Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μπακιρτζῆς Ἀργύρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μπακιρτζῆς Ἀργύρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

Από το πάρκο στη Μυροβόλο



Στίχοι: Αργύρης Μπακιρτζής
Μουσική: Αργύρης Μπακιρτζής
Πρώτη εκτέλεση: Αργύρης Μπακιρτζής


Από το πάρκο στη Μυροβόλο
Το μηχανάκι αστράφτει στον ήλιο
Αντανακλά το χαμόγελό σου
Και με διαλύει στο φως

Τα αχτένιστα μαλλιά σου καλέ μου
Χτες ήταν καλοχτενισμένα
- δείχναν πως θα παχύνεις
κι οι μπότες που δεν φοράς ποτέ σου
είχανε γίνει σύμβολο

Ένα φιλάκι δεν είναι δράμα
μη το παιδεύεις με τόσες ιδέες
κι έτσι από δράμα σε δράμα ξεπέφτεις
και επανάσταση πάλι ζητάς

πες στου μπαμπά σου όποιος σε φιλάει
να μη φοράει τα μαύρα γυαλιά
γιατί σκιάζουν τα ωραία σου μάτια
και μες στην σκιά τους τούς άλλους κοιτάς

Από το πάρκο στη Μυροβόλο
Το μηχανάκι αστράφτει στον ήλιο
Αντανακλά το χαμόγελό σου
Και με εκτινάσσει στο φως


Δισκογραφία:
Χειμερινοί Κολυμβητές - Από το πάρκο στη Μυροβόλο (1985)
Στου τραγουδιού την όχθη 1 (ΣΥΛΛΟΓΗ) - 1994

Το πολλαπλό σου είδωλο



Στίχοι: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς
Μουσική: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς
Ἑρμηνεία: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς

Συχνάζεις στὸ «Μικρὸ καφὲ» κι ἐγὼ στὴ «Μυροβόλο»,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Ἐγὼ ξυπνάω ἀπ᾿ τὶς ἑφτά, ἐσὺ τὸ μεσημέρι
κι ὅταν τινάζω τὰ χαλιά, στὸ βόλεϊ πάντα τρέχεις.

Στὴν πὰμπ πηγαίνεις στὶς ἐννιά, ἐγὼ ἕντεκα μὲ μία,
ἔτσι ποὺ ὅσο κι ἂν θέλουμε, ποτὲς δὲ θὰ ἰδωθοῦμε.

Μὰ ποὺ θὰ πάει ὁ καιρὸς κι οἱ βουλισμένοι χρόνοι,
θὲ νά ῾ρθει κάποιο σούρουπο, ξανὰ ν᾿ ἀνταμωθοῦμε.


Καβάλα, Ἰανουάριος 1981



Σημ: Η απίστευτη ιστορία για το πώς ηχογραφήθηκε το κομμάτι, από συνέντευξη του Αργύρη Μπακιρτζή:
"Το τραγούδι «Το πολλαπλό σου είδωλο» το είχαμε αφήσει τελευταίο, επειδή ήταν αρκετά δύσκολο για τη φωνή μου.

Το παίξαμε μία φορά, δεν μου άρεσε και είπα στον Παπάζογλου να το ξαναγράψουμε. Εκείνος είχε ένα ραντεβού και βιαζόταν. Εξοργίστηκε και μου μίλησε σχετικά άπρεπα. Ενιωσα πολύ άσχημα. Ή έπρεπε να μαλώσω και να μη γίνει ο δίσκος ή να σκύψω το κεφάλι και να το αφήσω να περάσει. Δεν ήξερα τι να κάνω. Οπότε, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η κοπέλα για την οποία είχα γράψει το τραγούδι και με την οποία είχα χαθεί, σαν από μηχανής θεός, κατέβαινε τις σκάλες του στούντιο στο βάθος. Μόλις την είδα, ξεχάστηκα και γράφτηκε η πολύ ωραία, συγκρατημένα δραματική, εκτέλεση του δίσκου."

Ἀρζεντίνα



Στίχοι: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς
Μουσική: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς
Ἑρμηνεία: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς, Ἰσίδωρος Παπαδάμου

Τὰ κύματα τῆς θάλασσας
μοῦ τό ῾πανε
αὐτὴ ἡ νύχτα μένει,
γιὰ αὔριο ποιὸς ξέρει.

Ἔλα πουλί μου νὰ πᾶμε στὴν Πέραμο,
στὴν Ἀρζεντίνα νὰ βρεθοῦμε,
φωτιὲς νὰ δοῦν τὰ πέλαγα,
πὼ πὼ χαρὲς τ᾿ ἀστέρια.

Κι ὁ ζῶν-νεκρὸς τῆς μνήμης μας
μιὰ πτήση στὸν αἰθέρα,
στὸ χάος καὶ στὸ ὄνειρο,
ἀπελπισιὰ χορτάτος.


Σημ: Ἡ «Ἀρζεντίνα» ὑπῆρξε ἡ πρώτη ντισκοτὲκ τῆς Περάμου, παραλιακοῦ θερέτρου πρὶν τὴν Καβάλα.