,
θα δω κατάματα τον Χάρο να του πω
‘θα ‘πρεπε να ‘μια ζωντανός για να πεθάνω.’

Λέττη Κοιλάκου

Κυριακή 6 Μαρτίου 2011

ΜΠΥΡΕΣ!



Mέρα που είναι..

Θα τις κατεβάσουμε όλες: μπουκάλια, κουτάκια και γενικά..

(Λέττη αν υποψιαστώ ότι και σήμερα θα την βγάλεις με Coca Cola..
θα σου στείλω Εξορκιστή..)


Στίχοι: Λέττη Κοιλάκου
Ερμηνεία: Νατάσα Μωυσόγλου


ΜΠΥΡΕΣ
(Στίχοι πάνω στην μουσική του FEVER)

Τώρα που δεν μ` αγκαλιάζεις,
τώρα που δεν είσαι `δω,
βρίσκω λύση, δεν με νοιάζει,
έχω βρει το γιατρικό.

Φέρτε μου μπύρες σε μπουκάλια,
μπύρες πάλι σε κουτιά,
μπύρες, όλη μέρα,
μπύρες πίνω γενικά.

Χάραμα κι αν ξεκινάω,
ως το βράδυ πίνω εγώ,
κλαίω, μα δεν σ` αγαπάω,
μ` έκανες αλκοολικό.

Φέρτε μου μπύρες σε μπουκάλια,
μπύρες πάλι σε κουτιά,
μπύρες, όλη μέρα,
μπύρες πίνω γενικά.

Όλοι θέλουνε τις μπύρες,
όλοι θέλουν το ποτό,
τη ζωή μου κι αν την πήρες,
μπύρες έχω ν` αγαπώ.

Κάποτε που μ` αγαπούσες,
το φιλί σου αρκετό,
τώρα για να σε ξεχάσω,
μπύρες πίνω ένα σωρό.

Φέρτε μου μπύρες σε μπουκάλια,
μπύρες πάλι σε κουτιά,
μπύρες, όλη μέρα,
μπύρες πίνω γενικά.

Μιας αγάπης ιστορία,
μ` έχει αφήσει μοναχό,
τώρα σε μια μπυραρία,
έρωτα έχω αλκοολικό.

Φέρτε μου μπύρες σε μπουκάλια,
μπύρες πάλι σε κουτιά,
μπύρες, όλη μέρα,
μπύρες θέλω τελικά.


Λέττη Κοιλάκου



Peggy Lee - You Give Me Fever

Fever
Music and Lyrics – Eddie Cooley and John Davenport (Otis Blackwell)

Lyrics :

Never know how much I love you
Never know how much I care
When you put your arms around me
I get a fever that's so hard to bear

You give me fever
When you kiss me
Fever when you hold me tight
Fever, in the the morning
Fever all through the night

Sun lights up the daytime
The moon lights up the night
I light up when you call my name
And you know I'm gonna treat you right

You give me fever
When you kiss me
Fever when you hold me tight
Fever, in the morning
Fever all through the night

Everybody's got the fever
That is something you all know
Fever isn't such a new thing
Fever started long ago

Romeo loved Juliet
Juliet she felt the same
When he put his arms around her
He said "Julie baby you're my flame"

Thou givest fever,
When we kisseth
Fever with thy flaming youth
Fever, I'm afire
Fever yea I burn forsooth

Captain Smith and Pocahontas
Had a very mad affair
When her Daddy tried to kill him
She said "Daddy - O don't you dare"

He gαve me fever
With his kisses
Fever when he holds me tight
Fever, I'm his Misses
Oh daddy won't you treat him right

Now you've listened to my story
Here's the point I have made
Chicks were born to give you fever
Be it Fahrenheit or Centigrade

They give you fever
When you kiss them
Fever if you live and learn
Fever, till you sizzle
What a lovely way to burn
What a lovely way to burn


Και για επιδόρπιο - μετά από τόσες Μπύρες εν ώρα Πυρετού χρειάζεται..:


(Υπόσχομαι να του αφιερώσω ειδική ανάρτηση μόλις στρωθώ στην μετάφραση..)

Tindersticks - Dying slowly

Lyrics:


I've got memories

I keep them away from me

They won't behave

Won't be what I want them to be


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So many squandered moments

So much wasted time

So busy chasing dreams

I left myself behind


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shooting myself


These worms, darling

They're nibbling away at me

They go at it when I'm sleeping

Won't let me get to my feet



I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shooting -

If I could find the words to explain this feeling

I would shout them out

If I could find out all this, what's inside me

I would shout it out


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shouting it out


I make some coffee

Pull on that new pair of pants

I can get so far [?]

The feeling just falls away


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


I'm just tired, baby

I just need to lay down

I'm just tired, darling

I just need to lay down

I'm just tired, baby

I just need to lay down

I'm just tired, darling

I just need to lay down

I'm just tired, darling




ΠΡΟΣΟΧΗ:
Δεν πίνουμε ΠΟΤΕ την ώρα που οδηγούμε!
Υπάρχει κίνδυνος να χυθεί η μπύρα μας στο αμάξι!!!

Στην υγειά μας..

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Ο λάθος άνθρωπος



Μου λες πως είμαι ο λάθος άνθρωπος εγώ,
που σούχω όλα τα φιλιά μου κερασμένα
κι αφού ζητάς απ τη ζωή σου πια να βγω,
πού να τα πω τα "σ αγαπώ" τα μαζεμένα;

Οσο κι αν καίγομαι μες τη φωτιά σου αυτή,
τα τόσο γνώριμα φιλιά θα γίνουν ξένα
και συ ραγίζεις μιά καρδιά απο γυαλί,
κι όλο ξεχνάς τα λόγια μου τα ερωτευμένα.

Ζωές παράλληλες και ακατάλληλες,
με καίει το πάθος του δικού σου πυρετού.
Για να ξεχάσω το φιλί σου,
εγώ θα φύγω απ τη ζωή σου
κι όσο δεν θάμαι πουθενά,θάσαι παντού.


Λέττη Κοιλάκου

Σημ. Στιχο-Μυθίας: Σεμνύνομαι να πω πως το τραγούδι αυτό η Λέττη το έγραψε έχοντας ως .. έμπνευση.. εμένα..
Λέττη μου ευχαριστώ..

Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010

Μη με ζαλίζεις άλλο



Μη με ζαλίζεις άλλο, μη ρωτάς,
ποτέ μου αν έχω τόσο αγαπήσει,
θυμάμαι μια φορά μ είχαν ρωτήσει
δυο μαύρα μάτια οτι εσύ ρωτάς.

Μη με ζαλίζεις άλλο, μη μιλάς,
ποτέ δεν είχε μέτρο η αγάπη,
έρωτας ήταν, πόθος και κρεβάτι,
αυτό που αγάπη λες και με κοιτάς.

Μη με ζαλίζεις άλλο, να πονάς
μονάχα, όσο εγώ είχα πονέσει.
Θυμάμαι ό τι κόπηκα στη μέση,
δυο μαύρα μάτια έχω στη θέση της καρδιάς.

Λέττη Κοιλάκου

Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

Γίνε θεός


Γίνε θεός και πλάσε με από χώμα,
βάλε πλανήτες γύρω απ την τροχιά μου,
δώσε μου λόγο για να ζω ακόμα,
στείλε τα φίδια, να περάσω τα όριά μου.





Γίνε θεός και κάψε όλα τ αστέρια,
φεγγάρι, μόνο εγώ στον ουρανό σου.
Σβήσε το χρόνο και τα καλοκαίρια,
να καίγομαι στον ήλιο το δικό σου.





Γίνε θεός, μόνο γι αυτό το βράδυ
και τι θα γίνω εγώ λογαριασμός μου.
Συγχώρα με αν σε βγάζω απ το σκοτάδι,
μα, πάψε νάσαι πιά ο διάβολός μου.


Λέττη Κοιλάκου